೧೧. ದುತಿಯಭಿಕ್ಖಾದಾಯಿಕಾವಿಮಾನವತ್ಥು

೨೭೮. ‘‘ಅಭಿಕ್ಕನ್ತೇನ ವಣ್ಣೇನ, ಯಾ ತ್ವಂ ತಿಟ್ಠಸಿ ದೇವತೇ;

ಓಭಾಸೇನ್ತೀ ದಿಸಾ ಸಬ್ಬಾ, ಓಸಧೀ ವಿಯ ತಾರಕಾ.

೨೭೯. ‘‘ಕೇನ ತೇತಾದಿಸೋ ವಣ್ಣೋ…ಪೇ… ವಣ್ಣೋ ಚ ತೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ.

೨೮೧. ಸಾ ದೇವತಾ ಅತ್ತಮನಾ…ಪೇ… ಯಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸಿದಂ ಫಲಂ.

೨೮೨. ‘‘ಅಹಂ ಮನುಸ್ಸೇಸು ಮನುಸ್ಸಭೂತಾ, ಪುರಿಮಾಯ ಜಾತಿಯಾ ಮನುಸ್ಸಲೋಕೇ.

೨೮೩. ‘‘ಅದ್ದಸಂ ವಿರಜಂ ಭಿಕ್ಖುಂ, ವಿಪ್ಪಸನ್ನಮನಾವಿಲಂ;

ತಸ್ಸ ಅದಾಸಹಂ ಭಿಕ್ಖಂ, ಪಸನ್ನಾ ಸೇಹಿ ಪಾಣಿಭಿ.

೨೮೪. ‘‘ತೇನ ಮೇತಾದಿಸೋ ವಣ್ಣೋ…ಪೇ. … ವಣ್ಣೋ ಚ ಮೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ.

ದುತಿಯಭಿಕ್ಖಾದಾಯಿಕಾವಿಮಾನಂ ಏಕಾದಸಮಂ.

ಚಿತ್ತಲತಾವಗ್ಗೋ ದುತಿಯೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ದಾಸೀ ಚೇವ ಲಖುಮಾ ಚ, ಅಥ ಆಚಾಮದಾಯಿಕಾ;

ಚಣ್ಡಾಲೀ ಭದ್ದಿತ್ಥೀ ಚೇವ [ಭದ್ದಿತ್ಥಿಕಾ ಚ (ಸ್ಯಾ.)], ಸೋಣದಿನ್ನಾ ಉಪೋಸಥಾ;

ನಿದ್ದಾ ಚೇವ ಸುನಿದ್ದಾ ಚ [ನನ್ದಾ ಚೇವ ಸುನನ್ದಾ ಚ (ಸೀ.)], ದ್ವೇ ಚ ಭಿಕ್ಖಾಯ ದಾಯಿಕಾ;

ವಗ್ಗೋ ತೇನ ಪವುಚ್ಚತೀತಿ.

ಭಾಣವಾರಂ ಪಠಮಂ ನಿಟ್ಠಿತಂ.