೨. ಪಭಸ್ಸರವಿಮಾನವತ್ಥು

೬೯೭. ‘‘ಪಭಸ್ಸರವರವಣ್ಣನಿಭೇ, ಸುರತ್ತವತ್ಥವಸನೇ [ವತ್ಥನಿವಾಸನೇ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.)];

ಮಹಿದ್ಧಿಕೇ ಚನ್ದನರುಚಿರಗತ್ತೇ, ಕಾ ತ್ವಂ ಸುಭೇ ದೇವತೇ ವನ್ದಸೇ ಮಮಂ.

೬೯೮. ‘‘ಪಲ್ಲಙ್ಕೋ ಚ ತೇ ಮಹಗ್ಘೋ, ನಾನಾರತನಚಿತ್ತಿತೋ ರುಚಿರೋ;

ಯತ್ಥ ತ್ವಂ ನಿಸಿನ್ನಾ ವಿರೋಚಸಿ, ದೇವರಾಜಾರಿವ ನನ್ದನೇ ವನೇ.

೬೯೯. ‘‘ಕಿಂ ತ್ವಂ ಪುರೇ ಸುಚರಿತಮಾಚರೀ ಭದ್ದೇ, ಕಿಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸ ವಿಪಾಕಂ;

ಅನುಭೋಸಿ ದೇವಲೋಕಸ್ಮಿಂ, ದೇವತೇ ಪುಚ್ಛಿತಾಚಿಕ್ಖ;

ಕಿಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸಿದಂ ಫಲ’’ನ್ತಿ.

೭೦೦. ‘‘ಪಿಣ್ಡಾಯ ತೇ ಚರನ್ತಸ್ಸ, ಮಾಲಂ ಫಾಣಿತಞ್ಚ ಅದದಂ ಭನ್ತೇ;

ತಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸಿದಂ ವಿಪಾಕಂ, ಅನುಭೋಮಿ ದೇವಲೋಕಸ್ಮಿಂ.

೭೦೧. ‘‘ಹೋತಿ ಚ ಮೇ ಅನುತಾಪೋ, ಅಪರದ್ಧಂ [ಅಪರಾಧಂ (ಸ್ಯಾ.)] ದುಕ್ಖಿತಞ್ಚ [ದುಕ್ಕಟಞ್ಚ (ಸೀ.)] ಮೇ ಭನ್ತೇ;

ಸಾಹಂ ಧಮ್ಮಂ ನಾಸ್ಸೋಸಿಂ, ಸುದೇಸಿತಂ ಧಮ್ಮರಾಜೇನ.

೭೦೨. ‘‘ತಂ ತಂ ವದಾಮಿ ಭದ್ದನ್ತೇ, ‘ಯಸ್ಸ ಮೇ ಅನುಕಮ್ಪಿಯೋ ಕೋಚಿ;

ಧಮ್ಮೇಸು ತಂ ಸಮಾದಪೇಥ’, ಸುದೇಸಿತಂ ಧಮ್ಮರಾಜೇನ.

೭೦೩. ‘‘ಯೇಸಂ ಅತ್ಥಿ ಸದ್ಧಾ ಬುದ್ಧೇ, ಧಮ್ಮೇ ಚ ಸಙ್ಘರತನೇ;

ತೇ ಮಂ ಅತಿವಿರೋಚನ್ತಿ, ಆಯುನಾ ಯಸಸಾ ಸಿರಿಯಾ.

೭೦೪. ‘‘ಪತಾಪೇನ ವಣ್ಣೇನ ಉತ್ತರಿತರಾ,

ಅಞ್ಞೇ ಮಹಿದ್ಧಿಕತರಾ ಮಯಾ ದೇವಾ’’ತಿ;

ಪಭಸ್ಸರವಿಮಾನಂ ದುತಿಯಂ.