೭. ವನರೋಪಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೪೭. ಸತ್ತಮೇ ಧಮ್ಮಟ್ಠಾ ಸೀಲಸಮ್ಪನ್ನಾತಿ ಕೇ ಧಮ್ಮಟ್ಠಾ, ಕೇ ಸೀಲಸಮ್ಪನ್ನಾತಿ ಪುಚ್ಛತಿ. ಭಗವಾ ಇಮಂ ಪಞ್ಹಂ ಥಾವರವತ್ಥುನಾ ದೀಪೇನ್ತೋ ಆರಾಮರೋಪಾತಿಆದಿಮಾಹ. ತತ್ಥ ಆರಾಮರೋಪಾತಿ ಪುಪ್ಫಾರಾಮಫಲಾರಾಮರೋಪಕಾ. ವನರೋಪಾತಿ ಸಯಂಜಾತೇ ಅರೋಪಿಮವನೇ ಸೀಮಂ ಪರಿಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ಚೇತಿಯಬೋಧಿಚಙ್ಕಮನಮಣ್ಡಪಕುಟಿಲೇಣರತ್ತಿಟ್ಠಾನದಿವಾಟ್ಠಾನಾನಂ ಕಾರಕಾ ಛಾಯೂಪಗೇ ರುಕ್ಖೇ ರೋಪೇತ್ವಾ ದದಮಾನಾಪಿ ವನರೋಪಾಯೇವ ನಾಮ. ಸೇತುಕಾರಕಾತಿ ವಿಸಮೇ ಸೇತುಂ ಕರೋನ್ತಿ, ಉದಕೇ ನಾವಂ ಪಟಿಯಾದೇನ್ತಿ. ಪಪನ್ತಿ ಪಾನೀಯದಾನಸಾಲಂ. ಉದಪಾನನ್ತಿ ಯಂಕಿಞ್ಚಿ ಪೋಕ್ಖರಣೀತಳಾಕಾದಿಂ. ಉಪಸ್ಸಯನ್ತಿ ವಾಸಾಗಾರಂ. ‘‘ಉಪಾಸಯ’’ನ್ತಿಪಿ ಪಾಠೋ.

ಸದಾ ಪುಞ್ಞಂ ಪವಡ್ಢತೀತಿ ನ ಅಕುಸಲವಿತಕ್ಕಂ ವಾ ವಿತಕ್ಕೇನ್ತಸ್ಸ ನಿದ್ದಾಯನ್ತಸ್ಸ ವಾ ಪವಡ್ಢತಿ. ಯದಾ ಯದಾ ಪನ ಅನುಸ್ಸರತಿ, ತದಾ ತದಾ ತಸ್ಸ ವಡ್ಢತಿ. ಇಮಮತ್ಥಂ ಸನ್ಧಾಯ ‘‘ಸದಾ ಪುಞ್ಞಂ ಪವಡ್ಢತೀ’’ತಿ ವುತ್ತಂ. ಧಮ್ಮಟ್ಠಾ ಸೀಲಸಮ್ಪನ್ನಾತಿ ತಸ್ಮಿಂ ಧಮ್ಮೇ ಠಿತತ್ತಾ ತೇನಪಿ ಸೀಲೇನ ಸಮ್ಪನ್ನತ್ತಾ ಧಮ್ಮಟ್ಠಾ ಸೀಲಸಮ್ಪನ್ನಾ. ಅಥ ವಾ ಏವರೂಪಾನಿ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಕರೋನ್ತಾನಂ ದಸ ಕುಸಲಾ ಧಮ್ಮಾ ಪೂರೇನ್ತಿ, ತೇಸು ಠಿತತ್ತಾ ಧಮ್ಮಟ್ಠಾ. ತೇನೇವ ಚ ಸೀಲೇನ ಸಮ್ಪನ್ನತ್ತಾ ಸೀಲಸಮ್ಪನ್ನಾತಿ. ಸತ್ತಮಂ.