೮. ಅಗ್ಗಿಕಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೯೪. ಅಟ್ಠಮೇ ಅಗ್ಗಿಕಭಾರದ್ವಾಜೋತಿ ಅಯಮ್ಪಿ ಭಾರದ್ವಾಜೋವ, ಅಗ್ಗಿ ಪರಿಚರಣವಸೇನ ಪನಸ್ಸ ಸಙ್ಗೀತಿಕಾರೇಹಿ ಏತಂ ನಾಮಂ ಗಹಿತಂ. ಸನ್ನಿಹಿತೋ ಹೋತೀತಿ ಸಂಯೋಜಿತೋ ಹೋತಿ. ಅಟ್ಠಾಸೀತಿ ಕಸ್ಮಾ ತತ್ಥ ಅಟ್ಠಾಸಿ? ಭಗವಾ ಕಿರ ಪಚ್ಚೂಸಸಮಯೇ ಲೋಕಂ ಓಲೋಕೇನ್ತೋ ಇಮಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ದಿಸ್ವಾ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಅಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಏವರೂಪಂ ಅಗ್ಗಪಾಯಾಸಂ ಗಹೇತ್ವಾ ‘ಮಹಾಬ್ರಹ್ಮಾನಂ ಭೋಜೇಮೀ’ತಿ ಅಗ್ಗಿಮ್ಹಿ ಝಾಪೇನ್ತೋ ಅಫಲಂ ಕರೋತಿ ಅಪಾಯಮಗ್ಗಂ ಓಕ್ಕಮತಿ, ಇಮಂ ಲದ್ಧಿಂ ಅವಿಸ್ಸಜ್ಜನ್ತೋ ಅಪಾಯಪೂರಕೋವ ಭವಿಸ್ಸತಿ, ಗಚ್ಛಾಮಿಸ್ಸ ಧಮ್ಮದೇಸನಾಯ, ಮಿಚ್ಛಾದಿಟ್ಠಿಂ ಭಿನ್ದಿತ್ವಾ ಪಬ್ಬಾಜೇತ್ವಾ ಚತ್ತಾರೋ ಮಗ್ಗೇ ಚೇವ ಚತ್ತಾರಿ ಚ ಫಲಾನಿ ದೇಮೀ’’ತಿ, ತಸ್ಮಾ ಪುಬ್ಬಣ್ಹಸಮಯೇ ರಾಜಗಹಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ತತ್ಥ ಅಟ್ಠಾಸಿ.

ತೀಹಿ ವಿಜ್ಜಾಹೀತಿ ತೀಹಿ ವೇದೇಹಿ. ಜಾತಿಮಾತಿ ಯಾವ ಸತ್ತಮಾ ಪಿತಾಮಹಯುಗಾ ಪರಿಸುದ್ಧಾಯ ಜಾತಿಯಾ ಸಮನ್ನಾಗತೋ. ಸುತವಾ ಬಹೂತಿ ಬಹು ನಾನಪ್ಪಕಾರೇ ಗನ್ಥೇ ಸುತವಾ. ಸೋಮಂ ಭುಞ್ಜೇಯ್ಯಾತಿ ಸೋ ತೇವಿಜ್ಜೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಇಮಂ ಪಾಯಾಸಂ ಭುಞ್ಜಿತುಂ ಯುತ್ತೋ, ತುಮ್ಹಾಕಂ ಪನೇಸ ಪಾಯಾಸೋ ಅಯುತ್ತೋತಿ ವದತಿ.

