೧೧. ಏಕಾದಸನಿಪಾತೋ

೧. ಸಂಕಿಚ್ಚತ್ಥೇರಗಾಥಾವಣ್ಣನಾ

ಏಕಾದಸನಿಪಾತೇ ಕಿಂ ತವತ್ಥೋ ವನೇ ತಾತಾತಿಆದಿಕಾ ಆಯಸ್ಮತೋ ಸಂಕಿಚ್ಚತ್ಥೇರಸ್ಸ ಗಾಥಾ. ಕಾ ಉಪ್ಪತ್ತಿ? ಅಯಮ್ಪಿ ಪುರಿಮಬುದ್ಧೇಸು ಕತಾಧಿಕಾರೋ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಭವೇ ವಿವಟ್ಟೂಪನಿಸ್ಸಯಂ ಕುಸಲಂ ಉಪಚಿನಿತ್ವಾ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಬುದ್ಧುಪ್ಪಾದೇ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮಹಾಸಾಲಕುಲೇ ಪಟಿಸನ್ಧಿಂ ಗಣ್ಹಿ. ತಸ್ಮಿಂ ಕುಚ್ಛಿಗತೇಯೇವ ಮಾತಾ ಬ್ಯಾಧಿತಾ ಹುತ್ವಾ ಕಾಲಮಕಾಸಿ. ತಸ್ಸಾ ಸುಸಾನಂ ನೇತ್ವಾ ಝಾಪಿಯಮಾನಾಯ ಗಬ್ಭಾಸಯೋ ನ ಝಾಯಿ. ಮನುಸ್ಸಾ ಸೂಲೇಹಿ ಕುಚ್ಛಿಂ ವಿಜ್ಝನ್ತಾ ದಾರಕಸ್ಸ ಅಕ್ಖಿಕೋಟಿಂ ಪಹರಿಂಸು. ತೇ ತಂ ವಿಜ್ಝಿತ್ವಾ ಅಙ್ಗಾರೇಹಿ ಪಟಿಚ್ಛಾದೇತ್ವಾ ಪಕ್ಕಮಿಂಸು. ಕುಚ್ಛಿಪದೇಸೋಪಿ ಝಾಯಿ, ಅಙ್ಗಾರಮತ್ಥಕೇ ಪನ ಸುವಣ್ಣಬಿಮ್ಬಸದಿಸೋ ದಾರಕೋ ಪದುಮಗಬ್ಭೇ ನಿಪನ್ನೋ ವಿಯ ಅಹೋಸಿ. ಪಚ್ಛಿಮಭವಿಕಸತ್ತಸ್ಸ ಹಿ ಸಿನೇರುನಾ ಓತ್ಥರಿಯಮಾನಸ್ಸಪಿ ಅರಹತ್ತಂ ಅಪ್ಪತ್ವಾ ಜೀವಿತಕ್ಖಯೋ ನಾಮ ನತ್ಥಿ.

