೮. ಪಿಣ್ಡಪಾತಿಕಸುತ್ತಂ

೨೮. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಸ್ಸ ಆರಾಮೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಸಮ್ಬಹುಲಾನಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಪಚ್ಛಾಭತ್ತಂ ಪಿಣ್ಡಪಾತಪಟಿಕ್ಕನ್ತಾನಂ ಕರೇರಿಮಣ್ಡಲಮಾಳೇ ಸನ್ನಿಸಿನ್ನಾನಂ ಸನ್ನಿಪತಿತಾನಂ ಅಯಮನ್ತರಾಕಥಾ ಉದಪಾದಿ –

‘‘ಪಿಣ್ಡಪಾತಿಕೋ, ಆವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರನ್ತೋ ಲಭತಿ ಕಾಲೇನ ಕಾಲಂ ಮನಾಪಿಕೇ ಚಕ್ಖುನಾ ರೂಪೇ ಪಸ್ಸಿತುಂ, ಲಭತಿ ಕಾಲೇನ ಕಾಲಂ ಮನಾಪಿಕೇ ಸೋತೇನ ಸದ್ದೇ ಸೋತುಂ, ಲಭತಿ ಕಾಲೇನ ಕಾಲಂ ಮನಾಪಿಕೇ ಘಾನೇನ ಗನ್ಧೇ ಘಾಯಿತುಂ, ಲಭತಿ ಕಾಲೇನ ಕಾಲಂ ಮನಾಪಿಕೇ ಜಿವ್ಹಾಯ ರಸೇ ಸಾಯಿತುಂ, ಲಭತಿ ಕಾಲೇನ ಕಾಲಂ ಮನಾಪಿಕೇ ಕಾಯೇನ ಫೋಟ್ಠಬ್ಬೇ ಫುಸಿತುಂ. ಪಿಣ್ಡಪಾತಿಕೋ, ಆವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ಸಕ್ಕತೋ ಗರುಕತೋ ಮಾನಿತೋ ಪೂಜಿತೋ ಅಪಚಿತೋ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರತಿ. ಹನ್ದಾವುಸೋ, ಮಯಮ್ಪಿ ಪಿಣ್ಡಪಾತಿಕಾ ಹೋಮ. ಮಯಮ್ಪಿ ಲಚ್ಛಾಮ ಕಾಲೇನ ಕಾಲಂ ಮನಾಪಿಕೇ ಚಕ್ಖುನಾ ರೂಪೇ ಪಸ್ಸಿತುಂ, ಮಯಮ್ಪಿ ಲಚ್ಛಾಮ ಕಾಲೇನ ಕಾಲಂ ಮನಾಪಿಕೇ ಸೋತೇನ ಸದ್ದೇ ಸೋತುಂ, ಮಯಮ್ಪಿ ಲಚ್ಛಾಮ ಕಾಲೇನ ಕಾಲಂ ಮನಾಪಿಕೇ ಘಾನೇನ ಗನ್ಧೇ ಘಾಯಿತುಂ, ಮಯಮ್ಪಿ ಲಚ್ಛಾಮ ಕಾಲೇನ ಕಾಲಂ ಮನಾಪಿಕೇ ಜಿವ್ಹಾಯ ರಸೇ ಸಾಯಿತುಂ, ಮಯಮ್ಪಿ ಲಚ್ಛಾಮ ಕಾಲೇನ ಕಾಲಂ ಮನಾಪಿಕೇ ಕಾಯೇನ ಫೋಟ್ಠಬ್ಬೇ ಫುಸಿತುಂ; ಮಯಮ್ಪಿ ಸಕ್ಕತಾ ಗರುಕತಾ ಮಾನಿತಾ ಪೂಜಿತಾ ಅಪಚಿತಾ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ. ಅಯಞ್ಚರಹಿ ತೇಸಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಅನ್ತರಾಕಥಾ ಹೋತಿ ವಿಪ್ಪಕತಾ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಸಾಯನ್ಹಸಮಯಂ ಪಟಿಸಲ್ಲಾನಾ ವುಟ್ಠಿತೋ ಯೇನ ಕರೇರಿಮಣ್ಡಲಮಾಳೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಪಞ್ಞತ್ತೇ ಆಸನೇ ನಿಸೀದಿ. ನಿಸಜ್ಜ ಖೋ ಭಗವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಕಾಯ ನುತ್ಥ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏತರಹಿ ಕಥಾಯ ಸನ್ನಿಸಿನ್ನಾ, ಕಾ ಚ ಪನ ವೋ ಅನ್ತರಾಕಥಾ ವಿಪ್ಪಕತಾ’’ತಿ?