ವೇದೀತಿ ಪುಬ್ಬೇನಿವಾಸಞಾಣೇನ ಜಾನಿ ಪಟಿವಿಜ್ಝಿ. ಸಗ್ಗಾಪಾಯನ್ತಿ ದಿಬ್ಬೇನ ಚಕ್ಖುನಾ ಸಗ್ಗಮ್ಪಿ ಅಪಾಯಮ್ಪಿ ಪಸ್ಸತಿ. ಜಾತಿಕ್ಖಯನ್ತಿ ಅರಹತ್ತಂ. ಅಭಿಞ್ಞಾವೋಸಿತೋತಿ ಜಾನಿತ್ವಾ ವೋಸಿತವೋಸಾನೋ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಭವನ್ತಿ ಅವೀಚಿತೋ ಯಾವ ಭವಗ್ಗಾ ಭೋತಾ ಗೋತಮೇನ ಸದಿಸೋ ಜಾತಿಸಮ್ಪನ್ನೋ ಖೀಣಾಸವಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ನತ್ಥಿ, ಭವಂಯೇವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತಿ.

ಏವಞ್ಚ ಪನ ವತ್ವಾ ಸುವಣ್ಣಪಾತಿಂ ಪೂರೇತ್ವಾ ದಸಬಲಸ್ಸ ಪಾಯಾಸಂ ಉಪನಾಮೇಸಿ. ಸತ್ಥಾ ಉಪ್ಪತ್ತಿಂ ದೀಪೇತ್ವಾ ಭೋಜನಂ ಪಟಿಕ್ಖಿಪನ್ತೋ ಗಾಥಾಭಿಗೀತಂ ಮೇತಿಆದಿಮಾಹ. ತತ್ಥ ಗಾಥಾಭಿಗೀತನ್ತಿ ಗಾಥಾಹಿ ಅಭಿಗೀತಂ. ಅಭೋಜನೇಯ್ಯನ್ತಿ ಅಭುಞ್ಜಿತಬ್ಬಂ. ಇದಂ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ – ತ್ವಂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಮಯ್ಹಂ ಏತ್ತಕಂ ಕಾಲಂ ಭಿಕ್ಖಾಚಾರವತ್ತೇನ ಠಿತಸ್ಸ ಕಟಚ್ಛುಮತ್ತಮ್ಪಿ ದಾತುಂ ನಾಸಕ್ಖಿ, ಇದಾನಿ ಪನ ಮಯಾ ತುಯ್ಹಂ ಕಿಲಞ್ಜಮ್ಹಿ ತಿಲೇ ವಿತ್ಥಾರೇನ್ತೇನ ವಿಯ ಸಬ್ಬೇ ಬುದ್ಧಗುಣಾ ಪಕಾಸಿತಾ, ಇತಿ ಗಾಯನೇನ ಗಾಯಿತ್ವಾ ಲದ್ಧಂ ವಿಯ ಇದಂ ಭೋಜನಂ ಹೋತಿ, ತಸ್ಮಾ ಇದಂ ಗಾಥಾಭಿಗೀತಂ ಮೇ ಅಭೋಜನೇಯ್ಯನ್ತಿ. ಸಮ್ಪಸ್ಸತಂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನೇಸ ಧಮ್ಮೋತಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಅತ್ಥಞ್ಚ ಧಮ್ಮಞ್ಚ ಸಮ್ಪಸ್ಸನ್ತಾನಂ ‘‘ಏವರೂಪಂ ಭೋಜನಂ ಭುಞ್ಜಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ ಏಸ ಧಮ್ಮೋ ನ ಹೋತಿ. ಸುಧಾಭೋಜನಮ್ಪಿ ಗಾಥಾಭಿಗೀತಂ ಪನುದನ್ತಿ ಬುದ್ಧಾ, ಗಾಥಾಹಿ ಗಾಯಿತ್ವಾ ಲದ್ಧಂ ಬುದ್ಧಾ ನೀಹರನ್ತಿಯೇವ. ಧಮ್ಮೇ ಸತಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ವುತ್ತಿರೇಸಾತಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಧಮ್ಮೇ ಸತಿ ಧಮ್ಮಂ ಅಪೇಕ್ಖಿತ್ವಾ ಧಮ್ಮೇ ಪತಿಟ್ಠಾಯ ಜೀವಿತಂ ಕಪ್ಪೇನ್ತಾನಂ ಏಸಾ ವುತ್ತಿ ಅಯಂ ಆಜೀವೋ – ಏವರೂಪಂ ನೀಹರಿತ್ವಾ ಧಮ್ಮಲದ್ಧಮೇವ ಭುಞ್ಜಿತಬ್ಬನ್ತಿ.

ಅಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ಅಹಂ ಪುಬ್ಬೇ ಸಮಣಸ್ಸ ಗೋತಮಸ್ಸ ಗುಣೇ ವಾ ಅಗುಣೇ ವಾ ನ ಜಾನಾಮಿ. ಇದಾನಿ ಪನಸ್ಸಾಹಂ ಗುಣೇ ಞತ್ವಾ ಮಮ ಗೇಹೇ ಅಸೀತಿಕೋಟಿಮತ್ತಂ ಧನಂ ಸಾಸನೇ ವಿಪ್ಪಕಿರಿತುಕಾಮೋ ಜಾತೋ, ಅಯಞ್ಚ ‘‘ಮಯಾ ದಿನ್ನಪಚ್ಚಯಾ ಅಕಪ್ಪಿಯಾ’’ತಿ ವದತಿ. ಅಪ್ಪಟಿಗ್ಗಯ್ಹೋ ಅಹಂ ಸಮಣೇನ ಗೋತಮೇನಾತಿ. ಅಥ ಭಗವಾ ಸಬ್ಬಞ್ಞುತಞ್ಞಾಣಂ ಪೇಸೇತ್ವಾ ತಸ್ಸ ಚಿತ್ತಾಚಾರಂ ವೀಮಂಸನ್ತೋ, ‘‘ಅಯಂ ಸಬ್ಬೇಪಿ ಅತ್ತನಾ ದಿನ್ನಪಚ್ಚಯೇ ‘ಅಕಪ್ಪಿಯಾ’ತಿ ಸಲ್ಲಕ್ಖೇತಿ. ಯಂ ಹಿ ಭೋಜನಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥಾ ಉಪ್ಪನ್ನಾ, ಏತದೇವ ನ ವಟ್ಟತಿ, ಸೇಸಾ ನಿದ್ದೋಸಾ’’ತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಸ ಚತುನ್ನಂ ಪಚ್ಚಯಾನಂ ದಾನದ್ವಾರಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಅಞ್ಞೇನ ಚಾತಿಆದಿಮಾಹ. ತತ್ಥ ಕುಕ್ಕುಚ್ಚವೂಪಸನ್ತನ್ತಿ ಹತ್ಥಕುಕ್ಕುಚ್ಚಾದೀನಂ ವಸೇನ ವೂಪಸನ್ತಕುಕ್ಕುಚ್ಚಂ. ಅನ್ನೇನ ಪಾನೇನಾತಿ ದೇಸನಾಮತ್ತಮೇತಂ. ಅಯಂ ಪನತ್ಥೋ – ಅಞ್ಞೇಹಿ ತಯಾ ‘‘ಪರಿಚ್ಚಜಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಸಲ್ಲಕ್ಖಿತೇಹಿ ಚೀವರಾದೀಹಿ ಪಚ್ಚಯೇಹಿ ಉಪಟ್ಠಹಸ್ಸು. ಖೇತ್ತಂ ಹಿ ತಂ ಪುಞ್ಞಪೇಕ್ಖಸ್ಸ ಹೋತೀತಿ ಏತಂ ತಥಾಗತಸಾಸನಂ ನಾಮ ಪುಞ್ಞಪೇಕ್ಖಸ್ಸ ಪುಞ್ಞತ್ಥಿಕಸ್ಸ ತುಯ್ಹಂ ಅಪ್ಪೇಪಿ ಬೀಜೇ ಬಹುಸಸ್ಸಫಲದಾಯಕಂ ಸುಖೇತ್ತಂ ವಿಯ ಪಟಿಯತ್ತಂ ಹೋತಿ. ಅಟ್ಠಮಂ.