ಪುನದಿವಸೇ ಆಳಾಹನಟ್ಠಾನಂ ಗತಾ ಮನುಸ್ಸಾ ತಥಾನಿಪನ್ನಂ ದಾರಕಂ ದಿಸ್ವಾ ಅಚ್ಛರಿಯಬ್ಭುತಚಿತ್ತಜಾತಾ ದಾರಕಂ ಆದಾಯ ಗಾಮಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ನೇಮಿತ್ತಕೇ ಪುಚ್ಛಿಂಸು. ನೇಮಿತ್ತಕಾ ‘‘ಸಚೇ ಅಯಂ ದಾರಕೋ ಅಗಾರಂ ಅಜ್ಝಾವಸಿಸ್ಸತಿ, ಯಾವ ಸತ್ತಮಾ ಕುಲಪರಿವಟ್ಟಾ ದುಗ್ಗತಾ ಭವಿಸ್ಸನ್ತಿ. ಸಚೇ ಪಬ್ಬಜಿಸ್ಸತಿ, ಪಞ್ಚಹಿ ಸಮಣಸತೇಹಿ ಪರಿವುತೋ ವಿಚರಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಆಹಂಸು. ಞಾತಕಾ ‘‘ಹೋತು, ವಡ್ಢಿತಕಾಲೇ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಅಯ್ಯಸ್ಸ ಸಾರಿಪುತ್ತತ್ಥೇರಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕೇ ತಂ ಪಬ್ಬಾಜೇಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಸಙ್ಕುನಾ ಛಿನ್ನಕ್ಖಿಕೋಟಿತಾಯ ಸಂಕಿಚ್ಚೋತಿ ವದನ್ತಾ ಅಪರಭಾಗೇ ಸಂಕಿಚ್ಚೋತಿ ವೋಹರಿಂಸು. ಸೋ ಸತ್ತವಸ್ಸಿಕಕಾಲೇ ಅತ್ತನೋ ಗಬ್ಭಗತಸ್ಸೇವ ಮಾತು ಮರಣಂ, ಗಬ್ಭೇ ಚ ಅತ್ತನೋ ಪವತ್ತಿಂ ಸುತ್ವಾ ಸಂವೇಗಜಾತೋ ‘‘ಪಬ್ಬಜಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಆಹ. ಞಾತಕಾ ‘‘ಸಾಧು, ತಾತಾ’’ತಿ ಧಮ್ಮಸೇನಾಪತಿಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕಂ ನೇತ್ವಾ, ‘‘ಭನ್ತೇ, ಇಮಂ ಪಬ್ಬಾಜೇಥಾ’’ತಿ ಅದಂಸು. ಥೇರೋ ತಂ ತಚಪಞ್ಚಕಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಂ ದತ್ವಾ ಪಬ್ಬಾಜೇಸಿ. ಸೋ ಖುರಗ್ಗೇಯೇವ ಸಹ ಪಟಿಸಮ್ಭಿದಾಹಿ ಅರಹತ್ತಂ ಪತ್ವಾ ತಿಂಸಮತ್ತೇಹಿ ಭಿಕ್ಖೂಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಅರಞ್ಞೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಚೇ ಚೋರಹತ್ಥತೋ ಮೋಚೇತ್ವಾ ಸಯಮ್ಪಿ ತೇ ಚೋರೇ ದಮೇತ್ವಾ ಪಬ್ಬಾಜೇತ್ವಾ ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ವಿಹಾರೇ ಬಹೂಹಿ ಭಿಕ್ಖೂಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ವಿಹರನ್ತೋ ತೇ ವಿವಾದಪಸುತೇ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಅಞ್ಞತ್ಥ ಗಚ್ಛಾಮೀ’’ತಿ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಪುಚ್ಛಿ. ಅಯಮೇತ್ಥ ಸಙ್ಖೇಪೋ, ವಿತ್ಥಾರೋ ಪನ ಧಮ್ಮಪದವತ್ಥುಮ್ಹಿ (ಧ. ಪ. ಅಟ್ಠ. ೧.ಸಙ್ಕಿಚ್ಚಸಾಮಣೇರವತ್ಥು) ಆಗತನಯೇನೇವ ವೇದಿತಬ್ಬೋ. ಅಥ ನಂ ಅಞ್ಞತರೋ ಉಪಾಸಕೋ ಉಪಟ್ಠಾತುಕಾಮೋ ಆಸನ್ನಟ್ಠಾನೇ ವಾಸಂ ಯಾಚನ್ತೋ –

೫೯೭. ‘‘ಕಿಂ ತವತ್ಥೋ ವನೇ ತಾತ, ಉಜ್ಜುಹಾನೋವ ಪಾವುಸೇ;

ವೇರಮ್ಭಾ ರಮಣೀಯಾ ತೇ, ಪವಿವೇಕೋ ಹಿ ಝಾಯಿನ’’ನ್ತಿ. –

ಪಠಮಂ ಗಾಥಮಾಹ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ಥೇರೋ –

೫೯೮. ‘‘ಯಥಾ ಅಬ್ಭಾನಿ ವೇರಮ್ಭೋ, ವಾತೋ ನುದತಿ ಪಾವುಸೇ;

ಸಞ್ಞಾ ಮೇ ಅಭಿಕಿರನ್ತಿ, ವಿವೇಕಪಟಿಸಞ್ಞುತಾ.

೫೯೯. ‘‘ಅಪಣ್ಡರೋ ಅಣ್ಡಸಮ್ಭವೋ, ಸೀವಥಿಕಾಯ ನಿಕೇತಚಾರಿಕೋ;

ಉಪ್ಪಾದಯತೇವ ಮೇ ಸತಿಂ, ಸನ್ದೇಹಸ್ಮಿಂ ವಿರಾಗನಿಸ್ಸಿತಂ.

