೧೭. ಧಮ್ಮಾಥೇರೀಗಾಥಾವಣ್ಣನಾ

ಪಿಣ್ಡಪಾತಂ ಚರಿತ್ವಾನಾತಿ ಧಮ್ಮಾಯ ಥೇರಿಯಾ ಗಾಥಾ. ಅಯಮ್ಪಿ ಪುರಿಮಬುದ್ಧೇಸು ಕತಾಧಿಕಾರಾ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಭವೇ ವಿವಟ್ಟೂಪನಿಸ್ಸಯಂ ಕುಸಲಂ ಉಪಚಿನಿತ್ವಾ ಸಮ್ಭತಪುಞ್ಞಸಮ್ಭಾರಾ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಬುದ್ಧುಪ್ಪಾದೇ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಕುಲಘರೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿತ್ವಾ ವಯಪ್ಪತ್ತಾ ಪತಿರೂಪಸ್ಸ ಸಾಮಿಕಸ್ಸ ಗೇಹಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಸಾಸನೇ ಪಟಿಲದ್ಧಸದ್ಧಾ ಪಬ್ಬಜಿತುಕಾಮಾ ಹುತ್ವಾ ಸಾಮಿಕೇನ ಅನನುಞ್ಞಾತಾ ಪಚ್ಛಾ ಸಾಮಿಕೇ ಕಾಲಙ್ಕತೇ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ವಿಪಸ್ಸನಾಯ ಕಮ್ಮಂ ಕರೋನ್ತೀ ಏಕದಿವಸಂ ಭಿಕ್ಖಾಯ ಚರಿತ್ವಾ ವಿಹಾರಂ ಆಗಚ್ಛನ್ತೀ ಪರಿಪತಿತ್ವಾ ತಮೇವ ಆರಮ್ಮಣಂ ಕತ್ವಾ ವಿಪಸ್ಸನಂ ವಡ್ಢೇತ್ವಾ ಸಹ ಪಟಿಸಮ್ಭಿದಾಹಿ ಅರಹತ್ತಂ ಪತ್ವಾ –

೧೭. ‘‘ಪಿಣ್ಡಪಾತಂ ಚರಿತ್ವಾನ, ದಣ್ಡಮೋಲುಬ್ಭ ದುಬ್ಬಲಾ;

ವೇಧಮಾನೇಹಿ ಗತ್ತೇಹಿ, ತತ್ಥೇವ ನಿಪತಿಂ ಛಮಾ;

ದಿಸ್ವಾ ಆದೀನವಂ ಕಾಯೇ, ಅಥ ಚಿತ್ತಂ ವಿಮುಚ್ಚಿ ಮೇ’’ತಿ. –

ಉದಾನವಸೇನ ಇಮಂ ಗಾಥಂ ಅಭಾಸಿ.

ತತ್ಥ ಪಿಣ್ಡಪಾತಂ ಚರಿತ್ವಾನ, ದಣ್ಡಮೋಲುಬ್ಭಾತಿ ಪಿಣ್ಡಪಾತತ್ಥಾಯ ಯಟ್ಠಿಂ ಉಪತ್ಥಮ್ಭೇನ ನಗರೇ ವಿಚರಿತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖಾಯ ಆಹಿಣ್ಡಿತ್ವಾ. ಛಮಾತಿ ಛಮಾಯಂ ಭೂಮಿಯಂ, ಪಾದಾನಂ ಅವಸೇನ ಭೂಮಿಯಂ ನಿಪತಿನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ದಿಸ್ವಾ ಆದೀನವಂ ಕಾಯೇತಿ ಅಸುಭಾನಿಚ್ಚದುಕ್ಖಾನತ್ತತಾದೀಹಿ ನಾನಪ್ಪಕಾರೇಹಿ ಸರೀರೇ ದೋಸಂ ಪಞ್ಞಾಚಕ್ಖುನಾ ದಿಸ್ವಾ. ಅಥ ಚಿತ್ತಂ ವಿಮುಚ್ಚಿ ಮೇತಿ ಆದೀನವಾನುಪಸ್ಸನಾಯ ಪರತೋ ಪವತ್ತೇಹಿ ನಿಬ್ಬಿದಾನುಪಸ್ಸನಾದೀಹಿ ವಿಕ್ಖಮ್ಭನವಸೇನ ಮಮ ಚಿತ್ತಂ ಕಿಲೇಸೇಹಿ ವಿಮುಚ್ಚಿತ್ವಾ ಪುನ ಮಗ್ಗಫಲೇಹಿ ಯಥಾಕ್ಕಮಂ ಸಮುಚ್ಛೇದವಸೇನ ಚೇವ ಪಟಿಪ್ಪಸ್ಸದ್ಧಿವಸೇನ ಚ ಸಬ್ಬಸೋ ವಿಮುಚ್ಚಿ ವಿಮುತ್ತಂ, ನ ದಾನಿಸ್ಸಾ ವಿಮೋಚೇತಬ್ಬಂ ಅತ್ಥೀತಿ. ಇದಮೇವ ಚಸ್ಸಾ ಅಞ್ಞಾಬ್ಯಾಕರಣಂ ಅಹೋಸೀತಿ.

ಧಮ್ಮಾಥೇರೀಗಾಥಾವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.