೧೦. ಉಟ್ಠಾನಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೩೩೪. ಉಟ್ಠಹಥಾತಿ ಉಟ್ಠಾನಸುತ್ತಂ. ಕಾ ಉಪ್ಪತ್ತಿ? ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರನ್ತೋ ರತ್ತಿಂ ಜೇತವನವಿಹಾರೇ ವಸಿತ್ವಾ ಪುಬ್ಬಣ್ಹಸಮಯಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಪರಿವುತೋ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರಿತ್ವಾ ಪಾಚೀನದ್ವಾರೇನ ನಗರಾ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ಮಿಗಾರಮಾತುಪಾಸಾದಂ ಅಗಮಾಸಿ ದಿವಾವಿಹಾರತ್ಥಾಯ. ಆಚಿಣ್ಣಂ ಕಿರೇತಂ ಭಗವತೋ ರತ್ತಿಂ ಜೇತವನವಿಹಾರೇ ವಸಿತ್ವಾ ಮಿಗಾರಮಾತುಪಾಸಾದೇ ದಿವಾವಿಹಾರೂಪಗಮನಂ, ರತ್ತಿಞ್ಚ ಮಿಗಾರಮಾತುಪಾಸಾದೇ ವಸಿತ್ವಾ ಜೇತವನೇ ದಿವಾವಿಹಾರೂಪಗಮನಂ. ಕಸ್ಮಾ? ದ್ವಿನ್ನಂ ಕುಲಾನಂ ಅನುಗ್ಗಹತ್ಥಾಯ ಮಹಾಪರಿಚ್ಚಾಗಗುಣಪರಿದೀಪನತ್ಥಾಯ ಚ. ಮಿಗಾರಮಾತುಪಾಸಾದಸ್ಸ ಚ ಹೇಟ್ಠಾ ಪಞ್ಚ ಕೂಟಾಗಾರಗಬ್ಭಸತಾನಿ ಹೋನ್ತಿ, ಯೇಸು ಪಞ್ಚಸತಾ ಭಿಕ್ಖೂ ವಸನ್ತಿ. ತತ್ಥ ಯದಾ ಭಗವಾ ಹೇಟ್ಠಾಪಾಸಾದೇ ವಸತಿ, ತದಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಗಾರವೇನ ಉಪರಿಪಾಸಾದಂ ನಾರುಹನ್ತಿ. ತಂ ದಿವಸಂ ಪನ ಭಗವಾ ಉಪರಿಪಾಸಾದೇ ಕೂಟಾಗಾರಗಬ್ಭಂ ಪಾವಿಸಿ, ತೇನ ಹೇಟ್ಠಾಪಾಸಾದೇ ಪಞ್ಚಪಿ ಗಬ್ಭಸತಾನಿ ಪಞ್ಚಸತಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಪವಿಸಿಂಸು. ತೇ ಚ ಸಬ್ಬೇವ ನವಾ ಹೋನ್ತಿ ಅಧುನಾಗತಾ ಇಮಂ ಧಮ್ಮವಿನಯಂ ಉದ್ಧತಾ ಉನ್ನಳಾ ಪಾಕತಿನ್ದ್ರಿಯಾ. ತೇ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ದಿವಾಸೇಯ್ಯಂ ಸುಪಿತ್ವಾ ಸಾಯಂ ಉಟ್ಠಾಯ ಮಹಾತಲೇ ಸನ್ನಿಪತಿತ್ವಾ ‘‘ಅಜ್ಜ ಭತ್ತಗ್ಗೇ ತುಯ್ಹಂ ಕಿಂ ಅಹೋಸಿ, ತ್ವಂ ಕತ್ಥ ಅಗಮಾಸಿ, ಅಹಂ ಆವುಸೋ ಕೋಸಲರಞ್ಞೋ ಘರಂ, ಅಹಂ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಸ್ಸ, ತತ್ಥ ಏವರೂಪೋ ಚ ಏವರೂಪೋ ಚ ಭೋಜನವಿಧಿ ಅಹೋಸೀ’’ತಿ ನಾನಪ್ಪಕಾರಂ ಆಮಿಸಕಥಂ ಕಥೇನ್ತಾ ಉಚ್ಚಾಸದ್ದಮಹಾಸದ್ದಾ ಅಹೇಸುಂ.

ಭಗವಾ ತಂ ಸದ್ದಂ ಸುತ್ವಾ ‘‘ಇಮೇ ಮಯಾ ಸದ್ಧಿಂ ವಸನ್ತಾಪಿ ಏವಂ ಪಮತ್ತಾ, ಅಹೋ ಅಯುತ್ತಕಾರಿನೋ’’ತಿ ಮಹಾಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನತ್ಥೇರಸ್ಸ ಆಗಮನಂ ಚಿನ್ತೇಸಿ. ತಾವದೇವ ಆಯಸ್ಮಾ ಮಹಾಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನೋ ಭಗವತೋ ಚಿತ್ತಂ ಞತ್ವಾ ಇದ್ಧಿಯಾ ಆಗಮ್ಮ ಪಾದಮೂಲೇ ವನ್ದಮಾನೋಯೇವ ಅಹೋಸಿ. ತತೋ ನಂ ಭಗವಾ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಏತೇ ತೇ, ಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನ, ಸಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿನೋ ಪಮತ್ತಾ, ಸಾಧು ನೇ ಸಂವೇಜೇಹೀ’’ತಿ. ‘‘ಏವಂ ಭನ್ತೇ’’ತಿ ಖೋ ಸೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಮಹಾಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನೋ ಭಗವತೋ ಪಟಿಸ್ಸುಣಿತ್ವಾ ತಾವದೇವ ಆಪೋಕಸಿಣಂ ಸಮಾಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ಕರೀಸಭೂಮಿಯಂ ಠಿತಂ ಮಹಾಪಾಸಾದಂ ನಾವಂ ವಿಯ ಮಹಾವಾತೋ ಪಾದಙ್ಗುಟ್ಠಕೇನ ಕಮ್ಪೇಸಿ ಸದ್ಧಿಂ ಪತಿಟ್ಠಿತಪಥವಿಪ್ಪದೇಸೇನ. ಅಥ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭೀತಾ ವಿಸ್ಸರಂ ಕರೋನ್ತಾ ಸಕಸಕಚೀವರಾನಿ ಛಡ್ಡೇತ್ವಾ ಚತೂಹಿ ದ್ವಾರೇಹಿ ನಿಕ್ಖಮಿಂಸು. ಭಗವಾ ತೇಸಂ ಅತ್ತಾನಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಅಞ್ಞೇನ ದ್ವಾರೇನ ಗನ್ಧಕುಟಿಂ ಪವಿಸನ್ತೋ ವಿಯ ಅಹೋಸಿ, ತೇ ಭಗವನ್ತಂ ದಿಸ್ವಾ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಅಟ್ಠಂಸು. ಭಗವಾ ‘‘ಕಿಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭೀತತ್ಥಾ’’ತಿ ಪುಚ್ಛಿ, ತೇ ‘‘ಅಯಂ, ಭನ್ತೇ, ಮಿಗಾರಮಾತುಪಾಸಾದೋ ಕಮ್ಪಿತೋ’’ತಿ ಆಹಂಸು. ‘‘ಜಾನಾಥ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಕೇನಾ’’ತಿ? ‘‘ನ ಜಾನಾಮ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ. ಅಥ ಭಗವಾ ‘‘ತುಮ್ಹಾದಿಸಾನಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮುಟ್ಠಸ್ಸತೀನಂ ಅಸಮ್ಪಜಾನಾನಂ ಪಮಾದವಿಹಾರೀನಂ ಸಂವೇಗಜನನತ್ಥಂ ಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನೇನ ಕಮ್ಪಿತೋ’’ತಿ ವತ್ವಾ ತೇಸಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಧಮ್ಮದೇಸನತ್ಥಂ ಇಮಂ ಸುತ್ತಮಭಾಸಿ.

ತತ್ಥ ಉಟ್ಠಹಥಾತಿ ಆಸನಾ ಉಟ್ಠಹಥ ಘಟಥ ವಾಯಮಥ, ಮಾ ಕುಸೀತಾ ಹೋಥ. ನಿಸೀದಥಾತಿ ಪಲ್ಲಙ್ಕಂ ಆಭುಜಿತ್ವಾ ಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಾನುಯೋಗತ್ಥಾಯ ನಿಸೀದಥ. ಕೋ ಅತ್ಥೋ ಸುಪಿತೇನ ವೋತಿ ಕೋ ತುಮ್ಹಾಕಂ ಅನುಪಾದಾಪರಿನಿಬ್ಬಾನತ್ಥಾಯ ಪಬ್ಬಜಿತಾನಂ ಸುಪಿತೇನ ಅತ್ಥೋ. ನ ಹಿ ಸಕ್ಕಾ ಸುಪನ್ತೇನ ಕೋಚಿ ಅತ್ಥೋ ಪಾಪುಣಿತುಂ. ಆತುರಾನಞ್ಹಿ ಕಾ ನಿದ್ದಾ, ಸಲ್ಲವಿದ್ಧಾನ ರುಪ್ಪತನ್ತಿ ಯತ್ರ ಚ ನಾಮ ಅಪ್ಪಕೇಪಿ ಸರೀರಪ್ಪದೇಸೇ ಉಟ್ಠಿತೇನ ಚಕ್ಖುರೋಗಾದಿನಾ ರೋಗೇನ ಆತುರಾನಂ ಏಕದ್ವಙ್ಗುಲಮತ್ತಮ್ಪಿ ಪವಿಟ್ಠೇನ ಅಯಸಲ್ಲಅಟ್ಠಿಸಲ್ಲದನ್ತಸಲ್ಲವಿಸಾಣಸಲ್ಲಕಟ್ಠಸಲ್ಲಾನಂ ಅಞ್ಞತರೇನ ಸಲ್ಲೇನ ರುಪ್ಪಮಾನಾನಂ ಮನುಸ್ಸಾನಂ ನಿದ್ದಾ ನತ್ಥಿ, ತತ್ಥ ತುಮ್ಹಾಕಂ ಸಕಲಚಿತ್ತಸರೀರಸನ್ತಾನಂ ಭಞ್ಜಿತ್ವಾ ಉಪ್ಪನ್ನೇಹಿ ನಾನಪ್ಪಕಾರಕಿಲೇಸರೋಗೇಹಿ ಆತುರಾನಞ್ಹಿ ಕಾ ನಿದ್ದಾ ರಾಗಸಲ್ಲಾದೀಹಿ ಚ ಪಞ್ಚಹಿ ಸಲ್ಲೇಹಿ ಅನ್ತೋಹದಯಂ ಪವಿಸಿಯ ವಿದ್ಧತ್ತಾ ಸಲ್ಲವಿದ್ಧಾನಂ ರುಪ್ಪತಂ.

೩೩೫. ಏವಂ ವತ್ವಾ ಪುನ ಭಗವಾ ಭಿಯ್ಯೋಸೋಮತ್ತಾಯ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಉಸ್ಸಾಹೇನ್ತೋ ಸಂವೇಜೇನ್ತೋ ಚ ಆಹ – ‘‘ಉಟ್ಠಹಥ…ಪೇ… ವಸಾನುಗೇ’’ತಿ. ತತ್ರಾಯಂ ಸಾಧಿಪ್ಪಾಯಯೋಜನಾ ಅತ್ಥವಣ್ಣನಾ – ಏವಂ ಕಿಲೇಸಸಲ್ಲವಿದ್ಧಾನಞ್ಹಿ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಕಾಲೋ ಪಬುಜ್ಝಿತುಂ. ಕಿಂ ಕಾರಣಂ? ಮಣ್ಡಪೇಯ್ಯಮಿದಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ, ಸತ್ಥಾ ಸಮ್ಮುಖೀಭೂತೋ, ಇತೋ ಪುಬ್ಬೇ ಪನ ವೋ ದೀಘರತ್ತಂ ಸುತ್ತಂ, ಗಿರೀಸು ಸುತ್ತಂ, ನದೀಸು ಸುತ್ತಂ, ಸಮೇಸು ಸುತ್ತಂ, ವಿಸಮೇಸು ಸುತ್ತಂ, ರುಕ್ಖಗ್ಗೇಸುಪಿ ಸುತ್ತಂ ಅದಸ್ಸನಾ ಅರಿಯಸಚ್ಚಾನಂ, ತಸ್ಮಾ ತಸ್ಸಾ ನಿದ್ದಾಯ ಅನ್ತಕಿರಿಯತ್ಥಂ ಉಟ್ಠಹಥ ನಿಸೀದಥ ದಳ್ಹಂ ಸಿಕ್ಖಥ ಸನ್ತಿಯಾ.

ತತ್ಥ ಪುರಿಮಪಾದಸ್ಸತ್ಥೋ ವುತ್ತನಯೋ ಏವ. ದುತಿಯಪಾದೇ ಪನ ಸನ್ತೀತಿ ತಿಸ್ಸೋ ಸನ್ತಿಯೋ – ಅಚ್ಚನ್ತಸನ್ತಿ, ತದಙ್ಗಸನ್ತಿ, ಸಮ್ಮುತಿಸನ್ತೀತಿ, ನಿಬ್ಬಾನವಿಪಸ್ಸನಾದಿಟ್ಠಿಗತಾನಮೇತಂ ಅಧಿವಚನಂ. ಇಧ ಪನ ಅಚ್ಚನ್ತಸನ್ತಿ ನಿಬ್ಬಾನಮಧಿಪ್ಪೇತಂ, ತಸ್ಮಾ ನಿಬ್ಬಾನತ್ಥಂ ದಳ್ಹಂ ಸಿಕ್ಖಥ, ಅಸಿಥಿಲಪರಕ್ಕಮಾ ಹುತ್ವಾ ಸಿಕ್ಖಥಾತಿ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ. ಕಿಂ ಕಾರಣಂ? ಮಾ ವೋ ಪಮತ್ತೇ ವಿಞ್ಞಾಯ, ಮಚ್ಚುರಾಜಾ ಅಮೋಹಯಿತ್ಥ ವಸಾನುಗೇ, ಮಾ ತುಮ್ಹೇ ‘‘ಪಮತ್ತಾ ಏತೇ’’ತಿ ಏವಂ ಞತ್ವಾ ಮಚ್ಚುರಾಜಪರಿಯಾಯನಾಮೋ ಮಾರೋ ವಸಾನುಗೇ ಅಮೋಹಯಿತ್ಥ, ಯಥಾ ತಸ್ಸ ವಸಂ ಗಚ್ಛಥ, ಏವಂ ವಸಾನುಗೇ ಕರೋನ್ತೋ ಮಾ ಅಮೋಹಯಿತ್ಥಾತಿ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ.

