೪. ದುತಿಯಅಗ್ಗಿಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೪೭. ಚತುತ್ಥೇ ಉಗ್ಗತಸರೀರಸ್ಸಾತಿ ಸೋ ಕಿರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮಹಾಸಾಲೋ ಅತ್ತಭಾವೇನಪಿ ಭೋಗೇಹಿಪಿ ಉಗ್ಗತೋ ಸಾರಪ್ಪತ್ತೋ ಅಹೋಸಿ, ತಸ್ಮಾ ಉಗ್ಗತಸರೀರೋತ್ವೇವ ಪಞ್ಞಾಯಿತ್ಥ. ಉಪಕ್ಖಟೋತಿ ಪಚ್ಚುಪಟ್ಠಿತೋ. ಥೂಣೂಪನೀತಾನೀತಿ ಯೂಪಸಙ್ಖಾತಂ ಥೂಣಂ ಉಪನೀತಾನಿ. ಯಞ್ಞತ್ಥಾಯಾತಿ ವಧಿತ್ವಾ ಯಜನತ್ಥಾಯ. ಉಪಸಙ್ಕಮೀತಿ ಸೋ ಕಿರ ಸಬ್ಬಂ ತಂ ಯಞ್ಞಸಮ್ಭಾರಂ ಸಜ್ಜೇತ್ವಾ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಸಮಣೋ ಕಿರ ಗೋತಮೋ ಮಹಾಪಞ್ಞೋ, ಕಿಂ ನು ಖೋ ಮೇ ಯಞ್ಞಸ್ಸ ವಣ್ಣಂ ಕಥೇಸ್ಸತಿ ಉದಾಹು ಅವಣ್ಣಂ, ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ಜಾನಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಇಮಿನಾ ಕಾರಣೇನ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ. ಅಗ್ಗಿಸ್ಸ ಆದಾನನ್ತಿ ಯಞ್ಞಯಜನತ್ಥಾಯ ನವಸ್ಸ ಮಙ್ಗಲಗ್ಗಿನೋ ಆದಿಯನಂ. ಸಬ್ಬೇನ ಸಬ್ಬನ್ತಿ ಸಬ್ಬೇನ ಸುತೇನ ಸಬ್ಬಂ ಸುತಂ ಸಮೇತಿ ಸಂಸನ್ದತಿ, ಏಕಸದಿಸಂ ಹೋತೀತಿ ದಸ್ಸೇತಿ. ಸತ್ಥಾನೀತಿ ವಿಹಿಂಸನಟ್ಠೇನ ಸತ್ಥಾನಿ ವಿಯಾತಿ ಸತ್ಥಾನಿ. ಸಯಂ ಪಠಮಂ ಸಮಾರಮ್ಭತೀತಿ ಅತ್ತನಾವ ಪಠಮತರಂ ಆರಭತಿ. ಹನ್ತುನ್ತಿ ಹನಿತುಂ.

ಪಹಾತಬ್ಬಾತಿ ಪರಿಹರಿತಬ್ಬಾ. ಅತೋಹಯನ್ತಿ ಅತೋ ಹಿ ಮಾತಾಪಿತಿತೋ ಅಯಂ. ಆಹುತೋತಿ ಆಗತೋ. ಸಮ್ಭೂತೋತಿ ಉಪ್ಪನ್ನೋ. ಅಯಂ ವುಚ್ಚತಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಗಹಪತಗ್ಗೀತಿ ಅಯಂ ಪುತ್ತದಾರಾದಿಗಣೋ ಯಸ್ಮಾ, ಗಹಪತಿ, ವಿಯ ಗೇಹಸಾಮಿಕೋ ವಿಯ ಹುತ್ವಾ ಅಗ್ಗತಿ ವಿಚರತಿ, ತಸ್ಮಾ ಗಹಪತಗ್ಗೀತಿ ವುಚ್ಚತಿ. ಅತ್ತಾನನ್ತಿ ಚಿತ್ತಂ. ದಮೇನ್ತೀತಿ ಇನ್ದ್ರಿಯದಮನೇನ ದಮೇನ್ತಿ. ಸಮೇನ್ತೀತಿ ರಾಗಾದಿಸಮನೇನ ಸಮೇನ್ತಿ. ತೇಸಞ್ಞೇವ ಪರಿನಿಬ್ಬಾಪನೇನ ಪರಿನಿಬ್ಬಾಪೇನ್ತಿ. ನಿಕ್ಖಿಪಿತಬ್ಬೋತಿ ಯಥಾ ನ ವಿನಸ್ಸತಿ, ಏವಂ ಠಪೇತಬ್ಬೋ. ಉಪವಾಯತನ್ತಿ ಉಪವಾಯತು. ಏವಞ್ಚ ಪನ ವತ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಸಬ್ಬೇಸಮ್ಪಿ ತೇಸಂ ಪಾಣಾನಂ ಜೀವಿತಂ ದತ್ವಾ ಯಞ್ಞಸಾಲಂ ವಿದ್ಧಂಸೇತ್ವಾ ಸತ್ಥು ಸಾಸನೇ ಓಪಾನಭೂತೋ ಅಹೋಸೀತಿ.