೨. ಮುಚಲಿನ್ದವಗ್ಗೋ

೧. ಮುಚಲಿನ್ದಸುತ್ತಂ

೧೧. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಉರುವೇಲಾಯಂ ವಿಹರತಿ ನಜ್ಜಾ ನೇರಞ್ಜರಾಯ ತೀರೇ ಮುಚಲಿನ್ದಮೂಲೇ ಪಠಮಾಭಿಸಮ್ಬುದ್ಧೋ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಭಗವಾ ಸತ್ತಾಹಂ ಏಕಪಲ್ಲಙ್ಕೇನ ನಿಸಿನ್ನೋ ಹೋತಿ ವಿಮುತ್ತಿಸುಖಪಟಿಸಂವೇದೀ.

ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಮಹಾ ಅಕಾಲಮೇಘೋ ಉದಪಾದಿ ಸತ್ತಾಹವದ್ದಲಿಕಾ ಸೀತವಾತದುದ್ದಿನೀ. ಅಥ ಖೋ ಮುಚಲಿನ್ದೋ ನಾಗರಾಜಾ ಸಕಭವನಾ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ಭಗವತೋ ಕಾಯಂ ಸತ್ತಕ್ಖತ್ತುಂ ಭೋಗೇಹಿ ಪರಿಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ಉಪರಿಮುದ್ಧನಿ ಮಹನ್ತಂ ಫಣಂ ವಿಹಚ್ಚ ಅಟ್ಠಾಸಿ – ‘‘ಮಾ ಭಗವನ್ತಂ ಸೀತಂ, ಮಾ ಭಗವನ್ತಂ ಉಣ್ಹಂ, ಮಾ ಭಗವನ್ತಂ ಡಂಸಮಕಸವಾತಾತಪಸರೀಸಪ [ಸಿರಿಂಸಪ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ.)] ಸಮ್ಫಸ್ಸೋ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ತಸ್ಸ ಸತ್ತಾಹಸ್ಸ ಅಚ್ಚಯೇನ ತಮ್ಹಾ ಸಮಾಧಿಮ್ಹಾ ವುಟ್ಠಾಸಿ. ಅಥ ಖೋ ಮುಚಲಿನ್ದೋ ನಾಗರಾಜಾ ವಿದ್ಧಂ ವಿಗತವಲಾಹಕಂ ದೇವಂ ವಿದಿತ್ವಾ ಭಗವತೋ ಕಾಯಾ ಭೋಗೇ ವಿನಿವೇಠೇತ್ವಾ ಸಕವಣ್ಣಂ ಪಟಿಸಂಹರಿತ್ವಾ ಮಾಣವಕವಣ್ಣಂ ಅಭಿನಿಮ್ಮಿನಿತ್ವಾ ಭಗವತೋ ಪುರತೋ ಅಟ್ಠಾಸಿ ಪಞ್ಜಲಿಕೋ ಭಗವನ್ತಂ ನಮಸ್ಸಮಾನೋ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ವಿದಿತ್ವಾ ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ –

‘‘ಸುಖೋ ವಿವೇಕೋ ತುಟ್ಠಸ್ಸ, ಸುತಧಮ್ಮಸ್ಸ ಪಸ್ಸತೋ;

ಅಬ್ಯಾಪಜ್ಜಂ ಸುಖಂ ಲೋಕೇ, ಪಾಣಭೂತೇಸು ಸಂಯಮೋ.

‘‘ಸುಖಾ ವಿರಾಗತಾ ಲೋಕೇ, ಕಾಮಾನಂ ಸಮತಿಕ್ಕಮೋ;

ಅಸ್ಮಿಮಾನಸ್ಸ ಯೋ ವಿನಯೋ, ಏತಂ ವೇ ಪರಮಂ ಸುಖ’’ನ್ತಿ. ಪಠಮಂ;

೨. ರಾಜಸುತ್ತಂ

೧೨. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಸ್ಸ ಆರಾಮೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಸಮ್ಬಹುಲಾನಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಪಚ್ಛಾಭತ್ತಂ ಪಿಣ್ಡಪಾತಪಟಿಕ್ಕನ್ತಾನಂ ಉಪಟ್ಠಾನಸಾಲಾಯಂ ಸನ್ನಿಸಿನ್ನಾನಂ ಸನ್ನಿಪತಿತಾನಂ ಅಯಮನ್ತರಾಕಥಾ ಉದಪಾದಿ – ‘‘ಕೋ ನು ಖೋ, ಆವುಸೋ, ಇಮೇಸಂ ದ್ವಿನ್ನಂ ರಾಜೂನಂ ಮಹದ್ಧನತರೋ ವಾ ಮಹಾಭೋಗತರೋ ವಾ ಮಹಾಕೋಸತರೋ ವಾ ಮಹಾವಿಜಿತತರೋ ವಾ ಮಹಾವಾಹನತರೋ ವಾ ಮಹಬ್ಬಲತರೋ ವಾ ಮಹಿದ್ಧಿಕತರೋ ವಾ ಮಹಾನುಭಾವತರೋ ವಾ ರಾಜಾ ವಾ ಮಾಗಧೋ ಸೇನಿಯೋ ಬಿಮ್ಬಿಸಾರೋ, ರಾಜಾ ವಾ ಪಸೇನದಿ ಕೋಸಲೋ’’ತಿ? ಅಯಞ್ಚರಹಿ ತೇಸಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಅನ್ತರಾಕಥಾ ಹೋತಿ ವಿಪ್ಪಕತಾ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಸಾಯನ್ಹಸಮಯಂ ಪಟಿಸಲ್ಲಾನಾ ವುಟ್ಠಿತೋ ಯೇನುಪಟ್ಠಾನಸಾಲಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಪಞ್ಞತ್ತೇ ಆಸನೇ ನಿಸೀದಿ. ನಿಸಜ್ಜ ಖೋ ಭಗವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಕಾಯ ನುತ್ಥ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏತರಹಿ ಕಥಾಯ ಸನ್ನಿಸಿನ್ನಾ ಸನ್ನಿಪತಿತಾ, ಕಾ ಚ ಪನ ವೋ ಅನ್ತರಾಕಥಾ ವಿಪ್ಪಕತಾ’’ತಿ?

‘‘ಇಧ, ಭನ್ತೇ, ಅಮ್ಹಾಕಂ ಪಚ್ಛಾಭತ್ತಂ ಪಿಣ್ಡಪಾತಪಟಿಕ್ಕನ್ತಾನಂ ಉಪಟ್ಠಾನಸಾಲಾಯಂ ಸನ್ನಿಸಿನ್ನಾನಂ ಸನ್ನಿಪತಿತಾನಂ ಅಯಮನ್ತರಾಕಥಾ ಉದಪಾದಿ – ‘ಕೋ ನು ಖೋ, ಆವುಸೋ, ಇಮೇಸಂ ದ್ವಿನ್ನಂ ರಾಜೂನಂ ಮಹದ್ಧನತರೋ ವಾ ಮಹಾಭೋಗತರೋ ವಾ ಮಹಾಕೋಸತರೋ ವಾ ಮಹಾವಿಜಿತತರೋ ವಾ ಮಹಾವಾಹನತರೋ ವಾ ಮಹಬ್ಬಲತರೋ ವಾ ಮಹಿದ್ಧಿಕತರೋ ವಾ ಮಹಾನುಭಾವತರೋ ವಾ ರಾಜಾ ವಾ ಮಾಗಧೋ ಸೇನಿಯೋ ಬಿಮ್ಬಿಸಾರೋ, ರಾಜಾ ವಾ ಪಸೇನದಿ ಕೋಸಲೋ’ತಿ? ಅಯಂ ಖೋ ನೋ, ಭನ್ತೇ, ಅನ್ತರಾಕಥಾ ವಿಪ್ಪಕತಾ, ಅಥ ಭಗವಾ ಅನುಪ್ಪತ್ತೋ’’ತಿ.

