೩-೪. ಕುಮ್ಮಸುತ್ತಾದಿವಣ್ಣನಾ

೧೫೯-೧೬೦. ತತಿಯೇ ಮಹಾಕುಮ್ಮಕುಲನ್ತಿ ಮಹನ್ತಂ ಅಟ್ಠಿಕಚ್ಛಪಕುಲಂ. ಅಗಮಾಸೀತಿ ‘‘ಏತ್ಥ ಅದ್ಧಾ ಕಿಞ್ಚಿ ಖಾದಿತಬ್ಬಂ ಅತ್ಥಿ, ತಂ ಮಚ್ಛರಾಯನ್ತೋ ಮಂ ಏಸ ನಿವಾರೇತೀ’’ತಿ ಸಞ್ಞಾಯ ಅಗಮಾಸಿ. ಪಪತಾಯಾತಿ ಪಪತಾ ವುಚ್ಚತಿ ದೀಘರಜ್ಜುಕಬದ್ಧೋ ಅಯಕನ್ತಕೋಸಕೇ ದಣ್ಡಕಂ ಪವೇಸೇತ್ವಾ ಗಹಿತೋ ಕಣ್ಣಿಕಸಲ್ಲಸಣ್ಠಾನೋ, ಅಯಕಣ್ಟಕೋ, ಯಸ್ಮಿಂ ವೇಗೇನ ಪತಿತ್ವಾ ಕಟಾಹೇ ಲಗ್ಗಮತ್ತೇ ದಣ್ಡಕೋ ನಿಕ್ಖಮತಿ, ರಜ್ಜುಕೋ ಏಕಾಬದ್ಧೋ ಗಚ್ಛತೇವ. ಸೋ ಕುಮ್ಮೋತಿ ಸೋ ವಿದ್ಧಕುಮ್ಮೋ. ಯೇನ ಸೋ ಕುಮ್ಮೋತಿ ಉದಕಸದ್ದಂ ಸುತ್ವಾ ಸಾಸಙ್ಕಟ್ಠಾನಂ ಭವಿಸ್ಸತೀತಿ ನಿವತ್ತಿತ್ವಾ ಯೇನ ಸೋ ಅತ್ಥಕಾಮೋ ಕುಮ್ಮೋ. ನ ದಾನಿ ತ್ವಂ ಅಮ್ಹಾಕನ್ತಿ ಇದಾನಿ ತ್ವಂ ಅಮಿತ್ತಹತ್ಥಂ ಗತೋ, ನ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಸನ್ತಕೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ಏವಂ ಸಲ್ಲಪನ್ತಾನಂಯೇವ ಚ ನೇಸಂ ನಾವಾಯ ಠಿತೋ ಲುದ್ದೋ ರಜ್ಜುಕಂ ಆಕಡ್ಢಿತ್ವಾ ಕುಮ್ಮಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಯಥಾಕಾಮಂ ಅಕಾಸಿ. ಸೇಸಮೇತ್ಥ ಇತೋ ಅನನ್ತರಸುತ್ತೇ ಚ ಉತ್ತಾನಮೇವ. ತತಿಯಚತುತ್ಥಾನಿ.