೯. ದಾನಸುತ್ತಂ

೯೮. ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ ಭಗವತಾ, ವುತ್ತಮರಹತಾತಿ ಮೇ ಸುತಂ –

‘‘ದ್ವೇಮಾನಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದಾನಾನಿ – ಆಮಿಸದಾನಞ್ಚ ಧಮ್ಮದಾನಞ್ಚ. ಏತದಗ್ಗಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಇಮೇಸಂ ದ್ವಿನ್ನಂ ದಾನಾನಂ ಯದಿದಂ – ಧಮ್ಮದಾನಂ.

‘‘ದ್ವೇಮೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಂವಿಭಾಗಾ – ಆಮಿಸಸಂವಿಭಾಗೋ ಚ ಧಮ್ಮಸಂವಿಭಾಗೋ ಚ. ಏತದಗ್ಗಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಇಮೇಸಂ ದ್ವಿನ್ನಂ ಸಂವಿಭಾಗಾನಂ ಯದಿದಂ – ಧಮ್ಮಸಂವಿಭಾಗೋ.

‘‘ದ್ವೇಮೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅನುಗ್ಗಹಾ – ಆಮಿಸಾನುಗ್ಗಹೋ ಚ ಧಮ್ಮಾನುಗ್ಗಹೋ ಚ. ಏತದಗ್ಗಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಇಮೇಸಂ ದ್ವಿನ್ನಂ ಅನುಗ್ಗಹಾನಂ ಯದಿದಂ – ಧಮ್ಮಾನುಗ್ಗಹೋ’’ತಿ. ಏತಮತ್ಥಂ ಭಗವಾ ಅವೋಚ. ತತ್ಥೇತಂ ಇತಿ ವುಚ್ಚತಿ –

‘‘ಯಮಾಹು ದಾನಂ ಪರಮಂ ಅನುತ್ತರಂ, ಯಂ ಸಂವಿಭಾಗಂ ಭಗವಾ ಅವಣ್ಣಯಿ [ಅವಣ್ಣಯೀ (ಸೀ.)];

ಅಗ್ಗಮ್ಹಿ ಖೇತ್ತಮ್ಹಿ ಪಸನ್ನಚಿತ್ತೋ, ವಿಞ್ಞೂ ಪಜಾನಂ ಕೋ ನ ಯಜೇಥ ಕಾಲೇ.

‘‘ಯೇ ಚೇವ ಭಾಸನ್ತಿ ಸುಣನ್ತಿ ಚೂಭಯಂ, ಪಸನ್ನಚಿತ್ತಾ ಸುಗತಸ್ಸ ಸಾಸನೇ;

ತೇಸಂ ಸೋ ಅತ್ಥೋ ಪರಮೋ ವಿಸುಜ್ಝತಿ, ಯೇ ಅಪ್ಪಮತ್ತಾ ಸುಗತಸ್ಸ ಸಾಸನೇ’’ತಿ.

ಅಯಮ್ಪಿ ಅತ್ಥೋ ವುತ್ತೋ ಭಗವತಾ, ಇತಿ ಮೇ ಸುತನ್ತಿ. ನವಮಂ.