‘‘ನ ಖ್ವೇತಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತುಮ್ಹಾಕಂ ಪತಿರೂಪಂ ಕುಲಪುತ್ತಾನಂ ಸದ್ಧಾ ಅಗಾರಸ್ಮಾ ಅನಗಾರಿಯಂ ಪಬ್ಬಜಿತಾನಂ ಯಂ ತುಮ್ಹೇ ಏವರೂಪಿಂ ಕಥಂ ಕಥೇಯ್ಯಾಥ. ಸನ್ನಿಪತಿತಾನಂ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದ್ವಯಂ ಕರಣೀಯಂ – ಧಮ್ಮೀ ವಾ ಕಥಾ ಅರಿಯೋ ವಾ ತುಣ್ಹೀಭಾವೋ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ವಿದಿತ್ವಾ ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ –

‘‘ಯಞ್ಚ ಕಾಮಸುಖಂ ಲೋಕೇ, ಯಞ್ಚಿದಂ ದಿವಿಯಂ ಸುಖಂ;

ತಣ್ಹಕ್ಖಯಸುಖಸ್ಸೇತೇ, ಕಲಂ ನಾಗ್ಘನ್ತಿ ಸೋಳಸಿ’’ನ್ತಿ. ದುತಿಯಂ;

೩. ದಣ್ಡಸುತ್ತಂ

೧೩. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಸ್ಸ ಆರಾಮೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಸಮ್ಬಹುಲಾ ಕುಮಾರಕಾ ಅನ್ತರಾ ಚ ಸಾವತ್ಥಿಂ ಅನ್ತರಾ ಚ ಜೇತವನಂ ಅಹಿಂ ದಣ್ಡೇನ ಹನನ್ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಪುಬ್ಬಣ್ಹಸಮಯಂ ನಿವಾಸೇತ್ವಾ ಪತ್ತಚೀವರಮಾದಾಯ ಸಾವತ್ಥಿಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪಾವಿಸಿ. ಅದ್ದಸಾ ಖೋ ಭಗವಾ ಸಮ್ಬಹುಲೇ ಕುಮಾರಕೇ ಅನ್ತರಾ ಚ ಸಾವತ್ಥಿಂ ಅನ್ತರಾ ಚ ಜೇತವನಂ ಅಹಿಂ ದಣ್ಡೇನ ಹನನ್ತೇ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ವಿದಿತ್ವಾ ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ –

‘‘ಸುಖಕಾಮಾನಿ ಭೂತಾನಿ, ಯೋ ದಣ್ಡೇನ ವಿಹಿಂಸತಿ;

ಅತ್ತನೋ ಸುಖಮೇಸಾನೋ, ಪೇಚ್ಚ ಸೋ ನ ಲಭತೇ ಸುಖಂ.

‘‘ಸುಖಕಾಮಾನಿ ಭೂತಾನಿ, ಯೋ ದಣ್ಡೇನ ನ ಹಿಂಸತಿ;

ಅತ್ತನೋ ಸುಖಮೇಸಾನೋ, ಪೇಚ್ಚ ಸೋ ಲಭತೇ ಸುಖ’’ನ್ತಿ. ತತಿಯಂ;

೪. ಸಕ್ಕಾರಸುತ್ತಂ

೧೪. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಸ್ಸ ಆರಾಮೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಭಗವಾ ಸಕ್ಕತೋ ಹೋತಿ ಗರುಕತೋ ಮಾನಿತೋ ಪೂಜಿತೋ ಅಪಚಿತೋ, ಲಾಭೀ ಚೀವರಪಿಣ್ಡಪಾತಸೇನಾಸನಗಿಲಾನಪಚ್ಚಯಭೇಸಜ್ಜಪರಿಕ್ಖಾರಾನಂ. ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೋಪಿ ಸಕ್ಕತೋ ಹೋತಿ ಗರುಕತೋ ಮಾನಿತೋ ಪೂಜಿತೋ ಅಪಚಿತೋ, ಲಾಭೀ ಚೀವರಪಿಣ್ಡಪಾತಸೇನಾಸನಗಿಲಾನಪಚ್ಚಯಭೇಸಜ್ಜಪರಿಕ್ಖಾರಾನಂ. ಅಞ್ಞತಿತ್ಥಿಯಾ ಪನ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕಾ ಅಸಕ್ಕತಾ ಹೋನ್ತಿ ಅಗರುಕತಾ ಅಮಾನಿತಾ [ನ ಅಪಚಿತಾ (ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)] ಅಪೂಜಿತಾ ಅನಪಚಿತಾ, ನ ಲಾಭಿನೋ ಚೀವರಪಿಣ್ಡಪಾತಸೇನಾಸನಗಿಲಾನಪಚ್ಚಯಭೇಸಜ್ಜಪರಿಕ್ಖಾರಾನಂ. ಅಥ ಖೋ ತೇ ಅಞ್ಞತಿತ್ಥಿಯಾ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕಾ ಭಗವತೋ ಸಕ್ಕಾರಂ ಅಸಹಮಾನಾ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಸ್ಸ ಚ ಗಾಮೇ ಚ ಅರಞ್ಞೇ ಚ ಭಿಕ್ಖೂ ದಿಸ್ವಾ ಅಸಬ್ಭಾಹಿ ಫರುಸಾಹಿ ವಾಚಾಹಿ ಅಕ್ಕೋಸನ್ತಿ ಪರಿಭಾಸನ್ತಿ ರೋಸೇನ್ತಿ ವಿಹೇಸೇನ್ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಸಮ್ಬಹುಲಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿಂಸು. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಾ ಖೋ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚುಂ – ‘‘ಏತರಹಿ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವಾ ಸಕ್ಕತೋ ಗರುಕತೋ ಮಾನಿತೋ ಪೂಜಿತೋ ಅಪಚಿತೋ, ಲಾಭೀ ಚೀವರಪಿಣ್ಡಪಾತಸೇನಾಸನಗಿಲಾನಪಚ್ಚಯಭೇಸಜ್ಜಪರಿಕ್ಖಾರಾನಂ. ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೋಪಿ ಸಕ್ಕತೋ ಗರುಕತೋ ಮಾನಿತೋ ಪೂಜಿತೋ ಅಪಚಿತೋ, ಲಾಭೀ ಚೀವರಪಿಣ್ಡಪಾತಸೇನಾಸನಗಿಲಾನಪಚ್ಚಯಭೇಸಜ್ಜಪರಿಕ್ಖಾರಾನಂ. ಅಞ್ಞತಿತ್ಥಿಯಾ ಪನ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕಾ ಅಸಕ್ಕತಾ ಅಗರುಕತಾ ಅಮಾನಿತಾ ಅಪೂಜಿತಾ ಅನಪಚಿತಾ, ನ ಲಾಭಿನೋ ಚೀವರಪಿಣ್ಡಪಾತಸೇನಾಸನಗಿಲಾನಪಚ್ಚಯಭೇಸಜ್ಜಪರಿಕ್ಖಾರಾನಂ. ಅಥ ಖೋ ತೇ, ಭನ್ತೇ, ಅಞ್ಞತಿತ್ಥಿಯಾ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕಾ ಭಗವತೋ ಸಕ್ಕಾರಂ ಅಸಹಮಾನಾ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಸ್ಸ ಚ ಗಾಮೇ ಚ ಅರಞ್ಞೇ ಚ ಭಿಕ್ಖೂ ದಿಸ್ವಾ ಅಸಬ್ಭಾಹಿ ಫರುಸಾಹಿ ವಾಚಾಹಿ ಅಕ್ಕೋಸನ್ತಿ ಪರಿಭಾಸನ್ತಿ ರೋಸೇನ್ತಿ ವಿಹೇಸನ್ತೀ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ವಿದಿತ್ವಾ ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ –

‘‘ಗಾಮೇ ಅರಞ್ಞೇ ಸುಖದುಕ್ಖಫುಟ್ಠೋ,

ನೇವತ್ತತೋ ನೋ ಪರತೋ ದಹೇಥ;

ಫುಸನ್ತಿ ಫಸ್ಸಾ ಉಪಧಿಂ ಪಟಿಚ್ಚ,

ನಿರೂಪಧಿಂ ಕೇನ ಫುಸೇಯ್ಯು ಫಸ್ಸಾ’’ತಿ. ಚತುತ್ಥಂ;

೫. ಉಪಾಸಕಸುತ್ತಂ

೧೫. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಸ್ಸ ಆರಾಮೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಅಞ್ಞತರೋ ಇಚ್ಛಾನಙ್ಗಲಕೋ ಉಪಾಸಕೋ ಸಾವತ್ಥಿಂ ಅನುಪ್ಪತ್ತೋ ಹೋತಿ ಕೇನಚಿದೇವ ಕರಣೀಯೇನ. ಅಥ ಖೋ ಸೋ ಉಪಾಸಕೋ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ತಂ ಕರಣೀಯಂ ತೀರೇತ್ವಾ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಂ ಖೋ ತಂ ಉಪಾಸಕಂ ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಚಿರಸ್ಸಂ ಖೋ ತ್ವಂ, ಉಪಾಸಕ, ಇಮಂ ಪರಿಯಾಯಮಕಾಸಿ ಯದಿದಂ ಇಧಾಗಮನಾಯಾ’’ತಿ.

‘‘ಚಿರಪಟಿಕಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವನ್ತಂ ದಸ್ಸನಾಯ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತುಕಾಮೋ, ಅಪಿ ಚಾಹಂ ಕೇಹಿಚಿ ಕೇಹಿಚಿ ಕಿಚ್ಚಕರಣೀಯೇಹಿ ಬ್ಯಾವಟೋ. ಏವಾಹಂ ನಾಸಕ್ಖಿಂ ಭಗವನ್ತಂ ದಸ್ಸನಾಯ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತು’’ನ್ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ವಿದಿತ್ವಾ ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ –

‘‘ಸುಖಂ ವತ ತಸ್ಸ ನ ಹೋತಿ ಕಿಞ್ಚಿ,

ಸಙ್ಖಾತಧಮ್ಮಸ್ಸ ಬಹುಸ್ಸುತಸ್ಸ;

ಸಕಿಞ್ಚನಂ ಪಸ್ಸ ವಿಹಞ್ಞಮಾನಂ,

ಜನೋ ಜನಸ್ಮಿಂ ಪಟಿಬನ್ಧರೂಪೋ’’ತಿ. ಪಞ್ಚಮಂ;

೬. ಗಬ್ಭಿನೀಸುತ್ತಂ

೧೬. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಸ್ಸ ಆರಾಮೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಅಞ್ಞತರಸ್ಸ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕಸ್ಸ ದಹರಮಾಣವಿಕಾ ಪಜಾಪತಿ ಹೋತಿ ಗಬ್ಭಿನೀ ಉಪವಿಜಞ್ಞಾ. ಅಥ ಖೋ ಸಾ ಪರಿಬ್ಬಾಜಿಕಾ ತಂ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಗಚ್ಛ ತ್ವಂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ತೇಲಂ ಆಹರ, ಯಂ ಮೇ ವಿಜಾತಾಯ ಭವಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ.

ಏವಂ ವುತ್ತೇ, ಸೋ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕೋ ತಂ ಪರಿಬ್ಬಾಜಿಕಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಕುತೋ ಪನಾಹಂ, ಭೋತಿ [ಭೋತಿಯಾ (ಸ್ಯಾ. ಪೀ. ಕ.)], ತೇಲಂ ಆಹರಾಮೀ’’ತಿ? ದುತಿಯಮ್ಪಿ ಖೋ ಸಾ ಪರಿಬ್ಬಾಜಿಕಾ ತಂ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಗಚ್ಛ ತ್ವಂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ತೇಲಂ ಆಹರ, ಯಂ ಮೇ ವಿಜಾತಾಯ ಭವಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ. ದುತಿಯಮ್ಪಿ ಖೋ ಸೋ ಪರಿಬ್ಬಾಜಿಕೋ ತಂ ಪರಿಬ್ಬಾಜಿಕಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಕುತೋ ಪನಾಹಂ, ಭೋತಿ, ತೇಲಂ ಆಹರಾಮೀ’’ತಿ? ತತಿಯಮ್ಪಿ ಖೋ ಸಾ ಪರಿಬ್ಬಾಜಿಕಾ ತಂ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಗಚ್ಛ ತ್ವಂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ತೇಲಂ ಆಹರ, ಯಂ ಮೇ ವಿಜಾತಾಯ ಭವಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ.

ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ರಞ್ಞೋ ಪಸೇನದಿಸ್ಸ ಕೋಸಲಸ್ಸ ಕೋಟ್ಠಾಗಾರೇ ಸಮಣಸ್ಸ ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಸ ವಾ ಸಪ್ಪಿಸ್ಸ ವಾ ತೇಲಸ್ಸ ವಾ ಯಾವದತ್ಥಂ ಪಾತುಂ ದೀಯತಿ [ದಿಯ್ಯತಿ (ಸೀ. ಕ.)], ನೋ ನೀಹರಿತುಂ.

ಅಥ ಖೋ ತಸ್ಸ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕಸ್ಸ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ರಞ್ಞೋ ಖೋ ಪನ ಪಸೇನದಿಸ್ಸ ಕೋಸಲಸ್ಸ ಕೋಟ್ಠಾಗಾರೇ ಸಮಣಸ್ಸ ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಸ ವಾ ಸಪ್ಪಿಸ್ಸ ವಾ ತೇಲಸ್ಸ ವಾ ಯಾವದತ್ಥಂ ಪಾತುಂ ದೀಯತಿ, ನೋ ನೀಹರಿತುಂ. ಯಂನೂನಾಹಂ ರಞ್ಞೋ ಪಸೇನದಿಸ್ಸ ಕೋಸಲಸ್ಸ ಕೋಟ್ಠಾಗಾರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ತೇಲಸ್ಸ ಯಾವದತ್ಥಂ ಪಿವಿತ್ವಾ ಘರಂ ಆಗನ್ತ್ವಾ ಉಚ್ಛದ್ದಿತ್ವಾನ [ಉಗ್ಗಿರಿತ್ವಾನ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.), ಉಚ್ಛದಿತ್ವಾ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಅಟ್ಠ.), ಉಚ್ಛಡ್ಡಿತ್ವಾನ (ಕ.)] ದದೇಯ್ಯಂ, ಯಂ ಇಮಿಸ್ಸಾ ವಿಜಾತಾಯ ಭವಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಸೋ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕೋ ರಞ್ಞೋ ಪಸೇನದಿಸ್ಸ ಕೋಸಲಸ್ಸ ಕೋಟ್ಠಾಗಾರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ತೇಲಸ್ಸ ಯಾವದತ್ಥಂ ಪಿವಿತ್ವಾ ಘರಂ ಆಗನ್ತ್ವಾ ನೇವ ಸಕ್ಕೋತಿ ಉದ್ಧಂ ಕಾತುಂ, ನ ಪನ ಅಧೋ. ಸೋ ದುಕ್ಖಾಹಿ ತಿಬ್ಬಾಹಿ [ತಿಪ್ಪಾಹಿ (ಸ್ಯಾ.)] ಖರಾಹಿ ಕಟುಕಾಹಿ ವೇದನಾಹಿ ಫುಟ್ಠೋ ಆವಟ್ಟತಿ ಪರಿವಟ್ಟತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಪುಬ್ಬಣ್ಹಸಮಯಂ ನಿವಾಸೇತ್ವಾ ಪತ್ತಚೀವರಮಾದಾಯ ಸಾವತ್ಥಿಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪಾವಿಸಿ. ಅದ್ದಸಾ ಖೋ ಭಗವಾ ತಂ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕಂ ದುಕ್ಖಾಹಿ ತಿಬ್ಬಾಹಿ ಖರಾಹಿ ಕಟುಕಾಹಿ ವೇದನಾಹಿ ಫುಟ್ಠಂ ಆವಟ್ಟಮಾನಂ ಪರಿವಟ್ಟಮಾನಂ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ವಿದಿತ್ವಾ ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ –

