೧೦. ದುತಿಯರಾಗಸುತ್ತಂ

೬೯. ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ ಭಗವತಾ, ವುತ್ತಮರಹತಾತಿ ಮೇ ಸುತಂ –

‘‘ಯಸ್ಸ ಕಸ್ಸಚಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖುಸ್ಸ ವಾ ಭಿಕ್ಖುನಿಯಾ ವಾ ರಾಗೋ ಅಪ್ಪಹೀನೋ, ದೋಸೋ ಅಪ್ಪಹೀನೋ, ಮೋಹೋ ಅಪ್ಪಹೀನೋ – ಅಯಂ ವುಚ್ಚತಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ನ ‘ಅತರಿ [ಅತಿಣ್ಣೋ (ಕ. ಸೀ. ಕ.)] ಸಮುದ್ದಂ ಸಊಮಿಂ ಸವೀಚಿಂ ಸಾವಟ್ಟಂ ಸಗಹಂ ಸರಕ್ಖಸಂ’. ಯಸ್ಸ ಕಸ್ಸಚಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖುಸ್ಸ ವಾ ಭಿಕ್ಖುನಿಯಾ ವಾ ರಾಗೋ ಪಹೀನೋ, ದೋಸೋ ಪಹೀನೋ, ಮೋಹೋ ಪಹೀನೋ – ಅಯಂ ವುಚ್ಚತಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ‘ಅತರಿ ಸಮುದ್ದಂ ಸಊಮಿಂ ಸವೀಚಿಂ ಸಾವಟ್ಟಂ ಸಗಹಂ ಸರಕ್ಖಸಂ, ತಿಣ್ಣೋ ಪಾರಙ್ಗತೋ [ಪಾರಗತೋ (ಸೀ. ಅಟ್ಠ. ಸ್ಯಾ.)] ಥಲೇ ತಿಟ್ಠತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ’’’ತಿ. ಏತಮತ್ಥಂ ಭಗವಾ ಅವೋಚ. ತತ್ಥೇತಂ ಇತಿ ವುಚ್ಚತಿ –

‘‘ಯಸ್ಸ ರಾಗೋ ಚ ದೋಸೋ ಚ, ಅವಿಜ್ಜಾ ಚ ವಿರಾಜಿತಾ;

ಸೋಮಂ ಸಮುದ್ದಂ ಸಗಹಂ ಸರಕ್ಖಸಂ, ಸಊಮಿಭಯಂ ದುತ್ತರಂ ಅಚ್ಚತಾರಿ.

‘‘ಸಙ್ಗಾತಿಗೋ ಮಚ್ಚುಜಹೋ ನಿರೂಪಧಿ, ಪಹಾಸಿ ದುಕ್ಖಂ ಅಪುನಬ್ಭವಾಯ;

ಅತ್ಥಙ್ಗತೋ ಸೋ ನ ಪಮಾಣಮೇತಿ, ಅಮೋಹಯಿ ಮಚ್ಚುರಾಜನ್ತಿ ಬ್ರೂಮೀ’’ತಿ.

ಅಯಮ್ಪಿ ಅತ್ಥೋ ವುತ್ತೋ ಭಗವತಾ, ಇತಿ ಮೇ ಸುತನ್ತಿ. ದಸಮಂ.

ದುತಿಯೋ ವಗ್ಗೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಪುಞ್ಞಂ ಚಕ್ಖು ಅಥ ಇನ್ದ್ರಿಯಾನಿ [ಅತ್ಥಿನ್ದ್ರಿಯಾ (ಸ್ಯಾ.)], ಅದ್ಧಾ ಚ ಚರಿತಂ ದುವೇ ಸೋಚಿ [ಸುಚಿ (ಸ್ಯಾ.)];

ಮುನೋ [ಮುನೇ (ಸ್ಯಾ.)] ಅಥ ರಾಗದುವೇ, ಪುನ ವಗ್ಗಮಾಹು ದುತಿಯಮುತ್ತಮನ್ತಿ.