೨. ದೋಸಪರಿಹಾರಾವಬೋಧ-ದುತಿಯಪರಿಚ್ಛೇದ

೬೮. ಕದಾಚಿ ಕವಿಕೋಸಲ್ಲಾ, ವಿರೋಧೋ ಸಕಲೋ ಪ್ಯ’ಯಂ;

ದೋಸಸಙ್ಖ್ಯ ಮತಿಕ್ಕಮ್ಮ, ಗುಣವೀಥಿಂ ವಿಗಾಹತೇ.

೬೯. ತೇನ ವುತ್ತವಿರೋಧಾನ, ಮವಿರೋಧೋ ಯಥಾ ಸಿಯಾ;

ತಥಾ ದೋಸಪರಿಹಾರಾ, ವಬೋಧೋ ದಾನಿ ನೀಯತೇ.

ತತ್ಥ ವಿರುದ್ಧತ್ಥನ್ತರಸ್ಸ ಪರಿಹಾರೋ ಯಥಾ

೭೦. ವಿನ್ದನ್ತಂ ಪಾಕಸಾಲೀನಂ, ಸಾಲೀನಂ ದಸ್ಸನಾ ಸುಖಂ;

ತಂ ಕಥಂ ನಾಮ ಮೇಘೋ’ಯಂ, ವಿಸದೋ ಸುಖಯೇ ಜನಂ?

ಯಥಾ ವಾ

೭೧. ವಿನಾಯಕೋಪಿ ನಾಗೋ ಸಿ, ಗೋತಮೋಪಿ ಮಹಾಮತಿ;

ಪಣೀತೋಪಿ ರಸಾ’ಪೇತೋ, ಚಿತ್ತಾ ಮೇ ಸಾಮಿ ತೇ ಗತಿ.

ಅಝ’ತ್ಥಸ್ಸ ಯಥಾ

೭೨. ಕಥಂ ತಾದಿಗುಣಾಭಾವೇ, ಲೋಕಂ ತೋಸೇತಿ ದುಜ್ಜನೋ?

ಓಭಾಸಿತಾಸೇಸದಿಸೋ, ಖಜ್ಜೋತೋ ನಾಮ ಕಿಂ ಭವೇ?

೭೩. ಪಹೇಲಿಕಾಯ [ಪಹೇಳಿಕಾಯ (ಕ.)] ಮಾರುಳ್ಹಾ, ನ ಹಿ ದುಟ್ಠಾ ಕಿಲಿಟ್ಠತಾ;

ಪಿಯಾ ಸುಖಾ’ಲಿಙ್ಗಿತಂ ಕ, ಮಾಲಿಙ್ಗತಿ ನು ನೋ ಇತಿ.

೭೪. ಯಮಕೇ ನೋ ಪಯೋಜೇಯ್ಯ, ಕಿಲಿಟ್ಠಪದ ಮಿಚ್ಛಿತೇ;

ತತೋ ಯಮಕ ಮಞ್ಞಂ ತು, ಸಬ್ಬ ಮೇತಂಮಯಂ ವಿಯ.

ದೇಸವಿರೋಧಿನೋ ಯಥಾ

೭೫. ಬೋಧಿಸತ್ತಪ್ಪಭಾವೇನ, ಥಲೇಪಿ ಜಲಜಾನ್ಯ’ಹುಂ;

ನುದನ್ತಾನಿ’ವ ಸುಚಿರಾ, ವಾಸಕ್ಲೇಸಂ ತಹಿಂ ಜಲೇ.

ಕಾಲವಿರೋಧಿನೋ ಯಥಾ

೭೬. ಮಹಾನುಭಾವ ಪಿಸುನೋ, ಮುನಿನೋ ಮನ್ದ ಮಾರುತೋ;

ಸಬ್ಬೋತುಕಮಯಂ ವಾಯಿ, ಧುನನ್ತೋ ಕುಸುಮಂ ಸಮಂ.

