೩. ಏರಕಪತ್ತನಾಗರಾಜವತ್ಥು
ಕಿಚ್ಛೋ ಮನುಸ್ಸಪಟಿಲಾಭೋತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಬಾರಾಣಸಿಯಂ ಉಪನಿಸ್ಸಾಯ ಸತ್ತಸಿರೀಸಕರುಕ್ಖಮೂಲೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಏರಕಪತ್ತಂ ನಾಮ ನಾಗರಾಜಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.
ಸೋ ಕಿರ ಪುಬ್ಬೇ ಕಸ್ಸಪಬುದ್ಧಸಾಸನೇ ದಹರಭಿಕ್ಖು ಹುತ್ವಾ ಗಙ್ಗಾಯ ನಾವಂ ಅಭಿರುಯ್ಹ ಗಚ್ಛನ್ತೋ ಏಕಸ್ಮಿಂ ಏರಕಗುಮ್ಬೇ ಏರಕಪತ್ತಂ ಗಹೇತ್ವಾ ನಾವಾಯ ವೇಗಸಾ ಗಚ್ಛಮಾನಾಯಪಿ ನ ಮುಞ್ಚಿ, ಏರಕಪತ್ತಂ ಛಿಜ್ಜಿತ್ವಾ ಗತಂ. ಸೋ ‘‘ಅಪ್ಪಮತ್ತಕಂ ಏತ’’ನ್ತಿ ಆಪತ್ತಿಂ ಅದೇಸೇತ್ವಾ ವೀಸತಿ ವಸ್ಸಸಹಸ್ಸಾನಿ ಅರಞ್ಞೇ ಸಮಣಧಮ್ಮಂ ಕತ್ವಾಪಿ ಮರಣಕಾಲೇ ಏರಕಪತ್ತೇನ ಗೀವಾಯ ಗಹಿತೋ ವಿಯ ಆಪತ್ತಿಂ ದೇಸೇತುಕಾಮೋಪಿ ಅಞ್ಞಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ಅಪಸ್ಸಮಾನೋ ‘‘ಅಪರಿಸುದ್ಧಂ ಮೇ ಸೀಲ’’ನ್ತಿ ಉಪ್ಪನ್ನವಿಪ್ಪಟಿಸಾರೋ ತತೋ ಚವಿತ್ವಾ ಏಕರುಕ್ಖದೋಣಿಕನಾವಪ್ಪಮಾಣೋ ನಾಗರಾಜಾ ಹುತ್ವಾ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ, ಏರಕಪತ್ತೋತ್ವೇವಸ್ಸ ನಾಮಂ ಅಹೋಸಿ. ಸೋ ನಿಬ್ಬತ್ತಕ್ಖಣೇಯೇವ ಅತ್ತಭಾವಂ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ‘‘ಏತ್ತಕಂ ನಾಮ ಕಾಲಂ ಸಮಣಧಮ್ಮಂ ಕತ್ವಾ ಅಹೇತುಕಯೋನಿಯಂ ಮಣ್ಡೂಕಭಕ್ಖಟ್ಠಾನೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋಮ್ಹೀ’’ತಿ ವಿಪ್ಪಟಿಸಾರೀ ಅಹೋಸಿ. ಸೋ ಅಪರಭಾಗೇ ಏಕಂ ಧೀತರಂ ಲಭಿತ್ವಾ ಮಜ್ಝೇ ಗಙ್ಗಾಯ ಉದಕಪಿಟ್ಠೇ ಮಹನ್ತಂ ಫಲಂ ಉಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ಧೀತರಂ ತಸ್ಮಿಂ ಠಪೇತ್ವಾ ನಚ್ಚಾಪೇತ್ವಾ ಗಾಯಾಪೇಸಿ. ಏವಂ ಕಿರಸ್ಸ ಅಹೋಸಿ – ‘‘ಅದ್ಧಾ ಅಹಂ ಇಧ ಇಮಿನಾ ಉಪಾಯೇನ ಬುದ್ಧೇ ಉಪ್ಪನ್ನೇ ತಸ್ಸ ಉಪ್ಪನ್ನಭಾವಂ ಸುಣಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ. ಯೋ ಮೇ ಗೀತಸ್ಸ ಪಟಿಗೀತಂ ಆಹರತಿ, ತಸ್ಸ ಮಹನ್ತೇನ ನಾಗಭವನೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಧೀತರಂ ದಸ್ಸಾಮೀತಿ ಅನ್ವಡ್ಢಮಾಸಂ ಉಪೋಸಥದಿವಸೇ ತಂ ಧೀತರಂ ಫಣೇ ಠಪೇಸಿ. ಸಾ ತತ್ಥ ಠಿತಾ ನಚ್ಚನ್ತೀ –
‘‘ಕಿಂಸು ಅಧಿಪ್ಪತೀ ರಾಜಾ, ಕಿಂಸು ರಾಜಾ ರಜ್ಜಿಸ್ಸರೋ;
ಕಥಂಸು ವಿರಜೋ ಹೋತಿ, ಕಥಂ ಬಾಲೋತಿ ವುಚ್ಚತೀ’’ತಿ. –
ಇಮಂ ಗೀತಂ ಗಾಯತಿ.