೬೦೦. ‘‘ಯಞ್ಚ ಅಞ್ಞೇ ನ ರಕ್ಖನ್ತಿ, ಯೋ ಚ ಅಞ್ಞೇ ನ ರಕ್ಖತಿ;

ಸ ವೇ ಭಿಕ್ಖು ಸುಖಂ ಸೇತಿ, ಕಾಮೇಸು ಅನಪೇಕ್ಖವಾ.

೬೦೧. ‘‘ಅಚ್ಛೋದಿಕಾ ಪುಥುಸಿಲಾ, ಗೋನಙ್ಗಲಮಿಗಾಯುತಾ;

ಅಮ್ಬುಸೇವಾಲಸಞ್ಛನ್ನಾ, ತೇ ಸೇಲಾ ರಮಯನ್ತಿ ಮಂ.

೬೦೨. ‘‘ವಸಿತಂ ಮೇ ಅರಞ್ಞೇಸು, ಕನ್ದರಾಸು ಗುಹಾಸು ಚ;

ಸೇನಾಸನೇಸು ಪನ್ತೇಸು, ವಾಳಮಿಗನಿಸೇವಿತೇ.

೬೦೩. ‘‘‘ಇಮೇ ಹಞ್ಞನ್ತು ವಜ್ಝನ್ತು, ದುಕ್ಖಂ ಪಪ್ಪೋನ್ತು ಪಾಣಿನೋ’;

ಸಙ್ಕಪ್ಪಂ ನಾಭಿಜಾನಾಮಿ, ಅನರಿಯಂ ದೋಸಸಂಹಿತಂ.

೬೦೪. ‘‘ಪರಿಚಿಣ್ಣೋ ಮಯಾ ಸತ್ಥಾ, ಕತಂ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಸಾಸನಂ;

ಓಹಿತೋ ಗರುಕೋ ಭಾರೋ, ಭವನೇತ್ತಿ ಸಮೂಹತಾ.

೬೦೫. ‘‘ಯಸ್ಸ ಚತ್ಥಾಯ ಪಬ್ಬಜಿತೋ, ಅಗಾರಸ್ಮಾನಗಾರಿಯಂ;

ಸೋ ಮೇ ಅತ್ಥೋ ಅನುಪ್ಪತ್ತೋ, ಸಬ್ಬಸಂಯೋಜನಕ್ಖಯೋ.

೬೦೬. ‘‘ನಾಭಿನನ್ದಾಮಿ ಮರಣಂ, ನಾಭಿನನ್ದಾಮಿ ಜೀವಿತಂ;

ಕಾಲಞ್ಚ ಪಟಿಕಙ್ಖಾಮಿ, ನಿಬ್ಬಿಸಂ ಭತಕೋ ಯಥಾ.

೬೦೭. ‘‘ನಾಭಿನನ್ದಾಮಿ ಮರಣಂ, ನಾಭಿನನ್ದಾಮಿ ಜೀವಿತಂ.

ಕಾಲಞ್ಚ ಪಟಿಕಙ್ಖಾಮಿ, ಸಮ್ಪಜಾನೋ ಪತಿಸ್ಸತೋ’’ತಿ. – ಇಮಾ ಗಾಥಾ ಅಭಾಸಿ;

