೧೨. ಅಮ್ಬವನಪೇತವತ್ಥು

೭೯೬. ‘‘ಅಯಞ್ಚ ತೇ ಪೋಕ್ಖರಣೀ ಸುರಮ್ಮಾ, ಸಮಾ ಸುತಿತ್ಥಾ ಚ ಮಹೋದಕಾ ಚ;

ಸುಪುಪ್ಫಿತಾ ಭಮರಗಣಾನುಕಿಣ್ಣಾ, ಕಥಂ ತಯಾ ಲದ್ಧಾ ಅಯಂ ಮನುಞ್ಞಾ.

೭೯೭. ‘‘ಇದಞ್ಚ ತೇ ಅಮ್ಬವನಂ ಸುರಮ್ಮಂ, ಸಬ್ಬೋತುಕಂ ಧಾರಯತೇ [ಧಾರಯತಿ (ಸ್ಯಾ. ಕ.)] ಫಲಾನಿ;

ಸುಪುಪ್ಫಿತಂ ಭಮರಗಣಾನುಕಿಣ್ಣಂ, ಕಥಂ ತಯಾ ಲದ್ಧಮಿದಂ ವಿಮಾನಂ’’.

೭೯೮. ‘‘ಅಮ್ಬಪಕ್ಕಂ ದಕಂ [ಅಮ್ಬಪಕ್ಕೋದಕಂ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.), ಅಮ್ಬಪಕ್ಕೂದಕಂ (ಕ.)] ಯಾಗು, ಸೀತಚ್ಛಾಯಾ ಮನೋರಮಾ;

ಧೀತಾಯ ದಿನ್ನದಾನೇನ, ತೇನ ಮೇ ಇಧ ಲಬ್ಭತಿ’’.

೭೯೯. ‘‘ಸನ್ದಿಟ್ಠಿಕಂ ಕಮ್ಮಂ ಏವಂ [ಸನ್ದಿಟ್ಠಿಕಂ ಏವ (ಸ್ಯಾ.)] ಪಸ್ಸಥ, ದಾನಸ್ಸ ದಮಸ್ಸ ಸಂಯಮಸ್ಸ ವಿಪಾಕಂ;

ದಾಸೀ ಅಹಂ ಅಯ್ಯಕುಲೇಸು ಹುತ್ವಾ, ಸುಣಿಸಾ ಹೋಮಿ ಅಗಾರಸ್ಸ ಇಸ್ಸರಾ’’ತಿ.

ಅಮ್ಬವನಪೇತವತ್ಥು ದ್ವಾದಸಮಂ.