೨. ವಕ್ಕಲಿತ್ಥೇರಅಪದಾನವಣ್ಣನಾ

ದುತಿಯಾಪದಾನೇ ಇತೋ ಸತಸಹಸ್ಸಮ್ಹೀತಿಆದಿಕಂ ಆಯಸ್ಮತೋ ವಕ್ಕಲಿತ್ಥೇರಸ್ಸ ಅಪದಾನಂ. ಅಯಮ್ಪಿ ಥೇರೋ ಪುರಿಮಜಿನವರೇಸು ಕತಾಧಿಕಾರೋ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಭವೇ ವಿವಟ್ಟೂಪನಿಸ್ಸಯಾನಿ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಉಪಚಿನನ್ತೋ ಪದುಮುತ್ತರಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಕಾಲೇ ಹಂಸವತೀನಗರೇ ಕುಲಗೇಹೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ ವಿಞ್ಞುತಂ ಪತ್ತೋ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕಂ ಗಚ್ಛನ್ತೇಹಿ ಉಪಾಸಕೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ವಿಹಾರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಪರಿಸಪರಿಯನ್ತೇ ಠಿತೋ ಧಮ್ಮಂ ಸುಣನ್ತೋ ಸತ್ಥಾರಾ ಏಕಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ಸದ್ಧಾಧಿಮುತ್ತಾನಂ ಅಗ್ಗಟ್ಠಾನೇ ಠಪಿತಂ ದಿಸ್ವಾ ಸಯಮ್ಪಿ ತಂ ಠಾನನ್ತರಂ ಪತ್ಥೇನ್ತೋ ಸತ್ತಾಹಂ ಬುದ್ಧಪ್ಪಮುಖಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಸ್ಸ ಮಹಾದಾನಂ ದತ್ವಾ ಪಣಿಧಾನಂ ಅಕಾಸಿ. ಸತ್ಥಾ ತಸ್ಸ ಅನನ್ತರಾಯಂ ದಿಸ್ವಾ ಬ್ಯಾಕರಿ.