‘‘ಸುಖಿನೋ ವತ ಯೇ ಅಕಿಞ್ಚನಾ,

ವೇದಗುನೋ ಹಿ ಜನಾ ಅಕಿಞ್ಚನಾ;

ಸಕಿಞ್ಚನಂ ಪಸ್ಸ ವಿಹಞ್ಞಮಾನಂ,

ಜನೋ ಜನಸ್ಮಿಂ ಪಟಿಬನ್ಧಚಿತ್ತೋ’’ [ಪಟಿಬದ್ಧಚಿತ್ತೋ (ಸ್ಯಾ.), ಪಟಿಬನ್ಧರುಪೋ (?)] ತಿ. ಛಟ್ಠಂ;

೭. ಏಕಪುತ್ತಕಸುತ್ತಂ

೧೭. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಸ್ಸ ಆರಾಮೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಅಞ್ಞತರಸ್ಸ ಉಪಾಸಕಸ್ಸ ಏಕಪುತ್ತಕೋ ಪಿಯೋ ಮನಾಪೋ ಕಾಲಙ್ಕತೋ ಹೋತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಸಮ್ಬಹುಲಾ ಉಪಾಸಕಾ ಅಲ್ಲವತ್ಥಾ ಅಲ್ಲಕೇಸಾ ದಿವಾ ದಿವಸ್ಸ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿಂಸು. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೇ ಖೋ ತೇ ಉಪಾಸಕೇ ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಕಿಂ ನು ಖೋ ತುಮ್ಹೇ, ಉಪಾಸಕಾ, ಅಲ್ಲವತ್ಥಾ ಅಲ್ಲಕೇಸಾ ಇಧೂಪಸಙ್ಕಮನ್ತಾ ದಿವಾ ದಿವಸ್ಸಾ’’ತಿ?

ಏವಂ ವುತ್ತೇ, ಸೋ ಉಪಾಸಕೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಮಯ್ಹಂ ಖೋ, ಭನ್ತೇ, ಏಕಪುತ್ತಕೋ ಪಿಯೋ ಮನಾಪೋ ಕಾಲಙ್ಕತೋ. ತೇನ ಮಯಂ ಅಲ್ಲವತ್ಥಾ ಅಲ್ಲಕೇಸಾ ಇಧೂಪಸಙ್ಕಮನ್ತಾ ದಿವಾ ದಿವಸ್ಸಾ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ವಿದಿತ್ವಾ ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ –

‘‘ಪಿಯರೂಪಸ್ಸಾದಗಧಿತಾಸೇ [ಪಿಯರೂಪಸ್ಸಾತಗಧಿತಾಸೇ (ಸೀ. ಪೀ.)],

ದೇವಕಾಯಾ ಪುಥು ಮನುಸ್ಸಾ ಚ;

ಅಘಾವಿನೋ ಪರಿಜುನ್ನಾ,

ಮಚ್ಚುರಾಜಸ್ಸ ವಸಂ ಗಚ್ಛನ್ತಿ.

‘‘ಯೇ ವೇ ದಿವಾ ಚ ರತ್ತೋ ಚ,

ಅಪ್ಪಮತ್ತಾ ಜಹನ್ತಿ ಪಿಯರೂಪಂ;

ತೇ ವೇ ಖಣನ್ತಿ ಅಘಮೂಲಂ,

ಮಚ್ಚುನೋ ಆಮಿಸಂ ದುರತಿವತ್ತ’’ನ್ತಿ. ಸತ್ತಮಂ;

೮. ಸುಪ್ಪವಾಸಾಸುತ್ತಂ

೧೮. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಕುಣ್ಡಿಕಾಯಂ [ಕುಣ್ಡಿಯಾಯಂ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)] ವಿಹರತಿ ಕುಣ್ಡಧಾನವನೇ [ಕುಣ್ಡಿಟ್ಠಾನವನೇ (ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)]. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಸುಪ್ಪವಾಸಾ ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಸತ್ತ ವಸ್ಸಾನಿ ಗಬ್ಭಂ ಧಾರೇತಿ. ಸತ್ತಾಹಂ ಮೂಳ್ಹಗಬ್ಭಾ ಸಾ ದುಕ್ಖಾಹಿ ತಿಬ್ಬಾಹಿ ಖರಾಹಿ ಕಟುಕಾಹಿ ವೇದನಾಹಿ ಫುಟ್ಠಾ ತೀಹಿ ವಿತಕ್ಕೇಹಿ ಅಧಿವಾಸೇತಿ – ‘‘ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ ವತ ಸೋ ಭಗವಾ ಯೋ ಇಮಸ್ಸ ಏವರೂಪಸ್ಸ ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಪಹಾನಾಯ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇತಿ; ಸುಪ್ಪಟಿಪನ್ನೋ ವತ ತಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಸಾವಕಸಙ್ಘೋ ಯೋ ಇಮಸ್ಸ ಏವರೂಪಸ್ಸ ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಪಹಾನಾಯ ಪಟಿಪನ್ನೋ; ಸುಸುಖಂ ವತ ತಂ ನಿಬ್ಬಾನಂ ಯತ್ಥಿದಂ ಏವರೂಪಂ ದುಕ್ಖಂ ನ ಸಂವಿಜ್ಜತೀ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಸುಪ್ಪವಾಸಾ ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಸಾಮಿಕಂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಏಹಿ ತ್ವಂ, ಅಯ್ಯಪುತ್ತ, ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಮಮ ವಚನೇನ ಭಗವತೋ ಪಾದೇ ಸಿರಸಾ ವನ್ದಾಹಿ; ಅಪ್ಪಾಬಾಧಂ ಅಪ್ಪಾತಙ್ಕಂ ಲಹುಟ್ಠಾನಂ ಬಲಂ ಫಾಸುವಿಹಾರಂ ಪುಚ್ಛ – ‘ಸುಪ್ಪವಾಸಾ, ಭನ್ತೇ, ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಭಗವತೋ ಪಾದೇ ಸಿರಸಾ ವನ್ದತಿ; ಅಪ್ಪಾಬಾಧಂ ಅಪ್ಪಾತಙ್ಕಂ ಲಹುಟ್ಠಾನಂ ಬಲಂ ಫಾಸುವಿಹಾರಂ ಪುಚ್ಛತೀ’ತಿ. ಏವಞ್ಚ ವದೇಹಿ – ‘ಸುಪ್ಪವಾಸಾ, ಭನ್ತೇ, ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಸತ್ತ ವಸ್ಸಾನಿ ಗಬ್ಭಂ ಧಾರೇತಿ. ಸತ್ತಾಹಂ ಮೂಳ್ಹಗಬ್ಭಾ ಸಾ ದುಕ್ಖಾಹಿ ತಿಬ್ಬಾಹಿ ಖರಾಹಿ ಕಟುಕಾಹಿ ವೇದನಾಹಿ ಫುಟ್ಠಾ ತೀಹಿ ವಿತಕ್ಕೇಹಿ ಅಧಿವಾಸೇತಿ – ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ ವತ ಸೋ ಭಗವಾ ಯೋ ಇಮಸ್ಸ ಏವರೂಪಸ್ಸ ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಪಹಾನಾಯ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇತಿ; ಸುಪ್ಪಟಿಪನ್ನೋ ವತ ತಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಸಾವಕಸಙ್ಘೋ ಯೋ ಇಮಸ್ಸ ಏವರೂಪಸ್ಸ ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಪಹಾನಾಯ ಪಟಿಪನ್ನೋ; ಸುಸುಖಂ ವತ ತಂ ನಿಬ್ಬಾನಂ ಯತ್ಥಿದಂ ಏವರೂಪಂ ದುಕ್ಖಂ ನ ಸಂವಿಜ್ಜತೀ’’’ತಿ.

