೭. ಪಠಮನಾಥಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೭. ಸತ್ತಮೇ ಸನಾಥಾತಿ ಸಞಾತಕಾ ಬಹುಞಾತಿವಗ್ಗಾ ಹುತ್ವಾ ವಿಹರಥ. ನಾಥಂ ಕರೋನ್ತೀತಿ ನಾಥಕರಣಾ, ಅತ್ತನೋ ಸನಾಥಭಾವಕರಾ ಪತಿಟ್ಠಾಕರಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಕಲ್ಯಾಣಮಿತ್ತೋತಿಆದೀಸು ಸೀಲಾದಿಗುಣಸಮ್ಪನ್ನಾ ಕಲ್ಯಾಣಾ ಮಿತ್ತಾ ಅಸ್ಸಾತಿ ಕಲ್ಯಾಣಮಿತ್ತೋ. ತೇವಸ್ಸ ಠಾನನಿಸಜ್ಜಾದೀಸು ಸಹ ಅಯನತೋ ಸಹಾಯಾತಿ ಕಲ್ಯಾಣಸಹಾಯೋ. ಚಿತ್ತೇನ ಚೇವ ಕಾಯೇನ ಚ ಕಲ್ಯಾಣಮಿತ್ತೇಸುಯೇವ ಸಮ್ಪವಙ್ಕೋ ಓಣತೋತಿ ಕಲ್ಯಾಣಸಮ್ಪವಙ್ಕೋ. ಸುವಚೋ ಹೋತೀತಿ ಸುಖೇನ ವತ್ತಬ್ಬೋ ಹೋತಿ, ಸುಖೇನ ಅನುಸಾಸಿತಬ್ಬೋ. ಖಮೋತಿ ಗಾಳ್ಹೇನ ಫರುಸೇನ ಕಕ್ಖಳೇನ ವುತ್ತೋ ಖಮತಿ ನ ಕುಪ್ಪತಿ. ಪದಕ್ಖಿಣಗ್ಗಾಹೀ ಅನುಸಾಸನಿನ್ತಿ ಯಥಾ ಏಕಚ್ಚೋ ಓವದಿಯಮಾನೋ ವಾಮತೋ ಗಣ್ಹಾತಿ, ಪಟಿಪ್ಫರತಿ ವಾ, ಅಸ್ಸುಣನ್ತೋ ವಾ ಗಚ್ಛತಿ, ಏವಂ ಅಕತ್ವಾ ‘‘ಓವದಥ, ಭನ್ತೇ, ಅನುಸಾಸಥ, ತುಮ್ಹೇಸು ಅನೋವದನ್ತೇಸು ಕೋ ಅಞ್ಞೋ ಓವದಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಪದಕ್ಖಿಣಂ ಗಣ್ಹಾತಿ.

ಉಚ್ಚಾವಚಾನೀತಿ ಉಚ್ಚನೀಚಾನಿ. ಕಿಂಕರಣೀಯಾನೀತಿ ‘‘ಕಿಂ ಕರೋಮೀ’’ತಿ ಏವಂ ವತ್ವಾ ಕತ್ತಬ್ಬಕಮ್ಮಾನಿ. ತತ್ಥ ಉಚ್ಚಕಮ್ಮಂ ನಾಮ ಚೀವರಸ್ಸ ಕರಣಂ ರಜನಂ, ಚೇತಿಯೇ ಸುಧಾಕಮ್ಮಂ, ಉಪೋಸಥಾಗಾರಚೇತಿಯಘರಬೋಧಿಘರೇಸು ಕತ್ತಬ್ಬಕಮ್ಮನ್ತಿ ಏವಮಾದಿ. ಅವಚಕಮ್ಮಂ ನಾಮ ಪಾದಧೋವನಮಕ್ಖನಾದಿಖುದ್ದಕಕಮ್ಮಂ. ತತ್ರೂಪಾಯಾಯಾತಿ ತತ್ರುಪಗಮನಿಯಾಯ. ಅಲಂ ಕಾತುನ್ತಿ ಕಾತುಂ ಸಮತ್ಥೋ ಹೋತಿ. ಅಲಂ ಸಂವಿಧಾತುನ್ತಿ ವಿಚಾರೇತುಂ ಸಮತ್ಥೋ ಹೋತಿ.

ಧಮ್ಮೇ ಅಸ್ಸ ಕಾಮೋ ಸಿನೇಹೋತಿ ಧಮ್ಮಕಾಮೋ, ತೇಪಿಟಕಂ ಬುದ್ಧವಚನಂ ಪಿಯಾಯತೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಪಿಯಸಮುದಾಹಾರೋತಿ ಪರಸ್ಮಿಂ ಕಥೇನ್ತೇ ಸಕ್ಕಚ್ಚಂ ಸುಣಾತಿ, ಸಯಞ್ಚ ಪರೇಸಂ ದೇಸೇತುಕಾಮೋ ಹೋತೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಅಭಿಧಮ್ಮೇ ಅಭಿವಿನಯೇತಿ ಏತ್ಥ ಧಮ್ಮೋ ಅಭಿಧಮ್ಮೋ, ವಿನಯೋ ಅಭಿವಿನಯೋತಿ ಚತುಕ್ಕಂ ವೇದಿತಬ್ಬಂ. ತತ್ಥ ಧಮ್ಮೋತಿ ಸುತ್ತನ್ತಪಿಟಕಂ. ಅಭಿಧಮ್ಮೋತಿ ಸತ್ತ ಪಕರಣಾನಿ. ವಿನಯೋತಿ ಉಭತೋವಿಭಙ್ಗೋ. ಅಭಿವಿನಯೋತಿ ಖನ್ಧಕಪರಿವಾರಾ. ಅಥ ವಾ ಸುತ್ತನ್ತಪಿಟಕಮ್ಪಿ ಅಭಿಧಮ್ಮಪಿಟಕಮ್ಪಿ ಧಮ್ಮೋ ಏವ, ಮಗ್ಗಫಲಾನಿ ಅಭಿಧಮ್ಮೋ. ಸಕಲವಿನಯಪಿಟಕಂ ವಿನಯೋ, ಕಿಲೇಸವೂಪಸಮಕರಣಂ ಅಭಿವಿನಯೋ. ಇತಿ ಸಬ್ಬಸ್ಮಿಮ್ಪಿ ಏತ್ಥ ಧಮ್ಮೇ ಚ ಅಭಿಧಮ್ಮೇ ಚ ವಿನಯೇ ಚ ಅಭಿವಿನಯೇ ಚ ಉಳಾರಪಾಮೋಜ್ಜೋ ಹೋತೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಕುಸಲೇಸು ಧಮ್ಮೇಸೂತಿ ಕಾರಣತ್ಥೇ ಭುಮ್ಮಂ, ಚಾತುಭೂಮಕಕುಸಲಧಮ್ಮಕಾರಣಾ ತೇಸಂ ಅಧಿಗಮತ್ಥಾಯ ಅನಿಕ್ಖಿತ್ತಧುರೋ ಹೋತೀತಿ ಅತ್ಥೋ.