ತತ್ಥ ಕಿಂ ತವತ್ಥೋ ವನೇತಿ ಕಿನ್ತಿ ಲಿಙ್ಗವಿಪಲ್ಲಾಸೇನ ವುತ್ತಂ. ವನೇ ಕೋ ತವತ್ಥೋ, ಕಿಂ ಪಯೋಜನನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ತಾತಾತಿ ದಹರಸಾಮಣೇರತಾಯ ನಂ ಅತ್ತನೋ ಪುತ್ತಟ್ಠಾನೇ ಠಪೇತ್ವಾ ಆಲಪತಿ. ಉಜ್ಜುಹಾನೋವ ಪಾವುಸೇತಿ ಉಜ್ಜುಹಾನೋ ಕಿರ ನಾಮ ಏಕೋ ಪಬ್ಬತೋ, ಸೋ ಪನ ಗಹನಸಞ್ಛನ್ನೋ ಬಹುಸೋಣ್ಡಿಕನ್ದರೋ, ತಹಂ ತಹಂ ಸನ್ದಮಾನಸಲಿಲೋ, ವಸ್ಸಕಾಲೇ ಅಸಪ್ಪಾಯೋ, ತಸ್ಮಾ ಉಜ್ಜುಹಾನೋ ವಾ ಪಬ್ಬತೋ ಏತರಹಿ ಪಾವುಸಕಾಲೇ ತವ ಕಿಮತ್ಥಿಯೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ಕೇಚಿ ಪನೇತ್ಥ ‘‘ಉಜ್ಜುಹಾನೋ ನಾಮ ಏಕೋ ಸಕುಣೋ ಸೀತಂ ನ ಸಹತಿ, ವಸ್ಸಕಾಲೇ ವನಗುಮ್ಬೇ ನಿಲೀನೋ ಅಚ್ಛತೀ’’ತಿ ವದನ್ತಿ. ತೇಸಂ ಮತೇನ ಉಜ್ಜುಹಾನಸ್ಸ ವಿಯ ಸಕುಣಸ್ಸ ಪಾವುಸಕಾಲೇ ಕೋ ತವ ಅತ್ಥೋ ವನೇತಿ? ವೇರಮ್ಭಾ ರಮಣೀಯಾ ತೇತಿ ವೇರಮ್ಭವಾತಾ ವಾಯನ್ತಾ ಕಿಂ ತೇ ರಮಣೀಯಾತಿ ಯೋಜನಾ. ಕೇಚಿ ‘‘ವೇರಮ್ಭಾ ನಾಮ ಏಕಾ ಪಬ್ಬತಗುಹಾ, ಪಬ್ಭಾರೋ’’ತಿ ಚ ವದನ್ತಿ. ತಞ್ಚ ಠಾನಂ ಗಮನಾಗಮನಯುತ್ತಂ ಜನಸಮ್ಬಾಧರಹಿತಂ ಛಾಯೂದಕಸಮ್ಪನ್ನಞ್ಚ, ತಸ್ಮಾ ವೇರಮ್ಭಾ ರಮಣೀಯಾ, ವನೇ ವಸಿತುಂ ಯುತ್ತರೂಪಾ. ಕಸ್ಮಾ? ಪವಿವೇಕೋ ಹಿ ಝಾಯಿನಂ ಯಸ್ಮಾ ತಾದಿಸಾನಂ ಝಾಯೀನಂ ಯತ್ಥ ಕತ್ಥಚಿ ಪವಿವೇಕೋಯೇವ ಇಚ್ಛಿತಬ್ಬೋ, ತಸ್ಮಾ ‘‘ದೂರಂ ಅರಞ್ಞಟ್ಠಾನಂ ಅಗನ್ತ್ವಾ ವೇರಮ್ಭಾಯಂ ವಸ, ತಾತಾ’’ತಿ ವದತಿ. ಅಯಞ್ಹೇತ್ಥ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ – ಯಸ್ಮಾ ಝಾಯೀನಂ ಪವಿವೇಕಕ್ಖಮೇ ನಿವಾಸಫಾಸುಕೇ ಸೇನಾಸನೇ ಲದ್ಧೇಯೇವ ಝಾನಾದಯೋ ಸಮ್ಪಜ್ಜನ್ತಿ, ನ ಅಲದ್ಧೇ, ತಸ್ಮಾ ನ ಏವರೂಪೇ ಸೀತಕಾಲೇ ಯತ್ಥ ಕತ್ಥಚಿ ವನೇ ವಸಿತುಂ ಸಕ್ಕಾ, ಗುಹಾಪಬ್ಭಾರಾದೀಸು ಪನ ಸಕ್ಕಾತಿ.

ಏವಂ ಉಪಾಸಕೇನ ವುತ್ತೇ ಥೇರೋ ವನಾದಯೋ ಏವ ಮಂ ರಮೇನ್ತೀತಿ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ‘‘ಯಥಾ ಅಬ್ಭಾನೀ’’ತಿಆದಿಮಾಹ. ತಸ್ಸತ್ಥೋ – ಯಥಾ ಪಾವುಸೇ ಕಾಲೇ ಅಬ್ಭಾನಿ ವಲಾಹಕಾನಿ ವೇರಮ್ಭವಾತೋ ನುದತಿ ಖಿಪತಿ ನೀಹರತಿ, ಏವಮೇವ ಮೇ ಚಿತ್ತಂ ವಿವೇಕಪಟಿಸಞ್ಞುತಾ ಸಞ್ಞಾ ಅಭಿಕಿರನ್ತಿ ವಿವೇಕಟ್ಠಾನಂಯೇವ ಆಕಡ್ಢನ್ತಿ.

ಕಿಞ್ಚ? ಅಪಣ್ಡರೋ ಕಾಳವಣ್ಣೋ, ಅಣ್ಡಸಮ್ಭವೋ ಅಣ್ಡಜೋ ಕಾಕೋ, ಸೀವಥಿಕಾಯ ಸುಸಾನಟ್ಠಾನೇ, ನಿಕೇತಚಾರಿಕೋ ತಮೇವ ನಿವಾಸನಟ್ಠಾನಂ ಕತ್ವಾ ವಿಚರಣಕೋ ಉಪ್ಪಾದಯತೇವ ಮೇ ಸತಿಂ, ಸನ್ದೇಹಸ್ಮಿಂ ವಿರಾಗನಿಸ್ಸಿತನ್ತಿ, ಕಾಯಸ್ಮಿಂ ವಿರಾಗೂಪಸಂಹಿತಂ ಕಾಯಗತಾಸತಿಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಂ ಮಯ್ಹಂ ಉಪ್ಪಾದಯತಿಯೇವ. ಏಕದಿವಸಂ ಕಿರ ಥೇರೋ ಕಾಕೇನ ಖಜ್ಜಮಾನಂ ಮನುಸ್ಸಕುಣಪಂ ಪಸ್ಸಿತ್ವಾ ಅಸುಭಸಞ್ಞಂ ಪಟಿಲಭಿ, ತಂ ಸನ್ಧಾಯ ಏವಮಾಹ. ತೇನ ಕಾಯೇ ಸಬ್ಬಸೋ ಛನ್ದರಾಗಸ್ಸ ನತ್ಥಿತಾಯ ವನೇಯೇವ ವಸಿತುಕಾಮೋಮ್ಹೀತಿ ದಸ್ಸೇತಿ. ಯಞ್ಚಾತಿ ಚ-ಸದ್ದೋ ಸಮುಚ್ಚಯತ್ಥೋ, ತೇನ ಅಞ್ಞಮ್ಪಿ ಮಮ ಅರಞ್ಞವಾಸಕಾರಣಂ ಸುಣಾಹೀತಿ ದಸ್ಸೇತಿ. ಯಂ ಪಬ್ಬಜಿತಂ ಮೇತ್ತಾವಿಹಾರಿತಾಯ ಅಲೋಭನಿಯಪರಿಕ್ಖಾರತಾಯ ಚ ರಕ್ಖಿತಬ್ಬಸ್ಸ ಅಭಾವತೋ ಅಞ್ಞೇ ಸೇವಕಾದಯೋ ನ ರಕ್ಖನ್ತಿ. ಯೋ ಚ ಪಬ್ಬಜಿತೋ ಅಞ್ಞೇ ಕೇನಚಿ ಕಿಞ್ಚನಪಲಿಬೋಧಭೂತೇ ನ ರಕ್ಖತಿ ತಾದಿಸಾನಂಯೇವ ಅಭಾವತೋ. ಸ ವೇ ಭಿಕ್ಖು ಸುಖಂ ಸೇತೀತಿ, ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ಸಮುಚ್ಛಿನ್ನಕಿಲೇಸಕಾಮತಾಯ ಸಬ್ಬಸೋ ವತ್ಥುಕಾಮೇಸು ಅನಪೇಕ್ಖವಾ ಅಪೇಕ್ಖಾರಹಿತೋ ಯತ್ಥ ಕತ್ಥಚಿ ಸುಖಂ ಸೇತಿ. ತಸ್ಸ ಅನುಸಙ್ಕಿತಪರಿಸಙ್ಕಿತಾಭಾವತೋ ಅರಞ್ಞಮ್ಹಿ ಗಾಮಮ್ಹಿ ಸದಿಸಮೇವಾತಿ ಅತ್ಥೋ.

ಇದಾನಿ ಪಬ್ಬತವನಾದೀನಂ ರಮಣೀಯತಂ ವಸಿತಪುಬ್ಬತಞ್ಚ ದಸ್ಸೇತುಂ ‘‘ಅಚ್ಛೋದಿಕಾ’’ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ. ತತ್ಥ ವಸಿತಂ ಮೇತಿ, ವುಟ್ಠಪುಬ್ಬಂ ಮಯಾ. ವಾಳಮಿಗನಿಸೇವಿತೇತಿ, ಸೀಹಬ್ಯಗ್ಘಾದೀಹಿ ವಾಳಮಿಗೇಹಿ ಉಪಸೇವಿತೇ ವನೇ.

