೮. ಕುಲಘರಣೀಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೨೨೮. ಅಟ್ಠಮೇ ಅಜ್ಝೋಗಾಳ್ಹಪ್ಪತ್ತೋತಿ ಓಗಾಹಪ್ಪತ್ತೋ. ಸೋ ಕಿರ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕೇ ಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಂ ಗಹೇತ್ವಾ ತಂ ವನಸಣ್ಡಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ದುತಿಯದಿವಸೇ ಗಾಮಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪಾವಿಸಿ ಪಾಸಾದಿಕೇಹಿ ಅಭಿಕ್ಕನ್ತಾದೀಹಿ. ಅಞ್ಞತರಂ ಕುಲಂ ತಸ್ಸ ಇರಿಯಾಪಥೇ ಪಸೀದಿತ್ವಾ ಪಞ್ಚಪತಿಟ್ಠಿತೇನ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಪಿಣ್ಡಪಾತಂ ಅದಾಸಿ. ಭತ್ತಾನುಮೋದನಂ ಪುನ ಸುತ್ವಾ ಅತಿರೇಕತರಂ ಪಸೀದಿತ್ವಾ, ‘‘ಭನ್ತೇ, ನಿಚ್ಚಕಾಲಂ ಇಧೇವ ಭಿಕ್ಖಂ ಗಣ್ಹಥಾ’’ತಿ ನಿಮನ್ತೇಸಿ. ಥೇರೋ ಅಧಿವಾಸೇತ್ವಾ ತೇಸಂ ಆಹಾರಂ ಪರಿಭುಞ್ಜಮಾನೋ ವೀರಿಯಂ ಪಗ್ಗಯ್ಹ ಘಟೇನ್ತೋ ಅರಹತ್ತಂ ಪತ್ವಾ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಬಹೂಪಕಾರಂ ಮೇ ಏತಂ ಕುಲಂ, ಅಞ್ಞತ್ಥ ಗನ್ತ್ವಾ ಕಿಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ? ಫಲಸಮಾಪತ್ತಿಸುಖಂ ಅನುಭವನ್ತೋ ತತ್ಥೇವ ವಸಿ. ಅಜ್ಝಭಾಸೀತಿ ಸಾ ಕಿರ ಥೇರಸ್ಸ ಖೀಣಾಸವಭಾವಂ ಅಜಾನನ್ತೀ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಅಯಂ ಥೇರೋ ನೇವ ಅಞ್ಞಂ ಗಾಮಂ ಗಚ್ಛತಿ, ನ ಅಞ್ಞಂ ಘರಂ, ನ ರುಕ್ಖಮೂಲಆಸನಸಾಲಾದೀಸು ನಿಸೀದತಿ, ನಿಚ್ಚಕಾಲಂ ಘರಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾವ ನಿಸೀದತಿ, ಉಭೋಪೇತೇ ಓಗಾಧಪ್ಪತ್ತಾ ಪಟಿಗಾಧಪ್ಪತ್ತಾ, ಕದಾಚಿ ಏಸ ಇಮಂ ಕುಲಂ ದೂಸೇಯ್ಯ, ಚೋದೇಸ್ಸಾಮಿ ನ’’ನ್ತಿ. ತಸ್ಮಾ ಅಭಾಸಿ.

ಸಣ್ಠಾನೇತಿ ನಗರದ್ವಾರಸ್ಸ ಆಸನ್ನೇ ಮನುಸ್ಸಾನಂ ಭಣ್ಡಕಂ ಓತಾರೇತ್ವಾ ವಿಸ್ಸಮನಟ್ಠಾನೇ. ಸಙ್ಗಮ್ಮಾತಿ ಸಮಾಗನ್ತ್ವಾ. ಮನ್ತೇನ್ತೀತಿ ಕಥೇನ್ತಿ. ಮಞ್ಚ ತಞ್ಚಾತಿ ಮಞ್ಚ ಕಥೇನ್ತಿ ತಞ್ಚ ಕಥೇನ್ತಿ. ಕಿಮನ್ತರನ್ತಿ ಕಿಂ ಕಾರಣಂ? ಬಹೂ ಹಿ ಸದ್ದಾ ಪಚ್ಚೂಹಾತಿ ಬಹುಕಾ ಏತೇ ಲೋಕಸ್ಮಿಂ ಪಟಿಲೋಮಸದ್ದಾ. ನ ತೇನಾತಿ ತೇನ ಕಾರಣೇನ, ತೇನ ವಾ ತಪಸ್ಸಿನಾ ನ ಮಙ್ಕು ಹೋತಬ್ಬಂ. ನ ಹಿ ತೇನಾತಿ ನ ಹಿ ತೇನ ಪರೇಹಿ ವುತ್ತವಚನೇನ ಸತ್ತೋ ಕಿಲಿಸ್ಸತಿ, ಅತ್ತನಾ ಕತೇನ ಪನ ಪಾಪಕಮ್ಮೇನೇವ ಕಿಲಿಸ್ಸತೀತಿ ದಸ್ಸೇತಿ. ವಾತಮಿಗೋ ಯಥಾತಿ ಯಥಾ ವನೇ ವಾತಮಿಗೋ ವಾತೇರಿತಾನಂ ಪಣ್ಣಾದೀನಂ ಸದ್ದೇನ ಪರಿತಸ್ಸತಿ, ಏವಂ ಯೋ ಸದ್ದಪರಿತ್ತಾಸೀ ಹೋತೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ನಾಸ್ಸ ಸಮ್ಪಜ್ಜತೇ ವತನ್ತಿ ತಸ್ಸ ಲಹುಚಿತ್ತಸ್ಸ ವತಂ ನ ಸಮ್ಪಜ್ಜತಿ. ಥೇರೋ ಪನ ಖೀಣಾಸವತ್ತಾ ಸಮ್ಪನ್ನವತೋತಿ ವೇದಿತಬ್ಬೋ. ಅಟ್ಠಮಂ.