೩. ಉಕ್ಕೋಟನಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ

೩೯೨. ತತಿಯಸಿಕ್ಖಾಪದೇ – ಉಕ್ಕೋಟೇನ್ತೀತಿ ತಸ್ಸ ತಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ‘‘ಅಕತಂ ಕಮ್ಮ’’ನ್ತಿಆದೀನಿ ವದನ್ತಾ ಉಚ್ಚಾಲೇನ್ತಿ; ಯಥಾಪತಿಟ್ಠಿತಭಾವೇನ ಪತಿಟ್ಠಾತುಂ ನ ದೇನ್ತಿ.

೩೯೩. ಯಥಾಧಮ್ಮನ್ತಿ ಯೋ ಯಸ್ಸ ಅಧಿಕರಣಸ್ಸ ವೂಪಸಮನಾಯ ಧಮ್ಮೋ ವುತ್ತೋ, ತೇನೇವ ಧಮ್ಮೇನಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ನಿಹತಾಧಿಕರಣನ್ತಿ ನಿಹತಂ ಅಧಿಕರಣಂ; ಸತ್ಥಾರಾ ವುತ್ತಧಮ್ಮೇನೇವ ವೂಪಸಮಿತಂ ಅಧಿಕರಣನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ.

೩೯೫. ಧಮ್ಮಕಮ್ಮೇ ಧಮ್ಮಕಮ್ಮಸಞ್ಞೀತಿ ಯೇನ ಕಮ್ಮೇನ ತಂ ಅಧಿಕರಣಂ ವೂಪಸಮಿತಂ, ತಞ್ಚೇ ಧಮ್ಮಕಮ್ಮಂ ಹೋತಿ, ತಸ್ಮಿಂ ಧಮ್ಮಕಮ್ಮೇ ಅಯಮ್ಪಿ ಧಮ್ಮಕಮ್ಮಸಞ್ಞೀ ಹುತ್ವಾ ಯದಿ ಉಕ್ಕೋಟೇತಿ, ಪಾಚಿತ್ತಿಯಂ ಆಪಜ್ಜತೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಏತೇನ ನಯೇನ ಸೇಸಪದಾನಿಪಿ ವೇದಿತಬ್ಬಾನಿ. ಅಯಮೇತ್ಥ ಸಙ್ಖೇಪೋ, ವಿತ್ಥಾರೋ ಪನ ‘‘ಇಮೇಸಂ ಚತುನ್ನಂ ಅಧಿಕರಣಾನಂ ಕತಿ ಉಕ್ಕೋಟನಾ’’ತಿಆದಿನಾ ನಯೇನ ಪರಿವಾರೇ ವುತ್ತೋ. ಅಟ್ಠಕಥಾಸು ತಂ ಸಬ್ಬಂ ಆಹರಿತ್ವಾ ತಸ್ಸೇವತ್ಥೋ ವಣ್ಣಿತೋ. ಮಯಂ ಪನ ತಂ ತತ್ಥೇವ ವಣ್ಣಯಿಸ್ಸಾಮ. ಇಧ ಆಹರಿತ್ವಾ ವಣ್ಣಿಯಮಾನೇ ಹಿ ಸುಟ್ಠುತರಂ ಸಮ್ಮೋಹೋ ಭವೇಯ್ಯಾತಿ ನ ವಣ್ಣಯಿಮ್ಹ. ಸೇಸಮೇತ್ಥ ಉತ್ತಾನಮೇವ. ತಿಸಮುಟ್ಠಾನಂ – ಕಿರಿಯಂ, ಸಞ್ಞಾವಿಮೋಕ್ಖಂ, ಸಚಿತ್ತಕಂ, ಲೋಕವಜ್ಜಂ, ಕಾಯಕಮ್ಮಂ, ವಚೀಕಮ್ಮಂ, ಅಕುಸಲಚಿತ್ತಂ, ದುಕ್ಖವೇದನನ್ತಿ.

ಉಕ್ಕೋಟನಸಿಕ್ಖಾಪದಂ ತತಿಯಂ.