೭-೧೩. ಮಾತುಸುತ್ತಾದಿವಣ್ಣನಾ

೧೮೬-೧೮೭. ಸತ್ತಮೇ ಮಾತುಪಿ ಹೇತೂತಿ ‘‘ಸಚೇ ಮುಸಾ ಭಣಸಿ, ಮಾತರಂ ತೇ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇಸ್ಸಾಮ. ನೋ ಚೇ ಭಣಸಿ, ನ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ಏವಂ ಚೋರೇಹಿ ಅಟವಿಯಂ ಪುಚ್ಛಮಾನೋ ತಸ್ಸಾ ಚೋರಹತ್ಥಗತಾಯ ಮಾತುಯಾಪಿ ಹೇತು ಸಮ್ಪಜಾನಮುಸಾ ನ ಭಾಸೇಯ್ಯಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಇತೋ ಪರೇಸುಪಿ ಏಸೇವ ನಯೋತಿ. ಸತ್ತಮಾದೀನಿ.

ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಸಂಯುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.