೫. ಏಕಾಸನಿಕಙ್ಗಕಥಾ

೨೮. ಏಕಾಸನಿಕಙ್ಗಮ್ಪಿ ‘‘ನಾನಾಸನಭೋಜನಂ ಪಟಿಕ್ಖಿಪಾಮಿ, ಏಕಾಸನಿಕಙ್ಗಂ ಸಮಾದಿಯಾಮೀ’’ತಿ ಇಮೇಸಂ ಅಞ್ಞತರವಚನೇನ ಸಮಾದಿನ್ನಂ ಹೋತಿ.

ತೇನ ಪನ ಏಕಾಸನಿಕೇನ ಆಸನಸಾಲಾಯಂ ನಿಸೀದನ್ತೇನ ಥೇರಾಸನೇ ಅನಿಸೀದಿತ್ವಾ ‘‘ಇದಂ ಮಯ್ಹಂ ಪಾಪುಣಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಪತಿರೂಪಂ ಆಸನಂ ಸಲ್ಲಕ್ಖೇತ್ವಾ ನಿಸೀದಿತಬ್ಬಂ. ಸಚಸ್ಸ ವಿಪ್ಪಕತೇ ಭೋಜನೇ ಆಚರಿಯೋ ವಾ ಉಪಜ್ಝಾಯೋ ವಾ ಆಗಚ್ಛತಿ, ಉಟ್ಠಾಯ ವತ್ತಂ ಕಾತುಂ ವಟ್ಟತಿ. ತಿಪಿಟಕಚೂಳಾಭಯತ್ಥೇರೋ ಪನಾಹ ‘‘ಆಸನಂ ವಾ ರಕ್ಖೇಯ್ಯ ಭೋಜನಂ ವಾ, ಅಯಞ್ಚ ವಿಪ್ಪಕತಭೋಜನೋ, ತಸ್ಮಾ ವತ್ತಂ ಕರೋತು, ಭೋಜನಂ ಪನ ಮಾ ಭುಞ್ಜತೂ’’ತಿ. ಇದಮಸ್ಸ ವಿಧಾನಂ.

ಪಭೇದತೋ ಪನ ಅಯಮ್ಪಿ ತಿವಿಧೋ ಹೋತಿ. ತತ್ಥ ಉಕ್ಕಟ್ಠೋ ಅಪ್ಪಂ ವಾ ಹೋತು ಬಹು ವಾ, ಯಮ್ಹಿ ಭೋಜನೇ ಹತ್ಥಂ ಓತಾರೇತಿ, ತತೋ ಅಞ್ಞಂ ಗಣ್ಹಿತುಂ ನ ಲಭತಿ. ಸಚೇಪಿ ಮನುಸ್ಸಾ ‘‘ಥೇರೇನ ನ ಕಿಞ್ಚಿ ಭುತ್ತ’’ನ್ತಿ ಸಪ್ಪಿಆದೀನಿ ಆಹರನ್ತಿ, ಭೇಸಜ್ಜತ್ಥಮೇವ ವಟ್ಟನ್ತಿ, ನ ಆಹಾರತ್ಥಂ. ಮಜ್ಝಿಮೋ ಯಾವ ಪತ್ತೇ ಭತ್ತಂ ನ ಖೀಯತಿ, ತಾವ ಅಞ್ಞಂ ಗಣ್ಹಿತುಂ ಲಭತಿ. ಅಯಞ್ಹಿ ಭೋಜನಪರಿಯನ್ತಿಕೋ ನಾಮ ಹೋತಿ. ಮುದುಕೋ ಯಾವ ಆಸನಾ ನ ವುಟ್ಠಾತಿ ತಾವ ಭುಞ್ಜಿತುಂ ಲಭತಿ. ಸೋ ಹಿ ಉದಕಪರಿಯನ್ತಿಕೋ ವಾ ಹೋತಿ ಯಾವ ಪತ್ತಧೋವನಂ ನ ಗಣ್ಹಾತಿ ತಾವ ಭುಞ್ಜನತೋ, ಆಸನಪರಿಯನ್ತಿಕೋ ವಾ ಯಾವ ನ ವುಟ್ಠಾತಿ ತಾವ ಭುಞ್ಜನತೋ.

ಇಮೇಸಂ ಪನ ತಿಣ್ಣಮ್ಪಿ ನಾನಾಸನಭೋಜನಂ ಭುತ್ತಕ್ಖಣೇ ಧುತಙ್ಗಂ ಭಿಜ್ಜತಿ. ಅಯಮೇತ್ಥ ಭೇದೋ.

ಅಯಂ ಪನಾನಿಸಂಸೋ, ಅಪ್ಪಾಬಾಧತಾ, ಅಪ್ಪಾತಙ್ಕತಾ, ಲಹುಟ್ಠಾನಂ, ಬಲಂ, ಫಾಸುವಿಹಾರೋ, ಅನತಿರಿತ್ತಪಚ್ಚಯಾ ಅನಾಪತ್ತಿ, ರಸತಣ್ಹಾವಿನೋದನಂ ಅಪ್ಪಿಚ್ಛತಾದೀನಂ ಅನುಲೋಮವುತ್ತಿತಾತಿ.

ಏಕಾಸನಭೋಜನೇ ರತಂ,

ನ ಯತಿಂ ಭೋಜನಪಚ್ಚಯಾ ರುಜಾ;

ವಿಸಹನ್ತಿ ರಸೇ ಅಲೋಲುಪೋ,

ಪರಿಹಾಪೇತಿ ನ ಕಮ್ಮಮತ್ತನೋ.

ಇತಿ ಫಾಸುವಿಹಾರಕಾರಣೇ,

ಸುಚಿಸಲ್ಲೇಖರತೂಪಸೇವಿತೇ;

ಜನಯೇಥ ವಿಸುದ್ಧಮಾನಸೋ,

ರತಿಮೇಕಾಸನಭೋಜನೇ ಯತೀತಿ.

ಅಯಂ ಏಕಾಸನಿಕಙ್ಗೇ ಸಮಾದಾನವಿಧಾನಪ್ಪಭೇದಭೇದಾನಿಸಂಸವಣ್ಣನಾ.