ಕಲಾವಿರೋಧಿನೋ ಯಥಾ

೭೭. ನಿಮುಗ್ಗಮಾನಸೋ ಬುದ್ಧ, ಗುಣೇ ಪಞ್ಚಸಿಖಸ್ಸಪಿ;

ತನ್ತಿಸ್ಸರ ವಿರೋಧೋ ಸೋ, ನ ಸಮ್ಪೀಣೇತಿ ಕಂ ಜನಂ?

ಲೋಕವಿರೋಧಿನೋ ಯಥಾ

೭೮. ಗಣಯೇ ಚಕ್ಕವಾಳಂ ಸೋ, ಚನ್ದನಾಯಪಿ ಸೀತಲಂ;

ಸಮ್ಬೋಧಿ ಸತ್ತ ಹದಯೋ, ಪದಿತ್ತ’ಙ್ಗಾರಪೂರಿತಂ.

ಞಾಯವಿರೋಧಿನೋ ಯಥಾ

೭೯. ಪರಿಚ್ಚತ್ತಭವೋಪಿ ತ್ವ, ಮುಪನೀತಭವೋ ಅಸಿ;

ಅಚಿನ್ತ್ಯಗುಣಸಾರಾಯ, ನಮೋ ತೇ ಮುನಿಪುಙ್ಗವ.

ಆಗಮವಿರೋಧಿನೋ ಯಥಾ

೮೦. ನೇವಾ’ಲಪತಿ ಕೇನಾ’ಪಿ, ವಚೀವಿಞ್ಞತ್ತಿತೋ ಯತಿ;

ಸಮ್ಪಜಾನಮುಸಾವಾದಾ, ಫುಸೇಯ್ಯಾ’ಪತ್ತಿದುಕ್ಕಟಂ.

ನೇಯ್ಯಸ್ಸ ಯಥಾ

೮೧. ಮರೀಚಿಚನ್ದನಾ’ಲೇಪ, ಲಾಭಾ ಸೀತಮರೀಚಿನೋ;

ಇಮಾ ಸಬ್ಬಾಪಿ ಧವಲಾ, ದಿಸಾ ರೋಚನ್ತಿ ನಿಬ್ಭರಂ.

ಯಥಾ ವಾ

೮೨. ಮನೋನುರಞ್ಜನೋ ಮಾರ, ಙ್ಗನಾಸಿಙ್ಗಾರವಿಬ್ಭಮೋ;

ಜಿನೇನಾ’ಸಮನುಞ್ಞಾತೋ, ಮಾರಸ್ಸ ಹದಯಾ’ನಲೋ.

ವಿಸೇಸನಾಪೇಕ್ಖಸ್ಸ ಯಥಾ

೮೩. ಅಪಯಾತಾ’ಪರಾಧಮ್ಪಿ, ಅಯಂ ವೇರೀ ಜನಂ ಜನೋ;

ಕೋಧಪಾಟಲಭೂತೇನ, ಭಿಯ್ಯೋ ಪಸ್ಸತಿ ಚಕ್ಖುನಾ.

ಹೀನತ್ಥಸ್ಸ ಯಥಾ

೮೪. ಅಪ್ಪಕಾನಮ್ಪಿ ಪಾಪಾನಂ, ಪಭಾವಂ ನಾಸಯೇ ಬುಧೋ;

ಅಪಿ ನಿಪ್ಪಭಾತಾ’ನೀತ, ಖಜ್ಜೋತೋ ಹೋತಿ ಭಾಣುಮಾ.

ಅನತ್ಥಸ್ಸ ಯಥಾ

೮೫. ನ ಪಾದಪೂರಣತ್ಥಾಯ, ಪದಂ ಯೋಜೇಯ್ಯ ಕತ್ಥಚಿ,

ಯಥಾ ವನ್ದೇ ಮುನಿನ್ದಸ್ಸ, ಪಾದಪಙ್ಕೇರುಹಂ ವರಂ.

೮೬. ಭಯಕೋಧಪಸಂಸಾದಿ, ವಿಸೇಸೋ ತಾದಿಸೋ ಯದಿ;

ವತ್ತುಂ ಕಾಮೀಯತೇ ದೋಸೋ, ನ ತತ್ಥೇ’ಕತ್ಥತಾಕತೋ.

