೧೦. ಪುಣ್ಣಮಾಸತ್ಥೇರಗಾಥಾ

೧೦. ‘‘ವಿಹರಿ ಅಪೇಕ್ಖಂ ಇಧ ವಾ ಹುರಂ ವಾ, ಯೋ ವೇದಗೂ ಸಮಿತೋ ಯತತ್ತೋ;

ಸಬ್ಬೇಸು ಧಮ್ಮೇಸು ಅನೂಪಲಿತ್ತೋ, ಲೋಕಸ್ಸ ಜಞ್ಞಾ ಉದಯಬ್ಬಯಞ್ಚಾ’’ತಿ.

ಇತ್ಥಂ ಸುದಂ ಆಯಸ್ಮಾ ಪುಣ್ಣಮಾಸೋ ಥೇರೋ ಗಾಥಂ ಅಭಾಸಿತ್ಥಾತಿ.

ವಗ್ಗೋ ಪಠಮೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಸುಭೂತಿ ಕೋಟ್ಠಿಕೋ ಥೇರೋ, ಕಙ್ಖಾರೇವತಸಮ್ಮತೋ;

ಮನ್ತಾಣಿಪುತ್ತೋ ದಬ್ಬೋ ಚ, ಸೀತವನಿಯೋ ಚ ಭಲ್ಲಿಯೋ;

ವೀರೋ ಪಿಲಿನ್ದವಚ್ಛೋ ಚ, ಪುಣ್ಣಮಾಸೋ ತಮೋನುದೋತಿ.