೧೦. ಪದುಟ್ಠಚಿತ್ತಸುತ್ತಂ

೨೦. ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ ಭಗವತಾ, ವುತ್ತಮರಹತಾತಿ ಮೇ ಸುತಂ –

‘‘ಇಧಾಹಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏಕಚ್ಚಂ ಪುಗ್ಗಲಂ ಪದುಟ್ಠಚಿತ್ತಂ ಏವಂ ಚೇತಸಾ ಚೇತೋ ಪರಿಚ್ಚ ಪಜಾನಾಮಿ – ‘ಇಮಮ್ಹಿ ಚಾಯಂ ಸಮಯೇ ಪುಗ್ಗಲೋ ಕಾಲಙ್ಕರೇಯ್ಯ ಯಥಾಭತಂ ನಿಕ್ಖಿತ್ತೋ ಏವಂ ನಿರಯೇ’. ತಂ ಕಿಸ್ಸ ಹೇತು? ಚಿತ್ತಂ ಹಿಸ್ಸ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪದುಟ್ಠಂ. ಚೇತೋಪದೋಸಹೇತು ಖೋ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏವಮಿಧೇಕಚ್ಚೇ ಸತ್ತಾ ಕಾಯಸ್ಸ ಭೇದಾ ಪರಂ ಮರಣಾ ಅಪಾಯಂ ದುಗ್ಗತಿಂ ವಿನಿಪಾತಂ ನಿರಯಂ ಉಪಪಜ್ಜನ್ತೀ’’ತಿ. ಏತಮತ್ಥಂ ಭಗವಾ ಅವೋಚ. ತತ್ಥೇತಂ ಇತಿ ವುಚ್ಚತಿ –

‘‘ಪದುಟ್ಠಚಿತ್ತಂ ಞತ್ವಾನ, ಏಕಚ್ಚಂ ಇಧ ಪುಗ್ಗಲಂ;

ಏತಮತ್ಥಞ್ಚ ಬ್ಯಾಕಾಸಿ, ಬುದ್ಧೋ ಭಿಕ್ಖೂನ ಸನ್ತಿಕೇ.

‘‘ಇಮಮ್ಹಿ ಚಾಯಂ ಸಮಯೇ, ಕಾಲಂ ಕಯಿರಾಥ ಪುಗ್ಗಲೋ;

ನಿರಯಂ ಉಪಪಜ್ಜೇಯ್ಯ, ಚಿತ್ತಂ ಹಿಸ್ಸ ಪದೂಸಿತಂ.

‘‘ಯಥಾ ಹರಿತ್ವಾ ನಿಕ್ಖಿಪೇಯ್ಯ, ಏವಮೇವ ತಥಾವಿಧೋ;

ಚೇತೋಪದೋಸಹೇತು ಹಿ, ಸತ್ತಾ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ದುಗ್ಗತಿ’’ನ್ತಿ.

ಅಯಮ್ಪಿ ಅತ್ಥೋ ವುತ್ತೋ ಭಗವತಾ, ಇತಿ ಮೇ ಸುತನ್ತಿ. ದಸಮಂ.

ದುತಿಯೋ ವಗ್ಗೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಮೋಹೋ ಕೋಧೋ ಅಥ ಮಕ್ಖೋ, ವಿಜ್ಜಾ ತಣ್ಹಾ ಸೇಖದುವೇ ಚ;

ಭೇದೋ ಸಾಮಗ್ಗಿಪುಗ್ಗಲೋ [ಮೋಹಕೋಧ ಅಥ ಮಕ್ಖಾಗತೋ, ಮೂಹಾ ಕಾಮಸೇಕ್ಖದುವೇ; ಭೇದಸಾಮಗ್ಗಪುಗ್ಗಲೋ ಚ (ಸೀ. ಕ.) ಮೋಹಕೋಧಾ ಅಥ ಮಕ್ಖೋ ಮೋಹಕಾಮಾ ಸೇಕ್ಖಾ ದುವೇ; ಭೇದಮೋದಾ ಪುಗ್ಗಲೋ ಚ (ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)], ವಗ್ಗಮಾಹು ದುತಿಯನ್ತಿ ವುಚ್ಚತೀತಿ.