೫. ಪಬ್ಬತಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೨೮. ಪಞ್ಚಮೇ ಸಕ್ಕಾ ಪನ, ಭನ್ತೇತಿ ಸೋ ಕಿರ ಭಿಕ್ಖು ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಸತ್ಥಾ ಅನಮತಗ್ಗಸ್ಸ ಸಂಸಾರಸ್ಸ ದೀಘತಮತ್ತಾ ‘ನ ಸುಕರಂ ನ ಸುಕರ’ನ್ತಿ ಕಥೇತಿಯೇವ, ಕಥಂ ನಚ್ಛಿನ್ದತಿ, ಸಕ್ಕಾ ನು ಖೋ ಉಪಮಂ ಕಾರಾಪೇತು’’ನ್ತಿ. ತಸ್ಮಾ ಏವಮಾಹ. ಕಾಸಿಕೇನಾತಿ ತಯೋ ಕಪ್ಪಾಸಂಸೂ ಏಕತೋ ಗಹೇತ್ವಾ ಕನ್ತಿತಸುತ್ತಮಯೇನ ಅತಿಸುಖುಮವತ್ಥೇನ. ತೇನ ಪನ ಪರಿಮಟ್ಠೇ ಕಿತ್ತಕಂ ಖೀಯೇಯ್ಯಾತಿ. ಸಾಸಪಮತ್ತಂ. ಪಞ್ಚಮಂ.