೧೨. ದುತಿಯಪತಿಬ್ಬತಾವಿಮಾನವಣ್ಣನಾ

ವೇಳುರಿಯಥಮ್ಭನ್ತಿ ದುತಿಯಪತಿಬ್ಬತಾವಿಮಾನಂ. ತಸ್ಸ ಕಾ ಉಪ್ಪತ್ತಿ? ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಕಿರ ಅಞ್ಞತರಾ ಉಪಾಸಿಕಾ ಪತಿಬ್ಬತಾ ಹುತ್ವಾ ಸದ್ಧಾ ಪಸನ್ನಾ ಪಞ್ಚ ಸೀಲಾನಿ ಸುವಿಸುದ್ಧಾನಿ ಕತ್ವಾ ರಕ್ಖಿ, ಯಥಾವಿಭವಞ್ಚ ದಾನಾನಿ ಅದಾಸಿ, ಸಾ ಕಾಲಂ ಕತ್ವಾ ತಾವತಿಂಸಭವನೇ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿ. ಸೇಸಂ ಹೇಟ್ಠಾ ವುತ್ತನಯಮೇವ.

೧೦೧. ‘‘ವೇಳುರಿಯಥಮ್ಭಂ ರುಚಿರಂ ಪಭಸ್ಸರಂ, ವಿಮಾನಮಾರುಯ್ಹ ಅನೇಕಚಿತ್ತಂ;

ತತ್ಥಚ್ಛಸಿ ದೇವಿ ಮಹಾನುಭಾವೇ, ಉಚ್ಚಾವಚಾ ಇದ್ಧಿ ವಿಕುಬ್ಬಮಾನಾ;

ಇಮಾ ಚ ತೇ ಅಚ್ಛರಾಯೋ ಸಮನ್ತತೋ, ನಚ್ಚನ್ತಿ ಗಾಯನ್ತಿ ಪಮೋದಯನ್ತಿ ಚ.

೧೦೨. ‘‘ದೇವಿದ್ಧಿಪತ್ತಾಸಿ ಮಹಾನುಭಾವೇ,

ಮನುಸ್ಸಭೂತಾ ಕಿಮಕಾಸಿ ಪುಞ್ಞಂ;

ಕೇನಾಸಿ ಏವಂ ಜಲಿತಾನುಭಾವಾ,

ವಣ್ಣೋ ಚ ತೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ. – ಪುಚ್ಛಿ;

೧೦೩. ‘‘ಸಾ ದೇವತಾ ಅತ್ತಮನಾ, ಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನೇನ ಪುಚ್ಛಿತಾ;

ಪಞ್ಹಂ ಪುಟ್ಠಾ ವಿಯಾಕಾಸಿ, ಯಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸಿದಂ ಫಲಂ’’.

೧೦೪. ‘‘ಅಹಂ ಮನುಸ್ಸೇಸು ಮನುಸ್ಸಭೂತಾ, ಉಪಾಸಿಕಾ ಚಕ್ಖುಮತೋ ಅಹೋಸಿಂ;

ಪಾಣಾತಿಪಾತಾ ವಿರತಾ ಅಹೋಸಿಂ, ಲೋಕೇ ಅದಿನ್ನಂ ಪರಿವಜ್ಜಯಿಸ್ಸಂ.

೧೦೫. ‘‘ಅಮಜ್ಜಪಾ ನೋ ಚ ಮುಸಾ ಅಭಾಣಿಂ, ಸಕೇನ ಸಾಮಿನಾ ಅಹೋಸಿಂ ತುಟ್ಠಾ;

ಅನ್ನಞ್ಚ ಪಾನಞ್ಚ ಪಸನ್ನಚಿತ್ತಾ, ಸಕ್ಕಚ್ಚ ದಾನಂ ವಿಪುಲಂ ಅದಾಸಿಂ.

೧೦೬. ‘‘ತೇನ ಮೇತಾದಿಸೋ ವಣ್ಣೋ, ತೇನ ಮೇ ಇಧ ಮಿಜ್ಝತಿ;

ಉಪ್ಪಜ್ಜನ್ತಿ ಚ ಮೇ ಭೋಗಾ, ಯೇ ಕೇಚಿ ಮನಸೋ ಪಿಯಾ.

೧೦೭. ‘‘ಅಕ್ಖಾಮಿ ತೇ ಭಿಕ್ಖು ಮಹಾನುಭಾವ,

ಮನುಸ್ಸಭೂತಾ ಯಮಕಾಸಿ ಪುಞ್ಞಂ;

ತೇನಮ್ಹಿ ಏವಂ ಜಲಿತಾನುಭಾವಾ,

ವಣ್ಣೋ ಚ ಮೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ. – ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇಸಿ;

೧೦೧. ತತ್ಥ ವೇಳುರಿಯಥಮ್ಭನ್ತಿ ವೇಳುರಿಯಮಣಿಮಯಥಮ್ಭಂ. ರುಚಿರನ್ತಿ ರಮಣೀಯಂ. ಪಭಸ್ಸರನ್ತಿ ಅತಿವಿಯ ಭಾಸುರಂ. ಉಚ್ಚಾವಚಾತಿ ಉಚ್ಚಾ ಚ ಅವಚಾ ಚ, ವಿವಿಧಾತಿ ಅತ್ಥೋ.

೧೦೪-೫. ಉಪಾಸಿಕಾತಿ ಸರಣಗಮನೇನ ಉಪಾಸಿಕಾಲಕ್ಖಣೇ ಠಿತಾ. ವುತ್ತಞ್ಹಿ –

‘‘ಯತೋ ಖೋ, ಮಹಾನಾಮ, ಅರಿಯಸಾವಕೋ ಬುದ್ಧಂ ಸರಣಂ ಗತೋ ಹೋತಿ, ಧಮ್ಮಂ ಸರಣಂ ಗತೋ ಹೋತಿ, ಸಙ್ಘಂ ಸರಣಂ ಗತೋ ಹೋತಿ, ಏತ್ತಾವತಾ ಖೋ, ಮಹಾನಾಮ, ಅರಿಯಸಾವಕೋ ಉಪಾಸಕೋ ಹೋತೀ’’ತಿ (ಸಂ. ನಿ. ೫.೧೦೩೩).

ಚಕ್ಖುಮತೋತಿ ಪಞ್ಚಹಿ ಚಕ್ಖೂಹಿ ಚಕ್ಖುಮತೋ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಭಗವತೋ. ಏವಂ ಉಪಾಸಿಕಾಭಾವಕಿತ್ತನೇನ ಆಸಯಸುದ್ಧಿಂ ದಸ್ಸೇತ್ವಾ ಪಯೋಗಸುದ್ಧಿಂ ದಸ್ಸೇತುಂ ‘‘ಪಾಣಾತಿಪಾತಾ ವಿರತಾ’’ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ. ತತ್ಥ ಸಕೇನ ಸಾಮಿನಾ ಅಹೋಸಿಂ ತುಟ್ಠಾತಿ ಮಿಚ್ಛಾಚಾರಾವೇರಮಣಿಮಾಹ. ಸೇಸಂ ಹೇಟ್ಠಾ ವುತ್ತಸದಿಸಮೇವ.

ದುತಿಯಪತಿಬ್ಬತಾವಿಮಾನವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.