ಸೋ ಯಾವಜೀವಂ ಕುಸಲಂ ಕತ್ವಾ ದೇವಮನುಸ್ಸೇಸು ಸಂಸರನ್ತೋ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಭಗವತೋ ಕಾಲೇ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಕುಲೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ, ತಸ್ಸ ವಕ್ಕಲೀತಿ ನಾಮಂ ಕರಿಂಸು. ತತ್ಥ ಕಲೀತಿ ಅಪರಾಧತಿಲಕಾಳಕಾದಿದೋಸಸ್ಸ ಅಧಿವಚನಂ. ನಿದ್ಧನ್ತಸುವಣ್ಣಪಿಣ್ಡಸದಿಸತಾಯ ಅಪಗತೋ ಬ್ಯಪಗತೋ ಕಲಿ ದೋಸೋ ಅಸ್ಸಾತಿ ವ-ಕಾರಾಗಮಂ ಕತ್ವಾ ವಕ್ಕಲೀತಿ ವುಚ್ಚತಿ. ಸೋ ವುದ್ಧಿಪ್ಪತ್ತೋ ತಯೋ ವೇದೇ ಉಗ್ಗಣ್ಹಿತ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸಿಪ್ಪೇಸು ನಿಪ್ಫತ್ತಿಂ ಗತೋ, ಸತ್ಥಾರಂ ದಿಸ್ವಾ ರೂಪಕಾಯಸಮ್ಪತ್ತಿದಸ್ಸನೇನ ಅತಿತ್ತೋ ಸತ್ಥಾರಾ ಸದ್ಧಿಂಯೇವ ವಿಚರತಿ. ‘‘ಅಗಾರಮಜ್ಝೇ ವಸನ್ತೋ ನಿಚ್ಚಕಾಲಂ ಸತ್ಥು ದಸ್ಸನಂ ನ ಲಭಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕೇ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ಠಪೇತ್ವಾ ಭೋಜನಕಾಲಂ ಸರೀರಕಿಚ್ಚಕಾಲಞ್ಚ ಸೇಸಕಾಲೇ ಯತ್ಥ ಠಿತೇನ ಸಕ್ಕಾ ದಸಬಲಂ ಪಸ್ಸಿತುಂ, ತತ್ಥ ಠಿತೋ ಅಞ್ಞಂ ಕಿಚ್ಚಂ ಪಹಾಯ ಭಗವನ್ತಂ ಓಲೋಕೇನ್ತೋಯೇವ ವಿಹರತಿ. ಸತ್ಥಾ ತಸ್ಸ ಞಾಣಪರಿಪಾಕಂ ಆಗಮೇನ್ತೋ ಬಹುಕಾಲಂ ತಸ್ಮಿಂ ರೂಪದಸ್ಸನೇನೇವ ವಿಚರನ್ತೇ ಕಿಞ್ಚಿ ಅವತ್ವಾ ಪುನೇಕದಿವಸಂ – ‘‘ಕಿಂ ತೇ, ವಕ್ಕಲಿ, ಇಮಿನಾ ಪೂತಿಕಾಯೇನ ದಿಟ್ಠೇನ? ಯೋ ಖೋ, ವಕ್ಕಲಿ, ಧಮ್ಮಂ ಪಸ್ಸತಿ, ಸೋ ಮಂ ಪಸ್ಸತಿ; ಯೋ ಮಂ ಪಸ್ಸತಿ, ಸೋ ಧಮ್ಮಂ ಪಸ್ಸತಿ. ಧಮ್ಮಞ್ಹಿ, ವಕ್ಕಲಿ, ಪಸ್ಸನ್ತೋ ಮಂ ಪಸ್ಸತೀ’’ತಿ (ಸಂ. ನಿ. ೩.೮೭) ಆಹ. ಸತ್ಥರಿ ಏವಂ ವದನ್ತೇಪಿ ಥೇರೋ ಸತ್ಥು ದಸ್ಸನಂ ಪಹಾಯ ಅಞ್ಞತ್ಥ ಗನ್ತುಂ ನ ಸಕ್ಕೋತಿ. ತತೋ ಸತ್ಥಾ, ‘‘ನಾಯಂ ಭಿಕ್ಖು ಸಂವೇಗಂ ಅಲಭಿತ್ವಾ ಬುಜ್ಝಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ವಸ್ಸೂಪನಾಯಿಕದಿವಸೇ – ‘‘ಅಪೇಹಿ, ವಕ್ಕಲೀ’’ತಿ ಥೇರಂ ಪಣಾಮೇಸಿ. ಸೋ ಸತ್ಥಾರಾ ಪಣಾಮಿತೋ ಸತ್ಥು ಸಮ್ಮುಖೇ ಠಾತುಂ ಅಸಕ್ಕೋನ್ತೋ – ‘‘ಕಿಂ ಮಯ್ಹಂ ಜೀವಿತೇನ, ಯೋಹಂ ಸತ್ಥಾರಂ ದಟ್ಠುಂ ನ ಲಭಾಮೀ’’ತಿ ಗಿಜ್ಝಕೂಟೇ ಪಬ್ಬತೇ ಪಪಾತಟ್ಠಾನಂ ಅಭಿರುಹಿ? ಸತ್ಥಾ ತಸ್ಸ ತಂ ಪವತ್ತಿಂ ಞತ್ವಾ – ‘‘ಅಯಂ ಭಿಕ್ಖು ಮಮ ಸನ್ತಿಕಾ ಅಸ್ಸಾಸಂ ಅಲಭನ್ತೋ ಮಗ್ಗಫಲಾನಂ ಉಪನಿಸ್ಸಯಂ ನಾಸೇಯ್ಯಾ’’ತಿ ಅತ್ತಾನಂ ದಸ್ಸೇತ್ವಾ ಓಭಾಸಂ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇನ್ತೋ –

‘‘ಪಾಮೋಜ್ಜಬಹುಲೋ ಭಿಕ್ಖು, ಪಸನ್ನೋ ಬುದ್ಧಸಾಸನೇ;

