೧೦. ದಸಕನಿದ್ದೇಸವಣ್ಣನಾ

೨೦೯. ದಸಕನಿದ್ದೇಸೇ – ಇಧಾತಿ ಕಾಮಾವಚರಭೂಮಿಯಂ. ಕಾಮಾವಚರಭೂಮಿಯಞ್ಹಿ ಸತ್ತಕ್ಖತ್ತುಪರಮಾದೀನಂ ಕಾಮಾವಚರಭೂಮಿಯಞ್ಞೇವ ನಿಟ್ಠಾ ಹೋತಿ. ಕಾಮಾವಚರತ್ತಭಾವೇನೇವ ಅರಹತ್ತಪ್ಪತ್ತಿ ಚ ಅನುಪಾದಿಸೇಸನಿಬ್ಬಾನಪ್ಪತ್ತಿ ಚ ಹೋತೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

ಇಧ ವಿಹಾಯಾತಿ ಇಧ ಕಾಮಾವಚರೇ ಅತ್ತಭಾವೇ ವಿಹಾಯ ಸುದ್ಧಾವಾಸತ್ತಭಾವೇ ಠಿತಾನಂ ನಿಟ್ಠಾ ಹೋತೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಅನ್ತರಾಪರಿನಿಬ್ಬಾಯಿಆದಯೋ ಹಿ ಇಧ ಅನಾಗಾಮಿಫಲಂ ಪತ್ವಾ ಇತೋ ಚುತಾ ಸುದ್ಧಾವಾಸೇಸು ಉಪ್ಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ತೇನ ಅತ್ತಭಾವೇನ ಅರಹತ್ತಞ್ಚೇವ ಅನುಪಾದಿಸೇಸನಿಬ್ಬಾನಧಾತುಞ್ಚ ಪಾಪುಣನ್ತಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ – ‘‘ಇಮೇಸಂ ಪಞ್ಚನ್ನಂ ಇಧ ವಿಹಾಯ ನಿಟ್ಠಾ’’ತಿ.

ದಸಕನಿದ್ದೇಸವಣ್ಣನಾ.

ನಿಗಮನಕಥಾ

ಏತ್ತಾವತಾ ಚ –

ಯಂ ವೇ ಪುಗ್ಗಲಪಞ್ಞತ್ತಿಂ, ಲೋಕೇ ಅಪ್ಪಟಿಪುಗ್ಗಲೋ;

ನಾತಿಸಙ್ಖೇಪತೋ ಸತ್ಥಾ, ದೇಸೇಸಿ ತಿದಸಾಲಯೇ.

ತಸ್ಸಾ ಅಟ್ಠಕಥಞ್ಚೇವ, ದೀಪಭಾಸಾಯ ಸಙ್ಖತಂ;

ಆಗಮಟ್ಠಕಥಾಯೋ ಚ, ಓಗಾಹೇತ್ವಾ ಅಸೇಸತೋ.

ಸುವಿಭತ್ತೋ ಅಸಂಕಿಣ್ಣೋ, ಯೋ ಯೋ ಅತ್ಥೋ ಯಹಿಂ ಯಹಿಂ;

ತತೋ ತತೋ ತಂ ಗಹೇತ್ವಾ, ಪಹಾಯ ಅತಿವಿತ್ಥಾರಂ.

ವಿಸುದ್ಧಿಮಗ್ಗೇ ಯಂ ವುತ್ತಂ, ತಂ ಅನಾದಾಯ ಸಙ್ಖತಾ;

ನಾತಿಸಙ್ಖೇಪವಿತ್ಥಾರ-ನಯೇನಟ್ಠಕಥಾ ಅಯಂ.

ತಂ ಏತಂ ಸತ್ತಮತ್ತೇಹಿ, ಭಾಣವಾರೇಹಿ ತನ್ತಿಯಾ;

ಚಿರಟ್ಠಿತತ್ಥಂ ಧಮ್ಮಸ್ಸ, ಸಙ್ಖರೋನ್ತೇನ ಯಂ ಮಯಾ.

ಸಮ್ಪತ್ತಂ ಕುಸಲಂ ತೇನ, ಸದ್ಧಮ್ಮಂ ಸುಖುಮಂ ಸಿವಂ;

ಓಲೋಕೇನ್ತು ವಿಸುದ್ಧೇನ, ಪಾಣಯೋ ಧಮ್ಮಚಕ್ಖುನಾತಿ.

ಪುಗ್ಗಲಪಞ್ಞತ್ತಿ-ಅಟ್ಠಕಥಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

ನಮೋ ತಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಅರಹತೋ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧಸ್ಸ