೮. ಬಹುಕಾರಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೦೭. ಅಟ್ಠಮೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಹಪತಿಕಾತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ಚೇವ ಗಹಪತಿಕಾ ಚ. ಠಪೇತ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ಯೇ ಕೇಚಿ ಅಗಾರಂ ಅಜ್ಝಾವಸನ್ತಾ ಇಧ ಗಹಪತಿಕಾತಿ ವೇದಿತಬ್ಬಾ. ಯೇತಿ ಅನಿಯಮತೋ ನಿದ್ದಿಟ್ಠಪರಾಮಸನಂ. ವೋತಿ ಉಪಯೋಗಬಹುವಚನಂ. ಅಯಞ್ಹೇತ್ಥ ಸಙ್ಖೇಪತ್ಥೋ – ಭಿಕ್ಖವೇ, ತುಮ್ಹಾಕಂ ಬಹೂಪಕಾರಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಹಪತಿಕಾ, ಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ಚೇವ ಸೇಸಅಗಾರಿಕಾ ಚ ‘‘ತುಮ್ಹೇ ಏವ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಪುಞ್ಞಕ್ಖೇತ್ತಂ, ಯತ್ಥ ಮಯಂ ಉದ್ಧಗ್ಗಿಕಂ ದಕ್ಖಿಣಂ ಪತಿಟ್ಠಾಪೇಮ ಸೋವಗ್ಗಿಕಂ ಸುಖವಿಪಾಕಂ ಸಗ್ಗಸಂವತ್ತನಿಕ’’ನ್ತಿ ಚೀವರಾದೀಹಿ ಪಚ್ಚಯೇಹಿ ಪತಿಉಪಟ್ಠಿತಾತಿ.

ಏವಂ ‘‘ಆಮಿಸದಾನೇನ ಆಮಿಸಸಂವಿಭಾಗೇನ ಆಮಿಸಾನುಗ್ಗಹೇನ ಗಹಟ್ಠಾ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಉಪಕಾರವನ್ತೋ’’ತಿ ದಸ್ಸೇತ್ವಾ ಇದಾನಿ ಧಮ್ಮದಾನೇನ ಧಮ್ಮಸಂವಿಭಾಗೇನ ಧಮ್ಮಾನುಗ್ಗಹೇನ ಭಿಕ್ಖೂನಮ್ಪಿ ತೇಸಂ ಉಪಕಾರವನ್ತತಂ ದಸ್ಸೇತುಂ ‘‘ತುಮ್ಹೇಪಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ,’’ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ, ತಂ ವುತ್ತನಯಮೇವ.

ಇಮಿನಾ ಕಿಂ ಕಥಿತಂ? ಪಿಣ್ಡಾಪಚಾಯನಂ ನಾಮ ಕಥಿತಂ. ಅಯಞ್ಹೇತ್ಥ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ – ಭಿಕ್ಖವೇ, ಯಸ್ಮಾ ಇಮೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಹಪತಿಕಾ ನೇವ ತುಮ್ಹಾಕಂ ಞಾತಕಾ, ನ ಮಿತ್ತಾ, ನ ಇಣಂ ವಾ ಧಾರೇನ್ತಿ, ಅಥ ಖೋ ‘‘ಇಮೇ ಸಮಣಾ ಸಮ್ಮಗ್ಗತಾ ಸಮ್ಮಾ ಪಟಿಪನ್ನಾ, ಏತ್ಥ ನೋ ಕಾರಾ ಮಹಪ್ಫಲಾ ಭವಿಸ್ಸನ್ತಿ ಮಹಾನಿಸಂಸಾ’’ತಿ ಫಲವಿಸೇಸಂ ಆಕಙ್ಖನ್ತಾ ತುಮ್ಹೇ ಚೀವರಾದೀಹಿ ಉಪಟ್ಠಹನ್ತಿ. ತಸ್ಮಾ ತಂ ತೇಸಂ ಅಧಿಪ್ಪಾಯಂ ಪರಿಪೂರೇನ್ತಾ ಅಪ್ಪಮಾದೇನ ಸಮ್ಪಾದೇಥ, ಧಮ್ಮದೇಸನಾಪಿ ವೋ ಕಾರಕಾನಂಯೇವ ಸೋಭತಿ, ಆದೇಯ್ಯಾ ಚ ಹೋತಿ, ನ ಇತರೇಸನ್ತಿ ಏವಂ ಸಮ್ಮಾಪಟಿಪತ್ತಿಯಂ ಅಪ್ಪಮಾದೋ ಕರಣೀಯೋತಿ.

