೭. ಸಬ್ರಹ್ಮಕಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೦೬. ಸತ್ತಮೇ ಸಬ್ರಹ್ಮಕಾನೀತಿ ಸಸೇಟ್ಠಕಾನಿ. ಯೇಸನ್ತಿ ಯೇಸಂ ಕುಲಾನಂ. ಪುತ್ತಾನನ್ತಿ ಪುತ್ತೇಹಿ ಪೂಜಿತಸದ್ದಯೋಗೇನ ಹಿ ಇದಂ ಕರಣತ್ಥೇ ಸಾಮಿವಚನಂ. ಅಜ್ಝಾಗಾರೇತಿ ಸಕೇ ಘರೇ. ಪೂಜಿತಾ ಹೋನ್ತೀತಿ ಯಂ ಘರೇ ಅತ್ಥಿ, ತೇನ ಪಟಿಜಗ್ಗಿತಾ ಮನಾಪೇನ ಚೇವ ಕಾಯಿಕವಾಚಸಿಕೇನ ಚ ಪಚ್ಚುಪಟ್ಠಿತಾ ಹೋನ್ತಿ. ಇತಿ ಮಾತಾಪಿತುಪೂಜಕಾನಿ ಕುಲಾನಿ ‘‘ಸಬ್ರಹ್ಮಕಾನೀ’’ತಿ ಪಸಂಸಿತ್ವಾ ಉಪರಿಪಿ ನೇಸಂ ಪಸಂಸನೀಯತಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ‘‘ಸಪುಬ್ಬದೇವತಾನೀ’’ತಿಆದಿಮಾಹ.

ತತ್ಥ ಬ್ರಹ್ಮಾತಿಆದೀನಿ ತೇಸಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಭಾವಸಾಧನತ್ಥಂ ವುತ್ತಾನಿ. ತತ್ರಾಯಮತ್ಥವಿಭಾವನಾ – ಬ್ರಹ್ಮಾತಿ ಸೇಟ್ಠಾಧಿವಚನಂ. ಯಥಾ ಹಿ ಬ್ರಹ್ಮುನೋ ಚತಸ್ಸೋ ಭಾವನಾ ಅವಿಜಹಿತಾ ಹೋನ್ತಿ ಮೇತ್ತಾ, ಕರುಣಾ, ಮುದಿತಾ, ಉಪೇಕ್ಖಾತಿ, ಏವಂ ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಪುತ್ತೇಸು ಚತಸ್ಸೋ ಭಾವನಾ ಅವಿಜಹಿತಾ ಹೋನ್ತಿ. ತಾ ತಸ್ಮಿಂ ತಸ್ಮಿಂ ಕಾಲೇ ವೇದಿತಬ್ಬಾ – ಕುಚ್ಛಿಗತಸ್ಮಿಞ್ಹಿ ದಾರಕೇ ‘‘ಕದಾ ನ ಖೋ ಪುತ್ತಕಂ ಅರೋಗಂ ಪರಿಪುಣ್ಣಙ್ಗಪಚ್ಚಙ್ಗಂ ಪಸ್ಸಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಮೇತ್ತಚಿತ್ತಂ ಉಪ್ಪಜ್ಜತಿ. ಯದಾ ಪನೇಸ ಮನ್ದೋ ಉತ್ತಾನಸೇಯ್ಯಕೋ ಊಕಾಹಿ ವಾ ಮಙ್ಕುಲೇಹಿ ವಾ ದಟ್ಠೋ ದುಕ್ಖಸೇಯ್ಯಾಯ ವಾ ಪೀಳಿತೋ ಪರೋದತಿ ವಿರವತಿ, ತದಾಸ್ಸ ಸದ್ದಂ ಸುತ್ವಾ ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಕಾರುಞ್ಞಂ ಉಪ್ಪಜ್ಜತಿ. ಆಧಾವಿತ್ವಾ ವಿಧಾವಿತ್ವಾ ಕೀಳನಕಾಲೇ ಪನ ಲೋಭನೀಯವಯಸ್ಮಿಂ ವಾ ಠಿತಕಾಲೇ ದಾರಕಂ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಚಿತ್ತಂ ಸಪ್ಪಿಮಣ್ಡೇ ಪಕ್ಖಿತ್ತಸತವಿಹತಕಪ್ಪಾಸಪಿಚುಪಟಲಂ ವಿಯ ಮುದುಕಂ ಆಮೋದಿತಂ ಪಮೋದಿತಂ, ತದಾ ನೇಸಂ ಮುದಿತಾ ಲಬ್ಭತಿ. ಯದಾ ಪನ ತೇಸಂ ಪುತ್ತೋ ದಾರಭರಣಂ ಪಚ್ಚುಪಟ್ಠಪೇತ್ವಾ ಪಾಟಿಯೇಕ್ಕಂ ಅಗಾರಂ ಅಜ್ಝಾವಸತಿ, ತದಾ ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ‘‘ಸಕ್ಕೋತಿ ದಾನಿ ನೋ ಪುತ್ತಕೋ ಅತ್ತನೋ ಧಮ್ಮತಾಯ ಜೀವಿತು’’ನ್ತಿ ಮಜ್ಝತ್ತಭಾವೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜತಿ. ಏವಂ ತಸ್ಮಿಂ ಕಾಲೇ ಉಪೇಕ್ಖಾ ಲಬ್ಭತಿ. ಏವಂ ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಪುತ್ತೇಸು ಯಥಾಕಾಲಂ ಚತುಬ್ಬಿಧಸ್ಸಪಿ ಬ್ರಹ್ಮವಿಹಾರಸ್ಸ ಲಬ್ಭನತೋ ಬ್ರಹ್ಮಸದಿಸವುತ್ತಿತಾಯ ವುತ್ತಂ ‘‘ಬ್ರಹ್ಮಾತಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಏತಂ ಅಧಿವಚನ’’ನ್ತಿ.

