೮. ದುತಿಯಮಿಗಲುದ್ದಕಪೇತವತ್ಥು

೪೮೮. ‘‘ಕೂಟಾಗಾರೇ ಚ ಪಾಸಾದೇ, ಪಲ್ಲಙ್ಕೇ ಗೋನಕತ್ಥತೇ;

ಪಞ್ಚಙ್ಗಿಕೇನ ತುರಿಯೇನ, ರಮಸಿ ಸುಪ್ಪವಾದಿತೇ.

೪೮೯. ‘‘ತತೋ ರತ್ಯಾ ವಿವಸಾನೇ [ವ್ಯವಸಾನೇ (ಸೀ.)], ಸೂರಿಯುಗ್ಗಮನಂ ಪತಿ;

ಅಪವಿದ್ಧೋ ಸುಸಾನಸ್ಮಿಂ, ಬಹುದುಕ್ಖಂ ನಿಗಚ್ಛಸಿ.

೪೯೦. ‘‘ಕಿಂ ನು ಕಾಯೇನ ವಾಚಾಯ, ಮನಸಾ ದುಕ್ಕಟಂ ಕತಂ;

ಕಿಸ್ಸ ಕಮ್ಮವಿಪಾಕೇನ, ಇದಂ ದುಕ್ಖಂ ನಿಗಚ್ಛಸಿ’’.

೪೯೧. ‘‘ಅಹಂ ರಾಜಗಹೇ ರಮ್ಮೇ, ರಮಣೀಯೇ ಗಿರಿಬ್ಬಜೇ;

ಮಿಗಲುದ್ದೋ ಪುರೇ ಆಸಿಂ, ಲುದ್ದೋ ಚಾಸಿಮಸಞ್ಞತೋ.

೪೯೨. ‘‘ತಸ್ಸ ಮೇ ಸಹಾಯೋ ಸುಹದಯೋ, ಸದ್ಧೋ ಆಸಿ ಉಪಾಸಕೋ;

ತಸ್ಸ ಕುಲುಪಕೋ ಭಿಕ್ಖು, ಆಸಿ ಗೋತಮಸಾವಕೋ;

ಸೋಪಿ ಮಂ ಅನುಕಮ್ಪನ್ತೋ, ನಿವಾರೇಸಿ ಪುನಪ್ಪುನಂ.

೪೯೩. ‘‘‘ಮಾಕಾಸಿ ಪಾಪಕಂ ಕಮ್ಮಂ, ಮಾ ತಾತ ದುಗ್ಗತಿಂ ಅಗಾ;

ಸಚೇ ಇಚ್ಛಸಿ ಪೇಚ್ಚ ಸುಖಂ, ವಿರಮ ಪಾಣವಧಾ ಅಸಂಯಮಾ’.

೪೯೪. ‘‘ತಸ್ಸಾಹಂ ವಚನಂ ಸುತ್ವಾ, ಸುಖಕಾಮಸ್ಸ ಹಿತಾನುಕಮ್ಪಿನೋ;

ನಾಕಾಸಿಂ ಸಕಲಾನುಸಾಸನಿಂ, ಚಿರಪಾಪಾಭಿರತೋ ಅಬುದ್ಧಿಮಾ.

೪೯೫. ‘‘ಸೋ ಮಂ ಪುನ ಭೂರಿಸುಮೇಧಸೋ, ಅನುಕಮ್ಪಾಯ ಸಂಯಮೇ ನಿವೇಸಯಿ;

‘ಸಚೇ ದಿವಾ ಹನಸಿ ಪಾಣಿನೋ, ಅಥ ತೇ ರತ್ತಿಂ ಭವತು ಸಂಯಮೋ’.

೪೯೬. ‘‘ಸ್ವಾಹಂ ದಿವಾ ಹನಿತ್ವಾ ಪಾಣಿನೋ, ವಿರತೋ ರತ್ತಿಮಹೋಸಿ ಸಞ್ಞತೋ;

ರತ್ತಾಹಂ ಪರಿಚಾರೇಮಿ, ದಿವಾ ಖಜ್ಜಾಮಿ ದುಗ್ಗತೋ.

೪೯೭. ‘‘ತಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸ ಕುಸಲಸ್ಸ, ಅನುಭೋಮಿ ರತ್ತಿಂ ಅಮಾನುಸಿಂ;

ದಿವಾ ಪಟಿಹತಾವ ಕುಕ್ಕುರಾ, ಉಪಧಾವನ್ತಿ ಸಮನ್ತಾ ಖಾದಿತುಂ.

೪೯೮. ‘‘ಯೇ ಚ ತೇ ಸತತಾನುಯೋಗಿನೋ, ಧುವಂ ಪಯುತ್ತಾ [ಧುವಯುತ್ತಾ (ಸೀ.)] ಸುಗತಸ್ಸ ಸಾಸನೇ;

ಮಞ್ಞಾಮಿ ತೇ ಅಮತಮೇವ ಕೇವಲಂ, ಅಧಿಗಚ್ಛನ್ತಿ ಪದಂ ಅಸಙ್ಖತ’’ನ್ತಿ.

ದುತಿಯಮಿಗಲುದ್ದಕಪೇತವತ್ಥು ಅಟ್ಠಮಂ.