(೨೮-೨೯) ಪಹೂತಜಿವ್ಹಾಬ್ರಹ್ಮಸ್ಸರಲಕ್ಖಣಾನಿ

೨೩೬. ‘‘ಯಮ್ಪಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತಥಾಗತೋ ಪುರಿಮಂ ಜಾತಿಂ ಪುರಿಮಂ ಭವಂ ಪುರಿಮಂ ನಿಕೇತಂ ಪುಬ್ಬೇ ಮನುಸ್ಸಭೂತೋ ಸಮಾನೋ ಫರುಸಂ ವಾಚಂ ಪಹಾಯ ಫರುಸಾಯ ವಾಚಾಯ ಪಟಿವಿರತೋ ಅಹೋಸಿ. ಯಾ ಸಾ ವಾಚಾ ನೇಲಾ ಕಣ್ಣಸುಖಾ ಪೇಮನೀಯಾ ಹದಯಙ್ಗಮಾ ಪೋರೀ ಬಹುಜನಕನ್ತಾ ಬಹುಜನಮನಾಪಾ, ತಥಾರೂಪಿಂ ವಾಚಂ ಭಾಸಿತಾ ಅಹೋಸಿ. ಸೋ ತಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸ ಕಟತ್ತಾ ಉಪಚಿತತ್ತಾ…ಪೇ… ಸೋ ತತೋ ಚುತೋ ಇತ್ಥತ್ತಂ ಆಗತೋ ಸಮಾನೋ ಇಮಾನಿ ದ್ವೇ ಮಹಾಪುರಿಸಲಕ್ಖಣಾನಿ ಪಟಿಲಭತಿ. ಪಹೂತಜಿವ್ಹೋ ಚ ಹೋತಿ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಸರೋ ಚ ಕರವೀಕಭಾಣೀ.

‘‘ಸೋ ತೇಹಿ ಲಕ್ಖಣೇಹಿ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಸಚೇ ಅಗಾರಂ ಅಜ್ಝಾವಸತಿ, ರಾಜಾ ಹೋತಿ ಚಕ್ಕವತ್ತೀ…ಪೇ… ರಾಜಾ ಸಮಾನೋ ಕಿಂ ಲಭತಿ? ಆದೇಯ್ಯವಾಚೋ ಹೋತಿ, ಆದಿಯನ್ತಿಸ್ಸ ವಚನಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಹಪತಿಕಾ ನೇಗಮಜಾನಪದಾ ಗಣಕಮಹಾಮತ್ತಾ ಅನೀಕಟ್ಠಾ ದೋವಾರಿಕಾ ಅಮಚ್ಚಾ ಪಾರಿಸಜ್ಜಾ ರಾಜಾನೋ ಭೋಗಿಯಾ ಕುಮಾರಾ. ರಾಜಾ ಸಮಾನೋ ಇದಂ ಲಭತಿ… ಬುದ್ಧೋ ಸಮಾನೋ ಕಿಂ ಲಭತಿ? ಆದೇಯ್ಯವಾಚೋ ಹೋತಿ, ಆದಿಯನ್ತಿಸ್ಸ ವಚನಂ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಿಕ್ಖುನಿಯೋ ಉಪಾಸಕಾ ಉಪಾಸಿಕಾಯೋ ದೇವಾ ಮನುಸ್ಸಾ ಅಸುರಾ ನಾಗಾ ಗನ್ಧಬ್ಬಾ. ಬುದ್ಧೋ ಸಮಾನೋ ಇದಂ ಲಭತಿ’’. ಏತಮತ್ಥಂ ಭಗವಾ ಅವೋಚ.

೨೩೭. ತತ್ಥೇತಂ ವುಚ್ಚತಿ –

‘‘ಅಕ್ಕೋಸಭಣ್ಡನವಿಹೇಸಕಾರಿಂ,

ಉಬ್ಬಾಧಿಕಂ [ಉಬ್ಬಾಧಕರಂ (ಸ್ಯಾ.)] ಬಹುಜನಪ್ಪಮದ್ದನಂ;

ಅಬಾಳ್ಹಂ ಗಿರಂ ಸೋ ನ ಭಣಿ ಫರುಸಂ,

ಮಧುರಂ ಭಣಿ ಸುಸಂಹಿತಂ [ಸುಸಹಿತಂ (ಸ್ಯಾ.)] ಸಖಿಲಂ.

‘‘ಮನಸೋ ಪಿಯಾ ಹದಯಗಾಮಿನಿಯೋ,

ವಾಚಾ ಸೋ ಏರಯತಿ ಕಣ್ಣಸುಖಾ;

ವಾಚಾಸುಚಿಣ್ಣಫಲಮನುಭವಿ,

ಸಗ್ಗೇಸು ವೇದಯಥ [ವೇದಯತಿ (?) ಟೀಕಾ ಓಲೋಕೇತಬ್ಬಾ] ಪುಞ್ಞಫಲಂ.

‘‘ವೇದಿತ್ವಾ ಸೋ ಸುಚರಿತಸ್ಸ ಫಲಂ,

ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಸರತ್ತಮಿಧಮಜ್ಝಗಮಾ;

ಜಿವ್ಹಾಸ್ಸ ಹೋತಿ ವಿಪುಲಾ ಪುಥುಲಾ,

ಆದೇಯ್ಯವಾಕ್ಯವಚನೋ ಭವತಿ.

‘‘ಗಿಹಿನೋಪಿ ಇಜ್ಝತಿ ಯಥಾ ಭಣತೋ,

ಅಥ ಚೇ ಪಬ್ಬಜತಿ ಸೋ ಮನುಜೋ;

ಆದಿಯನ್ತಿಸ್ಸ ವಚನಂ ಜನತಾ,

ಬಹುನೋ ಬಹುಂ ಸುಭಣಿತಂ ಭಣತೋ’’ತಿ.