೭. ಜಾಲಿಯಸುತ್ತಂ

ದ್ವೇಪಬ್ಬಜಿತವತ್ಥು

೩೭೮. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಕೋಸಮ್ಬಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಘೋಸಿತಾರಾಮೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ದ್ವೇ ಪಬ್ಬಜಿತಾ – ಮುಣ್ಡಿಯೋ ಚ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕೋ ಜಾಲಿಯೋ ಚ ದಾರುಪತ್ತಿಕನ್ತೇವಾಸೀ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವತಾ ಸದ್ಧಿಂ ಸಮ್ಮೋದಿಂಸು. ಸಮ್ಮೋದನೀಯಂ ಕಥಂ ಸಾರಣೀಯಂ ವೀತಿಸಾರೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ಅಟ್ಠಂಸು. ಏಕಮನ್ತಂ ಠಿತಾ ಖೋ ತೇ ದ್ವೇ ಪಬ್ಬಜಿತಾ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚುಂ – ‘‘ಕಿಂ ನು ಖೋ, ಆವುಸೋ ಗೋತಮ, ತಂ ಜೀವಂ ತಂ ಸರೀರಂ, ಉದಾಹು ಅಞ್ಞಂ ಜೀವಂ ಅಞ್ಞಂ ಸರೀರ’’ನ್ತಿ?

೩೭೯. ‘‘ತೇನ ಹಾವುಸೋ, ಸುಣಾಥ ಸಾಧುಕಂ ಮನಸಿ ಕರೋಥ; ಭಾಸಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ. ‘‘ಏವಮಾವುಸೋ’’ತಿ ಖೋ ತೇ ದ್ವೇ ಪಬ್ಬಜಿತಾ ಭಗವತೋ ಪಚ್ಚಸ್ಸೋಸುಂ. ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಇಧಾವುಸೋ, ತಥಾಗತೋ ಲೋಕೇ ಉಪ್ಪಜ್ಜತಿ ಅರಹಂ, ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ…ಪೇ… (ಯಥಾ ೧೯೦-೨೧೨ ಅನುಚ್ಛೇದೇಸು ಏವಂ ವಿತ್ಥಾರೇತಬ್ಬಂ). ಏವಂ ಖೋ, ಆವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ಸೀಲಸಮ್ಪನ್ನೋ ಹೋತಿ…ಪೇ… ಪಠಮಂ ಝಾನಂ ಉಪಸಮ್ಪಜ್ಜ ವಿಹರತಿ. ಯೋ ಖೋ, ಆವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ಏವಂ ಜಾನಾತಿ ಏವಂ ಪಸ್ಸತಿ, ಕಲ್ಲಂ ನು ಖೋ ತಸ್ಸೇತಂ ವಚನಾಯ – ‘ತಂ ಜೀವಂ ತಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾ ‘ಅಞ್ಞಂ ಜೀವಂ ಅಞ್ಞಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾತಿ. ಯೋ ಸೋ, ಆವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ಏವಂ ಜಾನಾತಿ ಏವಂ ಪಸ್ಸತಿ, ಕಲ್ಲಂ ತಸ್ಸೇತಂ ವಚನಾಯ – ‘ತಂ ಜೀವಂ ತಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾ ‘ಅಞ್ಞಂ ಜೀವಂ ಅಞ್ಞಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾತಿ. ಅಹಂ ಖೋ ಪನೇತಂ, ಆವುಸೋ, ಏವಂ ಜಾನಾಮಿ ಏವಂ ಪಸ್ಸಾಮಿ. ಅಥ ಚ ಪನಾಹಂ ನ ವದಾಮಿ – ‘ತಂ ಜೀವಂ ತಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾ ‘ಅಞ್ಞಂ ಜೀವಂ ಅಞ್ಞಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾ…ಪೇ… ದುತಿಯಂ ಝಾನಂ…ಪೇ… ತತಿಯಂ ಝಾನಂ…ಪೇ… ಚತುತ್ಥಂ ಝಾನಂ ಉಪಸಮ್ಪಜ್ಜ ವಿಹರತಿ. ಯೋ ಖೋ, ಆವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ಏವಂ ಜಾನಾತಿ ಏವಂ ಪಸ್ಸತಿ, ಕಲ್ಲಂ ನು ಖೋ ತಸ್ಸೇತಂ ವಚನಾಯ – ‘ತಂ ಜೀವಂ ತಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾ ‘ಅಞ್ಞಂ ಜೀವಂ ಅಞ್ಞಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾತಿ? ಯೋ ಸೋ, ಆವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ಏವಂ ಜಾನಾತಿ ಏವಂ ಪಸ್ಸತಿ ಕಲ್ಲಂ, ತಸ್ಸೇತಂ ವಚನಾಯ – ‘ತಂ ಜೀವಂ ತಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾ ‘ಅಞ್ಞಂ ಜೀವಂ ಅಞ್ಞಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾತಿ. ಅಹಂ ಖೋ ಪನೇತಂ, ಆವುಸೋ, ಏವಂ ಜಾನಾಮಿ ಏವಂ ಪಸ್ಸಾಮಿ. ಅಥ ಚ ಪನಾಹಂ ನ ವದಾಮಿ – ‘ತಂ ಜೀವಂ ತಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾ ‘ಅಞ್ಞಂ ಜೀವಂ ಅಞ್ಞಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾ…ಪೇ… ಞಾಣದಸ್ಸನಾಯ ಚಿತ್ತಂ ಅಭಿನೀಹರತಿ ಅಭಿನಿನ್ನಾಮೇತಿ…ಪೇ… ಯೋ ಖೋ, ಆವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ಏವಂ ಜಾನಾತಿ ಏವಂ ಪಸ್ಸತಿ, ಕಲ್ಲಂ ನು ಖೋ ತಸ್ಸೇತಂ ವಚನಾಯ – ‘ತಂ ಜೀವಂ ತಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾ ‘ಅಞ್ಞಂ ಜೀವಂ ಅಞ್ಞಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾತಿ. ಯೋ ಸೋ, ಆವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ಏವಂ ಜಾನಾತಿ ಏವಂ ಪಸ್ಸತಿ ಕಲ್ಲಂ ತಸ್ಸೇತಂ ವಚನಾಯ – ‘ತಂ ಜೀವಂ ತಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾ ‘ಅಞ್ಞಂ ಜೀವಂ ಅಞ್ಞಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾತಿ. ಅಹಂ ಖೋ ಪನೇತಂ, ಆವುಸೋ, ಏವಂ ಜಾನಾಮಿ ಏವಂ ಪಸ್ಸಾಮಿ. ಅಥ ಚ ಪನಾಹಂ ನ ವದಾಮಿ – ‘ತಂ ಜೀವಂ ತಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾ ‘ಅಞ್ಞಂ ಜೀವಂ ಅಞ್ಞಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾ…ಪೇ….

