೯. ವಿಸಾಖಾಸುತ್ತಂ

೧೯. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಪುಬ್ಬಾರಾಮೇ ಮಿಗಾರಮಾತುಪಾಸಾದೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ವಿಸಾಖಾಯ ಮಿಗಾರಮಾತುಯಾ ಕೋಚಿದೇವ ಅತ್ಥೋ ರಞ್ಞೇ ಪಸೇನದಿಮ್ಹಿ ಕೋಸಲೇ ಪಟಿಬದ್ಧೋ [ಪಟಿಬನ್ಧೋ (ಪೀ. ಕ.)] ಹೋತಿ. ತಂ ರಾಜಾ ಪಸೇನದಿ ಕೋಸಲೋ ನ ಯಥಾಧಿಪ್ಪಾಯಂ ತೀರೇತಿ.

ಅಥ ಖೋ ವಿಸಾಖಾ ಮಿಗಾರಮಾತಾ ದಿವಾ ದಿವಸ್ಸ [ದಿವಾದಿವಸ್ಸೇವ (ಸ್ಯಾ.), ದಿವಾದಿವಸ್ಸೇಯೇವ (ಪೀ.), ದಿವಾ ದಿವಸ್ಸಯೇವ (ಕ.)] ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಂ ಖೋ ವಿಸಾಖಂ ಮಿಗಾರಮಾತರಂ ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಹನ್ದ ಕುತೋ ನು ತ್ವಂ, ವಿಸಾಖೇ, ಆಗಚ್ಛಸಿ ದಿವಾ ದಿವಸ್ಸಾ’’ತಿ? ‘‘ಇಧ ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಕೋಚಿದೇವ ಅತ್ಥೋ ರಞ್ಞೇ ಪಸೇನದಿಮ್ಹಿ ಕೋಸಲೇ ಪಟಿಬದ್ಧೋ; ತಂ ರಾಜಾ ಪಸೇನದಿ ಕೋಸಲೋ ನ ಯಥಾಧಿಪ್ಪಾಯಂ ತೀರೇತೀ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ವಿದಿತ್ವಾ ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ –

‘‘ಸಬ್ಬಂ ಪರವಸಂ ದುಕ್ಖಂ, ಸಬ್ಬಂ ಇಸ್ಸರಿಯಂ ಸುಖಂ;

ಸಾಧಾರಣೇ ವಿಹಞ್ಞನ್ತಿ, ಯೋಗಾ ಹಿ ದುರತಿಕ್ಕಮಾ’’ತಿ. ನವಮಂ;