ಪುಬ್ಬದೇವತಾತಿ ಏತ್ಥ ದೇವಾ ನಾಮ ತಿವಿಧಾ – ಸಮ್ಮುತಿದೇವಾ, ಉಪಪತ್ತಿದೇವಾ, ವಿಸುದ್ಧಿದೇವಾತಿ. ತೇಸು ಸಮ್ಮುತಿದೇವಾ ನಾಮ ರಾಜಾನೋ ಖತ್ತಿಯಾ. ತೇ ಹಿ ‘‘ದೇವೋ, ದೇವೀ’’ತಿ ಲೋಕೇ ವೋಹರೀಯನ್ತಿ, ದೇವಾ ವಿಯ ಲೋಕಸ್ಸ ನಿಗ್ಗಹಾನುಗ್ಗಹಸಮತ್ಥಾ ಚ ಹೋನ್ತಿ. ಉಪಪತ್ತಿದೇವಾ ನಾಮ ಚಾತುಮಹಾರಾಜಿಕತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಯಾವ ಭವಗ್ಗಾ ಉಪ್ಪನ್ನಾ ಸತ್ತಾ. ವಿಸುದ್ಧಿದೇವಾ ನಾಮ ಖೀಣಾಸವಾ ಸಬ್ಬಕಿಲೇಸವಿಸುದ್ಧಿತೋ. ತತ್ರಾಯಂ ವಚನತ್ಥೋ – ದಿಬ್ಬನ್ತಿ, ಕೀಳನ್ತಿ, ಲಳನ್ತಿ, ಜೋತನ್ತಿ ಪಟಿಪಕ್ಖಂ ಜಯನ್ತಿ ವಾತಿ ದೇವಾ. ತೇಸು ಸಬ್ಬಸೇಟ್ಠಾ ವಿಸುದ್ಧಿದೇವಾ. ಯಥಾ ತೇ ಬಾಲಜನೇಹಿ ಕತಂ ಅಪರಾಧಂ ಅಗಣೇತ್ವಾ ಏಕನ್ತೇನೇವ ತೇಸಂ ಅನತ್ಥಹಾನಿಂ ಅತ್ಥುಪ್ಪತ್ತಿಞ್ಚ ಆಕಙ್ಖನ್ತಾವ ಯಥಾವುತ್ತಬ್ರಹ್ಮವಿಹಾರಯೋಗೇನ ಅತ್ಥಾಯ ಹಿತಾಯ ಸುಖಾಯ ಪಟಿಪಜ್ಜನ್ತಿ, ದಕ್ಖಿಣೇಯ್ಯತಾಯ ಚ ತೇಸಂ ಕಾರಾನಂ ಮಹಪ್ಫಲತಂ ಮಹಾನಿಸಂಸತಞ್ಚ ಆವಹನ್ತಿ; ಏವಮೇವ ಮಾತಾಪಿತರೋಪಿ ಪುತ್ತಾನಂ ಅಪರಾಧಂ ಅಗಣೇತ್ವಾ ಏಕನ್ತೇನೇವ ತೇಸಂ ಅನತ್ಥಹಾನಿಂ ಅತ್ಥುಪ್ಪತ್ತಿಞ್ಚ ಆಕಙ್ಖನ್ತಾ ವುತ್ತನಯೇನೇವ ಚತುಬ್ಬಿಧಸ್ಸಪಿ ಬ್ರಹ್ಮವಿಹಾರಸ್ಸ ಲಬ್ಭನತೋ ಅತ್ಥಾಯ ಹಿತಾಯ ಸುಖಾಯ ಪಟಿಪಜ್ಜನ್ತಾ ಪರಮದಕ್ಖಿಣೇಯ್ಯಾ ಹುತ್ವಾ ಅತ್ತನಿ ಕತಾನಂ ಕಾರಾನಂ ಮಹಪ್ಫಲತಂ ಮಹಾನಿಸಂಸತಞ್ಚ ಆವಹನ್ತಿ. ಸಬ್ಬದೇವೇಹಿ ಚ ಪಠಮಂ ತೇಸಂ ಉಪಕಾರವನ್ತತಾಯ ತೇ ಆದಿತೋಯೇವ ದೇವಾ. ತೇಸಞ್ಹಿ ವಸೇನ ತೇ ಪಠಮಂ ಅಞ್ಞೇ ದೇವೇ ‘‘ದೇವಾ’’ತಿ ಜಾನನ್ತಿ ಆರಾಧೇನ್ತಿ ಪಯಿರುಪಾಸನ್ತಿ, ಆರಾಧನವಿಧಿಂ ಞತ್ವಾ ತಥಾ ಪಟಿಪಜ್ಜನ್ತಾ ತಸ್ಸಾ ಪಟಿಪತ್ತಿಯಾ ಫಲಂ ಅಧಿಗಚ್ಛನ್ತಿ, ತಸ್ಮಾ ತೇ ಪಚ್ಛಾದೇವಾ ನಾಮ. ತೇನ ವುತ್ತಂ ‘‘ಪುಬ್ಬದೇವತಾತಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಏತಂ ಅಧಿವಚನ’’ನ್ತಿ.