ಅಧಿಗಚ್ಛೇ ಪದಂ ಸನ್ತಂ, ಸಙ್ಖಾರೂಪಸಮಂ ಸುಖ’’ನ್ತಿ. (ಧ. ಪ. ೩೮೧) –

ಗಾಥಂ ವತ್ವಾ ‘‘ಏಹಿ, ವಕ್ಕಲೀ’’ತಿ (ಧ. ಪ. ಅಟ್ಠ. ೨.೩೮೧) ಹತ್ಥಂ ಪಸಾರೇಸಿ. ಥೇರೋ ‘‘ದಸಬಲೋ ಮೇ ದಿಟ್ಠೋ, ‘ಏಹೀ’ತಿ ಅವ್ಹಾಯನಮ್ಪಿ ಲದ್ಧ’’ನ್ತಿ ಬಲವಪೀತಿಸೋಮನಸ್ಸಂ ಉಪ್ಪಾದೇತ್ವಾ ‘‘ಕುತೋ ಗಚ್ಛಾಮೀ’’ತಿ ಅತ್ತನೋ ಗಮನಭಾವಂ ಅಜಾನಿತ್ವಾವ ಸತ್ಥು ಸಮ್ಮುಖೇ ಆಕಾಸೇ ಪಕ್ಖನ್ದಿತ್ವಾ ಪಠಮೇನ ಪಾದೇನ ಪಬ್ಬತೇ ಠಿತೋಯೇವ ಸತ್ಥಾರಾ ವುತ್ತಗಾಥಾಯೋ ಆವಜ್ಜೇನ್ತೋ ಆಕಾಸೇಯೇವ ಪೀತಿಂ ವಿಕ್ಖಮ್ಭೇತ್ವಾ ಸಹ ಪಟಿಸಮ್ಭಿದಾಹಿ ಅರಹತ್ತಂ ಪಾಪುಣೀತಿ ಅಙ್ಗುತ್ತರಟ್ಠಕಥಾಯಂ (ಅ. ನಿ. ಅಟ್ಠ. ೧.೧.೨೦೮) ಧಮ್ಮಪದವಣ್ಣನಾಯಞ್ಚ (ಧ. ಪ. ಅಟ್ಠ. ೨.೩೮೧ ವಕ್ಕಲಿತ್ಥೇರವತ್ಥು) ಆಗತಂ.

ಇಧ ಪನ ಏವಂ ವೇದಿತಬ್ಬಂ – ‘‘ಕಿಂ ತೇ, ವಕ್ಕಲೀ’’ತಿಆದಿನಾ ಸತ್ಥಾರಾ ಓವದಿತೋ ಗಿಜ್ಝಕೂಟೇ ವಿಹರನ್ತೋ ವಿಪಸ್ಸನಂ ಪಟ್ಠಪೇಸಿ, ತಸ್ಸ ಸದ್ಧಾಯ ಬಲವಭಾವತೋ ಏವ ವಿಪಸ್ಸನಾ ವೀಥಿಂ ನ ಓತರತಿ? ಭಗವಾ ತಂ ಞತ್ವಾ ಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಂ ಸೋಧೇತ್ವಾ ಅದಾಸಿ. ಸೋ ಪುನ ವಿಪಸ್ಸನಂ ಮತ್ಥಕಂ ಪಾಪೇತುಂ ನಾಸಕ್ಖಿಯೇವ. ಅಥಸ್ಸ ಆಹಾರವೇಕಲ್ಲೇನ ವಾತಾಬಾಧೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿ, ತಂ ವಾತಾಬಾಧೇನ ಪೀಳಿಯಮಾನಂ ಞತ್ವಾ ಭಗವಾ ತತ್ಥ ಗನ್ತ್ವಾ ಪುಚ್ಛನ್ತೋ –

‘‘ವಾತರೋಗಾಭಿನೀತೋ ತ್ವಂ, ವಿಹರಂ ಕಾನನೇ ವನೇ;

ಪವಿದ್ಧಗೋಚರೇ ಲೂಖೇ, ಕಥಂ ಭಿಕ್ಖು ಕರಿಸ್ಸಸೀ’’ತಿ. (ಥೇರಗಾ. ೩೫೦) –

ಆಹ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ಥೇರೋ –

‘‘ಪೀತಿಸುಖೇನ ವಿಪುಲೇನ, ಫರಮಾನೋ ಸಮುಸ್ಸಯಂ;

ಲೂಖಮ್ಪಿ ಅಭಿಸಮ್ಭೋನ್ತೋ, ವಿಹರಿಸ್ಸಾಮಿ ಕಾನನೇ.