ಸಕಲಜಮ್ಬುದೀಪವಾಸಿನೋ ‘‘ನಾಗಮಾಣವಿಕಂ ಗಣ್ಹಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ಗನ್ತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಅತ್ತನೋ ಪಞ್ಞಾಬಲೇನ ಪಟಿಗೀತಂ ಕತ್ವಾ ಗಾಯನ್ತಿ. ಸಾ ತಂ ಪಟಿಕ್ಖಿಪತಿ. ತಸ್ಸಾ ಅನ್ವಡ್ಢಮಾಸಂ ಫಣೇ ಠತ್ವಾ ಏವಂ ಗಾಯನ್ತಿಯಾವ ಏಕಂ ಬುದ್ಧನ್ತರಂ ವೀತಿವತ್ತಂ. ಅಥ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಸತ್ಥಾ ಲೋಕೇ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ಏಕದಿವಸಂ ಪಚ್ಚೂಸಕಾಲೇ ಲೋಕಂ ವೋಲೋಕೇನ್ತೋ ಏರಕಪತ್ತಂ ಆದಿಂ ಕತ್ವಾ ಉತ್ತರಮಾಣವಂ ನಾಮ ಅತ್ತನೋ ಞಾಣಜಾಲಸ್ಸ ಅನ್ತೋ ಪವಿಟ್ಠಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಕಿಂ ನು ಖೋ ಭವಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಆವಜ್ಜೇನ್ತೋ ‘‘ಅಜ್ಜ ಏರಕಪತ್ತಸ್ಸ ಧೀತರಂ ಫಣೇ ಠಪೇತ್ವಾ ನಚ್ಚಾಪನದಿವಸೋ, ಅಯಂ ಉತ್ತರಮಾಣವೋ ಮಯಾ ದಿನ್ನಂ ಪಟಿಗೀತಂ ಗಣ್ಹನ್ತೋವ ಸೋತಾಪನ್ನೋ ಹುತ್ವಾ ತಂ ಆದಾಯ ನಾಗರಾಜಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕಂ ಗಮಿಸ್ಸತಿ. ಸೋ ತಂ ಸುತ್ವಾ ‘ಬುದ್ಧೋ ಉಪ್ಪನ್ನೋ’ತಿ ಞತ್ವಾ ಮಮ ಸನ್ತಿಕಂ ಆಗಮಿಸ್ಸತಿ, ಅಹಂ ತಸ್ಮಿಂ ಆಗತೇ ಮಹಾಸಮಾಗಮೇ ಗಾಥಂ ಕಥೇಸ್ಸಾಮಿ, ಗಾಥಾಪರಿಯೋಸಾನೇ ಚತುರಾಸೀತಿಯಾ ಪಾಣಸಹಸ್ಸಾನಂ ಧಮ್ಮಾಭಿಸಮಯೋ ಭವಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಅದ್ದಸ. ಸೋ ತತ್ಥ ಗನ್ತ್ವಾ ಬಾರಾಣಸಿತೋ ಅವಿದೂರೇ ಸತ್ತ ಸಿರೀಸಕರುಕ್ಖಾ ಅತ್ಥಿ, ತೇಸು ಏಕಸ್ಸ ಮೂಲೇ ನಿಸೀದಿ. ಜಮ್ಬುದೀಪವಾಸಿನೋ ಗೀತಪಟಿಗೀತಂ ಆದಾಯ ಸನ್ನಿಪತಿಂಸು. ಸತ್ಥಾ ಅವಿದೂರೇ ಠಾನೇ ಗಚ್ಛನ್ತಂ ಉತ್ತರಮಾಣವಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಏಹಿ, ಉತ್ತರಾ’’ತಿ ಆಹ. ‘‘ಕಿಂ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ? ‘‘ಇತೋ ತಾವ ಏಹೀ’’ತಿ. ಅಥ ನಂ ಆಗನ್ತ್ವಾ ವನ್ದಿತ್ವಾ ನಿಸಿನ್ನಂ ಆಹ ‘‘ಕಹಂ ಗಚ್ಛಸೀ’’ತಿ? ‘‘ಏರಕಪತ್ತಸ್ಸ ಧೀತು ಗಾಯನಟ್ಠಾನ’’ನ್ತಿ. ‘‘ಜಾನಾಸಿ ಪನ ಗೀತಪಟಿಗೀತ’’ನ್ತಿ? ‘‘ಜಾನಾಮಿ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ. ‘‘ವದೇಹಿ ತಾವ ನ’’ನ್ತಿ? ಅಥ ನಂ ಅತ್ತನೋ ಜಾನನನಿಯಾಮೇನೇವ ವದನ್ತಂ ‘‘ನ ಉತ್ತರಂ ಏತಂ ಪಟಿಗೀತಂ, ಅಹಂ ತೇ ಪಟಿಗೀತಂ ದಸ್ಸಾಮಿ, ಆದಾಯ ನಂ ಗಮಿಸ್ಸಸೀ’’ತಿ. ‘‘ಸಾಧು, ಭನ್ತೇ’’ತಿ. ಅಥ ನಂ ಸತ್ಥಾ, ಉತ್ತರ, ತ್ವಂ ನಾಗಮಾಣವಿಕಾಯ ಗೀತಕಾಲೇ –
‘‘ಛದ್ವಾರಾಧಿಪ್ಪತೀ ರಾಜಾ, ರಜ್ಜಮಾನೋ ರಜ್ಜಿಸ್ಸರೋ;
ಅರಜ್ಜಂ ವಿರಜೋ ಹೋತಿ, ರಜ್ಜಂ ಬಾಲೋತಿ ವುಚ್ಚತೀ’’ತಿ. –
ಇಮಂ ಪಟಿಗೀತಂ ಗಾಯೇಯ್ಯಾಸೀತಿ ಆಹ.
ಮಾಣವಿಕಾಯ ಗೀತಸ್ಸ ಅತ್ಥೋ – ಕಿಂಸು ಅಧಿಪ್ಪತೀ ರಾಜಾತಿ ಕಿಂ ಅಧಿಪ್ಪತಿ ರಾಜಾ ನಾಮ ಹೋತಿ? ಕಿಂಸು ರಾಜಾ ರಜ್ಜಿಸ್ಸರೋತಿ ಕಥಂ ಪನ ರಾಜಾ ರಜ್ಜಿಸ್ಸರೋ ನಾಮ ಹೋತಿ? ಕಥಂಸು ವಿರಜೋ ಹೋತೀತಿ ಕಥಂ ನು ಖೋ ಸೋ ರಾಜಾ ವಿರಜೋ ನಾಮ ಹೋತೀತಿ?
ಪಟಿಗೀತಸ್ಸ ಪನ ಅತ್ಥೋ – ಛದ್ವಾರಾಧಿಪ್ಪತೀ ರಾಜಾತಿ ಯೋ ಛನ್ನಂ ದ್ವಾರಾನಂ ಅಧಿಪ್ಪತಿ, ಏಕದ್ವಾರೇಪಿ ರೂಪಾದೀಹಿ ಅನಭಿಭೂತೋ, ಅಯಂ ರಾಜಾ ನಾಮ. ರಜ್ಜಮಾನೋ ರಜ್ಜಿಸ್ಸರೋತಿ ಯೋ ಪನ ತೇಸು ಆರಮ್ಮಣೇಸು ರಜ್ಜತಿ, ಸೋ ರಜ್ಜಮಾನೋ ರಜ್ಜಿಸ್ಸರೋ ನಾಮ. ಅರಜ್ಜನ್ತಿ ಅರಜ್ಜಮಾನೋ ಪನ ವಿರಜೋ ನಾಮ ಹೋತಿ. ರಜ್ಜನ್ತಿ ರಜ್ಜಮಾನೋ ಬಾಲೋತಿ ವುಚ್ಚತೀತಿ.
