೬. ಯಜಮಾನಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೨೬೨. ಛಟ್ಠೇ ಯಜಮಾನಾನನ್ತಿ ಯಜನ್ತಾನಂ. ತದಾ ಕಿರ ಅಙ್ಗಮಗಧವಾಸಿಕಾ ಮನುಸ್ಸಾ ಅನುಸಂವಚ್ಛರಂ ಸಪ್ಪಿಮಧುಫಾಣಿತಾದೀಸು ಅಗ್ಗಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಏಕಸ್ಮಿಂ ಠಾನೇ ದಾರೂನಂ ಸಟ್ಠಿಮತ್ತೇ ಸಕಟಭಾರೇ ರಾಸಿಂ ಕತ್ವಾ ಅಗ್ಗಿಂ ದತ್ವಾ ಪಜ್ಜಲಿತಕಾಲೇ ‘‘ಮಹಾಬ್ರಹ್ಮುನೋ ಯಜಾಮಾ’’ತಿ ತಂ ಸಬ್ಬಂ ಪಕ್ಖಿಪನ್ತಿ. ‘‘ಏಕವಾರಂ ಪಕ್ಖಿತ್ತಂ ಸಹಸ್ಸಗುಣಫಲಂ ದೇತೀ’’ತಿ ನೇಸಂ ಲದ್ಧಿ. ಸಕ್ಕೋ ದೇವರಾಜಾ ‘‘ಸಬ್ಬೇಪಿಮೇ ಸಬ್ಬಅಗ್ಗಾನಿ ಗಹೇತ್ವಾ ‘ಮಹಾಬ್ರಹ್ಮುನೋ ಯಜಾಮಾ’ತಿ ಅಗ್ಗಿಮ್ಹಿ ಝಾಪೇನ್ತಿ. ಅಫಲಂ ಕರೋನ್ತಿ, ಮಯಿ ಪಸ್ಸನ್ತೇ ಮಾ ನಸ್ಸನ್ತು, ಯಥಾ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಚೇವ ಸಙ್ಘಸ್ಸ ಚ ದತ್ವಾ ಬಹುಂ ಪುಞ್ಞಂ ಪಸವನ್ತಿ, ಏವಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ದಾರುರಾಸಿಂ ಜಲಾಪೇತ್ವಾ ಓಲೋಕೇನ್ತೇಸು ಮನುಸ್ಸೇಸು ಪುಣ್ಣಮದಿವಸೇ ಬ್ರಹ್ಮತ್ತಭಾವಂ ಮಾಪೇತ್ವಾ ಮಹಾಜನಸ್ಸ ಪಸ್ಸನ್ತಸ್ಸೇವ ಚನ್ದಮಣ್ಡಲಂ ಭಿನ್ದಿತ್ವಾ ನಿಕ್ಖನ್ತೋ ವಿಯ ಅಹೋಸಿ. ಮಹಾಜನೋ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಇಮಂ ಯಞ್ಞಂ ಪಟಿಗ್ಗಹೇತುಂ ಮಹಾಬ್ರಹ್ಮಾ ಆಗಚ್ಛತೀ’’ತಿ ಜಣ್ಣುಕೇಹಿ ಭೂಮಿಯಂ ಪತಿಟ್ಠಾಯ, ಅಞ್ಜಲಿಂ ಪಗ್ಗಯ್ಹ ನಮಸ್ಸಮಾನೋ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ಆಹಂಸು ‘‘ತುಮ್ಹೇ ‘ಮಯಂ ತಕ್ಕೇನ ಕಥೇಮಾ’ತಿ ಮಞ್ಞಥ, ಇದಾನಿ ಪಸ್ಸಥ, ಅಯಂ ವೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸಹತ್ಥಾ ಯಞ್ಞಂ ಪಟಿಗ್ಗಹೇತುಂ ಆಗಚ್ಛತೀ’’ತಿ. ಸಕ್ಕೋ ಆಗನ್ತ್ವಾ ದಾರುಚಿತಕಮತ್ಥಕೇ ಆಕಾಸೇ ಠತ್ವಾ ‘‘ಕಸ್ಸಾಯಂ ಸಕ್ಕಾರೋ’’ತಿ ಪುಚ್ಛಿ? ತುಮ್ಹಾಕಂ, ಭನ್ತೇ, ಪಟಿಗ್ಗಣ್ಹಥ ನೋ ಯಞ್ಞನ್ತಿ. ತೇನ ಹಿ ಆಗಚ್ಛಥ, ಮಾ ತುಲಂ ಛಡ್ಡೇತ್ವಾ ಹತ್ಥೇನ ತುಲಯಿತ್ಥ, ಅಯಂ ಸತ್ಥಾ ಧುರವಿಹಾರೇ ವಸತಿ, ತಂ ಪುಚ್ಛಿಸ್ಸಾಮ ‘‘ಕಸ್ಸ ದಿನ್ನಂ ಮಹಪ್ಫಲಂ ಹೋತೀ’’ತಿ? ಉಭಯರಟ್ಠವಾಸಿನೋ ಗಹೇತ್ವಾ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಪುಚ್ಛನ್ತೋ ಏವಮಾಹ.

ತತ್ಥ ಪುಞ್ಞಪೇಕ್ಖಾನನ್ತಿ ಪುಞ್ಞಂ ಇಚ್ಛನ್ತಾನಂ ಪುಞ್ಞತ್ಥಿಕಾನಂ. ಓಪಧಿಕಂ ಪುಞ್ಞನ್ತಿ ಉಪಧಿವಿಪಾಕಂ ಪುಞ್ಞಂ. ಸಙ್ಘೇ ದಿನ್ನಂ ಮಹಪ್ಫಲನ್ತಿ ಅರಿಯಸಙ್ಘೇ ದಿನ್ನಂ ವಿಪ್ಫಾರವನ್ತಂ ಹೋತಿ. ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಚತುರಾಸೀತಿಪಾಣಸಹಸ್ಸಾನಿ ಅಮತಪಾನಂ ಪಿವಿಂಸು. ತತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಮನುಸ್ಸಾ ಸಬ್ಬಾನಿ ಅಗ್ಗದಾನಾನಿ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಸ್ಸ ಅದಂಸು. ಛಟ್ಠಂ.