‘‘ಪರಮ’’ನ್ತಿ ಖೋ ಸೋ ಕೋಲಿಯಪುತ್ತೋ ಸುಪ್ಪವಾಸಾಯ ಕೋಲಿಯಧೀತಾಯ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಕೋಲಿಯಪುತ್ತೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಸುಪ್ಪವಾಸಾ, ಭನ್ತೇ, ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಭಗವತೋ ಪಾದೇ ಸಿರಸಾ ವನ್ದತಿ, ಅಪ್ಪಾಬಾಧಂ ಅಪ್ಪಾತಙ್ಕಂ ಲಹುಟ್ಠಾನಂ ಬಲಂ ಫಾಸುವಿಹಾರಂ ಪುಚ್ಛತಿ; ಏವಞ್ಚ ವದೇತಿ – ‘ಸುಪ್ಪವಾಸಾ, ಭನ್ತೇ, ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಸತ್ತ ವಸ್ಸಾನಿ ಗಬ್ಭಂ ಧಾರೇತಿ. ಸತ್ತಾಹಂ ಮೂಳ್ಹಗಬ್ಭಾ ಸಾ ದುಕ್ಖಾಹಿ ತಿಬ್ಬಾಹಿ ಖರಾಹಿ ಕಟುಕಾಹಿ ವೇದನಾಹಿ ಫುಟ್ಠಾ ತೀಹಿ ವಿತಕ್ಕೇಹಿ ಅಧಿವಾಸೇತಿ – ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ ವತ ಸೋ ಭಗವಾ ಯೋ ಇಮಸ್ಸ ಏವರೂಪಸ್ಸ ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಪಹಾನಾಯ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇತಿ; ಸುಪ್ಪಟಿಪನ್ನೋ ವತ ತಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಸಾವಕಸಙ್ಘೋ ಯೋ ಇಮಸ್ಸ ಏವರೂಪಸ್ಸ ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಪಹಾನಾಯ ಪಟಿಪನ್ನೋ; ಸುಸುಖಂ ವತ ನಿಬ್ಬಾನಂ ಯತ್ಥಿದಂ ಏವರೂಪಂ ದುಕ್ಖಂ ನ ಸಂವಿಜ್ಜತೀ’’’ತಿ.

‘‘ಸುಖಿನೀ ಹೋತು ಸುಪ್ಪವಾಸಾ ಕೋಲಿಯಧೀತಾ; ಅರೋಗಾ ಅರೋಗಂ ಪುತ್ತಂ ವಿಜಾಯತೂ’’ತಿ. ಸಹ ವಚನಾ ಚ ಪನ ಭಗವತೋ ಸುಪ್ಪವಾಸಾ ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಸುಖಿನೀ ಅರೋಗಾ ಅರೋಗಂ ಪುತ್ತಂ ವಿಜಾಯಿ.

‘‘ಏವಂ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ ಖೋ ಸೋ ಕೋಲಿಯಪುತ್ತೋ ಭಗವತೋ ಭಾಸಿತಂ ಅಭಿನನ್ದಿತ್ವಾ ಅನುಮೋದಿತ್ವಾ ಉಟ್ಠಾಯಾಸನಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಪದಕ್ಖಿಣಂ ಕತ್ವಾ ಯೇನ ಸಕಂ ಘರಂ ತೇನ ಪಚ್ಚಾಯಾಸಿ. ಅದ್ದಸಾ ಖೋ ಸೋ ಕೋಲಿಯಪುತ್ತೋ ಸುಪ್ಪವಾಸಂ ಕೋಲಿಯಧೀತರಂ ಸುಖಿನಿಂ ಅರೋಗಂ ಅರೋಗಂ ಪುತ್ತಂ ವಿಜಾತಂ. ದಿಸ್ವಾನಸ್ಸ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ಅಚ್ಛರಿಯಂ ವತ, ಭೋ, ಅಬ್ಭುತಂ ವತ, ಭೋ, ತಥಾಗತಸ್ಸ ಮಹಿದ್ಧಿಕತಾ ಮಹಾನುಭಾವತಾ, ಯತ್ರ ಹಿ ನಾಮಾಯಂ ಸುಪ್ಪವಾಸಾ ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಸಹ ವಚನಾ ಚ ಪನ [ಸಹ ವಚನಾ ಪನ (ಪೀ.), ಸಹ ವಚನಾ (?)] ಭಗವತೋ ಸುಖಿನೀ ಅರೋಗಾ ಅರೋಗಂ ಪುತ್ತಂ ವಿಜಾಯಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ! ಅತ್ತಮನೋ ಪಮುದಿತೋ ಪೀತಿಸೋಮನಸ್ಸಜಾತೋ ಅಹೋಸಿ.

ಅಥ ಖೋ ಸುಪ್ಪವಾಸಾ ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಸಾಮಿಕಂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಏಹಿ ತ್ವಂ, ಅಯ್ಯಪುತ್ತ, ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಮಮ ವಚನೇನ ಭಗವತೋ ಪಾದೇ ಸಿರಸಾ ವನ್ದಾಹಿ – ‘ಸುಪ್ಪವಾಸಾ, ಭನ್ತೇ, ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಭಗವತೋ ಪಾದೇ ಸಿರಸಾ ವನ್ದತೀ’ತಿ; ಏವಞ್ಚ ವದೇಹಿ – ‘ಸುಪ್ಪವಾಸಾ, ಭನ್ತೇ, ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಸತ್ತ ವಸ್ಸಾನಿ ಗಬ್ಭಂ ಧಾರೇತಿ. ಸತ್ತಾಹಂ ಮೂಳ್ಹಗಬ್ಭಾ ಸಾ ಏತರಹಿ ಸುಖಿನೀ ಅರೋಗಾ ಅರೋಗಂ ಪುತ್ತಂ ವಿಜಾತಾ. ಸಾ ಸತ್ತಾಹಂ ಬುದ್ಧಪ್ಪಮುಖಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಂ ಭತ್ತೇನ ನಿಮನ್ತೇತಿ. ಅಧಿವಾಸೇತು ಕಿರ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವಾ ಸುಪ್ಪವಾಸಾಯ ಕೋಲಿಯಧೀತಾಯ ಸತ್ತ ಭತ್ತಾನಿ ಸದ್ಧಿಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೇನಾ’’’ತಿ.