‘‘ಭಾವೇನ್ತೋ ಸತಿಪಟ್ಠಾನೇ, ಇನ್ದ್ರಿಯಾನಿ ಬಲಾನಿ ಚ;

ಬೋಜ್ಝಙ್ಗಾನಿ ಚ ಭಾವೇನ್ತೋ, ವಿಹರಿಸ್ಸಾಮಿ ಕಾನನೇ.

‘‘ಆರದ್ಧವೀರಿಯೇ ಪಹಿತತ್ತೇ, ನಿಚ್ಚಂ ದಳ್ಹಪರಕ್ಕಮೇ;

ಸಮಗ್ಗೇ ಸಹಿತೇ ದಿಸ್ವಾ, ವಿಹರಿಸ್ಸಾಮಿ ಕಾನನೇ.

‘‘ಅನುಸ್ಸರನ್ತೋ ಸಮ್ಬುದ್ಧಂ, ಅಗ್ಗಂ ದನ್ತಂ ಸಮಾಹಿತಂ;

ಅತನ್ದಿತೋ ರತ್ತಿನ್ದಿವಂ, ವಿಹರಿಸ್ಸಾಮಿ ಕಾನನೇ’’ತಿ. (ಥೇರಗಾ. ೩೫೧-೩೫೪) –

ಚತಸ್ಸೋ ಗಾಥಾಯೋ ಅಭಾಸಿ. ತಾಸಂ ಅತ್ಥೋ ಥೇರಗಾಥಾವಣ್ಣನಾಯಂ (ಥೇರಗಾ. ಅಟ್ಠ. ೨.೩೫೧-೩೫೪) ವುತ್ತೋಯೇವ. ಏವಂ ಥೇರೋ ವಿಪಸ್ಸನಂ ಉಸ್ಸುಕ್ಕಾಪೇತ್ವಾ ಅರಹತ್ತಂ ಪಾಪುಣಿ.

೨೮. ಸೋ ಅರಹತ್ತಂ ಪತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಪುಬ್ಬಕಮ್ಮಂ ಸರಿತ್ವಾ ಸೋಮನಸ್ಸಜಾತೋ ಪುಬ್ಬಚರಿತಾಪದಾನಂ ಪಕಾಸೇನ್ತೋ ಇತೋ ಸತಸಹಸ್ಸಮ್ಹೀತಿಆದಿಮಾಹ. ತತ್ಥ ಇತೋತಿ ಕಕುಸನ್ಧಾದೀನಂ ಉಪ್ಪನ್ನಭದ್ದಕಪ್ಪತೋ ಹೇಟ್ಠಾ ಕಪ್ಪಸತಸಹಸ್ಸಮತ್ಥಕೇತಿ ಅತ್ಥೋ.

೨೯. ಪದುಮಾಕಾರವದನೋತಿ ಸುಪುಪ್ಫಿತಪದುಮಸಸ್ಸಿರೀಕಮುಖೋ. ಪದುಮಪತ್ತಕ್ಖೋತಿ ಸೇತಪದುಮಪುಪ್ಫಪಣ್ಣಸದಿಸಅಕ್ಖೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

೩೦. ಪದುಮುತ್ತರಗನ್ಧೋವಾತಿ ಪದುಮಗನ್ಧಮುಖೋತಿ ಅತ್ಥೋ.