ಯಥಾ

೮೭. ಸಪ್ಪೋ ಸಪ್ಪೋ! ಅಯಂ ಹನ್ದ, ನಿವತ್ತತು ಭವಂ ತತೋ,

ಯದಿ ಜೀವಿತುಕಾಮೋ’ಸಿ, ಕಥಂ ತ ಮುಪಸಪ್ಪಸಿ?

ಭಗ್ಗರೀತಿನೋ ಯಥಾ

೮೮. ಯೋಕೋಚಿ ರೂಪಾ’ತಿಸಯೋ, ಕನ್ತಿ ಕಾಪಿ ಮನೋಹರಾ;

ವಿಲಾಸಾ’ತಿಸಯೋ ಕೋಪಿ,

ಅಹೋ! ಬುದ್ಧಮಹೋ’ದಯೋ.

೮೯. ಅಬ್ಯಾಮೋಹಕರಂ ಬನ್ಧಂ, ಅಬ್ಯಾಕಿಣ್ಣಂ ಮನೋಹರಂ;

ಅದೂರಪದ ವಿನ್ಯಾಸಂ, ಪಸಂಸನ್ತಿ ಕವಿಸ್ಸರಾ.

ಯಥಾ

೯೦. ನೀಲುಪ್ಪಲಾ’ಭಂ ನಯನಂ, ಬನ್ಧುಕರುಚಿರೋ’ಧರೋ;

ನಾಸಾ ಹೇಮ’ಙ್ಕುಸೋ ತೇನ, ಜಿನೋ’ಯಂ ಪಿಯದಸ್ಸನೋ.

೯೧. ಸಮತಿಕ್ಕನ್ತ ಗಾಮ್ಮತ್ತಂ, ಕನ್ತ ವಾಚಾ’ಭಿಸಙ್ಖತಂ;

ಬನ್ಧನಂ ರಸಹೇತುತ್ತಾ, ಗಾಮ್ಮತ್ತಂ ಅತಿವತ್ತತಿ.

ಯಥಾ

೯೨. ದುನೋತಿ ಕಾಮಚಣ್ಡಾಲೋ, ಸೋ ಮಂ ಸದಯ ನಿದ್ದಯೋ;

ಈದಿಸಂ ಬ್ಯಸನಾ’ಪನ್ನಂ, ಸುಖೀಪಿ ಕಿ ಮುಪೇಕ್ಖಸೇ?

೯೩. ಯತಿಹೀನಪರಿಹಾರೋ, ನ ಪುನೇ’ದಾನಿ ನೀಯತೇ;

ಯತೋ ನ ಸವನು’ಬ್ಬೇಗಂ, ಹೇಟ್ಠಾ ಯೇಸಂ ವಿಚಾರಿತಂ.

ಕಮಚ್ಚುತಸ್ಸ ಯಥಾ

೯೪. ಉದಾರಚರಿತೋ’ಸಿ ತ್ವಂ, ತೇನೇ’ವಾ’ರಾಧನಾ ತ್ವಯಿ;

ದೇಸಂ ವಾ ದೇಹಿ ಗಾಮಂ ವಾ, ಖೇತ್ತಂ ವಾ ಮಮ ಸೋಭನಂ.

ಅತಿವುತ್ತಸ್ಸ ಯಥಾ

೯೫. ಮುನಿನ್ದಚನ್ದಸಮ್ಭೂತ, ಯಸೋರಾಸಿಮರೀಚಿನಂ;

ಸಕಲೋಪ್ಯ’ಯ ಮಾಕಾಸೋ, ನಾ’ವಕಾಸೋ ವಿಜಮ್ಭನೇ.

೯೬. ವಾಕ್ಯಂ ಬ್ಯಾಪನ್ನಚಿತ್ತಾನಂ, ಅಪೇತತ್ಥಂ ಅನಿನ್ದಿತಂ;

ತೇನು’ಮ್ಮತ್ತಾದಿಕಾನಂ ತಂ, ವಚನಾ’ಞ್ಞತ್ರ ದುಸ್ಸತಿ.

