೧೦. ಖಾಣುಕೋಣ್ಡಞ್ಞತ್ಥೇರವತ್ಥು

ಯೋ ಚ ವಸ್ಸಸತಂ ಜೀವೇತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಖಾಣುಕೋಣ್ಡಞ್ಞತ್ಥೇರಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಸೋ ಕಿರ ಥೇರೋ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕೇ ಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಅರಞ್ಞೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಅರಹತ್ತಂ ಪತ್ವಾ ‘‘ಸತ್ಥು ಆರೋಚೇಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ತತೋ ಆಗಚ್ಛನ್ತೋ ಅನ್ತರಾಮಗ್ಗೇ ಕಿಲನ್ತೋ ಮಗ್ಗಾ ಓಕ್ಕಮ್ಮ ಏಕಸ್ಮಿಂ ಪಿಟ್ಠಿಪಾಸಾಣೇ ನಿಸಿನ್ನೋ ಝಾನಂ ಸಮಾಪಜ್ಜಿ. ಅಥೇಕಂ ಗಾಮಂ ವಿಲುಮ್ಪಿತ್ವಾ ಪಞ್ಚಸತಾ ಚೋರಾ ಅತ್ತನೋ ಬಲಾನುರೂಪೇನ ಭಣ್ಡಿಕಂ ಬನ್ಧಿತ್ವಾ ಸೀಸೇನಾದಾಯ ಗಚ್ಛನ್ತಾ ದೂರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಕಿಲನ್ತರೂಪಾ ‘‘ದೂರಂ ಆಗತಾಮ್ಹ, ಇಮಸ್ಮಿಂ ಪಿಟ್ಠಿಪಾಸಾಣೇ ವಿಸ್ಸಮಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ಮಗ್ಗಾ ಓಕ್ಕಮ್ಮ ಪಿಟ್ಠಿಪಾಸಾಣಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಥೇರಂ ದಿಸ್ವಾಪಿ ‘‘ಖಾಣುಕೋ ಅಯ’’ನ್ತಿ ಸಞ್ಞಿನೋ ಅಹೇಸುಂ. ಅಥೇಕೋ ಚೋರೋ ಥೇರಸ್ಸ ಸೀಸೇ ಭಣ್ಡಿಕಂ ಠಪೇಸಿ, ಅಪರೋಪಿ ತಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಭಣ್ಡಿಕಂ ಠಪೇಸಿ. ಏವಂ ಪಞ್ಚಸತಾಪಿ ಚೋರಾ ಪಞ್ಚಹಿ ಭಣ್ಡಿಕಸತೇಹಿ ಥೇರಂ ಪರಿಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ಸಯಮ್ಪಿ ನಿಸಿನ್ನಾ ನಿದ್ದಾಯಿತ್ವಾ ಅರುಣುಗ್ಗಮನಕಾಲೇ ಪಬುಜ್ಝಿತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಅತ್ತನೋ ಭಣ್ಡಿಕಂ ಗಣ್ಹನ್ತಾ ಥೇರಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಅಮನುಸ್ಸೋ’’ತಿ ಸಞ್ಞಾಯ ಪಲಾಯಿತುಂ ಆರಭಿಂಸು. ಅಥ ನೇ ಥೇರೋ ಆಹ – ‘‘ಮಾ ಭಾಯಿತ್ಥ ಉಪಾಸಕಾ, ಪಬ್ಬಜಿತೋ ಅಹ’’ನ್ತಿ. ತೇ ಥೇರಸ್ಸ ಪಾದಮೂಲೇ ನಿಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ‘‘ಖಮಥ, ಭನ್ತೇ, ಮಯಂ ಖಾಣುಕಸಞ್ಞಿನೋ ಅಹುಮ್ಹಾ’’ತಿ ಥೇರಂ ಖಮಾಪೇತ್ವಾ ಚೋರಜೇಟ್ಠಕೇನ ‘‘ಅಹಂ ಅಯ್ಯಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕೇ ಪಬ್ಬಜಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ವುತ್ತೇ ಸೇಸಾ ‘‘ಮಯಮ್ಪಿ ಪಬ್ಬಜಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಸಬ್ಬೇಪಿ ಏಕಚ್ಛನ್ದಾ ಹುತ್ವಾ ಥೇರಂ ಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಯಾಚಿಂಸು. ಥೇರೋ ಸಂಕಿಚ್ಚಸಾಮಣೇರೋ ವಿಯ ಸಬ್ಬೇಪಿ ತೇ ಪಬ್ಬಾಜೇಸಿ. ತತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಖಾಣುಕೋಣ್ಡಞ್ಞೋತಿ ಪಞ್ಞಾಯಿ. ಸೋ ತೇಹಿ ಭಿಕ್ಖೂಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಸತ್ಥಾರಾ ‘‘ಕಿಂ, ಕೋಣ್ಡಞ್ಞ, ಅನ್ತೇವಾಸಿಕಾ ತೇ ಲದ್ಧಾ’’ತಿ ವುತ್ತೇ ತಂ ಪವತ್ತಿಂ ಆರೋಚೇಸಿ. ಸತ್ಥಾ ‘‘ಏವಂ ಕಿರ, ಭಿಕ್ಖವೇ’’ತಿ ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ, ‘‘ಆಮ, ಭನ್ತೇ, ನ ನೋ ಅಞ್ಞಸ್ಸ ಏವರೂಪೋ ಆನುಭಾವೋ ದಿಟ್ಠಪುಬ್ಬೋ, ತೇನಮ್ಹಾ ಪಬ್ಬಜಿತಾ’’ತಿ ವುತ್ತೇ, ‘‘ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏವರೂಪೇ ದುಪ್ಪಞ್ಞಕಮ್ಮೇ ಪತಿಟ್ಠಾಯ ವಸ್ಸಸತಂ ಜೀವನತೋ ಇದಾನಿ ವೋ ಪಞ್ಞಾಸಮ್ಪದಾಯ ವತ್ತಮಾನಾನಂ ಏಕಾಹಮ್ಪಿ ಜೀವಿತಂ ಸೇಯ್ಯೋ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಅನುಸನ್ಧಿಂ ಘಟೇತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇನ್ತೋ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೧೧೧. ‘‘ಯೋ ಚ ವಸ್ಸಸತಂ ಜೀವೇ, ದುಪ್ಪಞ್ಞೋ ಅಸಮಾಹಿತೋ;

ಏಕಾಹಂ ಜೀವಿತಂ ಸೇಯ್ಯೋ, ಪಞ್ಞವನ್ತಸ್ಸ ಝಾಯಿನೋ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ದುಪ್ಪಞ್ಞೋ ನಿಪ್ಪಞ್ಞೋ. ಪಞ್ಞವನ್ತಸ್ಸಾತಿ ಸಪ್ಪಞ್ಞಸ್ಸ. ಸೇಸಂ ಪುರಿಮಸದಿಸಮೇವಾತಿ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಪಞ್ಚಸತಾಪಿ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಸಹ ಪಟಿಸಮ್ಭಿದಾಹಿ ಅರಹತ್ತಂ ಪಾಪುಣಿಂಸು. ಸಮ್ಪತ್ತಮಹಾಜನಸ್ಸಾಪಿ ಸಾತ್ಥಿಕಾ ಧಮ್ಮದೇಸನಾ ಅಹೋಸೀತಿ.

ಖಾಣುಕೋಣ್ಡಞ್ಞತ್ಥೇರವತ್ಥು ದಸಮಂ.