೧೪. ಸತ್ತಮಿಯಂ ಪುಬ್ಬಸ್ಸ

ಥೇರಯಟ್ಠಿನ್ಯಾಯೇನ ಪವತ್ತತೇ ಪರಿಭಾಸಾ ದುಬ್ಬಲವಿಧಿನೋ ಪತಿಟ್ಠಾಭಾವತೋ. ಸತ್ತಮೀನಿದ್ದೇಸೇ ಪುಬ್ಬಸ್ಸೇವ ವಿಧೀತಿ ಪುಬ್ಬಸರಲೋಪೋ. ಲೋಕಗ್ಗಪುಗ್ಗಲೋ, ಪಞ್ಞಿನ್ದ್ರಿಯಂ, ತೀಣಿಮಾನಿ, ನೋ ಹೇತಂ, ಭಿಕ್ಖುನೋವಾದೋ, ಮಾತುಪಟ್ಠಾನಂ, ಸಮೇತಾಯಸ್ಮಾ, ಅಭಿಭಾಯತನಂ, ಧನಂಮತ್ಥಿ, ಸಬ್ಬೇವ, ತಯಸ್ಸು ಧಮ್ಮಾ, ಅಸನ್ತೇ+ತ್ಥ ನ ದಿಸ್ಸನ್ತಿ. ಪುಬ್ಬಸ್ಸ ಕಾರಿಯವಿಧಾನಾ ಸತ್ತಮೀನಿದ್ದಿಟ್ಠಸ್ಸ ಪರತಾ+ವ ಗಮ್ಯತೇತಿ ಪರೇತಿ ಪರವಚನಮ್ಪಿ ಘಟತೇ.

ಯಸ್ಸ ಇದಾನಿ, ಸಞ್ಞಾ ಇತಿ, ಛಾಯಾ ಇವ, ಇತಿ ಅಪಿ, ಅಸ್ಸಮಣೀ ಅಸಿ, ಚಕ್ಖು ಇನ್ದ್ರಿಯಂ, ಅಕತಞ್ಞೂ ಅಸಿ, ಆಕಾಸೇ ಇವ, ತೇ ಅಪಿ, ವನ್ದೇ ಅಹಂ, ಸೋ ಅಹಂ, ಚತ್ತಾರೋ ಇಮೇ, ವಸಲೋ ಇತಿ, ಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನೋ ಅಸಿ ಬೀಜಕೋ, ಕಥಾ ಏವ ಕಾ, ಪಾತೋ ಏವಾತೀ+ಧ ಪುಬ್ಬಸ್ಸರಲೋಪೇ ಸಮ್ಪತ್ತೇ ‘‘ಸರೋ ಲೋಪೋ ಸರೇ’’ ತ್ವೇವ.