೭. ನನ್ದಮಾಣವಸುತ್ತನಿದ್ದೇಸವಣ್ಣನಾ

೪೬. ಸತ್ತಮೇ ನನ್ದಸುತ್ತೇ – ಪಠಮಗಾಥಾಯತ್ಥೋ – ಲೋಕೇ ಖತ್ತಿಯಾದಯೋಜನಾ ಆಜೀವಕನಿಗಣ್ಠಾದಿಕೇ ಸನ್ಧಾಯ ‘‘ಸನ್ತಿ ಲೋಕೇ ಮುನಯೋ’’ತಿ ವದನ್ತಿ. ತಯಿದಂ ಕಥಂಸೂತಿ ಕಿಂ ನು ಖೋ ತೇ ಸಮಾಪತ್ತಿಞಾಣಾದಿನಾ ಞಾಣೇನ ಉಪಪನ್ನತ್ತಾ ಞಾಣೂಪಪನ್ನಂ ಮುನಿ ನೋ ವದನ್ತಿ, ಏವಂವಿಧಂ ನು ವದನ್ತಿ, ಉದಾಹು ವೇ ನಾನಪ್ಪಕಾರಕೇನ ಲೂಖಜೀವಿತಸಙ್ಖಾತೇನ ಜೀವಿತೇನೂಪಪನ್ನನ್ತಿ.

ನಿದ್ದೇಸೇ ಅಟ್ಠಸಮಾಪತ್ತಿಞಾಣೇನ ವಾತಿ ಪಠಮಜ್ಝಾನಾದಿಅಟ್ಠಸಮಾಪತ್ತಿಸಮ್ಪಯುತ್ತಞಾಣೇನ ವಾ. ಪಞ್ಚಾಭಿಞ್ಞಾಞಾಣೇನ ವಾತಿ ಪುಬ್ಬೇನಿವಾಸಾದಿಜಾನನಞಾಣೇನ ವಾ.

೪೭. ಅಥಸ್ಸ ಭಗವಾ ತದುಭಯಮ್ಪಿ ಪಟಿಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ಮುನಿಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ‘‘ನ ದಿಟ್ಠಿಯಾ’’ತಿ ಗಾಥಮಾಹ.

೪೮. ಇದಾನಿ ‘‘ದಿಟ್ಠಾದೀಹಿ ಸುದ್ಧೀ’’ತಿ ವದನ್ತಾನಂ ವಾದೇ ಕಙ್ಖಾಪಹಾನತ್ಥಂ ‘‘ಯೇ ಕೇಚಿಮೇ’’ತಿ ಪುಚ್ಛತಿ. ತತ್ಥ ಅನೇಕರೂಪೇನಾತಿ ಕೋತೂಹಲಮಙ್ಗಲಾದಿನಾಪಿ. ತತ್ಥ ಯತಾ ಚರನ್ತಾತಿ ತತ್ಥ ಸಕ್ಕಾಯದಿಟ್ಠಿಯಾ ಗುತ್ತಾ ವಿಹರನ್ತಾ.

೪೯. ಅಥಸ್ಸ ತಥಾ ಸುದ್ಧಿಅಭಾವಂ ದೀಪೇನ್ತೋ ಭಗವಾ ಚತುತ್ಥಂ ಗಾಥಮಾಹ.

೫೦. ಏವಂ ‘‘ನಾತರಿಂಸೂ’’ತಿ ಸುತ್ವಾ ಇದಾನಿ ಯೋ ಅತರಿ, ತಂ ಸೋತುಕಾಮೋ ‘‘ಯೇ ಕೇಚಿಮೇ’’ತಿ ಪುಚ್ಛತಿ. ಅಥಸ್ಸ ಭಗವಾ ಓಘತಿಣ್ಣಮುಖೇನ ಜಾತಿಜರಾತಿಣ್ಣೇ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಛಟ್ಠಂ ಗಾಥಮಾಹ.

೫೧. ತತ್ಥ ನಿವುತಾತಿ ಓವುಟಾ ಪರಿಯೋನದ್ಧಾ. ಯೇ ಸೀಧಾತಿ ಯೇ ಸು ಇಧ, ಏತ್ಥ ಚ ಸು-ಇತಿ ನಿಪಾತಮತ್ತಂ. ತಣ್ಹಂ ಪರಿಞ್ಞಾಯಾತಿ ತೀಹಿ ಪರಿಞ್ಞಾಹಿ ತಣ್ಹಂ ಪರಿಜಾನಿತ್ವಾ. ಸೇಸಂ ಸಬ್ಬತ್ಥ ಪುಬ್ಬೇ ವುತ್ತನಯತ್ತಾ ಪಾಕಟಮೇವ.

೫೨. ಏವಂ ಭಗವಾ ಅರಹತ್ತನಿಕೂಟೇನೇವ ದೇಸನಂ ನಿಟ್ಠಾಪೇಸಿ, ದೇಸನಾಪರಿಯೋಸಾನೇ ಪನ ನನ್ದೋ ಭಗವತೋ ಭಾಸಿತಂ ಅಭಿನನ್ದಮಾನೋ ಏತಾಭಿನನ್ದಾಮೀತಿ ಗಾಥಮಾಹ. ಇಧಾಪಿ ಚ ಪುಬ್ಬೇ ವುತ್ತಸದಿಸೋ ಏವ ಧಮ್ಮಾಭಿಸಮಯೋ ಅಹೋಸೀತಿ.

ಸದ್ಧಮ್ಮಪ್ಪಜ್ಜೋತಿಕಾಯ ಚೂಳನಿದ್ದೇಸ-ಅಟ್ಠಕಥಾಯ

ನನ್ದಮಾಣವಸುತ್ತನಿದ್ದೇಸವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.