ಪುಬ್ಬಾಚರಿಯಾತಿ ಪಠಮಆಚರಿಯಾ. ಮಾತಾಪಿತರೋ ಹಿ ಪುತ್ತೇ ಸಿಕ್ಖಾಪೇನ್ತಾ ಅತಿತರುಣಕಾಲತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ‘‘ಏವಂ ನಿಸೀದ, ಏವಂ ಗಚ್ಛ, ಏವಂ ತಿಟ್ಠ, ಏವಂ ಸಯ, ಏವಂ ಖಾದ, ಏವಂ ಭುಞ್ಜ, ಅಯಂ ತೇ ‘ತಾತಾ’ತಿ ವತ್ತಬ್ಬೋ, ಅಯಂ ‘ಭಾತಿಕಾ’ತಿ, ಅಯಂ ‘ಭಗಿನೀ’ತಿ, ಇದಂ ನಾಮ ಕಾತುಂ ವಟ್ಟತಿ, ಇದಂ ನ ವಟ್ಟತಿ, ಅಸುಕಂ ನಾಮ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತುಂ ವಟ್ಟತಿ, ಅಸುಕಂ ನಾಮ ನ ವಟ್ಟತೀ’’ತಿ ಗಾಹೇನ್ತಿ ಸಿಕ್ಖಾಪೇನ್ತಿ. ಅಪರಭಾಗೇ ಅಞ್ಞೇ ಆಚರಿಯಾಪಿ ಸಿಪ್ಪಂ ಮುದ್ದಂ ಗಣನನ್ತಿ ಏವಮಾದಿಂ ಸಿಕ್ಖಾಪೇನ್ತಿ, ಅಞ್ಞೇ ಸರಣಾನಿ ದೇನ್ತಿ, ಸೀಲೇಸು ಪತಿಟ್ಠಾಪೇನ್ತಿ, ಪಬ್ಬಾಜೇನ್ತಿ, ಧಮ್ಮಂ ಉಗ್ಗಣ್ಹಾಪೇನ್ತಿ, ಉಪಸಮ್ಪಾದೇನ್ತಿ, ಸೋತಾಪತ್ತಿಮಗ್ಗಾದೀನಿ ಪಾಪೇನ್ತಿ. ಇತಿ ಸಬ್ಬೇಪಿ ತೇ ಪಚ್ಛಾಆಚರಿಯಾ ನಾಮ. ಮಾತಾಪಿತರೋ ಪನ ಸಬ್ಬಪಠಮಂ. ತೇನಾಹ ‘‘ಪುಬ್ಬಾಚರಿಯಾತಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಏತಂ ಅಧಿವಚನ’’ನ್ತಿ.

