೭. ನನ್ದಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೦೮೪-೫. ಸನ್ತಿ ಲೋಕೇತಿ ನನ್ದಸುತ್ತಂ. ತತ್ಥ ಪಠಮಗಾಥಾಯ ಅತ್ಥೋ – ಲೋಕೇ ಖತ್ತಿಯಾದಯೋ ಜನಾ ಆಜೀವಕನಿಗಣ್ಠಾದಿಕೇ ಸನ್ಧಾಯ ‘‘ಸನ್ತಿ ಮುನಯೋ’’ತಿ ವದನ್ತಿ, ತಯಿದಂ ಕಥಂಸೂತಿ ಕಿಂ ನು ಖೋ ತೇ ಸಮಾಪತ್ತಿಞಾಣಾದಿನಾ ಞಾಣೇನ ಉಪ್ಪನ್ನತ್ತಾ ಞಾಣೂಪಪನ್ನಂ ನೋ ಮುನಿಂ ವದನ್ತಿ, ಏವಂವಿಧಂ ನು ವದನ್ತಿ, ಉದಾಹು ವೇ ನಾನಪ್ಪಕಾರಕೇನ ಲೂಖಜೀವಿತಸಙ್ಖಾತೇನ ಜೀವಿತೇನೂಪಪನ್ನನ್ತಿ ಅಥಸ್ಸ ಭಗವಾ ತದುಭಯಂ ಪಟಿಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ಮುನಿಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ‘‘ನ ದಿಟ್ಠಿಯಾ’’ತಿ ಗಾಥಮಾಹ.

೧೦೮೬-೭. ಇದಾನಿ ‘‘ದಿಟ್ಠಾದೀಹಿ ಸುದ್ಧೀ’’ತಿ ವದನ್ತಾನಂ ವಾದೇ ಕಙ್ಖಾಪಹಾನತ್ಥಂ ‘‘ಯೇ ಕೇಚಿಮೇ’’ತಿ ಪುಚ್ಛತಿ. ತತ್ಥ ಅನೇಕರೂಪೇನಾತಿ ಕೋತೂಹಲಮಙ್ಗಲಾದಿನಾ. ತತ್ಥ ಯತಾ ಚರನ್ತಾತಿ ತತ್ಥ ಸಕಾಯ ದಿಟ್ಠಿಯಾ ಗುತ್ತಾ ವಿಹರನ್ತಾ. ಅಥಸ್ಸ ತಥಾ ಸುದ್ಧಿಅಭಾವಂ ದೀಪೇನ್ತೋ ಭಗವಾ ದುತಿಯಂ ಗಾಥಮಾಹ.

೧೦೮೮-೯೦. ಏವಂ ‘‘ನಾತರಿಂಸೂ’’ತಿ ಸುತ್ವಾ ಇದಾನಿ ಯೋ ಅತರಿ, ತಂ ಸೋತುಕಾಮೋ ‘‘ಯೇ ಕೇಚಿಮೇ’’ತಿ ಪುಚ್ಛತಿ. ಅಥಸ್ಸ ಭಗವಾ ಓಘತಿಣ್ಣಮುಖೇನ ಜಾತಿಜರಾತಿಣ್ಣೇ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ತತಿಯಂ ಗಾಥಮಾಹ. ತತ್ಥ ನಿವುತಾತಿ ಓವುಟಾ ಪರಿಯೋನದ್ಧಾ. ಯೇಸೀಧಾತಿ ಯೇಸು ಇಧ. ಏತ್ಥ ಚ ಸು-ಇತಿ ನಿಪಾತಮತ್ತಂ. ತಣ್ಹಂ ಪರಿಞ್ಞಾಯಾತಿ ತೀಹಿ ಪರಿಞ್ಞಾಹಿ ತಣ್ಹಂ ಪರಿಜಾನಿತ್ವಾ. ಸೇಸಂ ಸಬ್ಬತ್ಥ ಪುಬ್ಬೇ ವುತ್ತನಯತ್ತಾ ಪಾಕಟಮೇವ.

ಏವಂ ಭಗವಾ ಅರಹತ್ತನಿಕೂಟೇನೇವ ದೇಸನಂ ನಿಟ್ಠಾಪೇಸಿ, ದೇಸನಾಪರಿಯೋಸಾನೇ ಪನ ನನ್ದೋ ಭಗವತೋ ಭಾಸಿತಂ ಅಭಿನನ್ದಮಾನೋ ‘‘ಏತಾಭಿನನ್ದಾಮೀ’’ತಿ ಗಾಥಮಾಹ. ಇಧಾಪಿ ಚ ಪುಬ್ಬೇ ವುತ್ತಸದಿಸೋ ಏವ ಧಮ್ಮಾಭಿಸಮಯೋ ಅಹೋಸೀತಿ.

ಪರಮತ್ಥಜೋತಿಕಾಯ ಖುದ್ದಕ-ಅಟ್ಠಕಥಾಯ

ಸುತ್ತನಿಪಾತ-ಅಟ್ಠಕಥಾಯ ನನ್ದಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.