ಏವಮಿದಂ, ಭಿಕ್ಖವೇತಿಆದೀಸು ಅಯಂ ಸಙ್ಖೇಪತ್ಥೋ – ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏವಂ ಇಮಿನಾ ವುತ್ತಪ್ಪಕಾರೇನ ಗಹಟ್ಠಪಬ್ಬಜಿತೇಹಿ ಆಮಿಸದಾನಧಮ್ಮದಾನವಸೇನ ಅಞ್ಞಮಞ್ಞಂ ಸನ್ನಿಸ್ಸಾಯ ಕಾಮಾದಿವಸೇನ ಚತುಬ್ಬಿಧಸ್ಸಪಿ ಓಘಸ್ಸ ನಿತ್ಥರಣತ್ಥಾಯ ಸಕಲಸ್ಸಪಿ ವಟ್ಟದುಕ್ಖಸ್ಸ ಸಮ್ಮದೇವ ಪರಿಯೋಸಾನಕರಣಾಯ ಉಪೋಸಥಸೀಲನಿಯಮಾದಿವಸೇನ ಚತುಪಾರಿಸುದ್ಧಿಸೀಲಾದಿವಸೇನ ವಾ ಇದಂ ಸಾಸನಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಮಗ್ಗಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಞ್ಚ ವುಸ್ಸತಿ ಚರೀಯತೀತಿ.

ಗಾಥಾಸು ಸಾಗಾರಾತಿ ಗಹಟ್ಠಾ. ಅನಗಾರಾತಿ ಪರಿಚ್ಚತ್ತಅಗಾರಾ ಪಬ್ಬಜಿತಾ. ಉಭೋ ಅಞ್ಞೋಞ್ಞನಿಸ್ಸಿತಾತಿ ತೇ ಉಭೋಪಿ ಅಞ್ಞಮಞ್ಞಸನ್ನಿಸ್ಸಿತಾ. ಸಾಗಾರಾ ಹಿ ಅನಗಾರಾನಂ ಧಮ್ಮದಾನಸನ್ನಿಸ್ಸಿತಾ, ಅನಗಾರಾ ಚ ಸಾಗಾರಾನಂ ಪಚ್ಚಯದಾನಸನ್ನಿಸ್ಸಿತಾ. ಆರಾಧಯನ್ತೀತಿ ಸಾಧೇನ್ತಿ ಸಮ್ಪಾದೇನ್ತಿ. ಸದ್ಧಮ್ಮನ್ತಿ ಪಟಿಪತ್ತಿಸದ್ಧಮ್ಮಂ ಪಟಿವೇಧಸದ್ಧಮ್ಮಞ್ಚ. ತತ್ಥ ಯಂ ಉತ್ತಮಂ, ತಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಆಹ ‘‘ಯೋಗಕ್ಖೇಮಂ ಅನುತ್ತರ’’ನ್ತಿ ಅರಹತ್ತಂ ನಿಬ್ಬಾನಞ್ಚ. ಸಾಗಾರೇಸೂತಿ ಸಾಗಾರೇಹಿ, ನಿಸ್ಸಕ್ಕೇ ಇದಂ ಭುಮ್ಮವಚನಂ, ಸಾಗಾರಾನಂ ವಾ ಸನ್ತಿಕೇ. ಪಚ್ಚಯನ್ತಿ ವುತ್ತಾವಸೇಸಂ ದುವಿಧಂ ಪಚ್ಚಯಂ ಪಿಣ್ಡಪಾತಂ ಭೇಸಜ್ಜಞ್ಚ. ಪರಿಸ್ಸಯವಿನೋದನನ್ತಿ ಉತುಪರಿಸ್ಸಯಾದಿಪರಿಸ್ಸಯಹರಣಂ ವಿಹಾರಾದಿಆವಸಥಂ. ಸುಗತನ್ತಿ ಸಮ್ಮಾ ಪಟಿಪನ್ನಂ ಕಲ್ಯಾಣಪುಥುಜ್ಜನೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಅಟ್ಠವಿಧಂ ಅರಿಯಪುಗ್ಗಲಂ. ಸಾವಕೋ ಹಿ ಇಧ ಸುಗತೋತಿ ಅಧಿಪ್ಪೇತೋ. ಘರಮೇಸಿನೋತಿ ಘರಂ ಏಸಿನೋ, ಗೇಹೇ ಠತ್ವಾ ಘರಾವಾಸಂ ವಸನ್ತಾ ಭೋಗೂಪಕರಣಾನಿ ಚೇವ ಗಹಟ್ಠಸೀಲಾದೀನಿ ಚ ಏಸನಸೀಲಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸದ್ದಹಾನೋ ಅರಹತನ್ತಿ ಅರಹನ್ತಾನಂ ಅರಿಯಾನಂ ವಚನಂ, ತೇಸಂ ವಾ ಸಮ್ಮಾಪಟಿಪತ್ತಿಂ ಸದ್ದಹನ್ತಾ. ‘‘ಅದ್ಧಾ ಇಮೇ ಸಮ್ಮಾ ಪಟಿಪನ್ನಾ, ಯಥಾ ಇಮೇ ಕಥೇನ್ತಿ, ತಥಾ ಪಟಿಪಜ್ಜನ್ತಾನಂ ಸಾ ಪಟಿಪತ್ತಿ ಸಗ್ಗಮೋಕ್ಖಸಮ್ಪತ್ತಿಯಾ ಸಂವತ್ತತೀ’’ತಿ ಅಭಿಸದ್ದಹನ್ತಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ‘‘ಸದ್ದಹನ್ತಾ’’ತಿಪಿ ಪಾಠೋ. ಅರಿಯಪಞ್ಞಾಯಾತಿ ಸುವಿಸುದ್ಧಪಞ್ಞಾಯ. ಝಾಯಿನೋತಿ ಆರಮ್ಮಣಲಕ್ಖಣೂಪನಿಜ್ಝಾನವಸೇನ ದುವಿಧೇನಪಿ ಝಾನೇನ ಝಾಯಿನೋ.

ಇಧ ಧಮ್ಮಂ ಚರಿತ್ವಾನಾತಿ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಅತ್ತಭಾವೇ, ಇಮಸ್ಮಿಂ ವಾ ಸಾಸನೇ ಲೋಕಿಯಲೋಕುತ್ತರಸುಖಸ್ಸ ಮಗ್ಗಭೂತಂ ಸೀಲಾದಿಧಮ್ಮಂ ಪಟಿಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ಯಾವ ಪರಿನಿಬ್ಬಾನಂ ನ ಪಾಪುಣನ್ತಿ, ತಾವದೇವ ಸುಗತಿಗಾಮಿನೋ. ನನ್ದಿನೋತಿ ಪೀತಿಸೋಮನಸ್ಸಯೋಗೇನ ನನ್ದನಸೀಲಾ. ಕೇಚಿ ಪನ ‘‘ಧಮ್ಮಂ ಚರಿತ್ವಾನ ಮಗ್ಗನ್ತಿ ಸೋತಾಪತ್ತಿಮಗ್ಗಂ ಪಾಪುಣಿತ್ವಾ’’ತಿ ವದನ್ತಿ. ದೇವಲೋಕಸ್ಮಿನ್ತಿ ಛಬ್ಬಿಧೇಪಿ ಕಾಮಾವಚರದೇವಲೋಕೇ. ಮೋದನ್ತಿ ಕಾಮಕಾಮಿನೋತಿ ಯಥಿಚ್ಛಿತವತ್ಥುನಿಪ್ಫತ್ತಿತೋ ಕಾಮಕಾಮಿನೋ ಕಾಮವನ್ತೋ ಹುತ್ವಾ ಪಮೋದನ್ತೀತಿ.

ಅಟ್ಠಮಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.