ಆಹುನೇಯ್ಯಾತಿ ಆನೇತ್ವಾ ಹುನಿತಬ್ಬನ್ತಿ ಆಹುನಂ, ದೂರತೋಪಿ ಆನೇತ್ವಾ ಫಲವಿಸೇಸಂ ಆಕಙ್ಖನ್ತೇನ ಗುಣವನ್ತೇಸು ದಾತಬ್ಬಾನಂ ಅನ್ನಪಾನವತ್ಥಚ್ಛಾದನಾದೀನಂ ಏತಂ ನಾಮಂ, ಉಪಕಾರಖೇತ್ತತಾಯ ತಂ ಆಹುನಂ ಅರಹನ್ತೀತಿ ಆಹುನೇಯ್ಯಾ. ತೇನ ವುತ್ತಂ ‘‘ಆಹುನೇಯ್ಯಾತಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಏತಂ ಅಧಿವಚನ’’ನ್ತಿ.

ಇದಾನಿ ತೇಸಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಭಾವೇ ಕಾರಣಂ ದಸ್ಸೇತುಂ ‘‘ತಂ ಕಿಸ್ಸ ಹೇತು? ಬಹುಕಾರಾ’’ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ. ತಂ ಕಿಸ್ಸ ಹೇತೂತಿ ತಂ ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಅಧಿವಚನಂ ಕೇನ ಕಾರಣೇನಾತಿ ಚೇತಿ ಅತ್ಥೋ. ಬಹುಕಾರಾತಿ ಬಹೂಪಕಾರಾ. ಆಪಾದಕಾತಿ ಜೀವಿತಸ್ಸ ಆಪಾದಕಾ, ಪಾಲಕಾ. ಪುತ್ತಾನಞ್ಹಿ ಮಾತಾಪಿತೂಹಿ ಜೀವಿತಂ ಆಪಾದಿತಂ ಪಾಲಿತಂ ಘಟಿತಂ ಅನುಪ್ಪಬನ್ಧೇನ ಪವತ್ತಿತಂ ಸಮ್ಪಾದಿತಂ. ಪೋಸಕಾತಿ ಹತ್ಥಪಾದೇ ವಡ್ಢೇತ್ವಾ ಹದಯಲೋಹಿತಂ ಪಾಯೇತ್ವಾ ಪೋಸೇತಾರೋ. ಇಮಸ್ಸ ಲೋಕಸ್ಸ ದಸ್ಸೇತಾರೋತಿ ಪುತ್ತಾನಂ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಲೋಕೇ ಇಟ್ಠಾನಿಟ್ಠಾರಮ್ಮಣದಸ್ಸನಂ ನಾಮ ಮಾತಾಪಿತರೋ ನಿಸ್ಸಾಯ ಜಾತನ್ತಿ ತೇ ನೇಸಂ ಇಮಸ್ಸ ಲೋಕಸ್ಸ ದಸ್ಸೇತಾರೋ ನಾಮ. ಇತಿ ತೇಸಂ ಬಹುಕಾರತ್ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಭಾವಸ್ಸ ಕಾರಣಂ ದಸ್ಸಿತಂ, ಯೇನ ಪುತ್ತೋ ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಲೋಕಿಯೇನ ಉಪಕಾರೇನ ಕೇನಚಿ ಪರಿಯಾಯೇನ ಪರಿಯನ್ತಂ ಪಟಿಕಾರಂ ಕಾತುಂ ನ ಸಮತ್ಥೋಯೇವ. ಸಚೇ ಹಿ ಪುತ್ತೋ ‘‘ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಉಪಕಾರಸ್ಸ ಪಚ್ಚುಪಕಾರಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಉಟ್ಠಾಯ ಸಮುಟ್ಠಾಯ ವಾಯಮನ್ತೋ ದಕ್ಖಿಣೇ ಅಂಸಕೂಟೇ ಮಾತರಂ, ಇತರಸ್ಮಿಂ ಪಿತರಂ ಠಪೇತ್ವಾ ವಸ್ಸಸತಾಯುಕೋ ಸಕಲಂ ವಸ್ಸಸತಮ್ಪಿ ಪರಿಹರೇಯ್ಯ ಚತೂಹಿ ಪಚ್ಚಯೇಹಿ ಉಚ್ಛಾದನಪರಿಮದ್ದನನ್ಹಾಪನಸಮ್ಬಾಹನಾದೀಹಿ ಚ ಯಥಾರುಚಿ ಉಪಟ್ಠಹನ್ತೋ ತೇಸಂ ಮುತ್ತಕರೀಸಮ್ಪಿ ಅಜಿಗುಚ್ಛನ್ತೋ, ನ ಏತ್ತಾವತಾ ಪುತ್ತೇನ ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಪಟಿಕಾರೋ ಕತೋ ಹೋತಿ ಅಞ್ಞತ್ರ ಸದ್ಧಾದಿಗುಣವಿಸೇಸೇ ಪತಿಟ್ಠಾಪನಾ. ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ ಭಗವತಾ –