ಏವಮಸ್ಸ ಸತ್ಥಾ ಪಟಿಗೀತಂ ದತ್ವಾ, ಉತ್ತರ, ತಯಾ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಗೀತೇ ಗಾಯಿತೇ ಇಮಸ್ಸ ಗೀತಸ್ಸ ಇಮಂ ಪಟಿಗೀತಂ ಗಾಯಿಸ್ಸತಿ –
‘‘ಕೇನಸ್ಸು ವುಯ್ಹತಿ ಬಾಲೋ, ಕಥಂ ನುದತಿ ಪಣ್ಡಿತೋ;
ಯೋಗಕ್ಖೇಮೀ ಕಥಂ ಹೋತಿ, ತಂ ಮೇ ಅಕ್ಖಾಹಿ ಪುಚ್ಛಿತೋ’’ತಿ.
ಅಥಸ್ಸ ತ್ವಂ ಇದಂ ಪಟಿಗೀತಂ ಗಾಯೇಯ್ಯಾಸಿ –
‘‘ಓಘೇನ ವುಯ್ಹತಿ ಬಾಲೋ, ಯೋಗಾ ನುದತಿ ಪಣ್ಡಿತೋ;
ಸಬ್ಬಯೋಗವಿಸಂಯುತ್ತೋ, ಯೋಗಕ್ಖೇಮೀತಿ ವುಚ್ಚತೀ’’ತಿ.
ತಸ್ಸತ್ಥೋ – ‘‘ಕಾಮೋಘಾದಿನಾ ಚತುಬ್ಬಿಧೇನ ಓಘೇನ ಬಾಲೋ ವುಯ್ಹತಿ, ತಂ ಓಘಂ ಪಣ್ಡಿತೋ ಸಮ್ಮಪ್ಪಧಾನಸಙ್ಖಾತೇನ ಯೋಗೇನ ನುದತಿ. ಸೋ ಸಬ್ಬೇಹಿ ಕಾಮಯೋಗಾದೀಹಿ ವಿಸಂಯುತ್ತೋ ಯೋಗಕ್ಖೇಮೀ ನಾಮ ವುಚ್ಚತೀ’’ತಿ.
ಉತ್ತರೋ ಇಮಂ ಪಟಿಗೀತಂ ಗಣ್ಹನ್ತೋವ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲೇ ಪತಿಟ್ಠಹಿ. ಸೋ ಸೋತಾಪನ್ನೋ ಹುತ್ವಾ ತಂ ಗಾಥಂ ಆದಾಯ ಗನ್ತ್ವಾ, ‘‘ಅಮ್ಭೋ, ಮಯಾ ಗೀತಪಟಿಗೀತಂ ಆಹಟಂ, ಓಕಾಸಂ ಮೇ ದೇಥಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ನಿರನ್ತರಂ ಠಿತಸ್ಸ ಮಹಾಜನಸ್ಸ ಜಣ್ಣುನಾ ಅಕ್ಕಮನ್ತೋ ಅಗಮಾಸಿ. ನಾಗಮಾಣವಿಕಾ ಪಿತು ಫಣೇ ಠತ್ವಾ ನಚ್ಚಮಾನಾ ‘‘ಕಿಂಸು ಅಧಿಪ್ಪತೀ ರಾಜಾ’’ತಿ ಗೀತಂ ಗಾಯತಿ? ಉತ್ತರೋ ‘‘ಛದ್ವಾರಾಧಿಪ್ಪತೀ ರಾಜಾ’’ತಿ ಪಟಿಗೀತಂ ಗಾಯಿ. ಪುನ ನಾಗಮಾಣವಿಕಾ ‘‘ಕೇನಸ್ಸು ವುಯ್ಹತೀ’’ತಿ ತಸ್ಸ ಗೀತಂ ಗಾಯತಿ? ಅಥಸ್ಸಾ ಪಟಿಗೀತಂ ಗಾಯನ್ತೋ ಉತ್ತರೋ ‘‘ಓಘೇನ ವುಯ್ಹತೀ’’ತಿ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ. ನಾಗರಾಜಾ ತಂ ಸುತ್ವಾವ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಉಪ್ಪನ್ನಭಾವಂ ಞತ್ವಾ ‘‘ಮಯಾ ಏಕಂ ಬುದ್ಧನ್ತರಂ ಏವರೂಪಂ ಪದಂ ನಾಮ ನ ಸುತಪುಬ್ಬಂ, ಉಪ್ಪನ್ನೋ ವತ, ಭೋ, ಲೋಕೇ ಬುದ್ಧೋ’’ತಿ ತುಟ್ಠಮಾನಸೋ ನಙ್ಗುಟ್ಠೇನ ಉದಕಂ ಪಹರಿ, ಮಹಾವೀಚಿಯೋ ಉಟ್ಠಹಿಂಸು, ಉಭೋ ತೀರಾನಿ ಭಿಜ್ಜಿಂಸು. ಇತೋ ಚಿತೋ ಚ ಉಸಭಮತ್ತೇ ಠಾನೇ ಮನುಸ್ಸಾ ಉದಕೇ ನಿಮುಜ್ಜಿಂಸು. ಸೋ ಏತ್ತಕಂ ಮಹಾಜನಂ ಫಣೇ ಠಪೇತ್ವಾ ಉಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ಥಲೇ ಪತಿಟ್ಠಪೇಸಿ. ಸೋ ಉತ್ತರಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ‘‘ಕಹಂ, ಸಾಮಿ, ಸತ್ಥಾ’’ತಿ ಪುಚ್ಛಿ. ‘‘ಏಕಸ್ಮಿಂ ರುಕ್ಖಮೂಲೇ ನಿಸಿನ್ನೋ, ಮಹಾರಾಜಾ’’ತಿ. ಸೋ ‘‘ಏಹಿ, ಸಾಮಿ, ಗಚ್ಛಾಮಾ’’ತಿ ಉತ್ತರೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಅಗಮಾಸಿ. ಮಹಾಜನೋಪಿ ತೇನ ಸದ್ಧಿಂಯೇವ ಗತೋ. ನಾಗರಾಜಾ ಗನ್ತ್ವಾ ಛಬ್ಬಣ್ಣರಂಸೀನಂ ಅನ್ತರಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಸತ್ಥಾರಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ ರೋದಮಾನೋ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ಅಥ ನಂ ಸತ್ಥಾ ಆಹ – ‘‘ಕಿಂ ಇದಂ, ಮಹಾರಾಜಾ’’ತಿ? ‘‘ಅಹಂ, ಭನ್ತೇ, ತುಮ್ಹಾದಿಸಸ್ಸ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಸಾವಕೋ ಹುತ್ವಾ ವೀಸತಿ ವಸ್ಸಸಹಸ್ಸಾನಿ ಸಮಣಧಮ್ಮಂ ಅಕಾಸಿಂ, ಸೋಪಿ ಮಂ ಸಮಣಧಮ್ಮೋ ನಿದ್ಧಾರೇತುಂ ನಾಸಕ್ಖಿ. ಅಪ್ಪಮತ್ತಕಂ ಏರಕಪತ್ತಛಿನ್ದನಮತ್ತಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಅಹೇತುಕಪಟಿಸನ್ಧಿಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಉರೇನ ಪರಿಸಕ್ಕನಟ್ಠಾನೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋಸ್ಮಿ, ಏಕಂ ಬುದ್ಧನ್ತರಂ ನೇವ ಮನುಸ್ಸತ್ತಂ ಲಭಾಮಿ, ನ ಸದ್ಧಮ್ಮಸ್ಸವನಂ, ನ ತುಮ್ಹಾದಿಸಸ್ಸ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ದಸ್ಸನ’’ನ್ತಿ ಸತ್ಥಾ ತಸ್ಸ ಕಥಂ ಸುತ್ವಾ, ‘‘ಮಹಾರಾಜ, ಮನುಸ್ಸತ್ತಂ ನಾಮ ದುಲ್ಲಭಮೇವ, ತಥಾ ಸದ್ಧಮ್ಮಸ್ಸವನಂ, ತಥಾ ಬುದ್ಧುಪ್ಪಾದೋ, ಇದಂ ಕಿಚ್ಛೇನ ಕಸಿರೇನ ಲಬ್ಭತೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇನ್ತೋ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –
೧೮೨. ‘‘ಕಿಚ್ಛೋ ಮನುಸ್ಸಪಟಿಲಾಭೋ, ಕಿಚ್ಛಂ ಮಚ್ಚಾನ ಜೀವಿತಂ;
ಕಿಚ್ಛಂ ಸದ್ಧಮ್ಮಸ್ಸವನಂ, ಕಿಚ್ಛೋ ಬುದ್ಧಾನಮುಪ್ಪಾದೋ’’ತಿ.