‘‘ಇಧ, ಭನ್ತೇ, ಅಮ್ಹಾಕಂ ಪಚ್ಛಾಭತ್ತಂ ಪಿಣ್ಡಪಾತಪಟಿಕ್ಕನ್ತಾನಂ ಕರೇರಿಮಣ್ಡಲಮಾಳೇ ಸನ್ನಿಸಿನ್ನಾನಂ ಸನ್ನಿಪತಿತಾನಂ ಅಯಮನ್ತರಾಕಥಾ ಉದಪಾದಿ –

‘ಪಿಣ್ಡಪಾತಿಕೋ, ಆವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರನ್ತೋ ಲಭತಿ ಕಾಲೇನ ಕಾಲಂ ಮನಾಪಿಕೇ ಚಕ್ಖುನಾ ರೂಪೇ ಪಸ್ಸಿತುಂ, ಲಭತಿ ಕಾಲೇನ ಕಾಲಂ ಮನಾಪಿಕೇ ಸೋತೇನ ಸದ್ದೇ ಸೋತುಂ, ಲಭತಿ ಕಾಲೇನ ಕಾಲಂ ಮನಾಪಿಕೇ ಘಾನೇನ ಗನ್ಧೇ ಘಾಯಿತುಂ, ಲಭತಿ ಕಾಲೇನ ಕಾಲಂ ಮನಾಪಿಕೇ ಜಿವ್ಹಾಯ ರಸೇ ಸಾಯಿತುಂ, ಲಭತಿ ಕಾಲೇನ ಕಾಲಂ ಮನಾಪಿಕೇ ಕಾಯೇನ ಫೋಟ್ಠಬ್ಬೇ ಫುಸಿತುಂ. ಪಿಣ್ಡಪಾತಿಕೋ, ಆವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ಸಕ್ಕತೋ ಗರುಕತೋ ಮಾನಿತೋ ಪೂಜಿತೋ ಅಪಚಿತೋ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರತಿ. ಹನ್ದಾವುಸೋ, ಮಯಮ್ಪಿ ಪಿಣ್ಡಪಾತಿಕಾ ಹೋಮ. ಮಯಮ್ಪಿ ಲಚ್ಛಾಮ ಕಾಲೇನ ಕಾಲಂ ಮನಾಪಿಕೇ ಚಕ್ಖುನಾ ರೂಪೇ ಪಸ್ಸಿತುಂ…ಪೇ… ಕಾಯೇನ ಫೋಟ್ಠಬ್ಬೇ ಫುಸಿತುಂ. ಮಯಮ್ಪಿ ಸಕ್ಕತಾ ಗರುಕತಾ ಮಾನಿತಾ ಪೂಜಿತಾ ಅಪಚಿತಾ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರಿಸ್ಸಾಮಾ’ತಿ. ಅಯಂ ಖೋ ನೋ, ಭನ್ತೇ, ಅನ್ತರಾಕಥಾ ವಿಪ್ಪಕತಾ, ಅಥ ಭಗವಾ ಅನುಪ್ಪತ್ತೋ’’ತಿ.

‘‘ನ ಖ್ವೇತಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತುಮ್ಹಾಕಂ ಪತಿರೂಪಂ ಕುಲಪುತ್ತಾನಂ ಸದ್ಧಾ ಅಗಾರಸ್ಮಾ ಅನಗಾರಿಯಂ ಪಬ್ಬಜಿತಾನಂ ಯಂ ತುಮ್ಹೇ ಏವರೂಪಿಂ ಕಥಂ ಕಥೇಯ್ಯಾಥ. ಸನ್ನಿಪತಿತಾನಂ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದ್ವಯಂ ಕರಣೀಯಂ – ಧಮ್ಮೀ ವಾ ಕಥಾ ಅರಿಯೋ ವಾ ತುಣ್ಹೀಭಾವೋ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ವಿದಿತ್ವಾ ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ –

‘‘ಪಿಣ್ಡಪಾತಿಕಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ,

ಅತ್ತಭರಸ್ಸ ಅನಞ್ಞಪೋಸಿನೋ;

ದೇವಾ ಪಿಹಯನ್ತಿ ತಾದಿನೋ,

ನೋ ಚೇ ಸದ್ದಸಿಲೋಕನಿಸ್ಸಿತೋ’’ತಿ. ಅಟ್ಠಮಂ;