೭. ಏಕಪುತ್ತಕಸುತ್ತಂ

೧೭. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಸ್ಸ ಆರಾಮೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಅಞ್ಞತರಸ್ಸ ಉಪಾಸಕಸ್ಸ ಏಕಪುತ್ತಕೋ ಪಿಯೋ ಮನಾಪೋ ಕಾಲಙ್ಕತೋ ಹೋತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಸಮ್ಬಹುಲಾ ಉಪಾಸಕಾ ಅಲ್ಲವತ್ಥಾ ಅಲ್ಲಕೇಸಾ ದಿವಾ ದಿವಸ್ಸ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿಂಸು. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೇ ಖೋ ತೇ ಉಪಾಸಕೇ ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಕಿಂ ನು ಖೋ ತುಮ್ಹೇ, ಉಪಾಸಕಾ, ಅಲ್ಲವತ್ಥಾ ಅಲ್ಲಕೇಸಾ ಇಧೂಪಸಙ್ಕಮನ್ತಾ ದಿವಾ ದಿವಸ್ಸಾ’’ತಿ?

ಏವಂ ವುತ್ತೇ, ಸೋ ಉಪಾಸಕೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಮಯ್ಹಂ ಖೋ, ಭನ್ತೇ, ಏಕಪುತ್ತಕೋ ಪಿಯೋ ಮನಾಪೋ ಕಾಲಙ್ಕತೋ. ತೇನ ಮಯಂ ಅಲ್ಲವತ್ಥಾ ಅಲ್ಲಕೇಸಾ ಇಧೂಪಸಙ್ಕಮನ್ತಾ ದಿವಾ ದಿವಸ್ಸಾ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ವಿದಿತ್ವಾ ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಂ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ –

‘‘ಪಿಯರೂಪಸ್ಸಾದಗಧಿತಾಸೇ [ಪಿಯರೂಪಸ್ಸಾತಗಧಿತಾಸೇ (ಸೀ. ಪೀ.)],

ದೇವಕಾಯಾ ಪುಥು ಮನುಸ್ಸಾ ಚ;

ಅಘಾವಿನೋ ಪರಿಜುನ್ನಾ,

ಮಚ್ಚುರಾಜಸ್ಸ ವಸಂ ಗಚ್ಛನ್ತಿ.

‘‘ಯೇ ವೇ ದಿವಾ ಚ ರತ್ತೋ ಚ,

ಅಪ್ಪಮತ್ತಾ ಜಹನ್ತಿ ಪಿಯರೂಪಂ;

ತೇ ವೇ ಖಣನ್ತಿ ಅಘಮೂಲಂ,

ಮಚ್ಚುನೋ ಆಮಿಸಂ ದುರತಿವತ್ತ’’ನ್ತಿ. ಸತ್ತಮಂ;