‘‘ಪರಮ’’ನ್ತಿ ಖೋ ಸೋ ಕೋಲಿಯಪುತ್ತೋ ಸುಪ್ಪವಾಸಾಯ ಕೋಲಿಯಧೀತಾಯ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಸೋ ಕೋಲಿಯಪುತ್ತೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ –

‘‘ಸುಪ್ಪವಾಸಾ, ಭನ್ತೇ, ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಭಗವತೋ ಪಾದೇ ಸಿರಸಾ ವನ್ದತಿ; ಏವಞ್ಚ ವದೇತಿ – ‘ಸುಪ್ಪವಾಸಾ, ಭನ್ತೇ, ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಸತ್ತ ವಸ್ಸಾನಿ ಗಬ್ಭಂ ಧಾರೇತಿ. ಸತ್ತಾಹಂ ಮೂಳ್ಹಗಬ್ಭಾ ಸಾ ಏತರಹಿ ಸುಖಿನೀ ಅರೋಗಾ ಅರೋಗಂ ಪುತ್ತಂ ವಿಜಾತಾ. ಸಾ ಸತ್ತಾಹಂ ಬುದ್ಧಪ್ಪಮುಖಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಂ ಭತ್ತೇನ ನಿಮನ್ತೇತಿ. ಅಧಿವಾಸೇತು ಕಿರ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವಾ ಸುಪ್ಪವಾಸಾಯ ಕೋಲಿಯಧೀತಾಯ ಸತ್ತ ಭತ್ತಾನಿ ಸದ್ಧಿಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೇನಾ’’’ತಿ.

ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಅಞ್ಞತರೇನ ಉಪಾಸಕೇನ ಬುದ್ಧಪ್ಪಮುಖೋ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೋ ಸ್ವಾತನಾಯ ಭತ್ತೇನ ನಿಮನ್ತಿತೋ ಹೋತಿ. ಸೋ ಚ ಉಪಾಸಕೋ ಆಯಸ್ಮತೋ ಮಹಾಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನಸ್ಸ [ಮಹಾಮೋಗ್ಗಲಾನಸ್ಸ (ಕ.)] ಉಪಟ್ಠಾಕೋ ಹೋತಿ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಮಹಾಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನಂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಏಹಿ ತ್ವಂ, ಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನ, ಯೇನ ಸೋ ಉಪಾಸಕೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ತಂ ಉಪಾಸಕಂ ಏವಂ ವದೇಹಿ – ‘ಸುಪ್ಪವಾಸಾ, ಆವುಸೋ, ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಸತ್ತ ವಸ್ಸಾನಿ ಗಬ್ಭಂ ಧಾರೇಸಿ. ಸತ್ತಾಹಂ ಮೂಳ್ಹಗಬ್ಭಾ ಸಾ ಏತರಹಿ ಸುಖಿನೀ ಅರೋಗಾ ಅರೋಗಂ ಪುತ್ತಂ ವಿಜಾತಾ. ಸಾ ಸತ್ತಾಹಂ ಬುದ್ಧಪ್ಪಮುಖಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಂ ಭತ್ತೇನ ನಿಮನ್ತೇತಿ. ಕರೋತು ಸುಪ್ಪವಾಸಾ ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಸತ್ತ ಭತ್ತಾನಿ, ಪಚ್ಛಾ ತ್ವಂ ಕರಿಸ್ಸಸೀ’ತಿ [ಕರಿಸ್ಸಸೀತಿ ಸಞ್ಞಾಪೇಹಿ (ಕ.)]. ತುಯ್ಹೇಸೋ ಉಪಟ್ಠಾಕೋ’’ತಿ.

‘‘ಏವಂ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಮಹಾಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನೋ ಭಗವತೋ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ ಯೇನ ಸೋ ಉಪಾಸಕೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ತಂ ಉಪಾಸಕಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಸುಪ್ಪವಾಸಾ, ಆವುಸೋ, ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಸತ್ತ ವಸ್ಸಾನಿ ಗಬ್ಭಂ ಧಾರೇತಿ. ಸತ್ತಾಹಂ ಮೂಳ್ಹಗಬ್ಭಾ ಸಾ ಏತರಹಿ ಸುಖಿನೀ ಅರೋಗಾ ಅರೋಗಂ ಪುತ್ತಂ ವಿಜಾತಾ. ಸಾ ಸತ್ತಾಹಂ ಬುದ್ಧಪ್ಪಮುಖಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಂ ಭತ್ತೇನ ನಿಮನ್ತೇತಿ. ಕರೋತು ಸುಪ್ಪವಾಸಾ ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಸತ್ತ ಭತ್ತಾನಿ, ಪಚ್ಛಾ ತ್ವಂ ಕರಿಸ್ಸಸೀ’’ತಿ.

‘‘ಸಚೇ ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಅಯ್ಯೋ ಮಹಾಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನೋ ತಿಣ್ಣಂ ಧಮ್ಮಾನಂ ಪಾಟಿಭೋಗೋ – ಭೋಗಾನಞ್ಚ ಜೀವಿತಸ್ಸ ಚ ಸದ್ಧಾಯ ಚ, ಕರೋತು ಸುಪ್ಪವಾಸಾ ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಸತ್ತ ಭತ್ತಾನಿ, ಪಚ್ಛಾಹಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ. ‘‘ದ್ವಿನ್ನಂ ಖೋ ತೇ ಅಹಂ [ದ್ವಿನ್ನಂ ಖೋ ತೇಸಂ (ಪೀ.), ದ್ವಿನ್ನಂ ಖೋ ನೇಸಂ (ಕ.)], ಆವುಸೋ, ಧಮ್ಮಾನಂ ಪಾಟಿಭೋಗೋ – ಭೋಗಾನಞ್ಚ ಜೀವಿತಸ್ಸ ಚ. ಸದ್ಧಾಯ ಪನ ತ್ವಂಯೇವ ಪಾಟಿಭೋಗೋ’’ತಿ.

‘‘ಸಚೇ ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಅಯ್ಯೋ ಮಹಾಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನೋ ದ್ವಿನ್ನಂ ಧಮ್ಮಾನಂ ಪಾಟಿಭೋಗೋ – ಭೋಗಾನಞ್ಚ ಜೀವಿತಸ್ಸ ಚ, ಕರೋತು ಸುಪ್ಪವಾಸಾ ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಸತ್ತ ಭತ್ತಾನಿ, ಪಚ್ಛಾಹಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಮಹಾಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನೋ ತಂ ಉಪಾಸಕಂ ಸಞ್ಞಾಪೇತ್ವಾ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಸಞ್ಞತ್ತೋ [ಸಞ್ಞಾತೋ (ಸ್ಯಾ.)], ಭನ್ತೇ, ಸೋ ಉಪಾಸಕೋ ಮಯಾ; ಕರೋತು ಸುಪ್ಪವಾಸಾ ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಸತ್ತ ಭತ್ತಾನಿ, ಪಚ್ಛಾ ಸೋ ಕರಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಸುಪ್ಪವಾಸಾ ಕೋಲಿಯಧೀತಾ ಸತ್ತಾಹಂ ಬುದ್ಧಪ್ಪಮುಖಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಂ ಪಣೀತೇನ ಖಾದನೀಯೇನ ಭೋಜನೀಯೇನ ಸಹತ್ಥಾ ಸನ್ತಪ್ಪೇಸಿ ಸಮ್ಪವಾರೇಸಿ, ತಞ್ಚ ದಾರಕಂ ಭಗವನ್ತಂ ವನ್ದಾಪೇಸಿ ಸಬ್ಬಞ್ಚ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಂ.