ಸಙ್ಕಪ್ಪಂ ನಾಭಿಜಾನಾಮೀತಿ, ಇಮೇ ಯೇ ಕೇಚಿ ಪಾಣಿನೋ ಸತ್ತಾ ಉಸುಸತ್ತಿಆದೀಹಿ ಪಹರಣೇಹಿ ಹಞ್ಞನ್ತು ಮಾರಿಯನ್ತು ಮುಟ್ಠಿಪ್ಪಹಾರಾದೀಹಿ ವಜ್ಝನ್ತು ಬಾಧೀಯನ್ತು, ಅಞ್ಞೇನ ವಾ ಯೇನ ಕೇನಚಿ ಆಕಾರೇನ ದುಕ್ಖಂ ಪಪ್ಪೋನ್ತು ಪಾಪುಣನ್ತೂತಿ; ಏವಂ ದೋಸಸಂಹಿತಂ ಪಟಿಘಸಂಯುತ್ತಂ ತತೋ ಏವ ಅನರಿಯಂ ಬ್ಯಾಪಾದವಿಹಿಂಸಾದಿಪ್ಪಭೇದಂ ಪಾಪಸಙ್ಕಪ್ಪಂ ಉಪ್ಪಾದಿತಂ ನಾಭಿಜಾನಾಮಿ, ಮಿಚ್ಛಾವಿತಕ್ಕೋ ನ ಉಪ್ಪನ್ನಪುಬ್ಬೋತಿ ಮೇತ್ತಾವಿಹಾರಿತಂ ದಸ್ಸೇತಿ.

ಇದಾನಿ ‘‘ಪರಿಚಿಣ್ಣೋ’’ತಿಆದಿನಾ ಅತ್ತನೋ ಕತಕಿಚ್ಚತಂ ದಸ್ಸೇತಿ. ತತ್ಥ ಪರಿಚಿಣ್ಣೋತಿ ಉಪಾಸಿತೋ ಓವಾದಾನುಸಾಸನೀಕರಣವಸೇನ. ಓಹಿತೋತಿ ಓರೋಹಿತೋ. ಗರುಕೋ ಭಾರೋತಿ ಗರುತರೋ ಖನ್ಧಭಾರೋ.

ನಾಭಿನನ್ದಾಮಿ ಮರಣನ್ತಿ ‘‘ಕಥಂ ನು ಖೋ ಮೇ ಮರಣಂ ಸಿಯಾ’’ತಿ ಮರಣಂ ನ ಇಚ್ಛಾಮಿ. ನಾಭಿನನ್ದಾಮಿ ಜೀವಿತನ್ತಿ ‘‘ಕಥಂ ನು ಖೋ ಅಹಂ ಚಿರಂ ಜೀವೇಯ್ಯ’’ನ್ತಿ ಜೀವಿತಮ್ಪಿ ನ ಇಚ್ಛಾಮಿ. ಏತೇನ ಮರಣೇ ಜೀವಿತೇ ಚ ಸಮಾನಚಿತ್ತತಂ ದಸ್ಸೇತಿ. ಕಾಲಞ್ಚ ಪಟಿಕಙ್ಖಾಮೀತಿ ಪರಿನಿಬ್ಬಾನಕಾಲಂವ ಆಗಮೇಮಿ. ನಿಬ್ಬಿಸನ್ತಿ ನಿಬ್ಬಿಸನ್ತೋ, ಭತಿಯಾ ಕಮ್ಮಂ ಕರೋನ್ತೋ. ಭತಕೋ ಯಥಾತಿ ಯಥಾ ಭತಕೋ ಪರಸ್ಸ ಕಮ್ಮಂ ಕರೋನ್ತೋ ಕಮ್ಮಸಿದ್ಧಿಂ ಅನಭಿನನ್ದನ್ತೋಪಿ ಕಮ್ಮಂ ಕರೋನ್ತೋವ ದಿವಸಕ್ಖಯಂ ಉದಿಕ್ಖತಿ, ಏವಂ ಅಹಮ್ಪಿ ಜೀವಿತಂ ಅನಭಿನನ್ದನ್ತೋಪಿ ಅತ್ತಭಾವಸ್ಸ ಯಾಪನೇನ ಮರಣಂ ಅನಭಿನನ್ದನ್ತೋಪಿ ಪರಿಯೋಸಾನಕಾಲಂ ಪಟಿಕಙ್ಖಾಮೀತಿ. ಸೇಸಂ ವುತ್ತನಯಮೇವ.

ಸಂಕಿಚ್ಚತ್ಥೇರಗಾಥಾವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

ಏಕಾದಸನಿಪಾತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.