೯. ಸಿಪ್ಪಸುತ್ತಂ

೨೯. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಸ್ಸ ಆರಾಮೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಸಮ್ಬಹುಲಾನಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಪಚ್ಛಾಭತ್ತಂ ಪಿಣ್ಡಪಾತಪಟಿಕ್ಕನ್ತಾನಂ ಮಣ್ಡಲಮಾಳೇ ಸನ್ನಿಸಿನ್ನಾನಂ ಸನ್ನಿಪತಿತಾನಂ ಅಯಮನ್ತರಾಕಥಾ ಉದಪಾದಿ – ‘‘ಕೋ ನು ಖೋ, ಆವುಸೋ, ಸಿಪ್ಪಂ ಜಾನಾತಿ? ಕೋ ಕಿಂ ಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಕ್ಖಿ? ಕತರಂ ಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’’ನ್ತಿ?

ತತ್ಥೇಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ಹತ್ಥಿಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’’ನ್ತಿ. ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ಅಸ್ಸಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’’ನ್ತಿ. ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ರಥಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’’ನ್ತಿ. ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ಧನುಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’’ನ್ತಿ. ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ಥರುಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’’ನ್ತಿ. ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ಮುದ್ದಾಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’’ನ್ತಿ. ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ಗಣನಾಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’’ನ್ತಿ. ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ಸಙ್ಖಾನಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’’ನ್ತಿ. ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ಲೇಖಾಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’’ನ್ತಿ. ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ಕಾವೇಯ್ಯಸಿಪ್ಪಂ [ಕಾಬ್ಯಸಿಪ್ಪಂ (ಸ್ಯಾ.)] ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’’ನ್ತಿ. ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ಲೋಕಾಯತಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’’ನ್ತಿ. ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ಖತ್ತವಿಜ್ಜಾಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’’ನ್ತಿ. ಅಯಞ್ಚರಹಿ ತೇಸಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಅನ್ತರಾಕಥಾ ಹೋತಿ ವಿಪ್ಪಕತಾ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಸಾಯನ್ಹಸಮಯಂ ಪಟಿಸಲ್ಲಾನಾ ವುಟ್ಠಿತೋ ಯೇನ ಮಣ್ಡಲಮಾಳೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಪಞ್ಞತ್ತೇ ಆಸನೇ ನಿಸೀದಿ. ನಿಸಜ್ಜ ಖೋ ಭಗವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಕಾಯ ನುತ್ಥ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏತರಹಿ ಕಥಾಯ ಸನ್ನಿಸಿನ್ನಾ, ಕಾ ಚ ಪನ ವೋ ಅನ್ತರಾಕಥಾ ವಿಪ್ಪಕತಾ’’ತಿ?

‘‘ಇಧ, ಭನ್ತೇ, ಅಮ್ಹಾಕಂ ಪಚ್ಛಾಭತ್ತಂ ಪಿಣ್ಡಪಾತಪಟಿಕ್ಕನ್ತಾನಂ ಮಣ್ಡಲಮಾಳೇ ಸನ್ನಿಸಿನ್ನಾನಂ ಅಯಮನ್ತರಾಕಥಾ ಉದಪಾದಿ – ‘ಕೋ ನು ಖೋ, ಆವುಸೋ, ಸಿಪ್ಪಂ ಜಾನಾತಿ? ಕೋ ಕಿಂ ಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಕ್ಖಿ? ಕತರಂ ಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’ನ್ತಿ?

‘‘ತತ್ಥೇಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘ಹತ್ಥಿಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’ನ್ತಿ. ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘ಅಸ್ಸಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’ನ್ತಿ; ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘ರಥಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’ನ್ತಿ; ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘ಧನುಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’ನ್ತಿ; ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘ಥರುಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’ನ್ತಿ, ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘ಮುದ್ದಾಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’ನ್ತಿ ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘ಗಣನಾಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’ನ್ತಿ; ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘ಸಙ್ಖಾನಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’ನ್ತಿ; ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘ಲೇಖಾಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’ನ್ತಿ; ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘ಕಾವೇಯ್ಯಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’ನ್ತಿ; ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘ಲೋಕಾಯತಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’ನ್ತಿ; ಏಕಚ್ಚೇ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘ಖತ್ತವಿಜ್ಜಾಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಪ್ಪಾನಂ ಅಗ್ಗ’ನ್ತಿ. ಅಯಂ ಖೋ ನೋ, ಭನ್ತೇ, ಅನ್ತರಾಕಥಾ ಹೋತಿ ವಿಪ್ಪಕತಾ, ಅಥ ಭಗವಾ ಅನುಪ್ಪತ್ತೋ’’ತಿ.

‘‘ನ ಖ್ವೇತಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತುಮ್ಹಾಕಂ ಪತಿರೂಪಂ ಕುಲಪುತ್ತಾನಂ ಸದ್ಧಾ ಅಗಾರಸ್ಮಾ ಅನಗಾರಿಯಂ ಪಬ್ಬಜಿತಾನಂ ಯಂ ತುಮ್ಹೇ ಏವರೂಪಿಂ ಕಥಂ ಕಥೇಯ್ಯಾಥ. ಸನ್ನಿಪತಿತಾನಂ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದ್ವಯಂ ಕರಣೀಯಂ – ಧಮ್ಮೀ ವಾ ಕಥಾ ಅರಿಯೋ ವಾ ತುಣ್ಹೀಭಾವೋ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ವಿದಿತ್ವಾ ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ –

‘‘ಅಸಿಪ್ಪಜೀವೀ ಲಹು ಅತ್ಥಕಾಮೋ,

ಯತಿನ್ದ್ರಿಯೋ ಸಬ್ಬಧಿ ವಿಪ್ಪಮುತ್ತೋ;

ಅನೋಕಸಾರೀ ಅಮಮೋ ನಿರಾಸೋ,

ಹಿತ್ವಾ ಮಾನಂ ಏಕಚರೋ ಸ ಭಿಕ್ಖೂ’’ತಿ. ನವಮಂ;