೮. ಚೂಳಸೇಟ್ಠಿಪೇತವತ್ಥು

೨೪೬. ‘‘ನಗ್ಗೋ ಕಿಸೋ ಪಬ್ಬಜಿತೋಸಿ ಭನ್ತೇ, ರತ್ತಿಂ ಕುಹಿಂ ಗಚ್ಛಸಿ ಕಿಸ್ಸ ಹೇತು;

ಆಚಿಕ್ಖ ಮೇ ತಂ ಅಪಿ ಸಕ್ಕುಣೇಮು, ಸಬ್ಬೇನ ವಿತ್ತಂ ಪಟಿಪಾದಯೇ ತುವ’’ನ್ತಿ.

೨೪೭. ‘‘ಬಾರಾಣಸೀ ನಗರಂ ದೂರಘುಟ್ಠಂ, ತತ್ಥಾಹಂ ಗಹಪತಿ ಅಡ್ಢಕೋ ಅಹು ದೀನೋ;

ಅದಾತಾ ಗೇಧಿತಮನೋ ಆಮಿಸಸ್ಮಿಂ, ದುಸ್ಸೀಲ್ಯೇನ ಯಮವಿಸಯಮ್ಹಿ ಪತ್ತೋ.

೨೪೮. ‘‘ಸೋ ಸೂಚಿಕಾಯ ಕಿಲಮಿತೋ ತೇಹಿ,

ತೇನೇವ ಞಾತೀಸು ಯಾಮಿ ಆಮಿಸಕಿಞ್ಚಿಕ್ಖಹೇತು;

ಅದಾನಸೀಲಾ ನ ಚ ಸದ್ದಹನ್ತಿ,

ದಾನಫಲಂ ಹೋತಿ ಪರಮ್ಹಿ ಲೋಕೇ.

೨೪೯. ‘‘ಧೀತಾ ಚ ಮಯ್ಹಂ ಲಪತೇ ಅಭಿಕ್ಖಣಂ, ‘ದಸ್ಸಾಮಿ ದಾನಂ ಪಿತೂನಂ ಪಿತಾಮಹಾನಂ’;

ತಮುಪಕ್ಖಟಂ ಪರಿವಿಸಯನ್ತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ [ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ (ಸೀ.)], ‘ಯಾಮಿ ಅಹಂ ಅನ್ಧಕವಿನ್ದಂ ಭೋತ್ತು’’’ನ್ತಿ.

೨೫೦. ತಮವೋಚ ರಾಜಾ ‘‘ಅನುಭವಿಯಾನ ತಮ್ಪಿ,

ಏಯ್ಯಾಸಿ ಖಿಪ್ಪಂ ಅಹಮಪಿ ಕಸ್ಸಂ ಪೂಜಂ;

ಆಚಿಕ್ಖ ಮೇ ತಂ ಯದಿ ಅತ್ಥಿ ಹೇತು,

ಸದ್ಧಾಯಿತಂ ಹೇತುವಚೋ ಸುಣೋಮಾ’’ತಿ.

೨೫೧. ‘ತಥಾ’ತಿ ವತ್ವಾ ಅಗಮಾಸಿ ತತ್ಥ, ಭುಞ್ಜಿಂಸು ಭತ್ತಂ ನ ಚ ದಕ್ಖಿಣಾರಹಾ;

ಪಚ್ಚಾಗಮಿ ರಾಜಗಹಂ ಪುನಾಪರಂ, ಪಾತುರಹೋಸಿ ಪುರತೋ ಜನಾಧಿಪಸ್ಸ.

೨೫೨. ದಿಸ್ವಾನ ಪೇತಂ ಪುನದೇವ ಆಗತಂ, ರಾಜಾ ಅವೋಚ ‘‘ಅಹಮಪಿ ಕಿಂ ದದಾಮಿ;

ಆಚಿಕ್ಖ ಮೇ ತಂ ಯದಿ ಅತ್ಥಿ ಹೇತು, ಯೇನ ತುವಂ ಚಿರತರಂ ಪೀಣಿತೋ ಸಿಯಾ’’ತಿ.

೨೫೩. ‘‘ಬುದ್ಧಞ್ಚ ಸಙ್ಘಂ ಪರಿವಿಸಿಯಾನ ರಾಜ, ಅನ್ನೇನ ಪಾನೇನ ಚ ಚೀವರೇನ;

ತಂ ದಕ್ಖಿಣಂ ಆದಿಸ ಮೇ ಹಿತಾಯ, ಏವಂ ಅಹಂ ಚಿರತರಂ ಪೀಣಿತೋ ಸಿಯಾ’’ತಿ.

೨೫೪. ತತೋ ಚ ರಾಜಾ ನಿಪತಿತ್ವಾ ತಾವದೇ [ತಾವದೇವ (ಸ್ಯಾ.), ತದೇವ (ಕ.)], ದಾನಂ ಸಹತ್ಥಾ ಅತುಲಂ ದದಿತ್ವಾ [ಅತುಲಞ್ಚ ದತ್ವಾ (ಸ್ಯಾ. ಕ.)] ಸಙ್ಘೇ;

ಆರೋಚೇಸಿ ಪಕತಂ [ಆರೋಚಯೀ ಪಕತಿಂ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.)] ತಥಾಗತಸ್ಸ, ತಸ್ಸ ಚ ಪೇತಸ್ಸ ದಕ್ಖಿಣಂ ಆದಿಸಿತ್ಥ.

೨೫೫. ಸೋ ಪೂಜಿತೋ ಅತಿವಿಯ ಸೋಭಮಾನೋ, ಪಾತುರಹೋಸಿ ಪುರತೋ ಜನಾಧಿಪಸ್ಸ;

‘‘ಯಕ್ಖೋಹಮಸ್ಮಿ ಪರಮಿದ್ಧಿಪತ್ತೋ, ನ ಮಯ್ಹಮತ್ಥಿ ಸಮಾ ಸದಿಸಾ [ಮಯ್ಹಮಿದ್ಧಿಸಮಸದಿಸಾ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.)] ಮಾನುಸಾ.

೨೫೬. ‘‘ಪಸ್ಸಾನುಭಾವಂ ಅಪರಿಮಿತಂ ಮಮಯಿದಂ, ತಯಾನುದಿಟ್ಠಂ ಅತುಲಂ ದತ್ವಾ ಸಙ್ಘೇ;

ಸನ್ತಪ್ಪಿತೋ ಸತತಂ ಸದಾ ಬಹೂಹಿ, ಯಾಮಿ ಅಹಂ ಸುಖಿತೋ ಮನುಸ್ಸದೇವಾ’’ತಿ.

ಚೂಳಸೇಟ್ಠಿಪೇತವತ್ಥು ಅಟ್ಠಮಂ ನಿಟ್ಠಿತಂ.

ಭಾಣವಾರಂ ಪಠಮಂ ನಿಟ್ಠಿತಂ.