೫-೭. ಪಠಮಸುಖಸುತ್ತಾದಿವಣ್ಣನಾ

೬೫-೬೭. ಪಞ್ಚಮೇ ವಟ್ಟಮೂಲಕಂ ಸುಖದುಕ್ಖಂ ಪುಚ್ಛಿತಂ, ಛಟ್ಠೇ ಸಾಸನಮೂಲಕಂ. ಸತ್ತಮೇ ನಳಕಪಾನನ್ತಿ ಅತೀತೇ ಬೋಧಿಸತ್ತಸ್ಸ ಓವಾದೇ ಠತ್ವಾ ವಾನರಯೂಥೇನ ನಳೇಹಿ ಉದಕಸ್ಸ ಪೀತಟ್ಠಾನೇ ಮಾಪಿತತ್ತಾ ಏವಂಲದ್ಧನಾಮೋ ನಿಗಮೋ. ತುಣ್ಹೀಭೂತಂ ತುಣ್ಹೀಭೂತನ್ತಿ ಯಂ ಯಂ ದಿಸಂ ಅನುವಿಲೋಕೇತಿ, ತತ್ಥ ತತ್ಥ ತುಣ್ಹೀಭೂತಮೇವ. ಅನುವಿಲೋಕೇತ್ವಾತಿ ತತೋ ತತೋ ವಿಲೋಕೇತ್ವಾ. ಪಿಟ್ಠಿ ಮೇ ಆಗಿಲಾಯತೀತಿ ಕಸ್ಮಾ ಆಗಿಲಾಯತಿ? ಭಗವತೋ ಹಿ ಛ ವಸ್ಸಾನಿ ಮಹಾಪಧಾನಂ ಪದಹನ್ತಸ್ಸ ಮಹನ್ತಂ ಕಾಯದುಕ್ಖಂ ಅಹೋಸಿ, ಅಥಸ್ಸ ಅಪರಭಾಗೇ ಮಹಲ್ಲಕಕಾಲೇ ಪಿಟ್ಠಿವಾತೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿ. ಉಪಾದಿನ್ನಕಸರೀರಸ್ಸ ಠಾನನಿಸಜ್ಜಾದೀಹಿ ಅಪ್ಪಮತ್ತಕೇನ ಆಬಾಧೇನ ನ ಸಕ್ಕಾ ಕೇನಚಿ ಭವಿತುಂ. ತಂ ಗಹೇತ್ವಾಪಿ ಥೇರಸ್ಸ ಓಕಾಸಕರಣತ್ಥಂ ಏವಮಾಹ. ಸಙ್ಘಾಟಿಂ ಪಞ್ಞಾಪೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತೇ ಪತಿರೂಪಟ್ಠಾನೇ ಪಞ್ಞತ್ತಸ್ಸ ಕಪ್ಪಿಯಮಞ್ಚಸ್ಸ ಉಪರಿ ಅತ್ಥರಿತ್ವಾ.