‘‘ದ್ವಿನ್ನಾಹಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ನ ಸುಪ್ಪಟಿಕಾರಂ ವದಾಮಿ. ಕತಮೇಸಂ ದ್ವಿನ್ನಂ? ಮಾತು ಚ ಪಿತು ಚ. ಏಕೇನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಂಸೇನ ಮಾತರಂ ಪರಿಹರೇಯ್ಯ, ಏಕೇನ ಅಂಸೇನ ಪಿತರಂ ಪರಿಹರೇಯ್ಯ ವಸ್ಸಸತಾಯುಕೋ ವಸ್ಸಸತಜೀವೀ, ಸೋ ಚ ನೇಸಂ ಉಚ್ಛಾದನಪರಿಮದ್ದನನ್ಹಾಪನಸಮ್ಬಾಹನೇನ, ತೇ ಚ ತತ್ಥೇವ ಮುತ್ತಕರೀಸಂ ಚಜೇಯ್ಯುಂ, ನ ತ್ವೇವ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಕತಂ ವಾ ಹೋತಿ ಪಟಿಕತಂ ವಾ. ಇಮಿಸ್ಸಾ ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಹಾಪಥವಿಯಾ ಪಹೂತರತ್ತರತನಾಯ ಮಾತಾಪಿತರೋ ಇಸ್ಸರಿಯಾಧಿಪಚ್ಚೇ ರಜ್ಜೇ ಪತಿಟ್ಠಾಪೇಯ್ಯ, ನ ತ್ವೇವ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಕತಂ ವಾ ಹೋತಿ ಪಟಿಕತಂ ವಾ. ತಂ ಕಿಸ್ಸ ಹೇತು? ಬಹುಕಾರಾ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಾತಾಪಿತರೋ ಪುತ್ತಾನಂ ಆಪಾದಕಾ ಪೋಸಕಾ ಇಮಸ್ಸ ಲೋಕಸ್ಸ ದಸ್ಸೇತಾರೋ.

‘‘ಯೋ ಚ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಾತಾಪಿತರೋ ಅಸ್ಸದ್ಧೇ ಸದ್ಧಾಸಮ್ಪದಾಯ ಸಮಾದಪೇತಿ ನಿವೇಸೇತಿ ಪತಿಟ್ಠಾಪೇತಿ. ದುಸ್ಸೀಲೇ ಸೀಲಸಮ್ಪದಾಯ, ಮಚ್ಛರಿನೋ ಚಾಗಸಮ್ಪದಾಯ, ದುಪ್ಪಞ್ಞೇ ಪಞ್ಞಾಸಮ್ಪದಾಯ ಸಮಾದಪೇತಿ ನಿವೇಸೇತಿ ಪತಿಟ್ಠಾಪೇತಿ. ಏತ್ತಾವತಾ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಕತಞ್ಚ ಹೋತಿ ಪಟಿಕತಞ್ಚಾ’’ತಿ (ಅ. ನಿ. ೨.೩೪).