ಯಥಾ

೯೭. ಸಮುದ್ದೋ ಪೀಯತೇ ಸೋ’ಯ, ಮಹ’ಮಜ್ಜ ಜರಾತುರೋ;

ಇಮೇ ಗಜ್ಜನ್ತಿ ಜೀಮೂತಾ, ಸಕ್ಕಸ್ಸೇ’ರಾವಣೋ ಪಿಯೋ.

೯೮. ಸುಖುಮಾಲಾ’ವಿರೋಧಿತ್ತ, ದಿತ್ತಭಾವಪ್ಪಭಾವಿತಂ;

ಬನ್ಧನಂ ಬನ್ಧಫರುಸ, ದೋಸಂ ಸಂದೂಸಯೇಯ್ಯ ತಂ.

ಯಥಾ

೯೯. ಪಸ್ಸನ್ತಾ ರೂಪವಿಭವಂ, ಸುಣನ್ತಾ ಮಧುರಂ ಗಿರಂ;

ಚರನ್ತಿ ಸಾಧೂ ಸಮ್ಬುದ್ಧ, ಕಾಲೇ ಕೇಳಿಪರಮ್ಮುಖಾ.

ಅಪಕ್ಕಮಸ್ಸ ಯಥಾ

೧೦೦. ಭಾವನಾ, ದಾನ, ಸೀಲಾನಿ, ಸಮ್ಮಾ ಸಮ್ಪಾದಿತಾನಿ’ಹ;

ನಿಬ್ಬಾನ, ಭೋಗ, ಸಗ್ಗಾದಿ, ಸಾಧನಾನಿ ನ ಸಂಸಯೋ.

೧೦೧. ಉದ್ದಿಟ್ಠವಿಸಯೋ ಕೋಚಿ, ವಿಸೇಸೋ ತಾದಿಸೋ ಯದಿ;

ಅನು’ದ್ದಿಟ್ಠೇಸು ನೇವ’ತ್ಥಿ, ದೋಸೋ ಕಮವಿಲಙ್ಘನೇ.

ಯಥಾ

೧೦೨. ಕುಸಲಾ’ಕುಸಲಂ ಅಬ್ಯಾ, ಕತ’ಮಿಚ್ಚೇಸು ಪಚ್ಛಿಮಂ;

ಅಬ್ಯಾಕತಂ ಪಾಕದಂ ನ, ಪಾಕದಂ ಪಠಮದ್ವಯಂ.

೧೦೩. ಸಗುಣಾನಾ’ವಿಕರಣೇ, ಕಾರಣೇ ಸತಿ ತಾದಿಸೇ;

ಓಚಿತ್ಯಹೀನತಾ’ಪತ್ತಿ, ನತ್ಥಿ ಭೂತತ್ಥಸಂಸಿನೋ.

೧೦೪. ಓಚಿತ್ಯಂ ನಾಮ ವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಂ, ಲೋಕೇ ವಿಖ್ಯಾತ ಮಾದರಾ;

ತತ್ಥೋ’ಪದೇಸಪಭವಾ, ಸುಜನಾ ಕವಿಪುಙ್ಗವಾ.

೧೦೫. ವಿಞ್ಞಾತೋಚಿತ್ಯವಿಭವೋ, ಚಿತ್ಯಹೀನಂ ಪರಿಹರೇ;

ತತೋ’ಚಿತ್ಯಸ್ಸ ಸಮ್ಪೋಸೇ,

ರಸಪೋಸೋ ಸಿಯಾ ಕತೇ.

ಯಥಾ

೧೦೬. ಯೋ ಮಾರಸೇನ ಮಾಸನ್ನ, ಮಾಸನ್ನವಿಜಯು’ಸ್ಸವೋ;

ತಿಣಾಯಪಿ ನ ಮಞ್ಞಿತ್ಥ, ಸೋ ವೋ ದೇತು ಜಯಂ ಜಿನೋ.

