೧೦. ಪಾರಿಚ್ಛತ್ತಕವಿಮಾನವತ್ಥು

೬೮೦. ‘‘ಪಾರಿಚ್ಛತ್ತಕೇ ಕೋವಿಳಾರೇ, ರಮಣೀಯೇ ಮನೋರಮೇ;

ದಿಬ್ಬಮಾಲಂ ಗನ್ಥಮಾನಾ, ಗಾಯನ್ತೀ ಸಮ್ಪಮೋದಸಿ.

೬೮೧. ‘‘ತಸ್ಸಾ ತೇ ನಚ್ಚಮಾನಾಯ, ಅಙ್ಗಮಙ್ಗೇಹಿ ಸಬ್ಬಸೋ;

ದಿಬ್ಬಾ ಸದ್ದಾ ನಿಚ್ಛರನ್ತಿ, ಸವನೀಯಾ ಮನೋರಮಾ.

೬೮೨. ‘‘ತಸ್ಸಾ ತೇ ನಚ್ಚಮಾನಾಯ, ಅಙ್ಗಮಙ್ಗೇಹಿ ಸಬ್ಬಸೋ;

ದಿಬ್ಬಾ ಗನ್ಧಾ ಪವಾಯನ್ತಿ, ಸುಚಿಗನ್ಧಾ ಮನೋರಮಾ.

೬೮೩. ‘‘ವಿವತ್ತಮಾನಾ ಕಾಯೇನ, ಯಾ ವೇಣೀಸು ಪಿಳನ್ಧನಾ.

ತೇಸಂ ಸುಯ್ಯತಿ ನಿಗ್ಘೋಸೋ, ತೂರಿಯೇ ಪಞ್ಚಙ್ಗಿಕೇ ಯಥಾ.

೬೮೪. ‘‘ವಟಂಸಕಾ ವಾತಧುತಾ [ವಾತಧೂತಾ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.)], ವಾತೇನ ಸಮ್ಪಕಮ್ಪಿತಾ;

ತೇಸಂ ಸುಯ್ಯತಿ ನಿಗ್ಘೋಸೋ, ತೂರಿಯೇ ಪಞ್ಚಙ್ಗಿಕೇ ಯಥಾ.

೬೮೫. ‘‘ಯಾಪಿ ತೇ ಸಿರಸ್ಮಿಂ ಮಾಲಾ, ಸುಚಿಗನ್ಧಾ ಮನೋರಮಾ;

ವಾತಿ ಗನ್ಧೋ ದಿಸಾ ಸಬ್ಬಾ, ರುಕ್ಖೋ ಮಞ್ಜೂಸಕೋ ಯಥಾ.

೬೮೬. ‘‘ಘಾಯಸೇ ತಂ ಸುಚಿಗನ್ಧಂ [ಸುಚಿಂ ಗನ್ಧಂ (ಸೀ.)], ರೂಪಂ ಪಸ್ಸಸಿ ಅಮಾನುಸಂ [ಮಾನುಸಂ (ಪೀ.)];

ದೇವತೇ ಪುಚ್ಛಿತಾಚಿಕ್ಖ, ಕಿಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸಿದಂ ಫಲ’’ನ್ತಿ.

೬೮೭. ‘‘ಪಭಸ್ಸರಂ ಅಚ್ಚಿಮನ್ತಂ, ವಣ್ಣಗನ್ಧೇನ ಸಂಯುತಂ;

ಅಸೋಕಪುಪ್ಫಮಾಲಾಹಂ, ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಉಪನಾಮಯಿಂ.

೬೮೮. ‘‘ತಾಹಂ ಕಮ್ಮಂ ಕರಿತ್ವಾನ, ಕುಸಲಂ ಬುದ್ಧವಣ್ಣಿತಂ;

ಅಪೇತಸೋಕಾ ಸುಖಿತಾ, ಸಮ್ಪಮೋದಾಮನಾಮಯಾ’’ತಿ.

ಪಾರಿಚ್ಛತ್ತಕವಿಮಾನಂ ದಸಮಂ.

ಪಾರಿಚ್ಛತ್ತಕವಗ್ಗೋ ತತಿಯೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಉಳಾರೋ ಉಚ್ಛು ಪಲ್ಲಙ್ಕೋ, ಲತಾ ಚ ಗುತ್ತಿಲೇನ ಚ;

ದದ್ದಲ್ಲಪೇಸಮಲ್ಲಿಕಾ, ವಿಸಾಲಕ್ಖಿ ಪಾರಿಚ್ಛತ್ತಕೋ;

ವಗ್ಗೋ ತೇನ ಪವುಚ್ಚತೀತಿ.