೧೧. ಅಹಿಂಸಾನಿಗ್ಗಹಪಞ್ಹೋ

೧೧. ‘‘ಭನ್ತೇ ನಾಗಸೇನ, ಭಾಸಿತಮ್ಪೇತಂ ಭಗವತಾ ‘ಅಹಿಂಸಯಂ ಪರಂ ಲೋಕೇ, ಪಿಯೋ ಹೋಹಿಸಿ ಮಾಮಕೋ’ತಿ. ಪುನ ಚ ಭಣಿತಂ ‘ನಿಗ್ಗಣ್ಹೇ ನಿಗ್ಗಹಾರಹಂ, ಪಗ್ಗಣ್ಹೇ ಪಗ್ಗಹಾರಹ’ನ್ತಿ. ನಿಗ್ಗಹೋ ನಾಮ, ಭನ್ತೇ ನಾಗಸೇನ, ಹತ್ಥಚ್ಛೇದೋ ಪಾದಚ್ಛೇದೋ ವಧೋ ಬನ್ಧನಂ ಕಾರಣಾ ಮಾರಣಂ ಸನ್ತತಿವಿಕೋಪನಂ, ನ ಏತಂ ವಚನಂ ಭಗವತೋ ಯುತ್ತಂ, ನ ಚ ಭಗವಾ ಅರಹತಿ ಏತಂ ವಚನಂ ವತ್ತುಂ. ಯದಿ, ಭನ್ತೇ ನಾಗಸೇನ, ಭಗವತಾ ಭಣಿತಂ ‘ಅಹಿಂಸಯಂ ಪರಂ ಲೋಕೇ, ಪಿಯೋ ಹೋಹಿಸಿ ಮಾಮಕೋ’’ತಿ, ತೇನ ಹಿ ‘‘ನಿಗ್ಗಣ್ಹೇ ನಿಗ್ಗಹಾರಹಂ, ಪಗ್ಗಣ್ಹೇ ಪಗ್ಗಹಾರಹ’’ನ್ತಿ ಯಂ ವಚನಂ, ತಂ ಮಿಚ್ಛಾ. ಯದಿ ತಥಾಗತೇನ ಭಣಿತಂ ‘‘ನಿಗ್ಗಣ್ಹೇ ನಿಗ್ಗಹಾರಹಂ, ಪಗ್ಗಣ್ಹೇ ಪಗ್ಗಹಾರಹ’’ನ್ತಿ, ತೇನ ಹಿ ‘‘ಅಹಿಂಸಯಂ ಪರಂ ಲೋಕೇ, ಪಿಯೋ ಹೋಹಿಸಿ ಮಾಮಕೋ’’ತಿ ತಮ್ಪಿ ವಚನಂ ಮಿಚ್ಛಾ. ಅಯಮ್ಪಿ ಉಭತೋ ಕೋಟಿಕೋ ಪಞ್ಹೋ ತವಾನುಪ್ಪತ್ತೋ, ಸೋ ತಯಾ ನಿಬ್ಬಾಹಿತಬ್ಬೋ’’ತಿ.

‘‘ಭಾಸಿತಮ್ಪೇತಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವತಾ ‘ಅಹಿಂಸಯಂ ಪರಂ ಲೋಕೇ, ಪಿಯೋ ಹೋಹಿಸಿ ಮಾಮಕೋ’ತಿ, ಭಣಿತಞ್ಚ ‘ನಿಗ್ಗಣ್ಹೇ ನಿಗ್ಗಹಾರಹಂ, ಪಗ್ಗಣ್ಹೇ ಪಗ್ಗಹಾರಹ’ನ್ತಿ. ‘ಅಹಿಂಸಯಂ ಪರಂ ಲೋಕೇ, ಪಿಯೋ ಹೋಹಿಸಿ ಮಾಮಕೋ’ತಿ ಸಬ್ಬೇಸಂ, ಮಹಾರಾಜ, ತಥಾಗತಾನಂ ಅನುಮತಂ ಏತಂ, ಏಸಾ ಅನುಸಿಟ್ಠಿ, ಏಸಾ ಧಮ್ಮದೇಸನಾ, ಧಮ್ಮೋ ಹಿ, ಮಹಾರಾಜ, ಅಹಿಂಸಾಲಕ್ಖಣೋ, ಸಭಾವವಚನಂ ಏತಂ. ಯಂ ಪನ, ಮಹಾರಾಜ, ತಥಾಗತೋ ಆಹ ‘ನಿಗ್ಗಣ್ಹೇ ನಿಗ್ಗಹಾರಹಂ, ಪಗ್ಗಣ್ಹೇ ಪಗ್ಗಹಾರಹ’ನ್ತಿ, ಭಾಸಾ ಏಸಾ, ಉದ್ಧತಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಚಿತ್ತಂ ನಿಗ್ಗಹೇತಬ್ಬಂ, ಲೀನಂ ಚಿತ್ತಂ ಪಗ್ಗಹೇತಬ್ಬಂ. ಅಕುಸಲಂ ಚಿತ್ತಂ ನಿಗ್ಗಹೇತಬ್ಬಂ, ಕುಸಲಂ ಚಿತ್ತಂ ಪಗ್ಗಹೇತಬ್ಬಂ. ಅಯೋನಿಸೋ ಮನಸಿಕಾರೋ ನಿಗ್ಗಹೇತಬ್ಬೋ, ಯೋನಿಸೋ ಮನಸಿಕಾರೋ ಪಗ್ಗಹೇತಬ್ಬೋ. ಮಿಚ್ಛಾಪಟಿಪನ್ನೋ ನಿಗ್ಗಹೇತಬ್ಬೋ, ಸಮ್ಮಾಪಟಿಪನ್ನೋ ಪಗ್ಗಹೇತಬ್ಬೋ. ಅನರಿಯೋ ನಿಗ್ಗಹೇತಬ್ಬೋ ಅರಿಯೋ ಪಗ್ಗಹೇತಬ್ಬೋ. ಚೋರೋ ನಿಗ್ಗಹೇತಬ್ಬೋ, ಅಚೋರೋ ಪಗ್ಗಹೇತಬ್ಬೋ’’ತಿ.