ಅಥ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಸಾರಿಪುತ್ತೋ ತಂ ದಾರಕಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಕಚ್ಚಿ ತೇ, ದಾರಕ, ಖಮನೀಯಂ, ಕಚ್ಚಿ ಯಾಪನೀಯಂ, ಕಚ್ಚಿ ನ ಕಿಞ್ಚಿ ದುಕ್ಖ’’ನ್ತಿ? ‘‘ಕುತೋ ಮೇ, ಭನ್ತೇ ಸಾರಿಪುತ್ತ, ಖಮನೀಯಂ, ಕುತೋ ಯಾಪನೀಯಂ! ಸತ್ತ ಮೇ ವಸ್ಸಾನಿ ಲೋಹಿತಕುಮ್ಭಿಯಂ ವುತ್ತಾನೀ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಸುಪ್ಪವಾಸಾ ಕೋಲಿಯಧೀತಾ – ‘‘ಪುತ್ತೋ ಮೇ ಧಮ್ಮಸೇನಾಪತಿನಾ ಸದ್ಧಿಂ ಮನ್ತೇತೀ’’ತಿ ಅತ್ತಮನಾ ಪಮುದಿತಾ ಪೀತಿಸೋಮನಸ್ಸಜಾತಾ ಅಹೋಸಿ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ (ಸುಪ್ಪವಾಸಂ ಕೋಲೀಯಧೀತರಂ ಅತ್ತಮನಂ ಪಮುದಿತಂ ಪೀತಿಸೋಮನಸ್ಸಜಾತಂ ವಿದಿತ್ವಾ [ದಿಸ್ವಾ (ಸೀ.)]) [( ) ನತ್ಥಿ ಇಙ್ಗಲಿಸಪೋತ್ಥಕೇ] ಸುಪ್ಪವಾಸಂ ಕೋಲಿಯಧೀತರಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಇಚ್ಛೇಯ್ಯಾಸಿ ತ್ವಂ, ಸುಪ್ಪವಾಸೇ, ಅಞ್ಞಮ್ಪಿ ಏವರೂಪಂ ಪುತ್ತ’’ನ್ತಿ? ‘‘ಇಚ್ಛೇಯ್ಯಾಮಹಂ, ಭಗವಾ, ಅಞ್ಞಾನಿಪಿ ಏವರೂಪಾನಿ ಸತ್ತ ಪುತ್ತಾನೀ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ವಿದಿತ್ವಾ ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ –

‘‘ಅಸಾತಂ ಸಾತರೂಪೇನ, ಪಿಯರೂಪೇನ ಅಪ್ಪಿಯಂ;

ದುಕ್ಖಂ ಸುಖಸ್ಸ ರೂಪೇನ, ಪಮತ್ತಮತಿವತ್ತತೀ’’ತಿ. ಅಟ್ಠಮಂ;

೯. ವಿಸಾಖಾಸುತ್ತಂ

೧೯. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಪುಬ್ಬಾರಾಮೇ ಮಿಗಾರಮಾತುಪಾಸಾದೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ವಿಸಾಖಾಯ ಮಿಗಾರಮಾತುಯಾ ಕೋಚಿದೇವ ಅತ್ಥೋ ರಞ್ಞೇ ಪಸೇನದಿಮ್ಹಿ ಕೋಸಲೇ ಪಟಿಬದ್ಧೋ [ಪಟಿಬನ್ಧೋ (ಪೀ. ಕ.)] ಹೋತಿ. ತಂ ರಾಜಾ ಪಸೇನದಿ ಕೋಸಲೋ ನ ಯಥಾಧಿಪ್ಪಾಯಂ ತೀರೇತಿ.

ಅಥ ಖೋ ವಿಸಾಖಾ ಮಿಗಾರಮಾತಾ ದಿವಾ ದಿವಸ್ಸ [ದಿವಾದಿವಸ್ಸೇವ (ಸ್ಯಾ.), ದಿವಾದಿವಸ್ಸೇಯೇವ (ಪೀ.), ದಿವಾ ದಿವಸ್ಸಯೇವ (ಕ.)] ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಂ ಖೋ ವಿಸಾಖಂ ಮಿಗಾರಮಾತರಂ ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಹನ್ದ ಕುತೋ ನು ತ್ವಂ, ವಿಸಾಖೇ, ಆಗಚ್ಛಸಿ ದಿವಾ ದಿವಸ್ಸಾ’’ತಿ? ‘‘ಇಧ ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಕೋಚಿದೇವ ಅತ್ಥೋ ರಞ್ಞೇ ಪಸೇನದಿಮ್ಹಿ ಕೋಸಲೇ ಪಟಿಬದ್ಧೋ; ತಂ ರಾಜಾ ಪಸೇನದಿ ಕೋಸಲೋ ನ ಯಥಾಧಿಪ್ಪಾಯಂ ತೀರೇತೀ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ವಿದಿತ್ವಾ ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ –

‘‘ಸಬ್ಬಂ ಪರವಸಂ ದುಕ್ಖಂ, ಸಬ್ಬಂ ಇಸ್ಸರಿಯಂ ಸುಖಂ;

ಸಾಧಾರಣೇ ವಿಹಞ್ಞನ್ತಿ, ಯೋಗಾ ಹಿ ದುರತಿಕ್ಕಮಾ’’ತಿ. ನವಮಂ;

೧೦. ಭದ್ದಿಯಸುತ್ತಂ

೨೦. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಅನುಪಿಯಾಯಂ ವಿಹರತಿ ಅಮ್ಬವನೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಆಯಸ್ಮಾ ಭದ್ದಿಯೋ ಕಾಳೀಗೋಧಾಯ ಪುತ್ತೋ ಅರಞ್ಞಗತೋಪಿ ರುಕ್ಖಮೂಲಗತೋಪಿ ಸುಞ್ಞಾಗಾರಗತೋಪಿ ಅಭಿಕ್ಖಣಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ – ‘‘ಅಹೋ ಸುಖಂ, ಅಹೋ ಸುಖ’’ನ್ತಿ!

ಅಸ್ಸೋಸುಂ ಖೋ ಸಮ್ಬಹುಲಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಯಸ್ಮತೋ ಭದ್ದಿಯಸ್ಸ ಕಾಳೀಗೋಧಾಯ ಪುತ್ತಸ್ಸ ಅರಞ್ಞಗತಸ್ಸಪಿ ರುಕ್ಖಮೂಲಗತಸ್ಸಪಿ ಸುಞ್ಞಾಗಾರಗತಸ್ಸಪಿ ಅಭಿಕ್ಖಣಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇನ್ತಸ್ಸ – ‘‘ಅಹೋ ಸುಖಂ, ಅಹೋ ಸುಖ’’ನ್ತಿ! ಸುತ್ವಾನ ನೇಸಂ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ನಿಸ್ಸಂಸಯಂ ಖೋ, ಆವುಸೋ, ಆಯಸ್ಮಾ ಭದ್ದಿಯೋ ಕಾಳೀಗೋಧಾಯ ಪುತ್ತೋ ಅನಭಿರತೋ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಚರತಿ, ಯಂಸ ಪುಬ್ಬೇ ಅಗಾರಿಯಭೂತಸ್ಸ [ಅಗಾರಿಕಭೂತಸ್ಸ (ಸ್ಯಾ.)] ರಜ್ಜಸುಖಂ, ಸೋ ತಮನುಸ್ಸರಮಾನೋ ಅರಞ್ಞಗತೋಪಿ ರುಕ್ಖಮೂಲಗತೋಪಿ ಸುಞ್ಞಾಗಾರಗತೋಪಿ ಅಭಿಕ್ಖಣಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ – ‘ಅಹೋ ಸುಖಂ, ಅಹೋ ಸುಖ’’’ನ್ತಿ!

ಅಥ ಖೋ ಸಮ್ಬಹುಲಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿಂಸು. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಾ ಖೋ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚುಂ – ‘‘ಆಯಸ್ಮಾ, ಭನ್ತೇ, ಭದ್ದಿಯೋ ಕಾಳೀಗೋಧಾಯ ಪುತ್ತೋ ಅರಞ್ಞಗತೋಪಿ ರುಕ್ಖಮೂಲಗತೋಪಿ ಸುಞ್ಞಾಗಾರಗತೋಪಿ ಅಭಿಕ್ಖಣಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ – ‘ಅಹೋ ಸುಖಂ, ಅಹೋ ಸುಖ’ನ್ತಿ! ನಿಸ್ಸಂಸಯಂ ಖೋ, ಭನ್ತೇ, ಆಯಸ್ಮಾ ಭದ್ದಿಯೋ ಕಾಳೀಗೋಧಾಯ ಪುತ್ತೋ ಅನಭಿರತೋ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಚರತಿ. ಯಂಸ ಪುಬ್ಬೇ ಅಗಾರಿಯಭೂತಸ್ಸ ರಜ್ಜಸುಖಂ, ಸೋ ತಮನುಸ್ಸರಮಾನೋ ಅರಞ್ಞಗತೋಪಿ ರುಕ್ಖಮೂಲಗತೋಪಿ ಸುಞ್ಞಾಗಾರಗತೋಪಿ ಅಭಿಕ್ಖಣಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ – ‘ಅಹೋ ಸುಖಂ, ಅಹೋ ಸುಖ’’’ನ್ತಿ!

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಅಞ್ಞತರಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಏಹಿ ತ್ವಂ, ಭಿಕ್ಖು, ಮಮ ವಚನೇನ ಭದ್ದಿಯಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ಆಮನ್ತೇಹಿ – ‘ಸತ್ಥಾ ತಂ, ಆವುಸೋ ಭದ್ದಿಯ, ಆಮನ್ತೇತೀ’’’ತಿ.

‘‘ಏವಂ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ ಖೋ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ಭಗವತೋ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ ಯೇನಾಯಸ್ಮಾ ಭದ್ದಿಯೋ ಕಾಳೀಗೋಧಾಯ ಪುತ್ತೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭದ್ದಿಯಂ ಕಾಳೀಗೋಧಾಯ ಪುತ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಸತ್ಥಾ ತಂ, ಆವುಸೋ ಭದ್ದಿಯ, ಆಮನ್ತೇತೀ’’ತಿ. ‘‘ಏವಮಾವುಸೋ’’ತಿ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಭದ್ದಿಯೋ ಕಾಳೀಗೋಧಾಯ ಪುತ್ತೋ ತಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಂ ಖೋ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಭದ್ದಿಯಂ ಕಾಳೀಗೋಧಾಯ ಪುತ್ತಂ ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ –

‘‘ಸಚ್ಚಂ ಕಿರ ತ್ವಂ, ಭದ್ದಿಯ, ಅರಞ್ಞಗತೋಪಿ ರುಕ್ಖಮೂಲಗತೋಪಿ ಸುಞ್ಞಾಗಾರಗತೋಪಿ ಅಭಿಕ್ಖಣಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ – ‘ಅಹೋ ಸುಖಂ, ಅಹೋ ಸುಖ’’’ನ್ತಿ! ‘‘ಏವಂ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ.

‘‘ಕಿಂ ಪನ [ಕಂ ಪನ (ಸ್ಯಾ ಪೀ.)] ತ್ವಂ, ಭದ್ದಿಯ, ಅತ್ಥವಸಂ ಸಮ್ಪಸ್ಸಮಾನೋ ಅರಞ್ಞಗತೋಪಿ ರುಕ್ಖಮೂಲಗತೋಪಿ ಸುಞ್ಞಾಗಾರಗತೋಪಿ ಅಭಿಕ್ಖಣಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ – ‘ಅಹೋ ಸುಖಂ, ಅಹೋ ಸುಖ’’’ನ್ತಿ! ‘‘ಪುಬ್ಬೇ ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಅಗಾರಿಯಭೂತಸ್ಸ ರಜ್ಜಂ ಕಾರೇನ್ತಸ್ಸ ಅನ್ತೋಪಿ ಅನ್ತೇಪುರೇ ರಕ್ಖಾ ಸುಸಂವಿಹಿತಾ ಅಹೋಸಿ, ಬಹಿಪಿ ಅನ್ತೇಪುರೇ ರಕ್ಖಾ ಸುಸಂವಿಹಿತಾ ಅಹೋಸಿ, ಅನ್ತೋಪಿ ನಗರೇ ರಕ್ಖಾ ಸುಸಂವಿಹಿತಾ ಅಹೋಸಿ, ಬಹಿಪಿ ನಗರೇ ರಕ್ಖಾ ಸುಸಂವಿಹಿತಾ ಅಹೋಸಿ, ಅನ್ತೋಪಿ ಜನಪದೇ ರಕ್ಖಾ ಸುಸಂವಿಹಿತಾ ಅಹೋಸಿ, ಬಹಿಪಿ ಜನಪದೇ ರಕ್ಖಾ ಸುಸಂವಿಹಿತಾ ಅಹೋಸಿ. ಸೋ ಖೋ ಅಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಏವಂ ರಕ್ಖಿತೋ ಗೋಪಿತೋ ಸನ್ತೋ ಭೀತೋ ಉಬ್ಬಿಗ್ಗೋ ಉಸ್ಸಙ್ಕೀ ಉತ್ರಾಸೀ ವಿಹಾಸಿಂ. ಏತರಹಿ ಖೋ ಪನಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಅರಞ್ಞಗತೋಪಿ ರುಕ್ಖಮೂಲಗತೋಪಿ ಸುಞ್ಞಾಗಾರಗತೋಪಿ ಏಕೋ [ಏಕಕೋ (ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)] ಅಭೀತೋ ಅನುಬ್ಬಿಗ್ಗೋ ಅನುಸ್ಸಙ್ಕೀ ಅನುತ್ರಾಸೀ ಅಪ್ಪೋಸ್ಸುಕ್ಕೋ ಪನ್ನಲೋಮೋ ಪರದತ್ತವುತ್ತೋ [ಪರದವುತ್ತೋ (ಕ. ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)], ಮಿಗಭೂತೇನ ಚೇತಸಾ ವಿಹರಾಮಿ. ಇಮಂ [ಇದಂ (ಸೀ. ಕ.)] ಖೋ ಅಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಅತ್ಥವಸಂ ಸಮ್ಪಸ್ಸಮಾನೋ ಅರಞ್ಞಗತೋಪಿ ರುಕ್ಖಮೂಲಗತೋಪಿ ಸುಞ್ಞಾಗಾರಗತೋಪಿ ಅಭಿಕ್ಖಣಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ [ಉದಾನೇಮಿ (ಕ.)] – ‘ಅಹೋ ಸುಖಂ, ಅಹೋ ಸುಖ’’’ನ್ತಿ!

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ವಿದಿತ್ವಾ ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ –

‘‘ಯಸ್ಸನ್ತರತೋ ನ ಸನ್ತಿ ಕೋಪಾ,

ಇತಿಭವಾಭವತಞ್ಚ ವೀತಿವತ್ತೋ;

ತಂ ವಿಗತಭಯಂ ಸುಖಿಂ ಅಸೋಕಂ,

ದೇವಾ ನಾನುಭವನ್ತಿ ದಸ್ಸನಾಯಾ’’ತಿ. ದಸಮಂ;

ಮುಚಲಿನ್ದವಗ್ಗೋ ದುತಿಯೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ.