೫. ಕುಮಾರಪೇತವತ್ಥುವಣ್ಣನಾ

ಅಚ್ಛೇರರೂಪಂ ಸುಗತಸ್ಸ ಞಾಣನ್ತಿ ಇದಂ ಕುಮಾರಪೇತವತ್ಥು. ತಸ್ಸ ಕಾ ಉಪ್ಪತ್ತಿ? ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಕಿರ ಬಹೂ ಉಪಾಸಕಾ ಧಮ್ಮಗಣಾ ಹುತ್ವಾ ನಗರೇ ಮಹನ್ತಂ ಮಣ್ಡಪಂ ಕಾರೇತ್ವಾ ತಂ ನಾನಾವಣ್ಣೇಹಿ ವತ್ಥೇಹಿ ಅಲಙ್ಕರಿತ್ವಾ ಕಾಲಸ್ಸೇವ ಸತ್ಥಾರಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಞ್ಚ ನಿಮನ್ತೇತ್ವಾ ಮಹಾರಹವರಪಚ್ಚತ್ಥರಣತ್ಥತೇಸು ಆಸನೇಸು ಬುದ್ಧಪ್ಪಮುಖಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಂ ನಿಸೀದಾಪೇತ್ವಾ ಗನ್ಧಪುಪ್ಫಾದೀಹಿ ಪೂಜೇತ್ವಾ ಮಹಾದಾನಂ ಪವತ್ತೇನ್ತಿ. ತಂ ದಿಸ್ವಾ ಅಞ್ಞತರೋ ಮಚ್ಛೇರಮಲಪರಿಯುಟ್ಠಿತಚಿತ್ತೋ ಪುರಿಸೋ ತಂ ಸಕ್ಕಾರಂ ಅಸಹಮಾನೋ ಏವಮಾಹ – ‘‘ವರಮೇತಂ ಸಬ್ಬಂ ಸಙ್ಕಾರಕೂಟೇ ಛಡ್ಡಿತಂ, ನ ತ್ವೇವ ಇಮೇಸಂ ಮುಣ್ಡಕಾನಂ ದಿನ್ನ’’ನ್ತಿ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ಉಪಾಸಕಾ ಸಂವಿಗ್ಗಮಾನಸಾ ‘‘ಭಾರಿಯಂ ವತ ಇಮಿನಾ ಪುರಿಸೇನ ಪಾಪಂ ಪಸುತಂ, ಯೇನ ಏವಂ ಬುದ್ಧಪ್ಪಮುಖೇ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೇ ಅಪರದ್ಧ’’ನ್ತಿ ತಮತ್ಥಂ ತಸ್ಸ ಮಾತುಯಾ ಆರೋಚೇತ್ವಾ ‘‘ಗಚ್ಛ, ತ್ವಂ ಸಸಾವಕಸಙ್ಘಂ ಭಗವನ್ತಂ ಖಮಾಪೇಹೀ’’ತಿ ಆಹಂಸು. ಸಾ ‘‘ಸಾಧೂ’’ತಿ ಪಟಿಸ್ಸುಣಿತ್ವಾ ಪುತ್ತಂ ಸನ್ತಜ್ಜೇನ್ತೀ ಸಞ್ಞಾಪೇತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಞ್ಚ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಪುತ್ತೇನ ಕತಅಚ್ಚಯಂ ದೇಸೇನ್ತೀ ಖಮಾಪೇತ್ವಾ ಭಗವತೋ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಸ್ಸ ಚ ಸತ್ತಾಹಂ ಯಾಗುದಾನೇನ ಪೂಜಂ ಅಕಾಸಿ. ತಸ್ಸಾ ಪುತ್ತೋ ನಚಿರಸ್ಸೇವ ಕಾಲಂ ಕತ್ವಾ ಕಿಲಿಟ್ಠಕಮ್ಮೂಪಜೀವಿನಿಯಾ ಗಣಿಕಾಯ ಕುಚ್ಛಿಯಂ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ. ಸಾ ಚ ನಂ ಜಾತಮತ್ತಂಯೇವ ‘‘ದಾರಕೋ’’ತಿ ಞತ್ವಾ ಸುಸಾನೇ ಛಡ್ಡಾಪೇಸಿ. ಸೋ ತತ್ಥ ಅತ್ತನೋ ಪುಞ್ಞಬಲೇನೇವ ಗಹಿತಾರಕ್ಖೋ ಕೇನಚಿ ಅನುಪದ್ದುತೋ ಮಾತು-ಅಙ್ಕೇ ವಿಯ ಸುಖಂ ಸುಪಿ. ದೇವತಾ ತಸ್ಸ ಆರಕ್ಖಂ ಗಣ್ಹಿಂಸೂತಿ ಚ ವದನ್ತಿ.

ಅಥ ಭಗವಾ ಪಚ್ಚೂಸಸಮಯೇ ಮಹಾಕರುಣಾಸಮಾಪತ್ತಿತೋ ವುಟ್ಠಾಯ ಬುದ್ಧಚಕ್ಖುನಾ ಲೋಕಂ ವೋಲೋಕೇನ್ತೋ ತಂ ದಾರಕಂ ಸಿವಥಿಕಾಯ ಛಡ್ಡಿತಂ ದಿಸ್ವಾ ಸೂರಿಯುಗ್ಗಮನವೇಲಾಯ ಸಿವಥಿಕಂ ಅಗಮಾಸಿ. ‘‘ಸತ್ಥಾ ಇಧಾಗತೋ, ಕಾರಣೇನೇತ್ಥ ಭವಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ ಮಹಾಜನೋ ಸನ್ನಿಪತಿ. ಭಗವಾ ಸನ್ನಿಪತಿತಪರಿಸಾಯ ‘‘ನಾಯಂ ದಾರಕೋ ಓಞ್ಞಾತಬ್ಬೋ, ಯದಿಪಿ ಇದಾನಿ ಸುಸಾನೇ ಛಡ್ಡಿತೋ ಅನಾಥೋ ಠಿತೋ, ಆಯತಿಂ ಪನ ದಿಟ್ಠೇವ ಧಮ್ಮೇ ಅಭಿಸಮ್ಪರಾಯಞ್ಚ ಉಳಾರಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ಪಟಿಲಭಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ತೇಹಿ ಮನುಸ್ಸೇಹಿ ‘‘ಕಿಂ ನು ಖೋ, ಭನ್ತೇ, ಇಮಿನಾ ಪುರಿಮಜಾತಿಯಂ ಕತಂ ಕಮ್ಮ’’ನ್ತಿ ಪುಟ್ಠೋ –

‘‘ಬುದ್ಧಪಮುಖಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಸ್ಸ, ಪೂಜಂ ಅಕಾಸಿ ಜನತಾ ಉಳಾರಂ;

ತತ್ರಸ್ಸ ಚಿತ್ತಸ್ಸಹು ಅಞ್ಞಥತ್ತಂ, ವಾಚಂ ಅಭಾಸಿ ಫರುಸಂ ಅಸಬ್ಭ’’ನ್ತಿ. –

ಆದಿನಾ ನಯೇನ ದಾರಕೇನ ಕತಕಮ್ಮಂ ಆಯತಿಂ ಪತ್ತಬ್ಬಂ ಸಮ್ಪತ್ತಿಞ್ಚ ಪಕಾಸೇತ್ವಾ ಸನ್ನಿಪತಿತಾಯ ಪರಿಸಾಯ ಅಜ್ಝಾಸಯಾನುರೂಪಂ ಧಮ್ಮಂ ಕಥೇತ್ವಾ ಉಪರಿ ಸಾಮುಕ್ಕಂಸಿಕಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಅಕಾಸಿ. ಸಚ್ಚಪರಿಯೋಸಾನೇ ಚತುರಾಸೀತಿಯಾ ಪಾಣಸಹಸ್ಸಾನಂ ಧಮ್ಮಾಭಿಸಮಯೋ ಅಹೋಸಿ, ತಞ್ಚ ದಾರಕಂ ಅಸೀತಿಕೋಟಿವಿಭವೋ ಏಕೋ ಕುಟುಮ್ಬಿಕೋ ಭಗವತೋ ಸಮ್ಮುಖಾವ ‘‘ಮಯ್ಹಂ ಪುತ್ತೋ’’ತಿ ಅಗ್ಗಹೇಸಿ. ಭಗವಾ ‘‘ಏತ್ತಕೇನ ಅಯಂ ದಾರಕೋ ರಕ್ಖಿತೋ, ಮಹಾಜನಸ್ಸ ಚ ಅನುಗ್ಗಹೋ ಕತೋ’’ತಿ ವಿಹಾರಂ ಅಗಮಾಸಿ.

ಸೋ ಅಪರೇನ ಸಮಯೇನ ತಸ್ಮಿಂ ಕುಟುಮ್ಬಿಕೇ ಕಾಲಕತೇ ತೇನ ನಿಯ್ಯಾದಿತಂ ಧನಂ ಪಟಿಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ಕುಟುಮ್ಬಂ ಸಣ್ಠಪೇನ್ತೋ ತಸ್ಮಿಂ ನಗರೇಯೇವ ಮಹಾವಿಭವೋ ಗಹಪತಿ ಹುತ್ವಾ ದಾನಾದಿನಿರತೋ ಅಹೋಸಿ. ಅಥೇಕದಿವಸಂ ಭಿಕ್ಖೂ ಧಮ್ಮಸಭಾಯಂ ಕಥಂ ಸಮುಟ್ಠಾಪೇಸುಂ – ‘‘ಅಹೋ ನೂನ ಸತ್ಥಾ ಸತ್ತೇಸು ಅನುಕಮ್ಪಕೋ, ಸೋಪಿ ನಾಮ ದಾರಕೋ ತದಾ ಅನಾಥೋ ಠಿತೋ ಏತರಹಿ ಮಹತಿಂ ಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ಪಚ್ಚನುಭವತಿ, ಉಳಾರಾನಿ ಚ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಕರೋತೀ’’ತಿ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ಸತ್ಥಾ ‘‘ನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತಸ್ಸ ಏತ್ತಕಾವ ಸಮ್ಪತ್ತಿ, ಅಥ ಖೋ ಆಯುಪರಿಯೋಸಾನೇ ತಾವತಿಂಸಭವನೇ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವರಞ್ಞೋ ಪುತ್ತೋ ಹುತ್ವಾ ನಿಬ್ಬತ್ತಿಸ್ಸತಿ, ಮಹತಿಂ ದಿಬ್ಬಸಮ್ಪತ್ತಿಞ್ಚ ಪಟಿಲಭಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಬ್ಯಾಕಾಸಿ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಚ ಮಹಾಜನೋ ಚ ‘‘ಇದಂ ಕಿರ ಕಾರಣಂ ದಿಸ್ವಾ ದೀಘದಸ್ಸೀ ಭಗವಾ ಜಾತಮತ್ತಸ್ಸೇವಸ್ಸ ಆಮಕಸುಸಾನೇ ಛಡ್ಡಿತಸ್ಸ ತತ್ಥ ಗನ್ತ್ವಾ ಸಙ್ಗಹಂ ಅಕಾಸೀ’’ತಿ ಸತ್ಥು ಞಾಣವಿಸೇಸಂ ಥೋಮೇತ್ವಾ ತಸ್ಮಿಂ ಅತ್ತಭಾವೇ ತಸ್ಸ ಪವತ್ತಿಂ ಕಥೇಸುಂ. ತಮತ್ಥಂ ದೀಪೇನ್ತಾ ಸಙ್ಗೀತಿಕಾರಾ –

೪೫೩. ‘‘ಅಚ್ಛೇರರೂಪಂ ಸುಗತಸ್ಸ ಞಾಣಂ, ಸತ್ಥಾ ಯಥಾ ಪುಗ್ಗಲಂ ಬ್ಯಾಕಾಸಿ;

ಉಸ್ಸನ್ನಪುಞ್ಞಾಪಿ ಭವನ್ತಿ ಹೇಕೇ, ಪರಿತ್ತಪುಞ್ಞಾಪಿ ಭವನ್ತಿ ಹೇಕೇ.

೪೫೪. ‘‘ಅಯಂ ಕುಮಾರೋ ಸೀವಥಿಕಾಯ ಛಡ್ಡಿತೋ, ಅಙ್ಗುಟ್ಠಸ್ನೇಹೇನ ಯಾಪೇತಿ ರತ್ತಿಂ;

ನ ಯಕ್ಖಭೂತಾ ನ ಸರೀಸಪಾ ವಾ, ವಿಹೇಠಯೇಯ್ಯುಂ ಕತಪುಞ್ಞಂ ಕುಮಾರಂ.

೪೫೫. ‘‘ಸುನಖಾಪಿಮಸ್ಸ ಪಲಿಹಿಂಸು ಪಾದೇ, ಧಙ್ಕಾ ಸಿಙ್ಗಾಲಾ ಪರಿವತ್ತಯನ್ತಿ;

ಗಬ್ಭಾಸಯಂ ಪಕ್ಖಿಗಣಾ ಹರನ್ತಿ, ಕಾಕಾ ಪನ ಅಕ್ಖಿಮಲಂ ಹರನ್ತಿ.

೪೫೬. ‘‘ನಯಿಮಸ್ಸ ರಕ್ಖಂ ವಿದಹಿಂಸು ಕೇಚಿ, ನ ಓಸಧಂ ಸಾಸಪಧೂಪನಂ ವಾ;

ನಕ್ಖತ್ತಯೋಗಮ್ಪಿ ನ ಅಗ್ಗಹೇಸುಂ, ನ ಸಬ್ಬಧಞ್ಞಾನಿಪಿ ಆಕಿರಿಂಸು.

೪೫೭. ‘‘ಏತಾದಿಸಂ ಉತ್ತಮಕಿಚ್ಛಪತ್ತಂ, ರತ್ತಾಭತಂ ಸೀವಥಿಕಾಯ ಛಡ್ಡಿತಂ;

ನೋನೀತಪಿಣ್ಡಂವ ಪವೇಧಮಾನಂ, ಸಸಂಸಯಂ ಜೀವಿತಸಾವಸೇಸಂ.

೪೫೮. ‘‘ತಮದ್ದಸಾ ದೇವಮನುಸ್ಸಪೂಜಿತೋ, ದಿಸ್ವಾ ಚ ತಂ ಬ್ಯಾಕರಿ ಭೂರಿಪಞ್ಞೋ;

‘ಅಯಂ ಕುಮಾರೋ ನಗರಸ್ಸಿಮಸ್ಸ, ಅಗ್ಗಕುಲಿಕೋ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಭೋಗತೋ ಚ’.

೪೫೯. ‘‘ಕಿಸ್ಸ ವತಂ ಕಿಂ ಪನ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ, ಕಿಸ್ಸ ಸುಚಿಣ್ಣಸ್ಸ ಅಯಂ ವಿಪಾಕೋ;

ಏತಾದಿಸಂ ಬ್ಯಸನಂ ಪಾಪುಣಿತ್ವಾ, ತಂ ತಾದಿಸಂ ಪಚ್ಚನುಭೋಸ್ಸತಿದ್ಧಿ’’ನ್ತಿ. –

ಛ ಗಾಥಾ ಅವೋಚುಂ.

೪೫೩. ತತ್ಥ ಅಚ್ಛೇರರೂಪನ್ತಿ ಅಚ್ಛರಿಯಸಭಾವಂ. ಸುಗತಸ್ಸ ಞಾಣನ್ತಿ ಅಞ್ಞೇಹಿ ಅಸಾಧಾರಣಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಞಾಣಂ, ಆಸಯಾನುಸಯಞಾಣಾದಿಸಬ್ಬಞ್ಞುತಞ್ಞಾಣಮೇವ ಸನ್ಧಾಯ ವುತ್ತಂ. ತಯಿದಂ ಅಞ್ಞೇಸಂ ಅವಿಸಯಭೂತಂ ಕಥಂ ಞಾಣನ್ತಿ ಆಹ ‘‘ಸತ್ಥಾ ಯಥಾ ಪುಗ್ಗಲಂ ಬ್ಯಾಕಾಸೀ’’ತಿ. ತೇನ ಸತ್ಥು ದೇಸನಾಯ ಏವ ಞಾಣಸ್ಸ ಅಚ್ಛರಿಯಭಾವೋ ವಿಞ್ಞಾಯತೀತಿ ದಸ್ಸೇತಿ.

ಇದಾನಿ ಬ್ಯಾಕರಣಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ‘‘ಉಸ್ಸನ್ನಪುಞ್ಞಾಪಿ ಭವನ್ತಿ ಹೇಕೇ, ಪರಿತ್ತಪುಞ್ಞಾಪಿ ಭವನ್ತಿ ಹೇಕೇ’’ತಿ ಆಹ. ತಸ್ಸತ್ಥೋ – ಉಸ್ಸನ್ನಕುಸಲಧಮ್ಮಾಪಿ ಇಧೇಕಚ್ಚೇ ಪುಗ್ಗಲಾ ಲದ್ಧಪಚ್ಚಯಸ್ಸ ಅಪುಞ್ಞಸ್ಸ ವಸೇನ ಜಾತಿಆದಿನಾ ನಿಹೀನಾ ಭವನ್ತಿ, ಪರಿತ್ತಪುಞ್ಞಾಪಿ ಅಪ್ಪತರಪುಞ್ಞಧಮ್ಮಾಪಿ ಏಕೇ ಸತ್ತಾ ಖೇತ್ತಸಮ್ಪತ್ತಿಆದಿನಾ ತಸ್ಸ ಪುಞ್ಞಸ್ಸ ಮಹಾಜುತಿಕತಾಯ ಉಳಾರಾ ಭವನ್ತೀತಿ.

೪೫೪. ಸೀವಥಿಕಾಯಾತಿ ಸುಸಾನೇ. ಅಙ್ಗುಟ್ಠಸ್ನೇಹೇನಾತಿ ಅಙ್ಗುಟ್ಠತೋ ಪವತ್ತಸ್ನೇಹೇನ, ದೇವತಾಯ ಅಙ್ಗುಟ್ಠತೋ ಪಗ್ಘರಿತಖೀರೇನಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ನ ಯಕ್ಖಭೂತಾ ನ ಸರೀಸಪಾ ವಾತಿ ಪಿಸಾಚಭೂತಾ ವಾ ಯಕ್ಖಭೂತಾ ವಾ ಸರೀಸಪಾ ವಾ ಯೇ ಕೇಚಿ ಸರನ್ತಾ ಗಚ್ಛನ್ತಾ ವಾ ನ ವಿಹೇಠಯೇಯ್ಯುಂ ನ ಬಾಧೇಯ್ಯುಂ.

೪೫೫. ಪಲಿಹಿಂಸು ಪಾದೇತಿ ಅತ್ತನೋ ಜಿವ್ಹಾಯ ಪಾದೇ ಲಿಹಿಸುಂ. ಧಙ್ಕಾತಿ ಕಾಕಾ. ಪರಿವತ್ತಯನ್ತೀತಿ ‘‘ಮಾ ನಂ ಕುಮಾರಂ ಕೇಚಿ ವಿಹೇಠೇಯ್ಯು’’ನ್ತಿ ರಕ್ಖನ್ತಾ ನಿರೋಗಭಾವಜಾನನತ್ಥಂ ಅಪರಾಪರಂ ಪರಿವತ್ತನ್ತಿ. ಗಬ್ಭಾಸಯನ್ತಿ ಗಬ್ಭಮಲಂ. ಪಕ್ಖಿಗಣಾತಿ ಗಿಜ್ಝಕುಲಲಾದಯೋ ಸಕುಣಗಣಾ. ಹರನ್ತೀತಿ ಅಪನೇನ್ತಿ. ಅಕ್ಖಿಮಲನ್ತಿ ಅಕ್ಖಿಗೂಥಂ.

