೧. ಮಾತುಪೋಸಕಚರಿಯಾ

೧. ‘‘ಯದಾ ಅಹೋಸಿಂ ಪವನೇ, ಕುಞ್ಜರೋ ಮಾತುಪೋಸಕೋ;

ನ ತದಾ ಅತ್ಥಿ ಮಹಿಯಾ, ಗುಣೇನ ಮಮ ಸಾದಿಸೋ.

೨. ‘‘ಪವನೇ ದಿಸ್ವಾ ವನಚರೋ, ರಞ್ಞೋ ಮಂ ಪಟಿವೇದಯಿ;

‘ತವಾನುಚ್ಛವೋ ಮಹಾರಾಜ, ಗಜೋ ವಸತಿ ಕಾನನೇ.

೩. ‘‘‘ನ ತಸ್ಸ ಪರಿಕ್ಖಾಯತ್ಥೋ, ನಪಿ ಆಳಕಕಾಸುಯಾ;

ಸಹ ಗಹಿತೇ [ಸಮಂ ಗಹಿತೇ (ಸೀ.)] ಸೋಣ್ಡಾಯ, ಸಯಮೇವ ಇಧೇಹಿ’ತಿ.

೪. ‘‘ತಸ್ಸ ತಂ ವಚನಂ ಸುತ್ವಾ, ರಾಜಾಪಿ ತುಟ್ಠಮಾನಸೋ;

ಪೇಸೇಸಿ ಹತ್ಥಿದಮಕಂ, ಛೇಕಾಚರಿಯಂ ಸುಸಿಕ್ಖಿತಂ.

೫. ‘‘ಗನ್ತ್ವಾ ಸೋ ಹತ್ಥಿದಮಕೋ, ಅದ್ದಸ ಪದುಮಸ್ಸರೇ;

ಭಿಸಮುಳಾಲಂ [ಭಿಸಮೂಲಂ (ಕ.)] ಉದ್ಧರನ್ತಂ, ಯಾಪನತ್ಥಾಯ ಮಾತುಯಾ.

೬. ‘‘ವಿಞ್ಞಾಯ ಮೇ ಸೀಲಗುಣಂ, ಲಕ್ಖಣಂ ಉಪಧಾರಯಿ;

‘ಏಹಿ ಪುತ್ತಾ’ತಿ ಪತ್ವಾನ, ಮಮ ಸೋಣ್ಡಾಯ ಅಗ್ಗಹಿ.

೭. ‘‘ಯಂ ಮೇ ತದಾ ಪಾಕತಿಕಂ, ಸರೀರಾನುಗತಂ ಬಲಂ;

ಅಜ್ಜ ನಾಗಸಹಸ್ಸಾನಂ, ಬಲೇನ ಸಮಸಾದಿಸಂ.

೮. ‘‘ಯದಿಹಂ ತೇಸಂ ಪಕುಪ್ಪೇಯ್ಯಂ, ಉಪೇತಾನಂ ಗಹಣಾಯ ಮಂ;

ಪಟಿಬಲೋ ಭವೇ ತೇಸಂ, ಯಾವ ರಜ್ಜಮ್ಪಿ ಮಾನುಸಂ.

೯. ‘‘ಅಪಿ ಚಾಹಂ ಸೀಲರಕ್ಖಾಯ, ಸೀಲಪಾರಮಿಪೂರಿಯಾ;

ನ ಕರೋಮಿ ಚಿತ್ತೇ ಅಞ್ಞಥತ್ತಂ, ಪಕ್ಖಿಪನ್ತಂ ಮಮಾಳಕೇ.

೧೦. ‘‘ಯದಿ ತೇ ಮಂ ತತ್ಥ ಕೋಟ್ಟೇಯ್ಯುಂ, ಫರಸೂಹಿ ತೋಮರೇಹಿ ಚ;

ನೇವ ತೇಸಂ ಪಕುಪ್ಪೇಯ್ಯಂ, ಸೀಲಖಣ್ಡಭಯಾ ಮಮಾ’’ತಿ.

ಮಾತುಪೋಸಕಚರಿಯಂ ಪಠಮಂ.