೩೧. ಅನ್ಧಾನಂ ನಯನೂಪಮೋತಿ ಚಕ್ಖುವಿರಹಿತಾನಂ ಸತ್ತಾನಂ ನಯನಸದಿಸೋ, ಧಮ್ಮದೇಸನಾಯ ಸಬ್ಬಸತ್ತಾನಂ ಪಞ್ಞಾಚಕ್ಖಾದಿಚಕ್ಖುದಾಯಕೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸನ್ತವೇಸೋತಿ ಸನ್ತಸಭಾವೋ ಸನ್ತಇರಿಯಾಪಥೋ. ಗುಣನಿಧೀತಿ ಗುಣಾನಂ ನಿಧಿ, ಸಬ್ಬಗುಣಗಣಾನಂ ನಿಧಾನಟ್ಠಾನಭೂತೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ಕರುಣಾಮತಿಆಕರೋತಿ ಸಾಧೂನಂ ಚಿತ್ತಕಮ್ಪನಸಙ್ಖಾತಾಯ ಕರುಣಾಯ ಚ ಅತ್ಥಾನತ್ಥಮಿನನಪರಿಚ್ಛಿನ್ನಮತಿಯಾ ಚ ಆಕರೋ ಆಧಾರಭೂತೋ.

೩೨. ಬ್ರಹ್ಮಾಸುರಸುರಚ್ಚಿತೋತಿ ಬ್ರಹ್ಮೇಹಿ ಚ ಅಸುರೇಹಿ ಚ ದೇವೇಹಿ ಚ ಅಚ್ಚಿತೋ ಪೂಜಿತೋತಿ ಅತ್ಥೋ.

೩೩. ಮಧುರೇನ ರುತೇನ ಚಾತಿ ಕರವೀಕರುತಮಧುರೇನ ಸದ್ದೇನ ಸಕಲಂ ಜನಂ ರಞ್ಜಯನ್ತೀತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ಸನ್ಥವೀ ಸಾವಕಂ ಸಕನ್ತಿ ಅತ್ತನೋ ಸಾವಕಂ ಮಧುರಧಮ್ಮದೇಸನಾಯ ಸನ್ಥವೀ, ಥುತಿಂ ಅಕಾಸೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

೩೪. ಸದ್ಧಾಧಿಮುತ್ತೋತಿ ಸದ್ದಹನಸದ್ಧಾಯ ಸಾಸನೇ ಅಧಿಮುತ್ತೋ ಪತಿಟ್ಠಿತೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ಮಮ ದಸ್ಸನಲಾಲಸೋತಿ ಮಯ್ಹಂ ದಸ್ಸನೇ ಬ್ಯಾವಟೋ ತಪ್ಪರೋ.

೩೫. ತಂ ಠಾನಮಭಿರೋಚಯಿನ್ತಿ ತಂ ಸದ್ಧಾಧಿಮುತ್ತಟ್ಠಾನನ್ತರಂ ಅಭಿರೋಚಯಿಂ, ಇಚ್ಛಿಂ ಪತ್ಥೇಸಿನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ.

೪೦. ಪೀತಮಟ್ಠನಿವಾಸನನ್ತಿ ಸಿಲಿಟ್ಠಸುವಣ್ಣವಣ್ಣವತ್ಥೇ ನಿವತ್ಥನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಹೇಮಯಞ್ಞೋಪಚಿತಙ್ಗನ್ತಿ ಸುವಣ್ಣಪಾಮಙ್ಗಲಗ್ಗಿತಗತ್ತನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ.

೪೭-೪೮. ನೋನೀತಸುಖುಮಾಲಂ ಮನ್ತಿ ನವನೀತಮಿವ ಮುದುತಲುಣಹತ್ಥಪಾದಂ. ಜಾತಪಲ್ಲವಕೋಮಲನ್ತಿ ಅಸೋಕಪಲ್ಲವಪತ್ತಕೋಮಲಮಿವ ಮುದುಕನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಪಿಸಾಚೀಭಯತಜ್ಜಿತಾತಿ ತದಾ ಏವಂಭೂತಂ ಕುಮಾರಂ ಮಂ ಅಞ್ಞಾ ಪಿಸಾಚೀ ಏಕಾ ರಕ್ಖಸೀ ಭಯೇನ ತಜ್ಜೇಸಿ ಭಿಂಸಾಪೇಸೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ತದಾ ಮಹೇಸಿಸ್ಸ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಪಾದಮೂಲೇ ಮಂ ಸಾಯೇಸುಂ ನಿಪಜ್ಜಾಪೇಸುಂ. ದೀನಮಾನಸಾ ಭೀತಚಿತ್ತಾ ಮಮ ಮಾತಾಪಿತರೋ ಇಮಂ ದಾರಕಂ ತೇ ದದಾಮ, ಇಮಸ್ಸ ಸರಣಂ ಪತಿಟ್ಠಾ ಹೋತು ನಾಥ ನಾಯಕಾತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ.