‘‘ಹೋತು, ಭನ್ತೇ ನಾಗಸೇನ, ಇದಾನಿ ತ್ವಂ ಪಚ್ಚಾಗತೋಸಿ ಮಮ ವಿಸಯಂ, ಯಮಹಂ ಪುಚ್ಛಾಮಿ, ಸೋ ಮೇ ಅತ್ಥೋ ಉಪಗತೋ. ಚೋರೋ ಪನ, ಭನ್ತೇ ನಾಗಸೇನ, ನಿಗ್ಗಣ್ಹನ್ತೇನ ಕಥಂ ನಿಗ್ಗಹೇತಬ್ಬೋ’’ತಿ? ‘‘ಚೋರೋ, ಮಹಾರಾಜ, ನಿಗ್ಗಣ್ಹನ್ತೇನ ಏವಂ ನಿಗ್ಗಹೇತಬ್ಬೋ, ಪರಿಭಾಸನೀಯೋ ಪರಿಭಾಸಿತಬ್ಬೋ, ದಣ್ಡನೀಯೋ ದಣ್ಡೇತಬ್ಬೋ, ಪಬ್ಬಾಜನೀಯೋ ಪಬ್ಬಾಜೇತಬ್ಬೋ, ಬನ್ಧನೀಯೋ ಬನ್ಧಿತಬ್ಬೋ, ಘಾತನೀಯೋ ಘಾತೇತಬ್ಬೋ’’ತಿ. ‘‘ಯಂ ಪನ, ಭನ್ತೇ ನಾಗಸೇನ, ಚೋರಾನಂ ಘಾತನಂ, ತಂ ತಥಾಗತಾನಂ ಅನುಮತ’’ನ್ತಿ? ‘‘ನ ಹಿ, ಮಹಾರಾಜಾ’’ತಿ. ‘‘ಕಿಸ್ಸ ಪನ ಚೋರೋ ಅನುಸಾಸನೀಯೋ ಅನುಮತೋ ತಥಾಗತಾನ’’ನ್ತಿ? ‘‘ಯೋ ಸೋ, ಮಹಾರಾಜ, ಘಾತೀಯತಿ, ನ ಸೋ ತಥಾಗತಾನಂ ಅನುಮತಿಯಾ ಘಾತೀಯತಿ, ಸಯಂಕತೇನ ಸೋ ಘಾತೀಯತಿ, ಅಪಿ ಚ ಧಮ್ಮಾನುಸಿಟ್ಠಿಯಾ ಅನುಸಾಸೀಯತಿ, ಸಕ್ಕಾ ಪನ, ಮಹಾರಾಜ, ತಯಾ ಪುರಿಸಂ ಅಕಾರಕಂ ಅನಪರಾಧಂ ವೀಥಿಯಂ ಚರನ್ತಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಘಾತಯಿತು’’ನ್ತಿ? ‘‘ನ ಸಕ್ಕಾ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ. ‘‘ಕೇನ ಕಾರಣೇನ, ಮಹಾರಾಜಾ’’ತಿ? ‘‘ಅಕಾರಕತ್ತಾ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ. ‘‘ಏವಮೇವ ಖೋ, ಮಹಾರಾಜ, ನ ಚೋರೋ ತಥಾಗತಾನಂ ಅನುಮತಿಯಾ ಹಞ್ಞತಿ, ಸಯಂಕತೇನ ಸೋ ಹಞ್ಞತಿ, ಕಿಂ ಪನೇತ್ಥ ಅನುಸಾಸಕೋ ಕಿಞ್ಚಿ ದೋಸಂ ಆಪಜ್ಜತೀ’’ತಿ? ‘‘ನ ಹಿ ಭನ್ತೇ’’ತಿ. ‘‘ತೇನ ಹಿ, ಮಹಾರಾಜ, ತಥಾಗತಾನಂ ಅನುಸಿಟ್ಠಿ ಸಮ್ಮಾನುಸಿಟ್ಠಿ ಹೋತೀ’’ತಿ. ‘‘ಸಾಧು, ಭನ್ತೇ ನಾಗಸೇನ, ಏವಮೇತಂ ತಥಾ ಸಮ್ಪಟಿಚ್ಛಾಮೀ’’ತಿ.

ಅಹಿಂಸಾನಿಗ್ಗಹಪಞ್ಹೋ ಏಕಾದಸಮೋ.