೬. ದಾನಸುತ್ತಂ

೨೬. ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ ಭಗವತಾ, ವುತ್ತಮರಹತಾತಿ ಮೇ ಸುತಂ –

‘‘ಏವಞ್ಚೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸತ್ತಾ ಜಾನೇಯ್ಯುಂ ದಾನಸಂವಿಭಾಗಸ್ಸ ವಿಪಾಕಂ ಯಥಾಹಂ ಜಾನಾಮಿ, ನ ಅದತ್ವಾ ಭುಞ್ಜೇಯ್ಯುಂ, ನ ಚ ನೇಸಂ ಮಚ್ಛೇರಮಲಂ ಚಿತ್ತಂ ಪರಿಯಾದಾಯ ತಿಟ್ಠೇಯ್ಯ. ಯೋಪಿ ನೇಸಂ ಅಸ್ಸ ಚರಿಮೋ ಆಲೋಪೋ ಚರಿಮಂ ಕಬಳಂ, ತತೋಪಿ ನ ಅಸಂವಿಭಜಿತ್ವಾ ಭುಞ್ಜೇಯ್ಯುಂ, ಸಚೇ ನೇಸಂ ಪಟಿಗ್ಗಾಹಕಾ ಅಸ್ಸು. ಯಸ್ಮಾ ಚ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸತ್ತಾ ನ ಏವಂ ಜಾನನ್ತಿ ದಾನಸಂವಿಭಾಗಸ್ಸ ವಿಪಾಕಂ ಯಥಾಹಂ ಜಾನಾಮಿ, ತಸ್ಮಾ ಅದತ್ವಾ ಭುಞ್ಜನ್ತಿ, ಮಚ್ಛೇರಮಲಞ್ಚ ನೇಸಂ ಚಿತ್ತಂ ಪರಿಯಾದಾಯ ತಿಟ್ಠತೀ’’ತಿ. ಏತಮತ್ಥಂ ಭಗವಾ ಅವೋಚ. ತತ್ಥೇತಂ ಇತಿ ವುಚ್ಚತಿ –

‘‘ಏವಂ ಚೇ ಸತ್ತಾ ಜಾನೇಯ್ಯುಂ, ಯಥಾವುತ್ತಂ ಮಹೇಸಿನಾ;

ವಿಪಾಕಂ ಸಂವಿಭಾಗಸ್ಸ, ಯಥಾ ಹೋತಿ ಮಹಪ್ಫಲಂ.

‘‘ವಿನೇಯ್ಯ ಮಚ್ಛೇರಮಲಂ, ವಿಪ್ಪಸನ್ನೇನ ಚೇತಸಾ;

ದಜ್ಜುಂ ಕಾಲೇನ ಅರಿಯೇಸು, ಯತ್ಥ ದಿನ್ನಂ ಮಹಪ್ಫಲಂ.

‘‘ಅನ್ನಞ್ಚ ದತ್ವಾ [ದತ್ವಾನ (ಸ್ಯಾ.)] ಬಹುನೋ, ದಕ್ಖಿಣೇಯ್ಯೇಸು ದಕ್ಖಿಣಂ;

ಇತೋ ಚುತಾ ಮನುಸ್ಸತ್ತಾ, ಸಗ್ಗಂ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ದಾಯಕಾ.

‘‘ತೇ ಚ ಸಗ್ಗಗತಾ [ಸಗ್ಗಂ ಗತಾ (ಸೀ. ಪೀ. ಕ.)] ತತ್ಥ, ಮೋದನ್ತಿ ಕಾಮಕಾಮಿನೋ;

ವಿಪಾಕಂ ಸಂವಿಭಾಗಸ್ಸ, ಅನುಭೋನ್ತಿ ಅಮಚ್ಛರಾ’’ತಿ.

ಅಯಮ್ಪಿ ಅತ್ಥೋ ವುತ್ತೋ ಭಗವತಾ, ಇತಿ ಮೇ ಸುತನ್ತಿ. ಛಟ್ಠಂ.