೧೦. ತಪುಸ್ಸಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ
೪೧. ದಸಮೇ ಮಲ್ಲೇಸೂತಿ ಮಲ್ಲರಟ್ಠೇ. ಇಧೇವ ತಾವ ತ್ವಂ, ಆನನ್ದ, ಹೋತೀತಿ ಇಧ ಭಗವಾ ‘‘ತಪುಸ್ಸಗಹಪತಿನೋ ಇಧ ಠಿತೇನ ಆನನ್ದೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಕಥಾಸಲ್ಲಾಪೋ ಭವಿಸ್ಸತಿ, ತತೋನಿದಾನಂ ಅಹಂ ಮಹನ್ತಂ ಧಮ್ಮಪರಿಯಾಯಂ ದೇಸೇಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಞತ್ವಾ ಆಹ. ಉಪಸಙ್ಕಮೀತಿ ಸೋ ಕಿರ ಭುತ್ತಪಾತರಾಸೋ ‘‘ದಸಬಲಸ್ಸ ಉಪಟ್ಠಾನಂ ಗಮಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ನಿಕ್ಖಮನ್ತೋ ದೂರತೋವ ಥೇರಂ ದಿಸ್ವಾ ಯೇನಾಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ. ಪಪಾತೋ ವಿಯ ಖಾಯತಿ, ಯದಿದಂ ನೇಕ್ಖಮ್ಮನ್ತಿ ಯಮಿದಂ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾಸಙ್ಖಾತಂ ನೇಕ್ಖಮ್ಮಂ, ತಂ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಮಹಾಪಪಾತೋ ವಿಯ ಓಗಾಹಿತ್ವಾ ಉಪಟ್ಠಾತಿ. ನೇಕ್ಖಮ್ಮೇ ಚಿತ್ತಂ ಪಕ್ಖನ್ದತೀತಿ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾಯ ಚಿತ್ತಂ ಆರಮ್ಮಣವಸೇನ ಪಕ್ಖನ್ದತಿ, ತದೇವ ಆರಮ್ಮಣಂ ಕತ್ವಾ ಪಸೀದತಿ, ತದೇವ ಪತಿಟ್ಠಾತಿ, ಪಚ್ಚನೀಕಧಮ್ಮೇಹಿ ಚ ವಿಮುಚ್ಚತಿ. ‘ಏತಂ ಸನ್ತ’ನ್ತಿ ಪಸ್ಸತೋತಿ ಏತಂ ನೇಕ್ಖಮ್ಮಂ ಸನ್ತಂ ವಿಗತದರಥಪರಿಳಾಹನ್ತಿ ಏವಂ ಪಸ್ಸನ್ತಾನಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ. ಬಹುನಾ ಜನೇನ ವಿಸಭಾಗೋತಿ ತಯಿದಂ ಬಹುನಾ ಮಹಾಜನೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ವಿಸಭಾಗಂ, ಅಸದಿಸನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ.
ಕಥಾಪಾಭತನ್ತಿ ಕಥಾಮೂಲಂ. ತಸ್ಸ ಮಯ್ಹಂ, ಆನನ್ದ, ನೇಕ್ಖಮ್ಮೇ ಚಿತ್ತಂ ನ ಪಕ್ಖನ್ದತೀತಿ ತಸ್ಸ ಏವಂ ವಿತಕ್ಕೇನ್ತಸ್ಸಾಪಿ ಮಯ್ಹಂ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾಯ ಚಿತ್ತಂ ನ ಓತರತಿ. ‘‘ಏತಂ ಸನ್ತ’’ನ್ತಿ ಪಸ್ಸತೋತಿ ‘‘ಸಾಧು ನೇಕ್ಖಮ್ಮ’’ನ್ತಿ ಪರಿವಿತಕ್ಕನವಸೇನ ‘‘ಏತಂ ನೇಕ್ಖಮ್ಮಂ ಸನ್ತ’’ನ್ತಿ ಪಸ್ಸನ್ತಸ್ಸಪಿ. ಅನಾಸೇವಿತೋತಿ ನ ಆಸೇವಿತೋ ನ ಫಸ್ಸಿತೋ ನ ಸಚ್ಛಿಕತೋ. ಅಧಿಗಮ್ಮಾತಿ ಅಧಿಗನ್ತ್ವಾ ಪತ್ವಾ ಸಚ್ಛಿಕತ್ವಾ. ತಮಾಸೇವೇಯ್ಯನ್ತಿ ತಂ ಆನಿಸಂಸಂ ಸೇವೇಯ್ಯಂ ಭಜೇಯ್ಯಂ. ಯಂ ಮೇತಿ ಯೇನ ಕಾರಣೇನ ಮಯ್ಹಂ. ಅಧಿಗಮ್ಮಾತಿ ಅಧಿಗನ್ತ್ವಾ. ಸ್ವಾಸ್ಸ ಮೇ ಹೋತಿ ಆಬಾಧೋತಿ ಸೋ ಮಯ್ಹಂ ಆಬಾಧನಟ್ಠೇನ ಆಬಾಧೋ ಹೋತಿ. ಅವಿತಕ್ಕೇ ಚಿತ್ತಂ ನ ಪಕ್ಖನ್ದತೀತಿ ಅವಿತಕ್ಕವಿಚಾರೇ ದುತಿಯಜ್ಝಾನೇ ಆರಮ್ಮಣವಸೇನ ಚಿತ್ತಂ ನ ಪಕ್ಖನ್ದತಿ. ವಿತಕ್ಕೇಸೂತಿ ವಿತಕ್ಕವಿಚಾರೇಸು. ಸೇಸಂ ಸಬ್ಬತ್ಥ ಉತ್ತಾನತ್ಥಮೇವಾತಿ.
ಮಹಾವಗ್ಗೋ ಚತುತ್ಥೋ.