೪೫೬. ಕೇಚೀತಿ ಕೇಚಿ ಮನುಸ್ಸಾ, ಅಮನುಸ್ಸಾ ಪನ ರಕ್ಖಂ ಸಂವಿದಹಿಂಸು. ಓಸಧನ್ತಿ ತದಾ ಆಯತಿಞ್ಚ ಆರೋಗ್ಯಾವಹಂ ಅಗದಂ. ಸಾಸಪಧೂಪನಂ ವಾತಿ ಯಂ ಜಾತಸ್ಸ ದಾರಕಸ್ಸ ರಕ್ಖಣತ್ಥಂ ಸಾಸಪೇನ ಧೂಪನಂ ಕರೋನ್ತಿ, ತಮ್ಪಿ ತಸ್ಸ ಕರೋನ್ತಾ ನಾಹೇಸುನ್ತಿ ದೀಪೇನ್ತಿ. ನಕ್ಖತ್ತಯೋಗಮ್ಪಿ ನ ಅಗ್ಗಹೇಸುನ್ತಿ ನಕ್ಖತ್ತಯುತ್ತಮ್ಪಿ ನ ಗಣ್ಹಿಂಸು. ‘‘ಅಸುಕಮ್ಹಿ ನಕ್ಖತ್ತೇ ತಿಥಿಮ್ಹಿ ಮುಹುತ್ತೇ ಅಯಂ ಜಾತೋ’’ತಿ ಏವಂ ಜಾತಕಮ್ಮಮ್ಪಿಸ್ಸ ನ ಕೇಚಿ ಅಕಂಸೂತಿ ಅತ್ಥೋ. ನ ಸಬ್ಬಧಞ್ಞಾನಿಪಿ ಆಕಿರಿಂಸೂತಿ ಮಙ್ಗಲಂ ಕರೋನ್ತಾ ಅಗದವಸೇನ ಯಂ ಸಾಸಪತೇಲಮಿಸ್ಸಿತಂ ಸಾಲಿಆದಿಧಞ್ಞಂ ಆಕಿರನ್ತಿ, ತಮ್ಪಿಸ್ಸ ನಾಕಂಸೂತಿ ಅತ್ಥೋ.

೪೫೭. ಏತಾದಿಸನ್ತಿ ಏವರೂಪಂ. ಉತ್ತಮಕಿಚ್ಛಪತ್ತನ್ತಿ ಪರಮಕಿಚ್ಛಂ ಆಪನ್ನಂ ಅತಿವಿಯ ದುಕ್ಖಪ್ಪತ್ತಂ. ರತ್ತಾಭತನ್ತಿ ರತ್ತಿಯಂ ಆಭತಂ. ನೋನೀತಪಿಣ್ಡಂ ವಿಯಾತಿ ನವನೀತಪಿಣ್ಡಸದಿಸಂ, ಮಂಸಪೇಸಿಮತ್ತತಾ ಏವಂ ವುತ್ತಂ. ಪವೇಧಮಾನನ್ತಿ ದುಬ್ಬಲಭಾವೇನ ಪಕಮ್ಪಮಾನಂ. ಸಸಂಸಯನ್ತಿ ‘‘ಜೀವತಿ ನು ಖೋ ನ ನು ಖೋ ಜೀವತೀ’’ತಿ ಸಂಸಯಿತತಾಯ ಸಂಸಯವನ್ತಂ. ಜೀವಿತಸಾವಸೇಸನ್ತಿ ಜೀವಿತಟ್ಠಿತಿಯಾ ಹೇತುಭೂತಾನಂ ಸಾಧನಾನಂ ಅಭಾವೇನ ಕೇವಲಂ ಜೀವಿತಮತ್ತಾವಸೇಸಕಂ.