ತಥಾ –

‘‘ಮಾತಾಪಿತುಉಪಟ್ಠಾನಂ, ಪುತ್ತದಾರಸ್ಸ ಸಙ್ಗಹೋ’’ತಿ; (ಖು. ಪಾ. ೫.೬);

‘‘ಮಾತಾಪಿತುಉಪಟ್ಠಾನಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪಣ್ಡಿತಪಞ್ಞತ್ತ’’ನ್ತಿ ಚ –

ಏವಮಾದೀನಿ ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಪುತ್ತಸ್ಸ ಬಹೂಪಕಾರಭಾವಸಾಧಕಾನಿ ಸುತ್ತಾನಿ ದಟ್ಠಬ್ಬಾನಿ.

ಗಾಥಾಸು ವುಚ್ಚರೇತಿ ವುಚ್ಚನ್ತಿ ಕಥೀಯನ್ತಿ. ಪಜಾಯ ಅನುಕಮ್ಪಕಾತಿ ಪರೇಸಂ ಪಾಣಂ ಛಿನ್ದಿತ್ವಾಪಿ ಅತ್ತನೋ ಸನ್ತಕಂ ಯಂಕಿಞ್ಚಿ ಚಜಿತ್ವಾಪಿ ಅತ್ತನೋ ಪಜಂ ಪಟಿಜಗ್ಗನ್ತಿ ಗೋಪಯನ್ತಿ, ತಸ್ಮಾ ಪಜಾಯ ಅತ್ತನೋ ಪುತ್ತಾನಂ ಅನುಕಮ್ಪಕಾ ಅನುಗ್ಗಾಹಕಾ.

ನಮಸ್ಸೇಯ್ಯಾತಿ ಸಾಯಂ ಪಾತಂ ಉಪಟ್ಠಾನಂ ಗನ್ತ್ವಾ ‘‘ಇದಂ ಮಯ್ಹಂ ಉತ್ತಮಂ ಪುಞ್ಞಕ್ಖೇತ್ತ’’ನ್ತಿ ನಮಕ್ಕಾರಂ ಕರೇಯ್ಯ. ಸಕ್ಕರೇಯ್ಯಾತಿ ಸಕ್ಕಾರೇನ ಪಟಿಮಾನೇಯ್ಯ. ಇದಾನಿ ತಂ ಸಕ್ಕಾರಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ‘‘ಅನ್ನೇನಾ’’ತಿಆದಿಮಾಹ. ತತ್ಥ ಅನ್ನೇನಾತಿ ಯಾಗುಭತ್ತಖಾದನೀಯೇನ. ಪಾನೇನಾತಿ ಅಟ್ಠವಿಧಪಾನೇನ. ವತ್ಥೇನಾತಿ ನಿವಾಸನಪಾರುಪನೇನ. ಸಯನೇನಾತಿ ಮಞ್ಚಪೀಠಭಿಸಿಬಿಮ್ಬೋಹನಾದಿನಾ ಸಯನೇನ. ಉಚ್ಛಾದನೇನಾತಿ ದುಗ್ಗನ್ಧಂ ಪಟಿವಿನೋದೇತ್ವಾ ಸುಗನ್ಧಕರಣುಚ್ಛಾದನೇನ. ನ್ಹಾನೇನಾತಿ ಸೀತಕಾಲೇ ಉಣ್ಹೋದಕೇನ, ಉಣ್ಹಕಾಲೇ ಸೀತೋದಕೇನ ಗತ್ತಾನಿ ಪರಿಸಿಞ್ಚಿತ್ವಾ ನ್ಹಾಪನೇನ. ಪಾದಾನಂ ಧೋವನೇನ ಚಾತಿ ಉಣ್ಹೋದಕಸೀತೋದಕೇಹಿ ಪಾದಧೋವನೇನ ಚೇವ ತೇಲಮಕ್ಖನೇನ ಚ.

ತಾಯ ನಂ ಪಾರಿಚರಿಯಾಯಾತಿ ಏತ್ಥ ನನ್ತಿ ನಿಪಾತಮತ್ತಂ, ಯಥಾವುತ್ತಪರಿಚರಣೇನ. ಅಥ ವಾ ಪಾರಿಚರಿಯಾಯಾತಿ ಭರಣಕಿಚ್ಚಕರಣಕುಲವಂಸಪತಿಟ್ಠಾಪನಾದಿನಾ ಪಞ್ಚವಿಧಉಪಟ್ಠಾನೇನ. ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ –

‘‘ಪಞ್ಚಹಿ ಖೋ, ಗಹಪತಿಪುತ್ತ, ಠಾನೇಹಿ ಪುತ್ತೇನ ಪುರತ್ಥಿಮಾ ದಿಸಾ ಮಾತಾಪಿತರೋ ಪಚ್ಚುಪಟ್ಠಾತಬ್ಬಾ ‘ಭತೋ ನೇ ಭರಿಸ್ಸಾಮಿ, ಕಿಚ್ಚಂ ನೇಸಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮಿ, ಕುಲವಂಸಂ ಠಪೇಸ್ಸಾಮಿ, ದಾಯಜ್ಜಂ ಪಟಿಪಜ್ಜಿಸ್ಸಾಮಿ. ಅಥ ವಾ ಪನ ನೇಸಂ ಪೇತಾನಂ ಕಾಲಕತಾನಂ ದಕ್ಖಿಣಮನುಪ್ಪದಸ್ಸಾಮೀ’ತಿ. ಇಮೇಹಿ ಖೋ, ಗಹಪತಿಪುತ್ತ, ಪಞ್ಚಹಿ ಠಾನೇಹಿ ಪುತ್ತೇನ ಪುರತ್ಥಿಮಾ ದಿಸಾ ಮಾತಾಪಿತರೋ ಪಚ್ಚುಪಟ್ಠಿತಾ ಪಞ್ಚಹಿ ಠಾನೇಹಿ ಪುತ್ತಂ ಅನುಕಮ್ಪನ್ತಿ – ಪಾಪಾ ನಿವಾರೇನ್ತಿ, ಕಲ್ಯಾಣೇ ನಿವೇಸೇನ್ತಿ, ಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಕ್ಖಾಪೇನ್ತಿ, ಪತಿರೂಪೇನ ದಾರೇನ ಸಂಯೋಜೇನ್ತಿ, ಸಮಯೇ ದಾಯಜ್ಜಂ ನಿಯ್ಯಾದೇನ್ತೀ’’ತಿ (ದೀ. ನಿ. ೩.೨೬೭).

ಅಪಿಚ ಯೋ ಮಾತಾಪಿತರೋ ತೀಸು ವತ್ಥೂಸು ಅಭಿಪ್ಪಸನ್ನೇ ಕತ್ವಾ ಸೀಲೇಸು ವಾ ಪತಿಟ್ಠಾಪೇತ್ವಾ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾಯ ವಾ ನಿಯೋಜೇತ್ವಾ ಉಪಟ್ಠಹತಿ, ಅಯಂ ಮಾತಾಪಿತುಉಪಟ್ಠಾಕಾನಂ ಅಗ್ಗೋತಿ ವೇದಿತಬ್ಬೋ. ಸಾ ಪನಾಯಂ ಪಾರಿಚರಿಯಾ ಪುತ್ತಸ್ಸ ಉಭಯಲೋಕಹಿತಸುಖಾವಹಾತಿ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ‘‘ಇಧೇವ ನಂ ಪಸಂಸನ್ತಿ, ಪೇಚ್ಚ ಸಗ್ಗೇ ಪಮೋದತೀ’’ತಿ ಆಹ. ತತ್ಥ ಇಧಾತಿ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಲೋಕೇ. ಮಾತಾಪಿತುಉಪಟ್ಠಾಕಞ್ಹಿ ಪುಗ್ಗಲಂ ಪಣ್ಡಿತಮನುಸ್ಸಾ ತತ್ಥ ಪಾರಿಚರಿಯಾಯ ಪಸಂಸನ್ತಿ ವಣ್ಣೇನ್ತಿ ಥೋಮೇನ್ತಿ, ತಸ್ಸ ಚ ದಿಟ್ಠಾನುಗತಿಂ ಆಪಜ್ಜನ್ತಾ ಸಯಮ್ಪಿ ಅತ್ತನೋ ಮಾತಾಪಿತೂಸು ತಥಾ ಪಟಿಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ಮಹನ್ತಂ ಪುಞ್ಞಂ ಪಸವನ್ತಿ. ಪೇಚ್ಚಾತಿ ಪರಲೋಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಸಗ್ಗೇ ಠಿತೋ ಮಾತಾಪಿತುಪಟ್ಠಾಕೋ ದಿಬ್ಬಸಮ್ಪತ್ತೀಹಿ ಮೋದತಿ ಪಮೋದತಿ ಅಭಿನನ್ದತೀತಿ.

ಸತ್ತಮಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.