ತಸ್ಸತ್ಥೋ – ಮಹನ್ತೇನ ಹಿ ವಾಯಾಮೇನ ಮಹನ್ತೇನ ಕುಸಲೇನ ಲದ್ಧತ್ತಾ ಮನುಸ್ಸತ್ತಪಟಿಲಾಭೋ ನಾಮ ಕಿಚ್ಛೋ ದುಲ್ಲಭೋ. ನಿರನ್ತರಂ ಕಸಿಕಮ್ಮಾದೀನಿ ಕತ್ವಾ ಜೀವಿತವುತ್ತಿಂ ಘಟನತೋಪಿ ಪರಿತ್ತಟ್ಠಾಯಿತಾಯಪಿ ಮಚ್ಚಾನಂ ಜೀವಿತಂ ಕಿಚ್ಛಂ. ಅನೇಕೇಸುಪಿ ಕಪ್ಪೇಸು ಧಮ್ಮದೇಸಕಸ್ಸ ಪುಗ್ಗಲಸ್ಸ ದುಲ್ಲಭತಾಯ ಸದ್ಧಮ್ಮಸ್ಸವನಮ್ಪಿ ಕಿಚ್ಛಂ. ಮಹನ್ತೇನ ವಾಯಾಮೇನ ಅಭಿನೀಹಾರಸ್ಸ ಸಮಿಜ್ಝನತೋ ಸಮಿದ್ಧಾಭಿನೀಹಾರಸ್ಸ ಚ ಅನೇಕೇಹಿಪಿ ಕಪ್ಪಕೋಟಿಸಹಸ್ಸೇಹಿ ದುಲ್ಲಭುಪ್ಪಾದತೋ ಬುದ್ಧಾನಂ ಉಪ್ಪಾದೋಪಿ ಕಿಚ್ಛೋಯೇವ, ಅತಿವಿಯ ದುಲ್ಲಭೋತಿ.
ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಚತುರಾಸೀತಿಯಾ ಪಾಣಸಹಸ್ಸಾನಂ ಧಮ್ಮಾಭಿಸಮಯೋ ಅಹೋಸಿ. ನಾಗರಾಜಾಪಿ ತಂದಿವಸಂ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಂ ಲಭೇಯ್ಯ, ತಿರಚ್ಛಾನಗತತ್ತಾ ಪನ ನಾಲತ್ಥ. ಸೋ ಯೇಸು ಪಟಿಸನ್ಧಿಗಹಣತಚಜಹನವಿಸ್ಸಟ್ಠನಿದ್ದೋಕ್ಕಮನಸಜಾತಿಯಾಮೇಥುನಸೇವನಚುತಿಸಙ್ಖಾತೇಸು ಪಞ್ಚಸು ಠಾನೇಸು ನಾಗಸರೀರಮೇವ ಗಹೇತ್ವಾ ಕಿಲಮನ್ತಿ, ತೇಸು ಅಕಿಲಮನಭಾವಂ ಪತ್ವಾ ಮಾಣವರೂಪೇನೇವ ವಿಚರಿತುಂ ಲಭತೀತಿ.
ಏರಕಪತ್ತನಾಗರಾಜವತ್ಥು ತತಿಯಂ.