೪೫೮. ಅಗ್ಗಕುಲಿಕೋ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಭೋಗತೋ ಚಾತಿ ಭೋಗನಿಮಿತ್ತಂ ಭೋಗಸ್ಸ ವಸೇನ ಅಗ್ಗಕುಲಿಕೋ ಸೇಟ್ಠಕುಲಿಕೋ ಭವಿಸ್ಸತೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

೪೫೯. ‘‘ಕಿಸ್ಸ ವತ’’ನ್ತಿ ಅಯಂ ಗಾಥಾ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕೇ ಠಿತೇಹಿ ಉಪಾಸಕೇಹಿ ತೇನ ಕತಕಮ್ಮಸ್ಸ ಪುಚ್ಛಾವಸೇನ ವುತ್ತಾ. ಸಾ ಚ ಖೋ ಸಿವಥಿಕಾಯ ಸನ್ನಿಪತಿತೇಹೀತಿ ವೇದಿತಬ್ಬಾ. ತತ್ಥ ಕಿಸ್ಸಾತಿ ಕಿಂ ಅಸ್ಸ. ವತನ್ತಿ ವತಸಮಾದಾನಂ. ಪುನ ಕಿಸ್ಸಾತಿ ಕೀದಿಸಸ್ಸ ಸುಚಿಣ್ಣಸ್ಸ ವತಸ್ಸ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಸ್ಸ ಚಾತಿ ವಿಭತ್ತಿಂ ವಿಪರಿಣಾಮೇತ್ವಾ ಯೋಜನಾ. ಏತಾದಿಸನ್ತಿ ಗಣಿಕಾಯ ಕುಚ್ಛಿಯಾ ನಿಬ್ಬತ್ತನಂ, ಸುಸಾನೇ ಛಡ್ಡನನ್ತಿ ಏವರೂಪಂ. ಬ್ಯಸನನ್ತಿ ಅನತ್ಥಂ. ತಾದಿಸನ್ತಿ ತಥಾರೂಪಂ, ‘‘ಅಙ್ಗುಟ್ಠಸ್ನೇಹೇನ ಯಾಪೇತಿ ರತ್ತಿ’’ನ್ತಿಆದಿನಾ, ‘‘ಅಯಂ ಕುಮಾರೋ ನಗರಸ್ಸಿಮಸ್ಸ ಅಗ್ಗಕುಲಿಕೋ ಭವಿಸ್ಸತೀ’’ತಿಆದಿನಾ ಚ ವುತ್ತಪ್ಪಕಾರನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಇದ್ಧಿನ್ತಿ ದೇವಿದ್ಧಿಂ, ದಿಬ್ಬಸಮ್ಪತ್ತಿನ್ತಿ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ.

ಇದಾನಿ ತೇಹಿ ಉಪಾಸಕೇಹಿ ಪುಟ್ಠೋ ಭಗವಾ ಯಥಾ ತದಾ ಬ್ಯಾಕಾಸಿ, ತಂ ದಸ್ಸೇನ್ತಾ ಸಙ್ಗೀತಿಕಾರಾ –

೪೬೦. ‘‘ಬುದ್ಧಪಮುಖಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಸ್ಸ, ಪೂಜಂ ಅಕಾಸಿ ಜನತಾ ಉಳಾರಂ;

ತತ್ರಸ್ಸ ಚಿತ್ತಸ್ಸಹು ಅಞ್ಞಥತ್ತಂ, ವಾಚಂ ಅಭಾಸಿ ಫರುಸಂ ಅಸಬ್ಭಂ.

೪೬೧. ‘‘ಸೋ ತಂ ವಿತಕ್ಕಂ ಪವಿನೋದಯಿತ್ವಾ, ಪೀತಿಂ ಪಸಾದಂ ಪಟಿಲದ್ಧಾ ಪಚ್ಛಾ;

ತಥಾಗತಂ ಜೇತವನೇ ವಸನ್ತಂ, ಯಾಗುಯಾ ಉಪಟ್ಠಾಸಿ ಸತ್ತರತ್ತಂ.

೪೬೨. ‘‘ತಸ್ಸ ವತಂ ತಂ ಪನ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ, ತಸ್ಸ ಸುಚಿಣ್ಣಸ್ಸ ಅಯಂ ವಿಪಾಕೋ;

ಏತಾದಿಸಂ ಬ್ಯಸನಂ ಪಾಪುಣಿತ್ವಾ, ತಂ ತಾದಿಸಂ ಪಚ್ಚನುಭೋಸ್ಸತಿದ್ಧಿಂ.

