೭. ಮಿಗಲುದ್ದಕಪೇತವತ್ಥು

೪೭೮. ‘‘ನರನಾರಿಪುರಕ್ಖತೋ ಯುವಾ, ರಜನೀಯೇಹಿ ಕಾಮಗುಣೇಹಿ [ಕಾಮೇಹಿ (ಕ.)] ಸೋಭಸಿ;

ದಿವಸಂ ಅನುಭೋಸಿ ಕಾರಣಂ, ಕಿಮಕಾಸಿ ಪುರಿಮಾಯ ಜಾತಿಯಾ’’ತಿ.

೪೭೯. ‘‘ಅಹಂ ರಾಜಗಹೇ ರಮ್ಮೇ, ರಮಣೀಯೇ ಗಿರಿಬ್ಬಜೇ;

ಮಿಗಲುದ್ದೋ ಪುರೇ ಆಸಿಂ, ಲೋಹಿತಪಾಣಿ ದಾರುಣೋ.

೪೮೦. ‘‘ಅವಿರೋಧಕರೇಸು ಪಾಣಿಸು, ಪುಥುಸತ್ತೇಸು ಪದುಟ್ಠಮಾನಸೋ;

ವಿಚರಿಂ ಅತಿದಾರುಣೋ ಸದಾ [ತದಾ (ಸೀ.)], ಪರಹಿಂಸಾಯ ರತೋ ಅಸಞ್ಞತೋ.

೪೮೧. ‘‘ತಸ್ಸ ಮೇ ಸಹಾಯೋ ಸುಹದಯೋ [ಸುಹದೋ (ಸೀ.)], ಸದ್ಧೋ ಆಸಿ ಉಪಾಸಕೋ;

ಸೋಪಿ [ಸೋ ಹಿ (ಸ್ಯಾ.)] ಮಂ ಅನುಕಮ್ಪನ್ತೋ, ನಿವಾರೇಸಿ ಪುನಪ್ಪುನಂ.

೪೮೨. ‘‘‘ಮಾಕಾಸಿ ಪಾಪಕಂ ಕಮ್ಮಂ, ಮಾ ತಾತ ದುಗ್ಗತಿಂ ಅಗಾ;

ಸಚೇ ಇಚ್ಛಸಿ ಪೇಚ್ಚ ಸುಖಂ, ವಿರಮ ಪಾಣವಧಾ ಅಸಂಯಮಾ’.

೪೮೩. ‘‘ತಸ್ಸಾಹಂ ವಚನಂ ಸುತ್ವಾ, ಸುಖಕಾಮಸ್ಸ ಹಿತಾನುಕಮ್ಪಿನೋ;

ನಾಕಾಸಿಂ ಸಕಲಾನುಸಾಸನಿಂ, ಚಿರಪಾಪಾಭಿರತೋ ಅಬುದ್ಧಿಮಾ.

೪೮೪. ‘‘ಸೋ ಮಂ ಪುನ ಭೂರಿಸುಮೇಧಸೋ, ಅನುಕಮ್ಪಾಯ ಸಂಯಮೇ ನಿವೇಸಯಿ;

‘ಸಚೇ ದಿವಾ ಹನಸಿ ಪಾಣಿನೋ, ಅಥ ತೇ ರತ್ತಿಂ ಭವತು ಸಂಯಮೋ’.

೪೮೫. ‘‘ಸ್ವಾಹಂ ದಿವಾ ಹನಿತ್ವಾ ಪಾಣಿನೋ, ವಿರತೋ ರತ್ತಿಮಹೋಸಿ ಸಞ್ಞತೋ;

ರತ್ತಾಹಂ ಪರಿಚಾರೇಮಿ, ದಿವಾ ಖಜ್ಜಾಮಿ ದುಗ್ಗತೋ.

೪೮೬. ‘‘ತಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸ ಕುಸಲಸ್ಸ, ಅನುಭೋಮಿ ರತ್ತಿಂ ಅಮಾನುಸಿಂ;

ದಿವಾ ಪಟಿಹತಾವ [ಪಟಿಹತಾ ಚ (ಕ.)] ಕುಕ್ಕುರಾ, ಉಪಧಾವನ್ತಿ ಸಮನ್ತಾ ಖಾದಿತುಂ.

೪೮೭. ‘‘ಯೇ ಚ ತೇ ಸತತಾನುಯೋಗಿನೋ, ಧುವಂ ಪಯುತ್ತಾ ಸುಗತಸ್ಸ ಸಾಸನೇ;

ಮಞ್ಞಾಮಿ ತೇ ಅಮತಮೇವ ಕೇವಲಂ, ಅಧಿಗಚ್ಛನ್ತಿ ಪದಂ ಅಸಙ್ಖತ’’ನ್ತಿ.

ಮಿಗಲುದ್ದಕಪೇತವತ್ಥು ಸತ್ತಮಂ.