೧೦೭. ಆರದ್ಧಕತ್ತುಕಮ್ಮಾದಿ, ಕಮಾ’ತಿಕ್ಕಮಲಙ್ಘನೇ;

ಭಗ್ಗರೀತಿವಿರೋಧೋ’ಯಂ, ಗತಿಂ ನ ಕ್ವಾ’ಪಿ ವಿನ್ದತಿ.

ಯಥಾ

೧೦೮. ಸುಜನ’ಞ್ಞಾನ ಮಿತ್ಥೀನಂ, ವಿಸ್ಸಾಸೋ ನೋ’ಪಪಜ್ಜತೇ;

ವಿಸಸ್ಸ ಸಿಙ್ಗಿನೋ ರೋಗ, ನದೀರಾಜಕುಲಸ್ಸ ಚ.

ಯಥಾ

೧೦೯. ಭೇಸಜ್ಜೇ ವಿಹಿತೇ ಸುದ್ಧ, ಬುದ್ಧಾದಿರತನತ್ತಯೇ;

ಪಸಾದ ಮಾಚರೇ ನಿಚ್ಚಂ, ಸಜ್ಜನೇ ಸಗುಣೇಪಿ ಚ.

ಸಸಂಸಯಸ್ಸ ಯಥಾ

೧೧೦. ಮುನಿನ್ದಚನ್ದಿಮಾ’ಲೋಕ, ರಸ ಲೋಲ ವಿಲೋಚನೋ;

ಜನೋ’ವಕ್ಕನ್ತಪನ್ಥೋ’ವ, ರಂಸಿದಸ್ಸನಪೀಣಿತೋ.

೧೧೧. ಸಂಸಯಾಯೇ’ವ ಯಂಕಿಞ್ಚಿ, ಯದಿ ಕೀಳಾದಿಹೇತುನಾ;

ಪಯುಜ್ಜತೇ ನ ದೋಸೋ’ವ, ಸಸಂಸಯಸಮಪ್ಪಿತೋ.

ಯಥಾ

೧೧೨. ಯಾತೇ ದುತಿಯಂ ನಿಲಯಂ, ಗರುಮ್ಹಿ ಸಕಗೇಹತೋ;

ಪಾಪುಣೇಯ್ಯಾಮ ನಿಯತಂ, ಸುಖ’ಮಜ್ಝಯನಾ’ದಿನಾ.

೧೧೩. ಸುಭಗಾ ಭಗಿನೀ ಸಾ’ಯಂ, ಏತಸ್ಸಿ’ಚ್ಚೇವಮಾದಿಕಂ;

ನ ‘ಗಾಮ್ಮ’ಮಿತಿ ನಿದ್ದಿಟ್ಠಂ, ಕವೀಹಿ ಸಕಲೇಹಿಪಿ.

೧೧೪. ದುಟ್ಠಾ’ಲಙ್ಕಾರವಿಗಮೇ, ಸೋಭನಾ’ಲಙ್ಕತಿಕ್ಕಮೋ;

ಅಲಙ್ಕಾರಪರಿಚ್ಛೇದೇ, ಆವಿಭಾವಂ ಗಮಿಸ್ಸತಿ.

೧೧೫. ದೋಸೇ ಪರೀಹರಿತು ಮೇಸ ವರೋ’ಪದೇಸೋ,

ಸತ್ಥನ್ತರಾನುಸರಣೇನ ಕತೋ ಮಯೇವಂ;

ವಿಞ್ಞಾಯಿ’ಮಂ ಗರುವರಾನ’ಧಿಕ’ಪ್ಪಸಾದಾ,

ದೋಸೇ ಪರಂ ಪರಿಹರೇಯ್ಯ ಯಸೋಭಿಲಾಸೀ.

ಇತಿ ಸಙ್ಘರಕ್ಖಿತಮಹಾಸಾಮಿವಿರಚಿತೇ ಸುಬೋಧಾಲಙ್ಕಾರೇ

ದೋಸಪರಿಹಾರಾವಬೋಧೋ ನಾಮ

ದುತಿಯೋ ಪರಿಚ್ಛೇದೋ.