೪೬೩. ‘‘ಠತ್ವಾನ ಸೋ ವಸ್ಸಸತಂ ಇಧೇವ, ಸಬ್ಬೇಹಿ ಕಾಮೇಹಿ ಸಮಙ್ಗಿಭೂತೋ;

ಕಾಯಸ್ಸ ಭೇದಾ ಅಭಿಸಮ್ಪರಾಯಂ, ಸಹಬ್ಯತಂ ಗಚ್ಛತಿ ವಾಸವಸ್ಸಾ’’ತಿ. –

ಚತಸ್ಸೋ ಗಾಥಾ ಅವೋಚುಂ.

೪೬೦. ತತ್ಥ ಜನತಾತಿ ಜನಸಮೂಹೋ, ಉಪಾಸಕಗಣೋತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ. ತತ್ರಾತಿ ತಸ್ಸಂ ಪೂಜಾಯಂ. ಅಸ್ಸಾತಿ ತಸ್ಸ ದಾರಕಸ್ಸ. ಚಿತ್ತಸ್ಸಹು ಅಞ್ಞಥತ್ತನ್ತಿ ಪುರಿಮಭವಸ್ಮಿಂ ಚಿತ್ತಸ್ಸ ಅಞ್ಞಥಾಭಾವೋ ಅನಾದರೋ ಅಗಾರವೋ ಅಪಚ್ಚಯೋ ಅಹೋಸಿ. ಅಸಬ್ಭನ್ತಿ ಸಾಧುಸಭಾಯ ಸಾವೇತುಂ ಅಯುತ್ತಂ ಫರುಸಂ ವಾಚಂ ಅಭಾಸಿ.

೪೬೧. ಸೋತಿ ಸೋ ಅಯಂ. ತಂ ವಿತಕ್ಕನ್ತಿ ತಂ ಪಾಪಕಂ ವಿತಕ್ಕಂ. ಪವಿನೋದಯಿತ್ವಾತಿ ಮಾತರಾ ಕತಾಯ ಸಞ್ಞತ್ತಿಯಾ ವೂಪಸಮೇತ್ವಾ. ಪೀತಿಂ ಪಸಾದಂ ಪಟಿಲದ್ಧಾತಿ ಪೀತಿಂ ಪಸಾದಞ್ಚ ಪಟಿಲಭಿತ್ವಾ ಉಪ್ಪಾದೇತ್ವಾ. ಯಾಗುಯಾ ಉಪಟ್ಠಾಸೀತಿ ಯಾಗುದಾನೇನ ಉಪಟ್ಠಹಿ. ಸತ್ತರತ್ತನ್ತಿ ಸತ್ತದಿವಸಂ.

೪೬೨. ತಸ್ಸ ವತಂ ತಂ ಪನ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯನ್ತಿ ತಂ ಮಯಾ ಹೇಟ್ಠಾ ವುತ್ತಪ್ಪಕಾರಂ ಅತ್ತನೋ ಚಿತ್ತಸ್ಸ ಪಸಾದನಂ ದಾನಞ್ಚ ಇಮಸ್ಸ ಪುಗ್ಗಲಸ್ಸ ವತಂ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಞ್ಚ, ಅಞ್ಞಂ ಕಿಞ್ಚಿ ನತ್ಥೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

೪೬೩. ಠತ್ವಾನಾತಿ ಯಾವ ಆಯುಪರಿಯೋಸಾನಾ ಇಧೇವ ಮನುಸ್ಸಲೋಕೇ ಠತ್ವಾ. ಅಭಿಸಮ್ಪರಾಯನ್ತಿ ಪುನಬ್ಭವೇ. ಸಹಬ್ಯತಂ ಗಚ್ಛತಿ ವಾಸವಸ್ಸಾತಿ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಪುತ್ತಭಾವೇನ ಸಹಭಾವಂ ಗಮಿಸ್ಸತಿ. ಅನಾಗತತ್ಥೇ ಹಿ ಇದಂ ಪಚ್ಚುಪ್ಪನ್ನಕಾಲವಚನಂ. ಸೇಸಂ ಸಬ್ಬತ್ಥ ಉತ್ತಾನಮೇವಾತಿ.

ಕುಮಾರಪೇತವತ್ಥುವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.