೭. ವಸ್ಸಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೯೭. ಸತ್ತಮೇ ನೇಮಿತ್ತಾತಿ ನಿಮಿತ್ತಪಾಠಕಾ. ತೇಜೋಧಾತು ಪಕುಪ್ಪತೀತಿ ಮಹಾಅಗ್ಗಿಕ್ಖನ್ಧೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜತಿ. ಪಾಣಿನಾ ಉದಕಂ ಸಮ್ಪಟಿಚ್ಛಿತ್ವಾತಿ ಉಪ್ಪನ್ನಂ ಉತುಸಮುಟ್ಠಾನಂ ಉದಕಂ ತಿಯೋಜನಸತೇನ ಹತ್ಥೇನ ಪಟಿಗ್ಗಹೇತ್ವಾ. ಪಮತ್ತಾ ಹೋನ್ತೀತಿ ಅತ್ತನೋ ಕೀಳಾಯ ಪಮತ್ತಾ ಹೋನ್ತಿ ವಿಪ್ಪವುಟ್ಠಸತಿನೋ. ತೇಸಞ್ಹಿ ಸಕಾಯ ರತಿಯಾ ‘‘ರಮಾಮಾ’’ತಿ ಚಿತ್ತೇ ಉಪ್ಪನ್ನೇ ಅಕಾಲೇಪಿ ದೇವೋ ವಸ್ಸತಿ, ತದಭಾವೇ ನ ವಸ್ಸತಿ. ತಂ ಸನ್ಧಾಯೇತಂ ವುತ್ತಂ – ‘‘ನ ಕಾಲವಸ್ಸ’’ನ್ತಿ. ಅಟ್ಠಮನವಮಾನಿ ಉತ್ತಾನತ್ಥಾನೇವ.