೩೩೬. ಯತೋ ತಸ್ಸ ವಸಂ ಅನುಪಗಚ್ಛನ್ತಾ ಯಾಯ ದೇವಾ ಮನುಸ್ಸಾ ಚ…ಪೇ… ಸಮಪ್ಪಿತಾ, ಯಾಯ ದೇವಾ ಚ ಮನುಸ್ಸಾ ಚ ಅತ್ಥಿಕಾ ರೂಪಸದ್ದಗನ್ಧರಸಫೋಟ್ಠಬ್ಬತ್ಥಿಕಾ, ತಂ ರೂಪಾದಿಂ ಸಿತಾ ನಿಸ್ಸಿತಾ ಅಲ್ಲೀನಾ ಹುತ್ವಾ ತಿಟ್ಠನ್ತಿ, ತರಥ ಸಮತಿಕ್ಕಮಥ ಏತಂ ನಾನಪ್ಪಕಾರೇಸು ವಿಸಯೇಸು ವಿಸಟವಿತ್ಥಿಣ್ಣವಿಸಾಲತ್ತಾ ವಿಸತ್ತಿಕಂ ಭವಭೋಗತಣ್ಹಂ. ಖಣೋ ವೋ ಮಾ ಉಪಚ್ಚಗಾ, ಅಯಂ ತುಮ್ಹಾಕಂ ಸಮಣಧಮ್ಮಕರಣಕ್ಖಣೋ ಮಾ ಅತಿಕ್ಕಮಿ. ಯೇಸಞ್ಹಿ ಅಯಮೇವರೂಪೋ ಖಣೋ ಅತಿಕ್ಕಮತಿ, ಯೇ ಚ ಇಮಂ ಖಣಂ ಅತಿಕ್ಕಮನ್ತಿ, ತೇ ಖಣಾತೀತಾ ಹಿ ಸೋಚನ್ತಿ ನಿರಯಮ್ಹಿ ಸಮಪ್ಪಿತಾ, ನಿರಸ್ಸಾದಟ್ಠೇನ ನಿರಯಸಞ್ಞಿತೇ ಚತುಬ್ಬಿಧೇಪಿ ಅಪಾಯೇ ಪತಿಟ್ಠಿತಾ ‘‘ಅಕತಂ ವತ ನೋ ಕಲ್ಯಾಣ’’ನ್ತಿಆದಿನಾ ನಯೇನ ಸೋಚನ್ತಿ.

೩೩೭. ಏವಂ ಭಗವಾ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಉಸ್ಸಾಹೇತ್ವಾ ಸಂವೇಜೇತ್ವಾ ಚ ಇದಾನಿ ತೇಸಂ ತಂ ಪಮಾದವಿಹಾರಂ ವಿಗರಹಿತ್ವಾ ಸಬ್ಬೇವ ತೇ ಅಪ್ಪಮಾದೇ ನಿಯೋಜೇನ್ತೋ ‘‘ಪಮಾದೋ ರಜೋ’’ತಿ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ. ತತ್ಥ ಪಮಾದೋತಿ ಸಙ್ಖೇಪತೋ ಸತಿವಿಪ್ಪವಾಸೋ, ಸೋ ಚಿತ್ತಮಲಿನಟ್ಠೇನ ರಜೋ. ತಂ ಪಮಾದಮನುಪತಿತೋ ಪಮಾದಾನುಪತಿತೋ, ಪಮಾದಾನುಪತಿತತ್ತಾ ಅಪರಾಪರುಪ್ಪನ್ನೋ ಪಮಾದೋ ಏವ, ಸೋಪಿ ರಜೋ. ನ ಹಿ ಕದಾಚಿ ಪಮಾದೋ ನಾಮ ಅರಜೋ ಅತ್ಥಿ. ತೇನ ಕಿಂ ದೀಪೇತಿ? ಮಾ ತುಮ್ಹೇ ‘‘ದಹರಾ ತಾವ ಮಯಂ ಪಚ್ಛಾ ಜಾನಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ವಿಸ್ಸಾಸಮಾಪಜ್ಜಿತ್ಥ. ದಹರಕಾಲೇಪಿ ಹಿ ಪಮಾದೋ ರಜೋ, ಮಜ್ಝಿಮಕಾಲೇಪಿ ಥೇರಕಾಲೇಪಿ ಪಮಾದಾನುಪತಿತತ್ತಾ ಮಹಾರಜೋ ಸಙ್ಕಾರಕೂಟೋ ಏವ ಹೋತಿ, ಯಥಾ ಘರೇ ಏಕದ್ವೇದಿವಸಿಕೋ ರಜೋ ರಜೋ ಏವ, ವಡ್ಢಮಾನೋ ಪನ ಗಣವಸ್ಸಿಕೋ ಸಙ್ಕಾರಕೂಟೋ ಏವ ಹೋತಿ. ಏವಂ ಸನ್ತೇಪಿ ಪನ ಪಠಮವಯೇ ಬುದ್ಧವಚನಂ ಪರಿಯಾಪುಣಿತ್ವಾ ಇತರವಯೇಸು ಸಮಣಧಮ್ಮಂ ಕರೋನ್ತೋ, ಪಠಮವಯೇ ವಾ ಪರಿಯಾಪುಣಿತ್ವಾ ಮಜ್ಝಿಮವಯೇ ಸುಣಿತ್ವಾ ಪಚ್ಛಿಮವಯೇ ಸಮಣಧಮ್ಮಂ ಕರೋನ್ತೋಪಿ ಭಿಕ್ಖು ಪಮಾದವಿಹಾರೀ ನ ಹೋತಿ ಅಪ್ಪಮಾದಾನುಲೋಮಪಟಿಪದಂ ಪಟಿಪನ್ನತ್ತಾ. ಯೋ ಪನ ಸಬ್ಬವಯೇಸು ಪಮಾದವಿಹಾರೀ ದಿವಾಸೇಯ್ಯಂ ಆಮಿಸಕಥಞ್ಚ ಅನುಯುತ್ತೋ, ಸೇಯ್ಯಥಾಪಿ ತುಮ್ಹೇ, ತಸ್ಸೇವ ಸೋ ಪಠಮವಯೇ ಪಮಾದೋ ರಜೋ, ಇತರವಯೇಸು ಪಮಾದಾನುಪತಿತೋ ಮಹಾಪಮಾದೋ ಚ ಮಹಾರಜೋ ಏವಾತಿ.

ಏವಂ ತೇಸಂ ಪಮಾದವಿಹಾರಂ ವಿಗರಹಿತ್ವಾ ಅಪ್ಪಮಾದೇ ನಿಯೋಜೇನ್ತೋ ಆಹ – ‘‘ಅಪ್ಪಮಾದೇನ ವಿಜ್ಜಾಯ, ಅಬ್ಬಹೇ ಸಲ್ಲಮತ್ತನೋ’’ತಿ, ತಸ್ಸತ್ಥೋ – ಯಸ್ಮಾ ಏವಮೇಸೋ ಸಬ್ಬದಾಪಿ ಪಮಾದೋ ರಜೋ, ತಸ್ಮಾ ಸತಿಅವಿಪ್ಪವಾಸಸಙ್ಖಾತೇನ ಅಪ್ಪಮಾದೇನ ಆಸವಾನಂ ಖಯಞಾಣಸಙ್ಖಾತಾಯ ಚ ವಿಜ್ಜಾಯ ಪಣ್ಡಿತೋ ಕುಲಪುತ್ತೋ ಉದ್ಧರೇ ಅತ್ತನೋ ಹದಯನಿಸ್ಸಿತಂ ರಾಗಾದಿಪಞ್ಚವಿಧಂ ಸಲ್ಲನ್ತಿ ಅರಹತ್ತನಿಕೂಟೇನ ದೇಸನಂ ಸಮಾಪೇಸಿ. ದೇಸನಾಪರಿಯೋಸಾನೇ ಸಂವೇಗಮಾಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ತಮೇವ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಮನಸಿ ಕರಿತ್ವಾ ಪಚ್ಚವೇಕ್ಖಮಾನಾ ವಿಪಸ್ಸನಂ ಆರಭಿತ್ವಾ ಪಞ್ಚಸತಾಪಿ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಅರಹತ್ತೇ ಪತಿಟ್ಠಹಿಂಸೂತಿ.

ಪರಮತ್ಥಜೋತಿಕಾಯ ಖುದ್ದಕ-ಅಟ್ಠಕಥಾಯ

ಸುತ್ತನಿಪಾತ-ಅಟ್ಠಕಥಾಯ ಉಟ್ಠಾನಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.