೪೯. ತದಾ ಪಟಿಗ್ಗಹಿ ಸೋ ಮನ್ತಿ ಸೋ ಭಗವಾ ತದಾ ತಸ್ಮಿಂ ಮಮ ಮಾತುಯಾ ದಿನ್ನಕಾಲೇ ಜಾಲಿನಾ ಜಾಲಯುತ್ತೇನ ಸಙ್ಖಾಲಕೇನ ಚಕ್ಕಲಕ್ಖಣಾದೀಹಿ ಲಕ್ಖಿತೇನ ಮುದುಕೋಮಲಪಾಣಿನಾ ಮುದುಕೇನ ವಿಸುದ್ಧೇನ ಹತ್ಥತಲೇನ ಮಂ ಅಗ್ಗಹೇಸೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

೫೨. ಸಬ್ಬಪಾರಮಿಸಮ್ಭೂತನ್ತಿ ಸಬ್ಬೇಹಿ ದಾನಪಾರಮಿತಾದೀಹಿ ಸಮ್ಭೂತಂ ಜಾತಂ. ನೀಲಕ್ಖಿನಯನಂ ವರಂ ಪುಞ್ಞಸಮ್ಭಾರಜಂ ಉತ್ತಮನೀಲಅಕ್ಖಿವನ್ತಂ. ಸಬ್ಬಸುಭಾಕಿಣ್ಣಂ ಸಬ್ಬೇನ ಸುಭೇನ ವಣ್ಣೇನ ಸಣ್ಠಾನೇನ ಆಕಿಣ್ಣಂ ಗಹನೀಭೂತಂ ರೂಪಂ ಭಗವತೋ ಹತ್ಥಪಾದಸೀಸಾದಿರೂಪಂ ದಿಸ್ವಾತಿ ಅತ್ಥೋ, ತಿತ್ತಿಂ ಅಪತ್ತೋ ವಿಹರಾಮಿ ಅಹನ್ತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ.

೬೧. ತದಾ ಮಂ ಚರಣನ್ತಗೋತಿ ತಸ್ಮಿಂ ಮಯ್ಹಂ ಅರಹತ್ತಂ ಪತ್ತಕಾಲೇ ಸೀಲಾದಿಪನ್ನರಸನ್ನಂ ಚರಣಧಮ್ಮಾನಂ ಅನ್ತಗೋ, ಪರಿಯೋಸಾನಪ್ಪತ್ತೋ ಪರಿಪೂರಕಾರೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ‘‘ಮರಣನ್ತಗೋ’’ತಿಪಿ ಪಾಠೋ. ತಸ್ಸ ಮರಣಸ್ಸ ಅನ್ತಂ ನಿಬ್ಬಾನಂ ಪತ್ತೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸದ್ಧಾಧಿಮುತ್ತಾನಂ ಅಗ್ಗಂ ಪಞ್ಞಪೇಸೀತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ಅಥ ಸತ್ಥಾ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಮಜ್ಝೇ ನಿಸಿನ್ನೋ ‘‘ಏತದಗ್ಗಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಮ ಸಾವಕಾನಂ ಸದ್ಧಾಧಿಮುತ್ತಾನಂ ಯದಿದಂ, ವಕ್ಕಲೀ’’ತಿ (ಅ. ನಿ. ೧.೧೯೮, ೨೦೮) ಮಂ ಏತದಗ್ಗಟ್ಠಾನೇ ಠಪೇಸೀತಿ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ. ಸೇಸಂ ಸುವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಮೇವಾತಿ.

ವಕ್ಕಲಿತ್ಥೇರಅಪದಾನವಣ್ಣನಾ ಸಮತ್ತಾ.