೩೮೦. …ಪೇ… ನಾಪರಂ ಇತ್ಥತ್ತಾಯಾತಿ ಪಜಾನಾತಿ. ಯೋ ಖೋ, ಆವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ಏವಂ ಜಾನಾತಿ ಏವಂ ಪಸ್ಸತಿ, ಕಲ್ಲಂ ನು ಖೋ ತಸ್ಸೇತಂ ವಚನಾಯ – ‘ತಂ ಜೀವಂ ತಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾ ‘ಅಞ್ಞಂ ಜೀವಂ ಅಞ್ಞಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾತಿ? ಯೋ ಸೋ, ಆವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖು ಏವಂ ಜಾನಾತಿ ಏವಂ ಪಸ್ಸತಿ, ನ ಕಲ್ಲಂ ತಸ್ಸೇತಂ ವಚನಾಯ – ‘ತಂ ಜೀವಂ ತಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾ ‘ಅಞ್ಞಂ ಜೀವಂ ಅಞ್ಞಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾತಿ. ಅಹಂ ಖೋ ಪನೇತಂ, ಆವುಸೋ, ಏವಂ ಜಾನಾಮಿ ಏವಂ ಪಸ್ಸಾಮಿ. ಅಥ ಚ ಪನಾಹಂ ನ ವದಾಮಿ – ‘ತಂ ಜೀವಂ ತಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾ ‘ಅಞ್ಞಂ ಜೀವಂ ಅಞ್ಞಂ ಸರೀರ’ನ್ತಿ ವಾ’’ತಿ. ಇದಮವೋಚ ಭಗವಾ. ಅತ್ತಮನಾ ತೇ ದ್ವೇ ಪಬ್ಬಜಿತಾ ಭಗವತೋ ಭಾಸಿತಂ ಅಭಿನನ್ದುನ್ತಿ.

ಜಾಲಿಯಸುತ್ತಂ ನಿಟ್ಠಿತಂ ಸತ್ತಮಂ.